Οδηγός Εγκατάστασης Debian GNU/Linux Πνευματικά Δικαιώματα © 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 H ομάδα του εγκαταστάτη του Debian Το εγχειρίδιο αυτό είναι ελεύθερο λογισμικό. Μπορείτε να το αναδιανείμετε και να το τροποποιήσετε σύμφωνα με τους όρους της Άδειας GNU General Public License. Παρακαλούμε. αναφερθείτε στην άδεια αυτή στη σελίδα Παράρτημα F, ΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ GNU. Περίληψη Το κείμενο αυτό περιέχει οδηγίες για το σύστημα Debian GNU/Linux 6.0 για την αρχιτεκτονική AMD64 (“amd64”). Περιέχει επίσης δείκτες σε επιπλέον πληροφορίες και πληροφορία σχετικά με το πώς να αξιοποιήσετε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το καινούριο σας σύστημα Debian. Σημείωση Αν και ο παρών οδηγός εγκατάστασης για την αρχιτεκτονική amd64 είναι ως επί το πλείστον ενημερωμένος, σχεδιάζουμε να επιφέρουμε κάποιες αλλαγές και να αναδιοργανώσουμε μέρη του εγχειριδίου μετά την επίσημη κυκλοφορία της έκδοσης squeeze. Μια νεώτερη έκδοση του εγχειριδίου μπορεί να βρεθεί στο Διαδίκτυο στην διεύθυνση debian-installer home page. Εκεί θα βρείτε επίσης και περισσότερες μεταφράσεις. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ Πίνακας Περιεχομένων Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux 6.0 για την αρχιτεκτονική amd64 1. Καλώς ήλθατε στο Debian 1.1. Τι είναι το Debian; 1.2. Τι είναι το GNU/Linux; 1.3. Τι είναι το Debian GNU/Linux? 1.4. Τι είναι το Debian GNU/Hurd? 1.5. Αποκτώντας το Debian 1.6. Αποκτώντας την νεώτερη έκδοση αυτού του κειμένου 1.7. Οργάνωση αυτού του κειμένου 1.8. Η Βοήθειά σας στην συγγραφή τεκμηρίωσης είναι Ευπρόσδεκτη 1.9. Σχετικά με τα Πνευματικά Δικαιώματα και τις Άδειες Χρήσης 2. Απαιτήσεις Συστήματος 2.1. Υποστηριζόμενο Υλικό 2.1.1. Υποστηριζόμενες Αρχιτεκτονικές 2.1.2. CPU, Μητρικές, και Υποστήριξη Video 2.1.3. Φορητοί υπολογιστές 2.1.4. Πολλαπλοί Επεξεργαστές 2.1.5. Υποστήριξη Κάρτας Γραφικών 2.1.6. Υλικό Δικτυακής Σύνδεσης 2.1.7. Οθόνες Braille 2.1.8. Σύνθεση Ομιλίας με Hardware 2.1.9. Περιφερειακά και άλλο Υλικό 2.2. Συσκευές που απαιτούν firmware 2.3. Αγοράζοντας υλικό ειδικά για το GNU/Linux 2.3.1. Αποφύγετε κλειστό ή Proprietary υλικό 2.3.2. Υλικό ειδικά για Windows 2.4. Μέσα Εγκατάστασης 2.4.1. CD-ROM/DVD-ROM 2.4.2. Σκληρός Δίσκος 2.4.3. USB stick μνήμης 2.4.4. Δίκτυο 2.4.5. Σύστημα Un*x ή GNU 2.4.6. Υποστηριζόμενα συστήματα Αποθήκευσης 2.5. Απαιτήσεις Μνήμης και χώρου Δίσκου 3. Πριν την εγκατάσταση του Debian GNU/Linux 3.1. Επισκόπηση της Διαδικασίας Εγκατάστασης 3.2. Σώστε τα Υπάρχοντα Δεδομένα σας! 3.3. Πληροφορίες που θα χρειαστείτε 3.3.1. Τεκμηρίωση 3.3.2. Βρίσκοντας πηγές για πληροφορίες σχετικά με το Υλικό σας 3.3.3. Συμβατότητα Υλικού 3.3.4. Ρυθμίσεις Δικτύου 3.4. Ικανοποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων Υλικού 3.5. Προκατάτμηση για Συστήματα με εκκίνηση πολλαπλών λειτουργικών 3.5.1. Κατάτμηση από DOS ή Windows 3.6. Ρύθμιση του Υλικού και του Λειτουργικού συστήματος πριν την εγκατάσταση 3.6.1. Κλήση του BIOS Set-Up Menu 3.6.2. Επιλογή συσκευής εκκίνησης 3.6.3. Διάφορες άλλες ρυθμίσεις στο BIOS 3.6.4. Ζητήματα που θα πρέπει να προσέξετε για το υλικό 4. Αποκτώντας τα Μέσα Εγκατάστασης του Συστήματος 4.1. Επίσημες Συλλογές των CD-ROM του Debian GNU/Linux 4.2. Λήψη Αρχείων από τους Κατοπτριστές αρχείων του Debian 4.2.1. Πού να βρείτε Είδωλα της Εγκατάστασης 4.3. Προετοιμασία Αρχείων για Εκκίνηση από ένα USB Stick μνήμης 4.3.1. Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο εύκολος τρόπος 4.3.2. Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο ευέλικτος τρόπος 4.3.3. Εκκίνηση από το USB stick 4.4. Προετοιμασία των αρχείων για Εκκίνηση από Σκληρό Δίσκο 4.4.1. Εκκίνηση του εγκαταστάτη από το σκληρό δίσκο με χρήση LILO ή GRUB 4.5. Προετοιμασία Αρχείων για δικτυακή εκκίνηση με TFTP 4.5.1. Ρύθμιση ενός εξυπηρετητή BOOTP 4.5.2. Ρυθμίζοντας έναν εξυπηρετητή DHCP 4.5.3. Ενεργοποίηση του εξυπηρετητή TFTP 4.5.4. Μεταφορά των ειδώλων TFTP στη θέση τους 4.6. Αυτόματη Εγκατάσταση 4.6.1. Αυτόματη εγκατάσταση με χρήση του Debian Installer 5. Εκκίνηση του Συστήματος Εγκατάστασης 5.1. Ξεκινώντας τον εγκαταστάτη στην αρχιτεκτονική AMD64 5.1.1. Εκκίνηση από CD-ROM 5.1.2. Εκκίνηση από Windowse 5.1.3. Ξεκινώντας από το Linux με LILO ή GRUB 5.1.4. Εκκίνηση από USB stick μνήμης 5.1.5. Εκκίνηση μέσω TFTP 5.1.6. Η οθόνη εκκίνησης 5.2. Προσβασιμότητα 5.2.1. Οθόνες Braille USB 5.2.2. Σειριακές Οθόνες Braille 5.2.3. Σύνθεση Ομιλίας από το Hardware 5.2.4. Συσκευές Καρτών 5.2.5. Θέμα Υψηλής Αντίθεσης 5.3. Παράμετροι εκκίνησης 5.3.1. Παράμετροι του Εγκαταστάτη του Debian 5.4. Ανίχνευση λαθών της Διαδικασίας Εγκατάστασης 5.4.1. Αξιοπιστία των δίσκων CD-ROM 5.4.2. Ρύθμιση της εκκίνησης 5.4.3. Συνηθισμένα προβλήματα εγκατάστασης στην αρχιτεκτονική AMD64 5.4.4. Ερμηνεία των μηνυμάτων έναρξης πυρήνα! 5.4.5. Αναφορά Προβλημάτων της Εγκατάστασης 5.4.6. Διαδικασία υποβολής Αναφοράς Εγκατάστασης 6. Χρησιμοποιώντας τον Εγκαταστάτη του Debian 6.1. Πώς λειτουργεί ο Εγκαταστάτης 6.2. Εισαγωγή στα συστατικά 6.3. Χρήση επιμέρους συστατικών 6.3.1. Έναρξη του Εγκαταστάτη του Debian και Ρύθμιση του Υλικού 6.3.2. Διαμέριση και Επιλογή Σημείων Προσάρτησης 6.3.3. Εγκατάσταση του Βασικού Συστήματος 6.3.4. Ρύθμιση των Χρηστών και των Κωδικών Πρόσβασης 6.3.5. Εγκατάσταση Επιπρόσθετου Λογισμικού 6.3.6. Καθιστώντας το Σύστημα Εκκινήσιμο 6.3.7. Τελειώνοντας την Εγκατάσταση 6.3.8. Διάφορα 6.4. Φόρτωση λογισμικού firmware που απουσιάζει 6.4.1. Προετοιμασία ενός μέσου 6.4.2. Λογισμικό firmware και το Εγκατεστημένο Σύστημα 7. Μπαίνοντας στο καινούριο σας σύστημα Debian 7.1. Η στιγμή της αλήθειας 7.2. Προσάρτηση κρυπτογραφημένων τόμων 7.2.1. loop-AES 7.2.2. dm-crypt 7.2.3. Επίλυση προβλημάτων 7.3. Είσοδος στο Σύστημα 8. Επόμενα βήματα και πού να πάτε από δω κι ύστερα 8.1. Κλείνοντας το σύστημά σας 8.2. Αν είσαστε καινούριος στο Unix 8.3. Προσανατολιστείτε στο Debian 8.3.1. Το σύστημα πακέτων του Debian 8.3.2. Διαχείριση των εκδόσεων των Εφαρμογών 8.3.3. Διαχείριση Περιοδικών εργασιών 8.4. Παραπέρα Διάβασμα και Πληροφορίες 8.5. Ρύθμιση του συστήματός σας για την χρήση E-Mail 8.5.1. Προκαθορισμένη διαμόρφωση E-mail 8.5.2. Αποστολή αλληλογραφίας εκτός συστήματος 8.5.3. Ρύθμιση του MTA Exim4 8.6. Χτίσιμο ενός καινούριου πυρήνα 8.6.1. Διαχείρισης της Εικόνας του Πυρήνα 8.7. Ανακτώντας ένα Προβληματικό σύστημα A. Οδηγός εγκατάστασης A.1. Προκαταρκτικά A.2. Ξεκινώντας τον Εγκαταστάτη A.2.1. CDROM A.2.2. USB memory stick A.2.3. Εκκίνηση από δίκτυο A.2.4. Εκκίνηση από σκληρό δίσκο A.3. Εγκατάσταση A.4. Στείλτε μας μια αναφορά εγκατάστασης A.5. Και τέλος... B. Αυτοματοποίηση της εγκατάστασης με χρήση προρυθμίσεων (preseeding) B.1. Εισαγωγή B.1.1. Μέθοδοι προρύθμισης B.1.2. Περιορισμοί B.2. Χρησιμοποιώντας preseeding B.2.1. Φόρτωση του αρχείου προρυθμίσεων B.2.2. Χρήση παραμέτρων εκκίνησης για την προρύθμιση ερωτήσεων B.2.3. Αυτόματη Κατάσταση (auto) B.2.4. Παρωνύμια χρήσιμα με την προρύθμιση B.2.5. Χρήση ενός εξυπηρετητή DHCP για τον προσδιορισμό αρχείων προρυθμίσεων B.3. Δημιουργία ενός αρχείου προρυθμίσεων B.4. Περιεχόμενα του αρχείου προρύθμισης (για την έκδοση squeeze) B.4.1. Τοπικοποίηση B.4.2. Ρύθμιση δικτύου B.4.3. Κονσόλα δικτύου B.4.4. Ρυθμίσεις καθρέφτη της αρχειοθήκης του Debian B.4.5. Ρύθμιση ρολογιού και χρονικής ζώνης B.4.6. Διαμέριση B.4.7. Διαμέριση με χρήση RAID B.4.8. Έλεγχος του πώς έχουν προσαρτηθεί οι κατατμήσεις B.4.9. Εγκατάσταση του βασικού συστήματος B.4.10. Ρύθμιση Λογαριασμού B.4.11. Ρύθμιση setup B.4.12. Επιλογή πακέτων B.4.13. Εγκατάσταση φορτωτή εκκίνησης B.4.14. Ολοκλήρωση της εγκατάστασης B.4.15. Χρήση preseeding για άλλα πακέτα B.5. Προχωρημένες επιλογές B.5.1. Εκτέλεση προσαρμοσμένων εντολών κατά την διάρκεια της εγκατάστασης. B.5.2. Χρήση preseeding για την αλλαγή των προκαθορισμένων τιμών B.5.3. Αλυσιδωτή φόρτωση (chainloading) αρχείων προρυθμίσεων C. Δημιουργία κατατμήσεων για το Debian C.1. Αποφασίζοντας για τις κατατμήσεις στο Debian και τα μεγέθη τους C.2. Το Δέντρο των Καταλόγων C.3. Προτεινόμενο Σχήμα Διαμέρισης C.4. Ονόματα συσκευών στο Linux C.5. Προγράμματα Διαμέρισης στο Debian C.5.1. Διαμέριση για την αρχιτεκτονική AMD64 D. Διάφορα D.1. Συσκευές Linux D.1.1. παλΡύθμιση του ποντικιού D.2. Χώρος στο δίσκο που χρειάζεται για τις διάφορες Εργασίες D.3. Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux από ένα Σύστημα Unix/Linux D.3.1. Ξεκινώντας D.3.2. Εγκαθιστώντας με το debootstrap D.3.3. Τρέξτε το debootstrap D.3.4. Ρύθμιση του βασικού συστήματος D.3.5. Εγκατάσταση ενός Πυρήνα D.3.6. Ρύθμιση του Φορτωτή Εκκίνησης (Boot Loader) D.3.7. Τελευταίες πινελιές D.4. Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux πάνω από Parallel Line IP (PLIP) D.4.1. Απαιτήσεις D.4.2. Ρύθμιση της αφετηρίας D.4.3. Εγκατάσταση στο σύστημα προορισμού D.5. Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux χρησιμοποιώντας PPP over Ethernet (PPPoE) D.6. Ο γραφικός εγκαταστάτης D.6.1. Χρησιμοποιώντας τον γραφικό εγκαταστάτη D.6.2. Γνωστά προβλήματα E. Administrivia E.1. Σχετικά με αυτό το κείμενο E.2. Συνεισφορά στο Κείμενο E.3. Κυριότερες Συνεισφορές E.4. Μνεία Εμπορικών Σημάτων F. ΓΕΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ GNU Κατάλογος Πινάκων 3.1. Πληροφορίες για το υλικό σας που χρειάζονται για μια εγκατάσταση 3.2. Προτεινόμενες ελάχιστες απαιτήσεις του συστήματος Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux 6.0 για την αρχιτεκτονική amd64 Είμαστε ενθουσιασμένοι που αποφασίσατε να δοκιμάσετε το Debian και είμαστε βέβαιοι ότι θα διαπιστώσετε ότι η διανομή Debian GNU/Linux είναι μοναδική.Το Debian GNU/Linux φέρνει μαζί υψηλής ποιότητας ελεύθερο λογισμικό από ολόκληροτον κόσμο συνδυάζοντας το σε ένα συνεκτικό σύνολο. Πιστεύουμε ότι θα βρείτε ότιτο αποτέλεσμα είναι πραγματικά κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών. Καταλαβαίνουμε ότι πολλοί από σας θέλετε να εγκαταστήσετε το Debian χωρίς να διαβάσετε αυτό το εγχειρίδιο, και ο εγκαταστάτης του Debian το κάνει αυτό εφικτό. Αν δεν έχετε χρόνο να διαβάσετε ολόκληρο τον οδηγό Εγκατάστασης άμεσα, σας συνιστούμε να διαβάσετε το Πώς-να της εγκατάστασης, που θα σας καθοδηγήσει στη βασική διαδικασία της εγκατάστασης, καθώς και να ακολουθήσετε τους συνδέσμους στο εγχειρίδιο για πιο προχωρημένα ζητήματα ή οδηγίες για την περίπτωση που ταπράγματα πάνε λάθος. Το Πώς-να της εγκατάστασης μπορεί να βρεθεί στο Παράρτημα A, Οδηγός εγκατάστασης. Έχοντας πει αυτά, ελπίζουμε να έχετε το χρόνο να διαβάσετε το μεγαλύτερο μέροςτου εγχειριδίου και κάνοντας κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε μια πιο εμπεριστατωμένηκαι πιθανόν πιο πετυχημένη εμπειρία εγκατάστασης. Κεφάλαιο 1. Καλώς ήλθατε στο Debian Πίνακας Περιεχομένων 1.1. Τι είναι το Debian; 1.2. Τι είναι το GNU/Linux; 1.3. Τι είναι το Debian GNU/Linux? 1.4. Τι είναι το Debian GNU/Hurd? 1.5. Αποκτώντας το Debian 1.6. Αποκτώντας την νεώτερη έκδοση αυτού του κειμένου 1.7. Οργάνωση αυτού του κειμένου 1.8. Η Βοήθειά σας στην συγγραφή τεκμηρίωσης είναι Ευπρόσδεκτη 1.9. Σχετικά με τα Πνευματικά Δικαιώματα και τις Άδειες Χρήσης Το κεφάλαιο αυτό παρέχει μια επισκόπηση του Σχεδίου Debian και του Debian GNU/ Linux. Αν γνωρίζετε ήδη στοιχεία για την ιστορία του Σχεδίου Debian και της διανομής Debian GNU/Linux, περάστε άφοβα στο επόμενο κεφάλαιο. 1.1. Τι είναι το Debian; Το Debian είναι ένας εξ ολοκλήρου εθελοντικός οργανισμός αφιερωμένος στην ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού και στην προώθηση των ιδεωδών της κοινότητας του Ελεύθερου Λογισμικού. Το Σχέδιο Debian ξεκίνησε το 1993, όταν ο Ian Murdock εξέδωσε μια ανοιχτή πρόσκληση σε δημιουργούς λογισμικού για να συμβάλλουν σε μια πλήρη και συνεκτική διανομή λογισμικού βασισμένη στον σχετικά νέο τότε πυρήνα Linux. Αυτή η σχετικά μικρή ομάδα των ενθουσιασμένων και αφοσιωμένων ατόμων, που χρηματοδοτήθηκε αρχικά από το Free Software Foundation και επηρεάστηκε από τη φιλοσοφία του Σχεδίου GNU, αναπτύχθηκε με τα χρόνια σε έναν οργανισμό με περίπου 1000 προγραμματιστές του Debian. Οι Developers του Debian εμπλέκονται σε διάφορες δραστηριότητες, μεταξύ άλλων την διαχείριση των Web και FTP δικτυακών τόπων, γραφικό σχεδιασμό, νομική ανάλυση των αδειών λογισμικού, γράψιμο τεκμηρίωσης, και, φυσικά, την συντήρηση των πακέτων του λογισμικού. Για την προώθηση της φιλοσοφίας μας και την προσέλκυση προγραμματιστών που πιστεύουν στις αρχές που το Debian αντιπροσωπεύει, το Σχέδιο Debian έχει δημοσιεύσει έναν αριθμό κειμένων που σκιαγραφούν τις αξίες μας και χρησιμεύουν σαν οδηγοί του τι σημαίνει να είναι κάποιος προγραμματιστής του Debian: ● Το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Debian είναι μια διακήρυξη των δεσμεύσεων του Debian προς την κοινότητα του Ελεύθερου Λογισμικού. Οποιοσδήποτε συμφωνεί στην τήρηση του Κοινωνικού Συμβολαίου μπορεί να γίνει ένας συντηρητής. Οποιοσδήποτε συντηρητής μπορεί να εισάγει καινούριο λογισμικό στο Debian -- με την προϋπόθεση ότι το λογισμικό αυτό πληροί τα κριτήρια του να είναι ελεύθερο, και ότι το πακέτο ακολουθεί τα ποιοτικά πρότυπά μας. ● Οι Οδηγίες του Debian για το Ελεύθερο Λογισμικό είναι μια ξεκάθαρη και περιεκτική διατύπωση των κριτηρίων του Debian για το ελεύθερο λογισμικό. Το DFSG είναι ένα κείμενο με μεγάλη επιρροή στο Κίνημα του Ελεύθερου Λογισμικού,και ήταν η βάση για τον Ορισμό του Ανοιχτού Κώδικα. ● Το Εγχειρίδιο Πολιτικής του Debian είναι ένας εκτενής προσδιορισμός των ποιοτικών προτύπων του Debian Project. Οι προγραμματιστές του Debian συμμετέχουν επίσης και σε διάφορα άλλα project; μερικά αφορούν συγκεκριμένα το Debian, μερικά άλλα περιλαμβάνουν μέρος ή το σύνολο της κοινότητας του Linux. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τα: ● Το Linux Standard Base(LSB) είναι ένα σχέδιο με στόχο την προτυποποίηση του βασικού συστήματος GNU/Linux,που θα δώσει τη δυνατότητα σε τρίτους προγραμματιστές λογισμικού ή hardware να σχεδιάζουν εύκολα προγράμματα και συσκευές για το Linux γενικά, παρά για μια συγκεκριμένη διανομή GNU/Linux. ● Το Filesystem Hierarchy Standard (FHS) είναι μια προσπάθεια για την προτυποποίηση της οργάνωσης του συστήματος αρχείων Linux. Το FHS θα επιτρέψει στους δημιουργούς λογισμικού να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στο σχεδιασμό προγραμμάτων, χωρίς να έχουν να ανησυχούν για τον τρόπο εγκατάστασης του πακέτου στις διαφορετικές διανομές GNU/Linux. ● Το Debian Jr. είναι ένα εσωτερικό σχέδιο, με στόχο τη διασφάλιση του ότι το Debian έχει κάτι να προσφέρει στους νεαρότερους χρήστες μας. Για γενικότερες πληροφορίες σχετικά με το Debian, δείτε το Debian FAQ. 1.2. Τι είναι το GNU/Linux; Το Linux είναι ένα λειτουργικό σύστημα: μια σειρά προγραμμάτων που σας επιτρέπουν να αλληλεπιδράσετε με τον υπολογιστή σας και να τρέχετε άλλα προγράμματα. Ένα λειτουργικό σύστημα αποτελείται από διαφορά βασικά προγράμματα που χρειάζεται ο υπολογιστής σας ώστε να επικοινωνεί και να λαμβάνει οδηγίες από τους χρήστες; να διαβάζει και να γράφει δεδομένα σε σκληρούς δίσκους, ταινίες και εκτυπωτές; να ελέγχει τη χρήση της μνήμης; και να τρέχει άλλο λογισμικό. Το πιο σημαντικό κομμάτι ενός λειτουργικού συστήματος είναι ο πυρήνας. Σε ένα σύστημα GNU/Linux, το Linux είναι το συστατικό του πυρήνα. Το υπόλοιπο σύστημα συνίσταται από άλλα προγράμματα, πολλά από τα οποία έχουν γραφτεί από ή για το Σχέδιο GNU. Επειδή ο πυρήνας Linux δεν αποτελεί από μόνο του ένα λειτουργικό σύστημα που μπορεί να δουλέψει, προτιμούμε τον όρο“GNU/Linux” για να αναφερόμαστε σε συστήματα στα οποία πολλοί άνθρωποι αναφέρονται συνήθως σαν “Linux”. Το Linux έχει φτιαχτεί με πρότυπο το λειτουργικό σύστημα Unix. Από την αρχή, το Linux σχεδιάστηκε για να είναι ένα multi-tasking, πολυχρηστικό σύστημα. Αυτά είναι αρκετά για να κάνουν το Linux διαφορετικό από άλλα γνωστά λειτουργικά συστήματα. Όμως, το Linux είναι διαφορετικό περισσότερο από όσο φαντάζεστε. Σε αντίθεση με άλλα λειτουργικά συστήματα, το Linux δεν ανήκει σε κανέναν. Μεγάλο μέρος της ανάπτυξής του γίνεται από άμισθους εθελοντές. Η ανάπτυξη αυτού που αργότερα έγινε GNU/Linux ξεκίνησε το 1984, όταν το Free Software Foundation άρχισε την ανάπτυξη ενός ελεύθερου λειτουργικού συστήματος τύπου-Unix που ονομάστηκη GNU. Το Σχέδιο GNU έχει αναπτύξει ένα περιεκτικό σύνολο από εργαλεία ελεύθερου λογισμικού που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από Unix (tm) ή τύπου-Unix λειτουργικά συστήματα όπως το Linux. Αυτά τα εργαλεία επιτρέπουν στους χρήστες να εκτελούν μια διάφορα καθήκοντα που ποικίλουν από τα πιο πεζά (όπως η αντιγραφή ή η διαγραφή αρχείων από το σύστημα) στα πιο πολύπλοκα (όπως το γράψιμο και η μεταγλώτισση προγραμμάτων ή η εξεζητημένη επεξεργασία για μια ποικιλία τύπων κειμένων). Αν και είναι πολλές οι ομάδες και τα μεμονωμένα άτομα που έχουν συνεισφέρει στο Linux, η μεγαλύτερη συνεισφορά προέρχεται ακόμα από το Free Software Foundation, που δημιούργησε όχι μόνο τα περισσότερα από τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται στο Linux, αλλά επίσης τη φιλοσοφία και την κοινότητα που έκανε εφικτή την ύπαρξη του. Ο πυρήνας του Linux πρωτοεμφανίστηκε το 1991, όταν ένας Φινλανδός φοιτητής πληροφορικής, ο Linus Torvalds, ανακοίνωσε μια πρώιμη έκδοση ενός πυρήνα για αντικατάσταση του Minix στην ομάδα Νέων Usenetcomp.os.minix. Δείτε και τη σελίδα του Linux International Linux History Page. Linus Torvalds continues to coordinate the work of several hundred developers with the help of a number of subsystem maintainers. There is an official website for the Linux kernel. More information about the linux-kernel mailing list can be found on the linux-kernel mailing list FAQ. Οι χρήστες του Linux έχουν τεράστια ελευθερία επιλογής για το λογισμικό τους. Για παράδειγμα, μπορούν να διαλέξουν από μια δωδεκάδα διαφορετικών κελυφών εντολών και αρκετά γραφικά περιβάλλοντα γραφείου. Αυτή η επιλογή μοιάζει μαγική στους χρήστες άλλων λειτουργικών συστημάτων, που δεν έχουν συνηθίσει στη σκέψη ότι το κέλυφος ή η επιφάνεια εργασίας είναι κάτι που μπορούν να αλλάξουν. Το Linux έχει επίσης λιγότερες πιθανότητες κολλήματος, μεγαλύτερη ικανότητα ταυτόχρονης εκτέλεσης περισσότερων από ένα προγράμματα, και είναι πιο ασφαλές από πολλά λειτουργικά συστήματα. Με τα πλεονεκτήματα αυτά, το Linux είναι το ταχύτερα διαδεδομένο λειτουργικό σύστημα στην αγορά των server συστημάτων. Πρόσφατα, το Linux έχει αρχίσει να γίνεται δημοφιλές και μεταξύ των χρηστών στο σπίτι και τις επιχειρήσεις. 1.3. Τι είναι το Debian GNU/Linux? Ο συνδυασμός της φιλοσοφίας και της μεθοδολογίας του Debian και των εργαλείων του GNU, του πυρήνα του Linux, και άλλου σημαντικού ελεύθερου λογισμικού, σχηματίζουν μια μοναδική διανομή λογισμικού που ονομάζεται Debian GNU/Linux. Αυτή η διανομή αποτελείται από μεγάλο αριθμόπακέτων. Κάθε πακέτο στη διανομή περιέχει εκτελέσιμα, σενάρια, τεκμηρίωση, πληροφορίες για ρυθμίσεις, και έχει ένα συντηρητή που είναι ο κυρίως υπεύθυνος ώστε το πακέτο να διατηρείται πάντα ενημερωμένο, να παρακολουθεί τις αναφορές σφαλμάτων, και να επικοινωνεί με τον upstream συγγραφέα του πακέτου του λογισμικού. Η εξαιρετικά μεγάλη βάση χρηστών, σε συνδυασμό με το σύστημα παρακολούθησης σφαλμάτων εγγυάται ότι τα προβλήματα βρίσκονται και διορθώνονται γρήγορα. Η προσοχή του Debian στη λεπτομέρεια μας επιτρέπει να παράγουμε μια υψηλής ποιότητας, σταθερή και κλιμακούμενη διανομή. Οι εγκαταστάσεις μπορούν να ρυθμιστούν εύκολα για να εξυπηρετήσουν διαφορετικούς ρόλους, από απογυμνωμένα firewalls μέχρι desktop επιστημονικούς σταθμούς εργασίας και high-end δικτυακούς servers. Το Debian είναι εξαιρετικά δημοφιλές μεταξύ των προχωρημένων χρηστών λόγω της τεχνικής αρτιότητάς του και της βαθιάς προσήλωσής του στις ανάγκες και τις προσδοκίες της κοινότητας του Linux. Το Debian εισήγαγε επίσης στο Linux πολλά γνωρίσματα που τώρα αποτελούν κοινό τόπο. Για παράδειγμα, το Debian ήταν η πρώτη διανομή Linux που συμπεριέλαβε ένα σύστημα διαχείρισης πακέτων για εύκολη εγκατάσταση και αφαίρεση του λογισμικού. Ήταν επίσης η πρώτη διανομή που μπορούσε να αναβαθμιστεί χωρίς να απαιτεί επανεγκατάσταση. Το Debian εξακολουθεί να έχει ηγετική θέση στην ανάπτυξη του Linux. Η διαδικασία ανάπτυξής του είναι ένα παράδειγμα του πόσο καλά μπορεί να δουλέψει το μοντέλο της ανάπτυξης του Ανοιχτού Κώδικα -- ακόμα και σε πολύπλοκα καθήκοντα όπως το χτίσιμο και η συντήρηση ενός πλήρους λειτουργικού συστήματος. Το γνώρισμα που περισσότερο από όλα ξεχωρίζει το Debian από άλλες διανομές Linux είναι το σύστημα διαχείρισης των πακέτων του. Αυτά τα εργαλεία δίνουν στο διαχειριστή ενός συστήματος Debian πλήρη έλεγχο πάνω στα πακέτα που είναι εγκατεστημένα στο σύστημα,μαζί με την δυνατότητα να εγκαταστήσει ένα μεμονωμένο πακέτο ή να ενημερώσει αυτόματα ολόκληρο το λειτουργικό σύστημα.Μεμονωμένα πακέτα προφυλάσσονται επίσης από το να ενημερωθούν. Μπορείτε ακόμα να ενημερώσετε το σύστημα διαχείρισης των πακέτων για πακέτα που έχετε φτιάξει μόνος σας και τις εξαρτήσεις που ικανοποιούν. Για να προστατευθεί το σύστημά σας απέναντι σε “δούρειους ίππους” και άλλο επικίνδυνο λογισμικό, οι Debian servers επαληθεύουν ότι τα πακέτα που ανεβαίνουν προέρχονται από τους εγγεγραμμένους συντηρητές τους. Οι δημιουργοί των πακέτων του Debian προσέχουν ιδιαίτερα να διαμορφώνουν τα πακέτα τους με ένα ασφαλή τρόπο. Όταν προβλήματα ασφαλείας εμφανιστούν στα πακέτα που κυκλοφορούν, οι διορθώσεις διατίθενται συνήθως πολύ γρήγορα. Με τις απλές επιλογές ενημέρωσης του Debian, οι διορθώσεις ασφαλείας μπορούν να κατέβουν και να εγκατασταθούν αυτόματα από το Διαδίκτυο. Ο κύριος, και καλίτερος, τρόπος για να έχετε υποστήριξη για το Debian GNU/ Linuxσύστημά σας και να επικοινωνήσετε με τους Προγραμματιστές του Debian είναι μέσω των πολυάριθμων λιστών αλληλογραφίας που συντηρεί το Debian Project (υπάρχουν περισσότερες από 215 τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο). Ο ευκολότερος τρόπος για να γραφτεί κανείς σε μια ή περισσότερες από αυτές τις λίστες είναι με μια επίσκεψη στη σελίδα Εγγραφή στις λίστες αλληλογραφίας του Debian και η συμπλήρωση της αίτησης που θα βρείτε εκεί. 1.4. Τι είναι το Debian GNU/Hurd? Το Debian GNU/Hurd είναι ένα σύστημα Debian GNU που αντικαθιστά τον μονολιθικό πυρήνα του Linux με το GNU Hurd -- ένα σύνολο servers που τρέχουν πάνω από τον μικροπυρήνα GNU Mach. Το Hurd δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, και είναι ακατάλληλο για καθημερινή χρήση, αλλά η ανάπτυξή του συνεχίζεται. Το Hurd αναπτύσσεται προς το παρόν μόνο για την αρχιτεκτονική i386, αν και μεταφορά του σε άλλες αρχιτεκτονικές θα γίνει από τη στιγμή που το σύστημα γίνει πιο σταθερό. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τη Σελίδα εκδόσεων του Debian GNU/Hurd και τη λίστα αλληλογραφίας . 1.5. Αποκτώντας το Debian Για πληροφορίες σχετικά με το πώς να κατεβάσετε το Debian GNU/Linux από το Διαδίκτυο ή από που μπορείτε να αγοράσετε επίσημα CD του Debian, κοιτάξτε τη σελίδα της Διανομής . Η λίστα των ειδώλων του Debian περιέχει ένα πλήρες σύνολο των επίσημων καθρεφτών του Debian. Το Debian μπορεί να αναβαθμιστεί πολύ εύκολα μετά την εγκατάσταση. Η διαδικασία εγκατάστασης θα σας βοηθήσει να ρυθμίσετε το σύστημά σας ώστε να μπορείτε να το αναβαθμίσετε, αν χρειαστεί, μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης. 1.6. Αποκτώντας την νεώτερη έκδοση αυτού του κειμένου Το κείμενο αυτό αναθεωρείται διαρκώς. Βεβαιωθείτε ότι ελέγχετε τις σελίδες 6.0 της Debian για τις πιο πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με την έκδοση 6.0 του συστήματος Debian GNU/Linux. Νεώτερες εκδόσεις του εγχειριδίου εγκατάστασης είναι επίσης διαθέσιμες από το επίσημες σελίδες Εγχειριδίου Εγκατάστασης. 1.7. Οργάνωση αυτού του κειμένου Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να χρησιμεύσει σαν ένα εγχειρίδιο για τους χρήστες που πρωτο χρησιμμοποιούν το Debian. Κάνει έτσι όσο το δυνατόν λιγότερες υποθέσεις σχετικά με το επίπεδο των ικανοτήτων που έχετε. Παρόλα αυτά υποθέτουμε ότι έχετε μια γενική γνώση για το πώς λειτουργεί το hardware στον υπολογιστή σας. Οι έμπειροι χρήστες μπορούν επίσης να βρουν στο κείμενο αυτό ενδιαφέρουσες αναφορές, όπως ελάχιστα μεγέθη για μια εγκατάσταση, λεπτομέρειες για το hardware που υποστηρίζεται από το σύστημα εγκατάστασης του Debian κ.ο.κ. Ενθαρρύνουμε τους έμπειρους χρήστες να ρίξουν μια ματιά στο κείμενο. Γενικά, το κείμενο ακολουθεί μια γραμμική διάταξη, οδηγώντας σας στη διαδικασία εγκατάστασης από την αρχή ως το τέλος. Εδώ είναι τα βήματα της εγκατάστασης του Debian GNU/Linux, και οι ενότητες του κειμένου που σχετίζονται με κάθε βήμα: 1. Αποφασίστε αν το hardware ικανοποιεί τις απαιτήσεις της χρήσης του συστήματος εγκατάστασης, στο Κεφάλαιο 2, Απαιτήσεις Συστήματος. 2. Κάντε Backup στο σύστημά σας, κάντε κάθε απαραίτητο σχεδιασμό και ρύθμιση του hardware πριν την εγκατάσταση του Debian, στο Κεφάλαιο 3, Πριν την εγκατάσταση του Debian GNU/Linux. Αν προετοιμάζετε ένα σύστημα με πολλά λειτουργικά συστήματα, ίσως να χρειαστεί να κατατμήσετε το σκληρό σας δίσκο για να χρησιμοποιηθεί από το Debian. 3. Στο Κεφάλαιο 4, Αποκτώντας τα Μέσα Εγκατάστασης του Συστήματος, θα βρείτε τα απαραίτητα αρχεία για τη μέθοδο εγκατάστασης που θέλετε. 4. Κεφάλαιο 5, Εκκίνηση του Συστήματος Εγκατάστασης περιγράφει τον τρόπο εκκίνησης στο σύστημα εγκατάστασης. Το κεφάλαιο αυτό εξετάζει επίσης διαδικασίες επίλυσης επιπλοκών σε περίπτωση προβλημάτων σε αυτό το βήμα. 5. Κάντε την πραγματική εγκατάσταση σύμφωνα με το κεφάλαιο Κεφάλαιο 6, Χρησιμοποιώντας τον Εγκαταστάτη του Debian . Αυτό περιλαμβάνει την επιλογή της γλώσσας σας, την ρύθμιση των αρθρωμάτων για τους οδηγούς περιφερειακών, ρύθμιση της δικτυακής σύνδεσης σας, ώστε τα υπόλοιπα αρχεία εγκατάστασης να μπορούν να ληφθούν από έναν Debian server (αν δεν κάνετε την εγκατάσταση από ένα CD), διαμέριση των σκληρών δίσκων σας και εγκατάσταση ενός βασικού συστήματος και στην συνέχεια επιλογή και εγκατάσταση διαφόρων "καθηκόντων" (tasks) (κάποιο υπόβαθρο για την διαμόρφωση των κατατμήσεων του σύστηματός σας Debian, δίνεται στο κεφάλαιο Παράρτημα C, Δημιουργία κατατμήσεων για το Debian.) 6. Εκκινήσετε στο μόλις εγκατεστημένο βασικό σύστημά σας, από το κεφάλαιο Κεφάλαιο 7, Μπαίνοντας στο καινούριο σας σύστημα Debian. Όταν έχετε εγκαταστήσει το σύστημά σας, μπορείτε να διαβάσετε το Κεφάλαιο 8, Επόμενα βήματα και πού να πάτε από δω κι ύστερα. Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί που να κοιτάξετε για να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το Unix και το Debian, και πώς να αντικαταστήσετε τον πυρήνα σας. Τέλος, πληροφορίες σχετικά με το κείμενο αυτό και το πώς να συνεισφέρετε σε αυτό μπορείτε να βρείτε στο Παράρτημα E, Administrivia. 1.8. Η Βοήθειά σας στην συγγραφή τεκμηρίωσης είναι Ευπρόσδεκτη Οποιαδήποτε βοήθεια, υποδείξεις, και κυρίως διορθώσεις εκτιμούνται ιδιαίτερα. Χρηστικές εκδόσεις του κειμένου αυτού μπορούν να βρεθούν στο http:// www.debian.org/releases/squeeze/amd64/. Εκεί θα βρείτε μια λίστα με όλες τις διαφορετικές αρχιτεκτονικές και γλώσσες στις οποίες είναι διαθέσιμο το κείμενο αυτό. Ο κώδικας είναι επίσης διαθέσιμος δημόσια; κοιτάξτε για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς να συνεισφέρετε στο Παράρτημα E, Administrivia. Δεχόμαστε με ευχαρίστηση υποδείξεις, σχόλια, διορθώσεις και αναφορές σφαλμάτων (χρησιμοποιήστε το πακέτο installation-guide για σφάλματα, αλλά ελέγξτε από πριν για να δείτε αν το πρόβλημα έχει ήδη αναφερθεί). 1.9. Σχετικά με τα Πνευματικά Δικαιώματα και τις Άδειες Χρήσης Είμαστε βέβαιοι ότι έχετε διαβάσει μερικές από τις άδειες που έρχονται με τα περισσότερα προγράμματα εμπορικού λογισμικού -- λένε συνήθως ότι μπορείτε μόνο να αντιγράψετε το λογισμικό σε ένα μοναδικό υπολογιστή. Η άδεια χρήσης αυτού του συστήματος δεν μοιάζει καθόλου μ' αυτές. Σας ενθαρρύνουμε να βάλετε ένα αντίγραφο του Debian GNU/Linux σε κάθε υπολογιστή στο σχολείο σας ή στον τόπο δουλειάς σας. Δανείστε τα μέσα εγκατάστασης που έχετε στους φίλους σας και βοηθήστε τους να το εγκαταστήσουν στους υπολογιστές τους! Μπορείτε ακόμα να φτιάξετε χιλιάδες αντίγραφά τους και να τα πουλήσετε -- αν και με μερικούς περιορισμούς. Η ελευθερία που έχετε να εγκαταστήσετε και να χρησιμοποιήσετε το σύστημα πηγάζει άμεσα από το γεγονός ότι το Debian βασίζεται σε ελεύθερο λογισμικό. Το να αποκαλείται το λογισμικό ελεύθεροδεν σημαίνει ότι δεν καλύπτεται από πνευματικά δικαιώματα ούτε σημαίνει ότι τα CD που περιέχουν τέτοιο λογισμικό πρέπει να διανείμονται χωρίς επιβάρυνση. Εν μέρει, ελεύθερο λογισμικό σημαίνει ότι οι άδειες των μεμονωμένων προγραμμάτων δεν απαιτούν να πληρώσετε για το προνόμιο της διανομής ή της χρήσης αυτών των προγραμμάτων. Ελεύθερο λογισμικό σημαίνει επίσης ότι όχι μόνο κάποιος μπορεί να επεκτείνει, προσαρμόσει και να τροποποιήσει το λογισμικό αλλά ότι μπορούν επίσης να διανείμουν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Σημείωση Σημειώστε ότι το Debian project σαν μια πραγματική προσφορά στους χρήστες τους έχει διαθέσιμα μερικά πακέτα που δεν πληρούν τα κριτήριά μας για να είναι ελεύθερα. Αυτά τα πακέτα δεν είναι όμως μέρος της επίσημης διανομής και είναι διαθέσιμα μόνο από τις περιοχέςcontrib και non-free στους καθρέφτες του Debian ή σε CD τρίτων, δείτε το Debian FAQ και στην ενότητα “The Debian FTP archives” για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διάταξη και τα περιεχόμενα των αρχειοθηκών. Πολλά από τα προγράμματα στο σύστημα διανέμονται με την άδεια χρήσης GNU General Public License, που συχνά αναφέρεται απλά σαν “the GPL”.Η άδεια GPL απαιτεί να δίνετε τον πηγαίο κώδικα των προγραμμάτων όποτε διανέμετε ένα εκτελέσιμο αντίγραφο του προγράμματος. Η πρόνοια αυτή της άδειας διασφαλίζει ότι οποιοσδήποτε χρήστης θα είναι σε θέση να τροποποιήσει το λογισμικό. Εξαιτίας αυτής της πρόνοιας, ο πηγαίος κώδικας ^[1] όλων αυτών των προγραμμάτων είναι διαθέσιμος στο σύστημα Debian. Υπάρχουν αρκετές ακόμα άλλες μορφές διατυπώσεων πνευματικών δικαιωμάτων και αδειών λογισμικού που χρησιμοποιούνται σε προγράμματα στο Debian. Μπορείτε να βρείτε τα δικαιώματα και τις άδειες για κάθε πακέτο που είναι εγκατεστημένο στο σύστημά σας κοιτάζοντας στο αρχείο /usr/share/doc/package-name/copyright μετά την εγκατάσταση του πακέτου αυτού στο σύστημά σας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις άδειες και το πώς το Debian προσδιορίζει το αν ένα λογισμικό είναι αρκετά ελεύθερο ώστε να περιληφθεί στην κύρια διανομή, δείτε το Debian Free Software Guidelines. Η πιο σημαντική νομική σημείωση είναι ότι το λογισμικό αυτό έρχεται χωρίς καμμιά εγγύηση. Οι προγραμματιστές που δημιούργησαν το λογισμικό αυτό το έκαναν προς όφελος της κοινότητας. Δεν παρέχεται καμμιά εγγύηση σχετικά με την καταλληλότητα του λογισμικού αυτού για οποιονδήποτε συγκεκριμένο σκοπό. Όμως, αφού το λογισμικό αυτό είναι ελεύθερο, έχετε την δύναμη να το τροποποιήσετε ώστε να ταιριάξει στις ανάγκες σας -- και να χαρείτε τα πλεονεκτήματα από τις αλλάγές που έχουν κάνει άλλοι επεκτείνοντας έτσι το λογισμικό κατά αυτόν τον τρόπο. ━━━━━━━━━━━━━━ ^[1] Για πληροφορίες σχετικά με το πώς να εντοπίσετε, να αποσυμπιέσετε και να φτιάξετε εκτελέσιμα από τα πακέτα πηγαίου κώδικα του Debian δείτε το Debian FAQ , και στην ενότητα “Basics of the Debian Package Management System&# x201D;. Κεφάλαιο 2. Απαιτήσεις Συστήματος Πίνακας Περιεχομένων 2.1. Υποστηριζόμενο Υλικό 2.1.1. Υποστηριζόμενες Αρχιτεκτονικές 2.1.2. CPU, Μητρικές, και Υποστήριξη Video 2.1.3. Φορητοί υπολογιστές 2.1.4. Πολλαπλοί Επεξεργαστές 2.1.5. Υποστήριξη Κάρτας Γραφικών 2.1.6. Υλικό Δικτυακής Σύνδεσης 2.1.7. Οθόνες Braille 2.1.8. Σύνθεση Ομιλίας με Hardware 2.1.9. Περιφερειακά και άλλο Υλικό 2.2. Συσκευές που απαιτούν firmware 2.3. Αγοράζοντας υλικό ειδικά για το GNU/Linux 2.3.1. Αποφύγετε κλειστό ή Proprietary υλικό 2.3.2. Υλικό ειδικά για Windows 2.4. Μέσα Εγκατάστασης 2.4.1. CD-ROM/DVD-ROM 2.4.2. Σκληρός Δίσκος 2.4.3. USB stick μνήμης 2.4.4. Δίκτυο 2.4.5. Σύστημα Un*x ή GNU 2.4.6. Υποστηριζόμενα συστήματα Αποθήκευσης 2.5. Απαιτήσεις Μνήμης και χώρου Δίσκου Η ενότητα αυτή περιέχει πληροφορίες σχετικά με το υλικό που χρειάζεστε για να ξεκινήσετε με το Debian. Θα βρείτε επίσης συνδέσμους σε παραπέρα πληροφορίες για το υλικό που υποστηρίζεται από το GNU και το Linux. 2.1. Υποστηριζόμενο Υλικό To Debian δεν βάζει κάποιες απαιτήσεις υλικού πέρα από αυτές που έχουν ο πυρήνας του Linux και τα εργαλεία του GNU. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε αρχιτεκτονική ή πλατφόρμα στην οποία έχουν υλοποιηθεί ο πυρήνας του Linux, η libc, ο gcc κλπ. και για την οποία υπάρχει μια υλοποίηση του Debian μπορεί να τρέξει το Debian. Παρακαλούμε, δείτε τις σελίδες των υλοποιήσεων (Ports) στο http://www.debian.org/ports/amd64/ για περισσότερες λεπτομέρειες για συστήματα της αρχιτεκτονικής AMD64 που έχουν δοκιμαστεί με το Debian. Δεν γίνεται μια προσπάθεια να περιγραφούν όλες διαφορετικές διαμορφώσεις υλικού που υποστηρίζονται για την αρχιτεκτονική AMD64, αντίθετα η ενότητα αυτή περιέχει γενικές πληροφορίες και δείκτες σε μέρη όπου μπορεί να βρει κανείς επιπρόσθετες πληροφορίες. 2.1.1. Υποστηριζόμενες Αρχιτεκτονικές Το Debian 6.0 υποστηρίζει ένδεκα κύριες αρχιτεκτονικές και αρκετές παραλλαγές κάθε αρχιτεκτονικής γνωστές και σαν “γεύσεις”. ┌──────────────────────┬──────────────────┬─────────────────────────┬─────────┐ │ Αρχιτεκτονική │Debian Designation│ Υποαρχιτεκτονική │ Γεύση │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │Βασισμένη σε Intel x86│i386 │  │  │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │AMD64 & Intel EM64T │amd64 │  │  │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │Intel IOP32x │iop32x │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │Intel IXP4xx │ixp4xx │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ARM │armel │Marvell Kirkwood │kirkwood │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │Marvell Orion │orion5x │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │Versatile │versatile│ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │PA-RISC 1.1 │32 │ │HP PA-RISC │hppa ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │PA-RISC 2.0 │64 │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │Intel IA-64 │ia64 │  │  │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │SGI IP22 (Indy/Indigo 2) │r4k-ip22 │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │SGI IP32 (O2) │r5k-ip32 │ │MIPS (big endian) │mips ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │MIPS Malta (32 bit) │4kc-malta│ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │MIPS Malta (64 bit) │5kc-malta│ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │Cobalt │cobalt │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │MIPS (little endian) │mipsel │MIPS Malta (32 bit) │4kc-malta│ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │MIPS Malta (64 bit) │5kc-malta│ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │PowerMac │pmac │ │IBM/Motorola PowerPC │powerpc ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │PReP │prep │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │sun4u │ │ │Sun SPARC │sparc ├─────────────────────────┤sparc64 │ │ │ │sun4v │ │ ├──────────────────────┼──────────────────┼─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │IPL από VM-reader και │generic │ │IBM S/390 │s390 │DASD │ │ │ │ ├─────────────────────────┼─────────┤ │ │ │IPL από ταινία │ταινία │ └──────────────────────┴──────────────────┴─────────────────────────┴─────────┘ To κείμενο αυτό καλύπτει την εγκατάσταση για την αρχιτεκτονική AMD64. Αν ψάχνετε για πληροφορίες σε οποιαδήποτε από τις άλλες υποστηριζόμενες από το Debian αρχιτεκτονικές κοιτάξτε στις σελίδες Debian-Ports. 2.1.2. CPU, Μητρικές, και Υποστήριξη Video Πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τα υποστηριζόμενα περιφερειακά μπορούν να βρεθούν στην σελίδα Linux Hardware Compatibility HOWTO. Η παρούσα ενότητα απλά περιγράφει τα βασικότερα σημεία. 2.1.2.1. CPU Υποστηρίζονται τόσο επεξεργαστές AMD64 όσο και Intel EM64T. 2.1.3. Φορητοί υπολογιστές Υποστηρίζονται επίσης φορητοί υπολογιστές που σήμερα οι περισσότεροι δουλεύουν αμέσως "από το κουτί". Στην περίπτωση που ένας φορητός υπολογιστής περιέχει εξειδικευμένο ή ιδιόκτητο (proprietary) υλικό, μερικές συγκεκριμένες λειτουργίες πιθανόν να μην υποστηρίζονται. Για να βρείτε αν ο φορητός σας υπολογιστής δουλεύει καλά με το GNU/Linux, δείτε για παράδειγμα τις σελίδες Linux Laptop pages. 2.1.4. Πολλαπλοί Επεξεργαστές Υποστήριξη για πολλαπλούς επεξεργαστές -- γνωστή και σαν “συμμετρική πολυ-επεξεργασία” ή SMP -- είναι διαθέσιμη για την αρχιτεκτονική αυτή. Ο συνηθισμένος πυρήνας του Debian 6.0 έχει χτιστεί με υποστήριξη SMP-alternatives . Αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας θα ανιχνεύσει τον αριθμό των επεξεργαστών (ή πυρήνων του επεξεργαστή) και θα απενεργοποιήσει αυτόματα την επιλογή SMP σε μονοεπεξεργαστικά συστήματα. 2.1.5. Υποστήριξη Κάρτας Γραφικών Για την τερματική κονσόλα θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε ένα interface οθόνης που να είναι συμβατό-με-VGA. Σχεδόν οποιαδήποτε σύγχρονη οθόνη είναι συμβατή-με-VGA. Παλιότερα πρότυπα, όπως τα CGA, MDA ή HGA μπορεί επίσης να δουλέψουν εφόσον δεν θα χρειαστείτε υποστήριξη για X11. Σημειώστε ότι το σύστημα X11 δεν χρησιμοποιείται κατά την διαδικασία εγκατάστασης που περιγράφεται στο παρόν κείμενο. Η υποστήριξη που παρέχει το Debian για γραφικά περιβάλλοντα καθορίζεται από την υποκείμενη υποστήριξη που υπάρχει στο σύστημα Χ11 του X.Org. Οι περισσότερες κάρτες οθόνης AGP, PCI και PCIe δουλεύουν με το X.Org. Λεπτομέρειες για τις υποστηριζόμενες κάρτες γραφικών, διαύλους, οθόνες και ποντίκια μπορούν να βρεθούν στο http://xorg.freedesktop.org/. Το Debian 6.0 έρχεται με την έκδοση 7.3 του XOrg. 2.1.6. Υλικό Δικτυακής Σύνδεσης Σχεδόν όλoι οι τύποι καρτών δικτύου (NIC) που υποστηρίζονται από τον πυρήνα του Linux πρέπει επίσης να υποστηρίζονται από το σύστημα εγκατάστασης. Οι οδηγοί από αρθρώματα (modules) συνήθως πρέπει να φορτώνονται αυτόματα. Αυτό αφορά τις περισσότερες κάρτες PCI και PCMCIA. Υποστηρίζεται το ISDN, αλλά όχι στη διάρκεια της εγκατάστασης. 2.1.6.1. Ασύρματες κάρτες δικτύου Η ασύρματη δικτύωση υποστηρίζεται γενικά όπως επίσης υποστηρίζεται από τον επίσημο πυρήνα του Linux ένας αυξανόμενος αριθμός ασύρματων προσαρμογέων, αν και αρκετοί από αυτούς απαιτούν την φόρτωση κάποιου firmware. Διεπαφές ασύρματου δικτύου (NIC) που δεν υποστηρίζονται από τον επίσημο πυρήνα του Linux μπορούν γενικά να δουλέψουν με το Debian GNU/Linux, αλλά δεν υποστηρίζονται στην διάρκεια της εγκατάστασης. Η χρήση ασύρματης δικτύωσης στη διάρκεια της εγκατάστασης είναι ακόμα σε ανάπτυξη και το αν δουλέψει εξαρτάται από τον τύπο του προσαρμογέα και την ρύθμιση του σημείου ασύρματης πρόσβασής σας. Αν δεν υπάρχει άλλη διεπαφή δικτύου (NIC) που να μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στη διάρκεια της εγκατάστασης, είναι ακόμα δυνατόν να εγκαταστήσετε το Debian GNU/Linux χρησιμοποιώντας μια πλήρη εικόνα CD-ROM ή DVD. Κάντε την επιλογή να μην χρησιμοποιήσετε ένα δίκτυο και κάντε την εγκατάσταση μόνο με τα πακέτα που περιέχονται στο CD/DVD. Μπορείτε τότε να εγκαταστήσετε τον οδηγό και το firmware που χρειάζεστε με την ολοκλήρωση της εγκατάστασης (μετά την επανεκκίνηση) και να ρυθμίσετε το δίκτυό σας με το χέρι. Σε κάποιες περιπτώσεις ο οδηγός που πιθανόν να χρειάζεστε μπορεί να μην είναι διαθέσιμος σαν πακέτο του Debian. Θα πρέπει τότε να ψάξετε αν υπάρχει κάποιος πηγαίος κώδικας διαθέσιμος στο Διαδίκτυο και να δημιουργήσετε/μεταγλωττίσετε τον οδηγό μόνοι σας. Το πώς μπορείτε να το κάνετε αυτό ξεφεύγει από τους σκοπούς του παρόντος εχγειριδίου.Αν δεν υπάρχει διαθέσιμος οδηγός για το Linux, η τελευταία σας δυνατότητα είναι να χρησιμοποιήσετε το πακέτο ndiswrapper package, που σας επιτρέπει να χρησιμοποιήσετε έναν οδηγό για Windows. 2.1.7. Οθόνες Braille Η υποστήριξη για οθόνες braille καθορίζεται από την υποκείμενη υποστήριξη που παρέχεται στο brltty. Οι περισσότερες οθόνες δουλεύουν με το brltty, συνδεόμενες μέσω μιας σειριακής θύρας ή μέσω USB ή bluetooth. Λεπτομέρειες για υποστηριζόμενες συσκευές braille μπορούν να βρεθούν στην ιστοσελίδα του brltty. Η έκδοση Debian GNU/Linux 6.0 κυκλοφορεί με την έκδοση 3.10 του brltty. 2.1.8. Σύνθεση Ομιλίας με Hardware Υποστήριξη για συσκευές σύνθεση ομιλίας με hardware καθορίζεται από την υποκείμενη υποστήριξη που παρέχεται από το speakup. Το speakup υποστηρίζει μόνο ενσωματωμένες κάρτες και εξωτερικές συσκευές που συνδέονται με μια σειριακή θύρα (δεν υποστηρίζονται συσκευές USB ή προσαρμογείς από-σειριακό-σε-USB). Λεπτομέρειες για υποστηριζόμενες συσκευές σύνθεσης ομιλίας μπορούν να βρεθούν στην ιστοσελίδα του speakup. Η έκδοση Debian GNU/Linux 6.0 κυκλοφορεί με την έκδοση 3.0.3 του speakup. 2.1.9. Περιφερειακά και άλλο Υλικό Το Linux υποστηρίζει μια μεγάλη ποικιλία από συσκευές υλικού όπως ποντίκια, εκτυπωτές, σαρωτές, και συσκευές PCMCIA και USB. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες από τις συσκευές αυτές δεν είναι απαραίτητες κατά την εγκατάσταση του συστήματος. Συσκευές USB λειτουργούν άψογα σε γενικές γραμμές, μόνο μερικά πληκτρολόγια USB μπορεί να απαιτούν επιπλέον ρυθμίσεις (κοιτάξτε το Τμήμα 3.6.4, “ Ζητήματα που θα πρέπει να προσέξετε για το υλικό”). Δείτε και πάλι το Linux Hardware Compatibility HOWTO για να προσδιορίσετε αν το συγκεκριμένο υλικό σας υποστηρίζεται από το Linux. 2.2. Συσκευές που απαιτούν firmware Εκτός από την διαθεσιμότητα κάποιου οδηγού της συσκευής, υπάρχει υλικό που απαιτεί την φόρτωση του λεγόμενου firmware ή μικροκώδικα (microcode) στην συσκευή πριν αυτή μπορέσει να γίνει λειτουργική. Αυτό είναι πιο συνηθισμένο με κάρτες διεπαφής δικτύου (ιδιαίτερα ασύρματες) αλλά για παράδειγμα και κάποιες συσκευές USB ακόμα και κάποιοι ελεγκτές σκληρών δίσκων απαιτούν επίσης firmware. Στις περισσότερες περιπτώσεις το firmware είναι μη-ελεύθερο λογισμικό σύμφωνα με τα κριτήρια που χρησιμοποιεί το Σχέδιο Debian GNU/Linux και συνεπώς δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στην κύρια διανομή ή στο εγκατεστημένο σύστημα. Αν ο οδηγός της ίδιας της συσκευής συμπεριλαμβάνεται στην διανομή και το Debian GNU/ Linux μπορεί νόμιμα να διανείμει το firmware, αυτό θα είναι συχνά διαθέσιμο σαν ξεχωριστό πακέτο από την ενότητα μη-ελεύθερου λογισμικού της αρχειοθήκης. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι τέτοιο υλικό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διάρκεια μιας εγκατάστασης. Ξεκινώντας με το Debian GNU/Linux 5.0 ο debian-installer υποστηρίζει την φόρτωση αρχείων firmware ή πακέτων που περιέχουν λογισμικό firmware από αφαιρέσιμα μέσα όπως δισκέττες ή κλειδιά USB. Δείτε την ενότητα Τμήμα 6.4, “Φόρτωση λογισμικού firmware που απουσιάζει ” για αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με την φόρτωση αρχείων ή πακέτων firmware στη διάρκεια της εγκατάστασης. 2.3. Αγοράζοντας υλικό ειδικά για το GNU/Linux Υπάρχουν αρκετοί προμηθευτές που διαθέτουν στην αγορά συστήματα με προεγκατεστημένο το Debian ή άλλες διανομές GNU/Linux . ίσως πληρώσετε κάτι παραπάνω για αυτό το προνόμιο, αλλά αυτό σας δίνει ταυτόχρονα μια σχετική ηρεμία με τη σιγουριά ότι το υλικό σας είναι καλά υποστηριζόμενο από το GNU/ Linux. Αν πρέπει να αγοράσετε κάποιο μηχάνημα που έρχεται μαζί με Windows διαβάστε προσεκτικά την άδεια χρήσης λογισμικού των Windows. Πιθανόν να μπορείτε να απορρίψετε την άδεια αυτή και να έχετε μια επιστροφή χρημάτων από τον προμηθευτή σας. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για “windows refund” ίσως σας δώσει χρήσιμες πληροφορίες που να σας βοηθήσουν σ' αυτό. Άσχετα από το αν έχετε αγοράσει ένα σύστημα που έρχεται με Linux ή ακόμα και ένα χρησιμοποιημένο σύστημα, είναι πάντα σημαντικό να ελέγξετε ότι το υλικό σας υποστηρίζεται από τον πυρήνα του Linux. Ελέγξτε αν το υλικό σας καταγράφεται στις αναφορές που βρήκατα παραπάνω. Πληροφορήστε τον πωλητή σας ότι θέλετε να αγοράσετε ένα σύστημα Linux. Υποστηρίξτε προμηθευτές που είναι φιλικοί προς το Linux. 2.3.1. Αποφύγετε κλειστό ή Proprietary υλικό Μερικοί κατασκευαστές υλικού απλά δεν μας λένε πώς να γράψουμε οδηγούς για υλικό αυτό.Άλλοι δεν μας επιτρέπουν να έχουμε πρόσβαση στην τεκμηρίωσή τους αν δεν υπογράψουμε προηγουμένως μια συμφωνία μη-αποκάλυψης (non-disclosure) που δεν θα μας επέτρεπε να διανείμουμε τον πηγαίο κώδικα σε Linux. Αφού δεν έχουμε αποκτήσει πρόσβαση στην τεκνηρίωση αυτών των συσκευών αυτές απλά δεν θα λειτουργήσουν στο Linux.Μπορείτε να βοηθήσετε ζητώντας από τους κατασκευαστές τέτοιου υλικού να διανείμουν την τεκμηρίωση. Αν το ζητήσουν αυτο αρκετοί χρήστες, οι κατασκευαστές θα συνειδητοποιήσουν ότι η κοινότητα του ελεύθερου λογισμικού είναι μια σημαντική αγορά. 2.3.2. Υλικό ειδικά για Windows Μια ενοχλητική τάση είναι ο πολλαπλασιασμός των modem και των εκτυπωτών που απευθύνονται ειδικά στα Windows. Σε μερικές περιπτώσεις είναι ειδικά σχεδιασμένα ώστε να λειτουργούν κάτω από το λειτουργικό σύστημα Μicrosoft Windows και έχουν την επιγραφή ,“WinModem” ή “Made especially for Windows-based computers”. Αυτό γίνεται γενικά με την αφαίρεση των εμβαπτισμένων επεξεργαστών του συγκεκριμένου υλικού και το πέρασμα της λειτουργίας που τους σε έναν οδηγό των Windows που τρέχει από τον κύριο επεξεργαστή του υπολογιστή. Η στρατηγική αυτή κάνει το υλικό φθηνότερο αλλά η εξοικονόμιση αυτή συχνά δεν περνά στον χρήστη και τέτοιο υλικό φτάνει να είναι μερικές φορές ακόμα και ακριβότερο από ισοδύναμες συσκευές που διατηρούν την ενσωματωμένη ευφυΐα τους. Θα πρέπει να αποφύγετε υλικό σχεδιασμένο ειδικά για Windows για δυο λόγους. O πρώτος είναι ότι οι κατασκευαστές δεν κάνουν γενικά διαθέσιμες τις πηγές για το γράψιμο οδηγών για το Linux. Γενικά, η διεπαή για το υλικό και το λογισμικό είναι κλειστά και η τεκμηρίωση δεν είναι διαθέσιμη χωρίς την υπογραφή μιας συμφωνίας μη-αποκάλυψης (non-disclosure), αν μια τέτοια συμφωνία είναι καν δυνατή. Αυτό αποκλείει την χρήση του υλικού από ελεύθερο λογισμικό αφού οι συγγραφείς ελεύθερου λογισμικού διαθέτουν δημόσια τον πηγαίο κώδικά των προγραμμάτων τους. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι όταν από τέτοιες συσκευές αφαιρεθούν οι ενσωματωμένοι επεξεργαστές τους, το λειτουργικό σύστημα πρέπει να αναλάβει την δουλειά του επεξεργαστή αυτού, συχνά σε προτεραιότητα πραγματικού χρόνου, οπότε ο επεξεργαστής του μηχανήματός σας δεν θα είναι διαθέσιμος για να τρέχει τις εφαρμογές σας τη στιγμή που λειτουργεί αυτές τις συσκευές. Καθώς ένας χρήστης των Windows δεν χρησιμοποιεί συνήθως την πολυ-επεξεργασία τόσο έντονα όσο ένας χρήστης του Linux, ο κατασκευαστής ελπίζει ότι ο χρήστης των Windows απλά δεν θα προσέξει την επιβάρυνση που αυτό το υλικό βάζει στον επεξεργαστή. Όμως οποιοδήποτε πολυ-επεξεργαστικό λειτουργικό σύστημα, ακόμα και τα Windows 2000 ή XP, υποφέρει από μειωμένη απόδοση όταν οι κατασκευαστές περιφερειακών παρακάμπτουν την ενσωματωμένη επεξεργαστική ισχύ του υλικού τους. Μπορείτε να βοηθήσετε στην κατάσταση αυτή ενθαρρύνοντας αυτούς τους κατασκευαστές να διανείμουν την τεκμηρίωση και όσες άλλες πηγές μάς είναι απαραίτητες για να προγραμματίσουμε για το υλικό αυτό, αλλά η καλλίτερη στρατηγική είναι απλά να αποφύγετε αυτό το είδος υλικού μέχρι να καταγραφεί σαν λειτουργήσιμο στην λίστα Linux Hardware Compatibility HOWTO. 2.4. Μέσα Εγκατάστασης Η ενότητα αυτή θα σας βοηθήσει να προσδιορίσετε τα διαφορετικά μέσα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να εγκαταστήσετε το Debian. Για παράδειγμα, αν έχετε μια συσκευή δισκέττας στο μηχάνημά σας, μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε για να εγκαταστήσετε το Debian. Υπάρχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο αφιερωμένο στα διάφορα μέσα εγκατάστασης Κεφάλαιο 4, Αποκτώντας τα Μέσα Εγκατάστασης του Συστήματος, που παραθέτει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του κάθε τύπου. Πιθανόν να θελήσετε να επιστρέψετε στην παρούσα σελίδα μόλις φτάσετε σε κείνη την ενότητα. 2.4.1. CD-ROM/DVD-ROM Σημείωση Όποτε βλέπετε στο κείμενο αυτό μια αναφορά σε “CD-ROM” αυτή εφαρμόζεται τόσο σε ROM όσο και σε DVD-ROM, γιατί και οι δύο τεχνολογίες είναι πραγματικά ίδιες από την σκοπιά του λειτουργικού συστήματος, με εξαίρεση κάποιες πολύ παλιές και όχι συνηθισμένες συσκευές CD-ROM που δεν είναι ούτε SCSI ούτε IDE/ATAPI. Εγκατάσταση βασισμένη σε CD-ROM υποστηρίζεται για μερικές αρχιτεκτονικές. Σε μηχανήματα που υποστηρίζουν εκκίνηση από CD-ROM, θα πρέπει να είσαστε σε θέση να κάνετε μια εγκατάσταση εντελώς χωρίς δισκέττα . Ακόμα και αν το σύστημά σας δεν υποστηρίζει εκκίνηση από το CD-ROM, μπορείτε ακόμα και τότε να χρησιμοποιήσετε το CD-ROΜ σε συνδυασμό με τις άλλες τεχνικές για να εγκαταστήσετε το σύστημά σας, από την στιγμή που θα έχετε καταφέρει να εκκινήσετε με κάποιο άλλο μέσο, δείτε και την ενότητα Κεφάλαιο 5, Εκκίνηση του Συστήματος Εγκατάστασης. Υποστηρίζονται συσκευές CD-ROM SCSI, SATA και IDE/ATAPI. Ο σύνδεσμος Linux CD-ROM HOWTO περιέχει σε βάθος πληροφορία για την χρήση συσκευών CD-ROM με το Linux. Συσκευές USB CD-ROM υποστηρίζονται επίσης καθώς και συσκευές FireWire που υποστηρίζονται από τους οδηγούς ohci1394 και sbp2. 2.4.2. Σκληρός Δίσκος Η εκκίνηση του συστήματος εγκατάστασης από τον σκληρό δίσκο είναι επίσης μια άλλη δυνατότητα για αρκετές αρχιτεκτονικές. Αυτό απαιτεί την ύπαρξη ενός άλλου λειτουργικού συστήματος που θα φορτώσει τον εγκαταστάτη στον σκληρό δίσκο. 2.4.3. USB stick μνήμης Πολλά συστήματα Debian χρειάζονται τις συσκευές δισκέττας και/ή CD-ROM μόνο για την ρύθμιση του συστήματος και για λόγους "διάσωσης". Aν χειρίζεστε μερικούς server θα έχετε πιθανόν ήδη σκεφτεί να παραλείψετε όλες αυτές τις συσκευές και να χρησιμοποιήσετε ένα στικ μνήμης USB για την εγκατάσταση και (όποτε είναι απαραίτητο) την ανάκτηση του συστήματος. Αυτό είναι χρήσιμο επίσης για μικρά συστήματα που δεν έχουν πολύ χώρο για άχρηστες συσκευές. 2.4.4. Δίκτυο Tο δίκτυο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διάρκεια της εγκατάστασης για την ανάκτηση αρχείων για την εγκατάσταση. Η χρήση ή όχι του δικτύου εξαρτάται από την μέθοδο εγκατάστασης που επιλέγετε και τις απαντήσεις σας σε συγκεκριμένεες ερωτήσεις που γίνονται στη διάρκεια της εγκατάστασης. Το σύστημα εγκατάστασης υποστηρίζει τους περισσότερους τύπους δικτυακής σύνδεσης (περιλαμβανομένης της PPPoE αλλά όχι ISDN ή PPP), μέσω είτε HTTP είτε FTP. Μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης μπορείτε επίσης να ρυθμίσετε το σύστημά σας ώστε να χρησιμοποιεί ISDN ή PPP. Μπορείτε επίσης να εκκινήσετε το σύστημα εγκατάστασης από το δίκτυο. Η εγκατάσταση χωρίς δίσκο, με χρήση διακτυακής εκκίνησης από ένα τοπικό δίκτυο και με προσάρτηση σε NFS όλων των τοπικών συστημάτων αρχείων, είναι μια άλλη δυνατότητα. 2.4.5. Σύστημα Un*x ή GNU Αν τρέχετε ένα άλλο σύστημα τύπου Unix μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να εγκαταστήσετε το Debian GNU/Linux χωρίς να χρησιμοποιήσετε τον debian-installer ο οποίος περιγράφεται στο υπόλοιπο αυτού του εγχειριδίου. Αυτός ο τρόπος εγκατάστασης μπορεί να είναι χρήσιμος για χρήστες με μη υποστηριζόμενο υλικό ή για συστήματα που δεν έχουν την πολυτέλεια να τεθούν εκτός λειτουργίας. Αν ενδιαφέρεστε για την τεχνική αυτή πηγαίνετε στην ενότητα Τμήμα D.3, “ Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux από ένα Σύστημα Unix/Linux”. 2.4.6. Υποστηριζόμενα συστήματα Αποθήκευσης Οι δίσκοι εκκίνησης του Debian περιέχουν έναν πυρήνα που είναι φτιαγμένος ώστε να τρέχει στον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό συστημάτων. Δυστυχώς αυτό έχει σαν αποτέλεσμα έναν μεγαλύτερο σε μέγεθος πυρήνα, που περιλαμβάνει πολλούς οδηγούς που δεν θα χρησιμοποιηθούν στο μηχάνημά σας (δείτε το Τμήμα 8.6, “ Χτίσιμο ενός καινούριου πυρήνα” για να μάθετε πώς να φτιάξετε τον δικό σας πυρήνα). Η υποστήριξη του ευρύτερου δυνατού φάσματος συσκευών είναι επιθυμητή γενικά, για να εξασφαλίσει ότι το Debian μπορεί να εγκατασταθεί στην ευρύτερη δυνατή ποικιλία υλικού. Γενικά, το σύστημα εγκατάστασης του Debian παρέχει υποστήριξη για δισκέττες, συσκευές δίσκων IDE (επίσης γνωστών και ως PATA), δισκέττες IDE, συσκευές IDE παράλληλης θύρας, ελεγκτές και συσκευές SATA και SCSI, USB και FireWire. Τα υποστηριζόμενα συστήματα αρχείων περιλαμβάνουν: FAT, FAT Win-32 με επεκτάσεις (VFAT) και NTFS. 2.5. Απαιτήσεις Μνήμης και χώρου Δίσκου Θα πρέπει να έχετε τουλάχιστον 56MB μνήμης και 500MB χώρου στον δίσκο για να κάνετε μια κανονική εγκατάσταση. Σημειώστε ότι αυτές οι τιμές είναι στην πραγματικότητα αρκετά χαμηλές. Για πιο ρεαλιστικά νούμερα, δείτε την ενότητα Τμήμα 3.4, “Ικανοποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων Υλικού”. Εγκατάσταση σε συστήματα που διαθέτουν λογότερη μνήμη ^[2] ή χώρο σκληρού δίσκου μπορεί να είναι εφικτή αλλά ενδείκνυται μόνο για έμπειρους χρήστες. ━━━━━━━━━━━━━━ ^[2] Εικόνες εγκατάστασης που υποστηρίζουν τον γραφικό εγκαταστάτη απαιτούν περισσότερη μνήμη από αυτές που υποστηρίζουν τον κειμενικό εγκαταστάτη μόνο και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συστήματα με μνήμη λιγότερη από 56MB. Αν υπάρχει επιλογή ανάμεσα στον συνηθισμένο ή τον γραφικό εγκαταστάτη, θα πρέπει να επιλεχθεί ο πρώτος. Κεφάλαιο 3. Πριν την εγκατάσταση του Debian GNU/Linux Πίνακας Περιεχομένων 3.1. Επισκόπηση της Διαδικασίας Εγκατάστασης 3.2. Σώστε τα Υπάρχοντα Δεδομένα σας! 3.3. Πληροφορίες που θα χρειαστείτε 3.3.1. Τεκμηρίωση 3.3.2. Βρίσκοντας πηγές για πληροφορίες σχετικά με το Υλικό σας 3.3.3. Συμβατότητα Υλικού 3.3.4. Ρυθμίσεις Δικτύου 3.4. Ικανοποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων Υλικού 3.5. Προκατάτμηση για Συστήματα με εκκίνηση πολλαπλών λειτουργικών 3.5.1. Κατάτμηση από DOS ή Windows 3.6. Ρύθμιση του Υλικού και του Λειτουργικού συστήματος πριν την εγκατάσταση 3.6.1. Κλήση του BIOS Set-Up Menu 3.6.2. Επιλογή συσκευής εκκίνησης 3.6.3. Διάφορες άλλες ρυθμίσεις στο BIOS 3.6.4. Ζητήματα που θα πρέπει να προσέξετε για το υλικό Tο κεφάλαιο αυτό ασχολείται την προετοιμασία που πρέπει να κάνετε για την εγκατάσταση του Debian πριν καν ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη. Αυτή περιλαμβάνει την διάσωση των δεδομένων σας, την συγκέντρωση πληροφοριών για το υλικό του συστήματος και τον εντοπισμό οποιασδήποτε αναγκαίας πληροφορίας. 3.1. Επισκόπηση της Διαδικασίας Εγκατάστασης Καταρχήν μια σημείωση για τις επανεγκαταστάσεις. Με το Debian είναι πολύ σπάνια η περίπτωση που θα χρειαστείτε να κάνετε μια πλήρη επανεγκατάσταση του συστήματός σας. Τις περισσότερες φορές μια βλάβη του σκληρού δίσκου είναι η πιο κοινή αιτία. Αρκετά άλλα γνωστά λειτουργικά συστήματα μπορεί να απαιτούν μια πλήρη εγκατάσταση μετά από κάποιες κρίσιμες βλάβες ή όταν πρέπει να γίνει αναβάθμιση σε μια καινούρια έκδοση του λειτουργικού. Ακόμα κι αν δεν χρειαστεί να κάνετε μια καινούρια εγκατάσταση, συχνά τα προγράμματα που χρησιμοποιείτε πρέπει να επανεγκατασταθούν για να δουλέψουν σωστά με το καινούριο λειτουργικό σύστημα. Με το Debian GNU/Linux, είναι πολύ πιο πιθανό ότι το λειτουργικό σας μπορεί να επιδιορθωθεί μάλλον και όχι να αντικατασταθεί αν κάτι πάει λάθος. Οι αναβαθμίσεις ποτέ δεν απαιτούν μια ολοκληρωμένη εγκατάσταση και μπορείτε πάντα να κάνετε επί τόπου αναβάθμιση. Τα προγράμματα είναι επίσης σχεδόν πάντα συμβατά με διαδοχικές εκδόσεις του λειτουργικού συστήματος.Αν μια καινούρια έκδοση ενός προγράμματος απαιτεί πιο πρόσφατο λογισμικό υποστήριξης, το σύστημα πακέτων του Debian σιγουρεύει ότι όλο το απαραίτητο λογισμικό ταυτοποιείται και εγκαθίσταται αυτόματα. Και το γεγονός είναι ότι έχει αφιερωθεί πολύς κόπος ακριβώς στο να μην υπάρχει ανάγκη για επανεγκαταστάσεις, οπότε θεωρήστε την πραγματικά σαν την τελευταία σας λύση. Ο εγκαταστάτης δεν έχει σχεδιαστέι για επανεγκατάσταση πάνω από ένα υπάρχον σύστημα. Αυτό είναι ένα διάγραμμα των βημάτων που θα κάνετε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εγκατάστασης. 1. Σώστε οποιαδήποτε δεδομένα ή αρχεία που υπάρχουν ήδη στο δίσκο όπου σκοπεύετε να κάνετε την εγκατάσταση. 2. Μαζέψτε πληροφορίες σχετικά με τον υπολογιστή σας και οποιαδήποτε απαραίτητη τεκμηρίωση πριν ξεκινήσετε την εγκατάσταση. 3. Δημιουργήστε για το Debian έναν διαμερίσιμο χώρο στο δίσκο σας. 4. Εντοπίστε και/ή κατεβάστε το λογισμικό του εγκαταστάτη μαζί με οποιουσδήποτε ειδικούς οδηγούς που πιθανόν απαιτεί το σύστημά σας (όχι για τους χρήστες των CD του Debian). 5. Ρυθμίστε ταινίες/δισκέττες/USB sticks εκκίνησης ή τοποθετήστε τα αρχεία εκκίνησης (οι περισσότεροι χρήστες των Debian CD μπορούν να ξεκινήσουν από ένα από τα CD). 6. Ξεκινήστε το σύστημα εγκατάστασης. 7. Επιλέξτε τη γλώσσα εγκατάστασης. 8. Ενεργοποιήστε, αν είναι διαθέσιμη, την σύνδεση του δικτύου Ethernet. 9. Δημιουργήστε και προσαρτήστε τα τμήματα δίσκου στα οποία θα εγκατασταθεί το Debian. 10. Παρακολουθήστε το αυτόματα κατέβασμα/εγκατάσταση/ρύθμιση του βασικού συστήματος. 11. Εγκαταστήστε έναν φορτωτή εκκίνησης.που μπορεί να ξεκινήσει το Debian GNU/ Linux και/ή το υπάρχον σύστημά σας. 12. Φορτώστε το μόλις εγκατεστημένο σύστημα για πρώτη φορά. Για την αρχιτεκτονική AMD64 έχετε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσετε μια γραφικ έκδοση του συστήματος εγκατάστασης. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά μ' αυτόν τον γραφικό εγκαταστάτη, δείτε την ενότητα Τμήμα D.6, “Ο γραφικός εγκαταστάτης”. Αν έχετε προβλήματα κατά την εγκατάσταση βοηθάει να ξέρει κανείς ποια πακέτα εμπλέκονται και σε ποια βήματα. Ας παρουσιάσουμε λοιπόν τα προγράμματα-πρωταγωνιστές σε αυτό το "έργο" της εγκατάστασης: Το λογισμικό του εγκαταστάτη, debian-installer, είναι το κύριο μέλημα αυτού του εγχειριδίου. Ανιχνεύει το υλικό του συστήματος και φορτώνει τους κατάλληλους οδηγούς, χρησιμοποιεί το dhcp-client για να δημιουργήσει μια δικτυακή σύνδεση και τρέχει το debootstrap για να εγκαταστήσει τα πακέτα του βασικού συστήματος και το tasksel επιτρέποντάς σας να εγκαταστήσετε συγκεκριμένο επιπλέον λογισμικό. Πολλοί ακόμα "ηθοποιοί" παίζουν μικρότερους ρόλους σ' αυτή τη διαδικασία αλλά ο debian-installer έχει ολοκληρώσει το καθήκον του όταν φορτώσετε το καινούριο σύστημά σας για πρώτη φορά. Για να προσαρμόσετε το σύστημα στις ανάγκες σας, η εντολή tasksel σας επιτρέπει να εγκαταστήσετε διάφορες προκαθορισμένες "δέσμες" λογισμικού όπως ένας Web server ή ένα περιβάλλον γραφείου. Μια σημαντική επιλογή κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης είναι το αν εγκαταστήσετε ή όχι ένα γραφικό περιβάλλον επιφάνειας εργασίας, που αποτελείται από το Παραθυρικό Σύστημα Χ και ένα από τα διαθέσιμα γραφικά περιβάλλοντα επιφάνειας εργασίας. Αν διαλέξετε να μην επιλέξετε την ομάδα πακέτων “ Desktop environment” τότε θα έχετε μόνο ένα σχετικά στοιχειώδες, βασισμένο στην γραμμή εντολών σύστημα. Η εγκατάσταση της ομάδας πακέτων του περιβάλλοντος Επιφάνειας Εργασίας είναι προαιρετική γιατί απαιτεί έναν αρκετά μεγάλο χώρο στον σκληρό δίσκο και επειδή πολλά συστήματα Debian GNU/Linux είναι εξυπηρετητές που στην πραγματικότητα δεν χρειάζονται οποιαδήποτε τέτοια γραφική διεπαφή χρήστη για να κάνουν τη δουλειά τους. Απλά λοιπόν να έχετε υπόψη σας ότι το Παραθυρικό Σύστημα Χ είναι τελείως ανεξάρτητο από τον debian-installer, και στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκο. Η εγκατάσταση και η επίλυση προβλημάτων του Παραθυρικού Συστήματος Χ δεν είναι στους σκοπούς αυτού του εγχειριδίου. 3.2. Σώστε τα Υπάρχοντα Δεδομένα σας! Πριν ξεκινήσετε, σιγουρευτείτε ότι έχετε σώσει όλα τα αρχεία που υπάρχουν ήδη στο σύστημά σας. Αν αυτή είναι η πρώτη φορά που εγκαθίσταται στον υπολογιστή σας ένα λειτουργικό σύστημα διαφορετικό από το δικό του, είναι πιθανόν να χρειαστεί η επαναδιαμέριση του δίσκου σας ώστε να δημιουργήσετε χώρο για το Debian GNU/Linux. Κάθε φορά που επαναδιαμερίζετε τον δίσκο σας, διατρέχετε τον κίνδυνο να χάσετε όλα τα δεδομένα σ' αυτόν, άσχετα από το πρόγραμμα που θα χρησιμοποιήσετε γι΄αυτό. Τα προγράμματα που χρησιμοποιούνται στον εγκαταστάτη είναι πολύ αξιόπιστα και χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ ισχυρά και μια λάθος κίνηση μπορεί να σας κοστίσει. Ακόμα και μετά το σώσιμο των αρχείων σας να είστε προσεκτικοί και σκεφτείτε σοβαρά τις απαντήσεις και τις πράξεις σας. Δυο λεπτά σκέψης μπορεί να σας εξοικονομήσουν πολλές ώρες περιττής δουλειάς. Αν χρησιμοποιείτε ένα σύστημα με πολλά λειτουργικά σιγουρευτείτε ότι έχετε διαθέσιμα τα μέσα εγκατάστασης που διανέμονται για τα άλλα λειτουργικά που υπάρχουν στο σύστημά σας.Ειδικότερα αν ξαναχωρίσετε τον δίσκο σας ίσως να διαπιστώσετε ότι πρέπει να επανεγκαταστήσετε τον φορτωτή εκκίνησης για το υπάρχον λειτουργικό σας σύστημα ή σε αρκετές περιπτώσεις ολόκληρο το λειτουργικό σύστημα και όλα τα αρχεία στα επηρρεαζόμενα τμήματα του δίσκου. 3.3. Πληροφορίες που θα χρειαστείτε 3.3.1. Τεκμηρίωση 3.3.1.1. Εγχειρίδιο Εγκατάστασης Το κείμενο που διαβάζεται τώρα, που είναι μια έκδοση σε ανάπτυξη τοθ Οδηγού Εγκατάστασης για την επόμενη έκδοση του Debian. Διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο σε διάφορες μορφές και μεταφράσεις.. 3.3.1.2. Τεκμηρίωση Υλικού Συχνά περιέχει χρήσιμες πληροφορίες για την ρύθμιση ή την χρήση του υλικού του υπολογιστή σας. ● Οδηγός βοήθειας Συμβατότητας Υλικού για το Linux 3.3.2. Βρίσκοντας πηγές για πληροφορίες σχετικά με το Υλικό σας Σε πολλές περιπτώσεις ο εγκαταστάτης θα είναι σε θέση να ανιχνεύσει αυτόματα το υλικό σας. Αλλά για να είστε προετοιμασμένοι συνιστούμε να εξοικειωθείτε με το υλικό του υπολογιστή σας πριν την εγκατάσταση. Πληροφορίες για το Υλικό σας μπορούν να συγκεντρωθούν από: ● Τα εγχειρίδια που έρχονται με κάθε κομμάτι του υλικού. ● Οι οθόνες ρυθμίσεων του BIOS στον υπολογιστή σας. Μπορείτε να δείτε αυτές τις οθόνες όταν ξεκινάτε τον υπολογιστή σας πατώντας έναν κατάλληλο συνδυασμό πλήκτρων. Συχνά είναι το πλήκτρο Delete. ● Οι συσκευασίες και τα κουτιά για κάθε κομμάτι του υλικού σας. ● Το παράθυρο για το Σύστημα στον πίνακα ελέγχου των Windows. ● Εντολές συστήματος ή εργαλεία από ένα άλλο λειτουργικό σύστημα, περιλαμβανομένων διαχειριστών αρχείων. Αυτή η πηγή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για πληροφορίες σχετικά με την μνήμη RAM και την μνήμη του σκληρού δίσκου. ● Ο διαχειριστής του συστήματος ή ο Παροχέας Διαδικτύου σας. Οι πηγές αυτές μπορούν να σας δώσουν τα στοιχεία που χρειάζεστε για τη ρύθμιση του δικτύου και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας. Πίνακας 3.1. Πληροφορίες για το υλικό σας που χρειάζονται για μια εγκατάσταση ┌─────────┬───────────────────────────────────────────────────────────────────┐ │ Υλικό │ Πληροφορίες που πιθανόν να χρειαστείτε │ ├─────────┼───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Πόσους έχετε. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Η σειρά τους στο σύστημα. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Είναι IDE (γνωστός επίσης και ως PATA), SATA ή SCSI. │ │Σκληροί ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │Δίσκοι │Διαθέσιμος ελεύθερος χώρος. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Τμήματα δίσκου. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Τμήματα δίσκου όπου βρίσκονται εγκατεστημένα άλλα λειτουργικά │ │ │συστήματα. │ ├─────────┼───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Μοντέλο και κατασκευαστής. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Υποστηριζόμενες αναλύσεις. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Ρυθμός οριζόντιας ανανέωσης. │ │Οθόνη ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Ρυθμός κάθετης ανανέωσης. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Βάθος χρώματος (αριθμός χρωμάτων) που υποστηρίζει. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Μέγεθος οθόνης. │ ├─────────┼───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Τύπος: σειριακό, PS/2, ή USB. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Θύρα. │ │Ποντίκι ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Κατασκευαστής. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Αριθμός κουμπιών. │ ├─────────┼───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Μοντέλο και κατασκευαστής. │ │Δίκτυο ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Τύπος υποδοχέα. │ ├─────────┼───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Μοντέλο και κατασκευαστής. │ │Εκτυπωτής├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Υποστηριζόμενες Αναλύσεις Εκτύπωσης. │ ├─────────┼───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Μοντέλο και κατασκευαστής. │ │ ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │Κάρτα │Διαθέσιμη Μνήμη κάρτας οθόνης. │ │Οθόνης ├───────────────────────────────────────────────────────────────────┤ │ │Αναλύσεις και αριθμός (βάθος) χρωμάτων που υποστηρίζονται (αυτά │ │ │πρέπει να ελεγχθούν ως προς τις δυνατότητες της οθόνης σας). │ └─────────┴───────────────────────────────────────────────────────────────────┘ 3.3.3. Συμβατότητα Υλικού Πολλά επώνυμα προϊόντα δουλεύουν χωρίς προβλήματα στο Linux. Επιπλέον η υποστήριξη του υλικού στο Linux βελτιώνεται καθημερινά. Παρ' όλα αυτά, το Linux ακόμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με τόσα διαφορετικά είδη υλικού όπως μερικά άλλα λειτουργικά συστήματα. Πιο συγκεκριμένα, το Linux συνήθως δεν μπορεί να δουλέψει με υλικό που απαιτεί την μια ενεργή έκδοση των Windows για να δουλέψει. Αν και κάποια είδη υλικού για Windows μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να δουλέψουν και στο Linux αυτό απαιτεί συνήθως επιπλέον κόπο και προσπάθεια. Επιπρόσθετα, οδηγοί Linux που χρειάζονται για τέτοιο Windows βασισμένο υλικό συνήθως αφορούν ένα συγκεκριμένο πυρήνα του Linux. Σαν αποτέλεσμα μπορεί γρήγορα να είναι ξεπερασμένοι. Τα λεγόμενα win-modems είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος τέτοιου υλικού. Όμως και εκτυπωτές ή άλλος εξοπλισμός μπορεί να είναι απευθύνεται ειδικά σε Windows. Μπορείτε να ελέγξετε την συμβατότητα του υλικού σας: ● Ελέγχοντας τους δικτυακούς τόπους των κατασκευαστών για καινούριους οδηγούς. ● Ψάχνοντας σε δικτυακούς τόπους ή εγχειρίδια για πληροφορίες σχετικά με προσωμοίωση. Λιγότερο γνωστές μάρκες υλικού μπορεί μερικές φορές να χρησιμοποιούν τους οδηγούς ή τις ρυθμίσεις περισσότερο επώνυμων. ● Ελέγχοντας για λίστες συμβατότητας του υλικού για το Linux σε δικτυακούς τόπους αφιερωμένους στην αρχιτεκτονική σας. ● Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για εμπειρίες άλλων χρηστών. 3.3.4. Ρυθμίσεις Δικτύου Αν ο υπολογιστής σας είναι συνδεδεμένος σε ένα δίκτυο 24 ώρες την ημέρα (πχ. μια σύνδεση Ethernet ή κάποια ισοδύναμη -- όχι μια σύνδεση PPP) θα πρέπει να ρωτήσετε τον διαχειριστή του δικτύου σας για την σχετική πληροφορία. ● Το όνομα του συστήματός σας (πιθανόν να μπορείτε να το διαλέξετε οι ίδιοι). ● Το όνομα του τομέα του δικτύου σας. ● Η διεύθυνση IP του υπολογιστή σας. ● Η μάσκα δικτύου που θα χρησιμοποιηθεί στο δίκτυο σας. ● Την διεύθυνση IP της προκαθορισμένης πύλης μέσω του οποίου θα πρέπει να δρομολογηθεί το σύστημά σας, αν το δίκτυο σας έχειμια τέτοια πύλη. ● Το σύστημα στο δίκτυο σας που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν DNS server (Domain Name Server). Από την άλλη, αν ο διαχειριστής σας σάς πει ότι είναι διαθέσιμος κάποιος DHCP server και συνίσταται η χρήση του, τότε δεν χρειάζεστε αυτή την πληροφορία γιατί ο DHCP server θα την δώσει κατευθείαν στο σύστημά σας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εγκατάστασης. Αν χρησιμοποιείτε ασύρματο δίκτυο, θα πρέπει επίσης να βρείτε: ● το όνομα (ESSID) του ασύρματου δικτύου σας. ● Το κλειδί ασφαλείας WEP (αν χρειάζεται). 3.4. Ικανοποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων Υλικού Από τη στιγμή που έχετε μαζέψει πληροφορίες σχετικά με το υλικό του υπολογιστή σας, ελέγξτε ότι το υλικό σας θα σας επιτρέψει να κάνετε τον τύπο της εγκατάστασης που θέλετε να κάνετε. Ανάλογα με τις ανάγκες σας, ίσως να τα καταφέρετε με λιγότερες απαιτήσεις για το υλικό σας από αυτές που αναφέρονται στον πίνακα παρακάτω. Όμως οι περισσότεροι χρήστες θα διακινδυνέψουν να απογοητευτούν αν τις αγνοήσουν. Ένα σύστημα Pentium 4 στο 1 GHz είναι το ελάχιστα προτεινόμενο για ένα σύστημα γραφείου. Πίνακας 3.2. Προτεινόμενες ελάχιστες απαιτήσεις του συστήματος ┌──────────────────┬──────────────┬─────────────────┬──────────────┐ │Τύπος Εγκατάστασης│RAM (ελάχιστη)│RAM (συνιστώμενη)│Σκληρός Δίσκος│ ├──────────────────┼──────────────┼─────────────────┼──────────────┤ │Χωρίς Γραφείο │64 megabyte │256 megabytes │1 gigabyte │ ├──────────────────┼──────────────┼─────────────────┼──────────────┤ │Με Γραφείο │64 megabyte │512 megabytes │5 gigabytes │ └──────────────────┴──────────────┴─────────────────┴──────────────┘ Οι απαιτήσεις της ελάχιστης μνήμης είναι στην πράξη αρκετά μικρότερες από τις τιμές που αναγράφονται στον πίνακα. Ανάλογα με την αρχιτεκτονική, είναι δυνατόν να εγκαταστήσετε το Debian με τόσο λίγη μνήμη όσο 20ΜΒ (για ένα σύστημα s390) έως 48ΜΒ (για ένα σύστημα i386 ή amd64). Το ίδιο ισχύει για τις απαιτήσεις σε χώρο δίσκου, ιδιαίτερα αν ξεχωρίσετε και επιλέξετε ποιες εφαρμογές θα εγκαταστήσετε. Δείτε το Τμήμα D.2, “Χώρος στο δίσκο που χρειάζεται για τις διάφορες Εργασίες” για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις απαιτήσεις σε χώρο δίσκου. Είναι δυνατόν να τρέξετε ένα γραφικό περιβάλλον επιφάνειας εργασίας σε παλιότερα και χαμηλότερων δυνατοτήτων συστήματα, αλλά στην περίπτωση αυτή προτείνουμε να εγκαταστήσετε έναν διαχειριστή παραθύρων που να είναι λογότερο απαιτητικός από αυτούς των περιβαλλόντων GNOME ή KDE. Εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν τους xfce4, icewm και wmaker, αλλά υπάρχουν κι άλλοι από τους οποίους μπορείτε να διαλέξετε. Είναι πρακτικά αδύνατο να δώσουμε γενικές απαιτήσεις μνήμης ή χώρου στον δίσκο για εγκαταστάσεις σε διακομιστές καθώς αυτές εξαρτώνται πάρα πολύ από την χρήση για την οποία προορίζεται ο διακομιστής. Θυμηθείτε ότι τα μεγέθη αυτά δεν περιλαμβάνουν όλο το υπόλοιπο υλικό που συνήθως θα βρείτε, όπως αρχεία χρήστη, αλληλογραφία και δεδομένα. Είναι πάντα καλό να είσαστε γεναιόδωροι όταν πρόκειται για τον χώρο των δικών σας αρχείων και δεδομένων. Ο χώρος δίσκων που απαιτείται για την ομαλή λειτουργία του ίδιου του συστήματος Debian GNU/Linux λαμβάνεται υπόψιν στον υπολογισμό αυτών των προτεινόμενων απαιτήσεων του συστήματος. Ιδιαίτερα η κατάτμηση /var περιέχει μεγάλο όγκο πληροφοριών για την κατάσταση του συστήματος και που αφορούν συγκεκριμένα το Debian πέρα από τα συνηθισμένα περιεχόμενά του όπως τα αρχεία καταγραφής. Τα αρχεία για το dpkg (με πληροφορίες για όλα τα εγκατεστημένα πακέτα) μπορούν εύκολα να καταναλώσουν 40 MB. Επίσης το apt-get βάζει εδώ τα πακέτα που κατεβαίνουν πριν την εγκατάστασή τους. Συνήθως θα πρέπει να δώσετε τουλάχιστον 200 MB στην κατάτμηση /var, και πολλά περισσότερα αν εγκαταστήσετε ένα γραφικό περιβάλλον επιφάνειας εργασίας. 3.5. Προκατάτμηση για Συστήματα με εκκίνηση πολλαπλών λειτουργικών Η κατάτμηση του δίσκου αναφέρεται απλά στην πράξη του χωρισμού του δίσκου σας σε τμήματα. Κάθε τμήμα γίνεται έτσι ανεξάρτητο από τα άλλα. Είναι χονδρικά ισοδύναμο με την τοποθέτηση τοίχων εσωτερικά σε ένα σπίτι. Αν προσθέσετε έπιπλα σε ένα δωμάτιο αυτό δεν θα επηρρεάσει κανένα από τα υπόλοιπα δωμάτια. Αν έχετε ήδη ένα λειτουργικό σύστημα στο μηχάνημά σας και θέλετε να βάλετε το Linux στον ίδιο δίσκο θα πρέπει να επαναδιαμερίσετε τον δίσκο. Το Debian απαιτεί τα δικές του κατατμήσεις. Δεν μπορεί να εγκατασταθεί σε κατατμήσεις των Windows ή του MacOS. Μπορεί πιθανόν να μοιραστεί κάποιες κατατμήσεις με άλλα συστήματα Linux αλλά κάτι τέτοιο δεν καλύπτεται εδώ. Το λιγότερο που θα χρειαστείτε είναιμια κατάτμηση αφιερωμένη ειδικά στο ριζικό σύστημα του Debian. Μπορείτε να βρείτε πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα διαμόρφωση των κατατμήσεων του δίσκου σας χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο διαμέρισης για το υπάρχον λειτουργικό σας σύστημα . Τα εργαλεία διαμέρισης παρέχουν πάντα έναν τρόπο παρουσίασης των κατατμήσεων που υπάρχουν χωρίς να γίνονται οποιεσδήποτε αλλαγές. Γενικά η αλλαγή μιας κατάτμησης με ένα υπάρχον σύστημα αρχείων ήδη σε αυτήν, θα καταστρέψει οποιαδήποτε πληροφορία υπάρχει σε αυτήν. Κατά συνέπεια θα πρέπει πάντα να σώζετε τα δεδομένα σας πριν κάνετε οποιαδήποτε επαναδιαμέριση. Χρησιμοποιώντας την αναλογία με ένα σπίτι που είδαμα και πριν, θα θέλατε πιθανότατα να μετακινήσετε όλα τα έπιπλα σας από τη μέση πριν μετακινήσετε οποιονδήποτε τοίχο, διαφορετικά κινδυνεύετε να τα καταστρέψετε. Αν ο υπολογιστής σας έχει περισσότερους από έναν δίσκους, μπορεί να θελήσετε να αφιερώσετε έναν δίσκο αποκλειστικά στο Debian. Αν αποφασίσετε να κάνετε κάτι τέτοιο τότε δεν χρειάζεται να διαμερίσετε τον δίσκο πριν την εκκίνηση του συστήματος εγκατάστασης. Το πρόγραμμα διαμέρισης που περιλαμβάνει ο εγκαταστάτης μπορεί να το κάνει αυτό πολύ καλά. Αν το μηχάνημά σας έχει μόνο έναν δίσκο και θα θέλατε να αντικαταστήσετε τελείως το υπάρχον λειτουργικό σύστημά σας με το Debian GNU/Linux, μπορείτε επίσης να περιμένετε να κάνετε τη διαμέριση σαν μέρος της διαδικασίας εγκατάστασης (Τμήμα 6.3.2, “Διαμέριση και Επιλογή Σημείων Προσάρτησης&# x201D;) μετά την εκκίνηση του συστήματος εγκατάστασης. Όμως αυτό θα δουλέψει μόνο αν σκοπεύετε να εκκινήσετε τον εγκαταστάτη από ταινίες, CD-ROM ή αρχεία σε κάποιο συνδεδεμένο μηχάνημα. Γιατί σκεφθείτε: αν εκκινήσετε από αρχεία που βρίσκονται στον σκληρό δίσκο και μετά διαμερίσετε αυτόν τον ίδιο δίσκο όντας στο σύστημα εγκατάστασης, συνεπώς διαγράφοντας τα αρχεία εκκίνησης, τότε θα πρέπει να ευχηθείτε η εγκατάσταση να πετύχει με την πρώτη! Γιατί τουλάχιστον στην περίπτωση αυτή θα έχετε διαθέσιμα κάποια εναλλακτικά μέσα να επαναφέρετε το μηχάνημά σας, όπως για παράδειγμα τις ταινίες ή CD του αρχικού λειτουργικού συστήματος. Αν το μηχάνημά σας έχει ήδη αρκετές κατατμήσεις και μπορεί να δημιουργηθεί αρκετός χώρος διαγράφοντας ή αντικαθιστώντας μια ή περισσότερες από αυτές, τότε μπορείτε επίσης να περιμένετε να γίνει η διαμέριση χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα διαμέρισης του εγκαταστάτη. Παρόλα αυτά συνεχίστε το διάβασμα στις παρακάτω ενότητες γιατί μπορεί σαν αποτέλεσμα κάποιων ειδικών περιστάσεων όπως η διάταξη των υπαρχουσών κατατμήσεων μέσα στον πίνακα διαμέρισης, να σας υποχρεώσουν να κάνετε έτσι κι αλλιώς τη διαμέριση πριν την εγκατάσταση. Αν το μηχάνημά σας έχει ένα σύστημα αρχείων FAT που χρησιμοποιείται από το DOS ή Windows, μπορείτε να περιμένετε και να χρησιμοποιήσετε το πρόγραμμα κατάτμησης του εγκαταστάτη του Debian για να αλλάξετε το μέγεθος του συστήματος αρχείων. Αν τίποτα από τα παραπάνω δεν εφαρμόζονται στην περίπτωσή σας, θα χρειαστεί να διαμερίσετε το δίσκο σας πριν την έναρξη της εγκατάστασης ώστε να δημιουργήσετε τον κατάλληλα διαμερίσιμο χώρο για το Debian. Αν κάποιες καταμήσεις θα ανήκουν σε άλλα λειτουργικά συστήματα τότε θα ήταν καλίτερο να δημιουργήσετε αυτές τις κατατμήσεις με κάποια προγράμματα διαμέρισης από τα ίδια τα λειτουργικά αυτά. Συνιστούμε έντονα να μην προσπαθήσετε να φτιάξετε κάποιες κατατμήσεις για το Debian GNU/Linux χρησιμοποιώντας εργαλεία κάποιου άλλου λειτουργικού συστήματος. Αντίθετα θα πρέπει με αυτά να δημιουργήσετε μόνο τις κατατμήσεις για το αρχικό λειτουργικό σύστημα που θέλετε να διατηρήσετε. Αν σκοπεύετε να εγκαταστήσετε περισσότερα από ένα λειτουργικά συστήματα στο ίδιο μηχάνημα. θα πρέπει να εγκαταστήσετε όλα τα άλλα λειτουργικά πριν προχωρήσετε με την εγκατάσταση του Linux. Η εγκατάσταση των Windows ή άλλων λειτουργικών μπορεί να καταστρέψουν τη δυνατότητα να ξεκινήσετε το Linux ή να σας ενθαρρύνουν να επαναδιαμορφώσετε κάποιες μη-φυσικές κατατμήσεις. Μπορείτε να επανέλθετε από τέτοιες ενέργειες ή να τις αποφύγετε, αλλά η εγκατάσταση πριν από ο,τιδήποτε άλλο του αρχικού λειτουργικού σας γλιτώνει από πολλά προβλήματα. Αν έχετε αυτή τη στιγμή έναν σκληρό δίσκο με μια κατάτμηση (μια συνηθισμένη περίπτωση για υπολογιστές γραφείου) και θέλετε να έχετε πολλαπλή εκκίνηση με το αρχικό λειτουργικό σύστημα και το Debian, θα πρέπει να: 1. Κάνετε αντίγραφα ασφαλείας για ο,τιδήποτε υπάρχει στον υπολογιστή σας. 2. Εκκινήστε με τα μέσα εγκατάστασης του αρχικού λειτουργικού συστήματος, πχ. CD-ROM ή ταινίες. 3. Χρησιμοποιήστε εργαλεία του ίδιου του αρχικού λειτουργικού για να δημιουργήσετε κατατμήσεις για αυτό. Αφήστε είτε έναν χώρο "υποδοχής" ή απλά ελεύθερο χώρο για το Debian GNU/Linux. 4. Εγκαταστήσετε το προτιμητέο λειτουργικό σύστημα στο καινούριο τμήμα δίσκου που του αντιστοιχεί. 5. Επανεκκινήστε στο παλιό σας λειτουργικό για να ελέγξετε ότι όλα είναι ενταξει και για να κατεβάσετε τα αρχεία εκκίνησης του Debian installer. 6. Ξεκινήστε τον εγκαταστάτη του Debian για να συνεχίσετε την εγκατάσταση του Debian. 3.5.1. Κατάτμηση από DOS ή Windows Αν τροποποιείτε υπάρχουσες κατατμήσεις FAT ή NTFS, συνιστούμε να χρησιμοποιήσετε είτε το παρακάτω σχήμα είτε εργαλεία των ίδιων των Windows ή του DOS. Σε άλλη περίπτωση δεν υπάρχει αλήθεια λόγος για να κάνετε τη διαμέριση από το DOS ή τα Windows. Τα εργαλεία διαμέρισης του Linux μπορούν να κάνουν την ίδια δουλειά καλλίτερα. Αν έχετε όμως έναν μεγάλο δίσκο IDE και δεν χρησιμοποιείτε διευθυνσιοδότηση LBA (LBA addressing), overlay drivers (που διατίθενται μερικές φορές από κατασκευαστές σκληρών δίσκων) ή ένα πρόσφατο (μετά το 1998) BIOS που υποστηρίζει επεκτάσεις πρόσβασης μεγάλων δίσκων, τότε θα πρέπει να προσδιορίσετε την κατάτμηση εκκίνησης του Debian με προσοχή.Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να τοποθήσετε την κατάτμηση εκκίνησης στους πρώτους 1024 κυλίνδρους του σκληρού σας δίσκου (συνήθως γύρω στα 524 megabyte, χωρίς μετάφραση BIOS). Αυτό μπορεί να απαιτεί την μετακίνηση μιας υπάρχουσας κατάτμησης FAT ή NTFS. 3.5.1.1. Επανακατάτμηση χωρίς απώλειες όταν ξεκινάτε από DOS, Win-32 ή OS/2 Μια από τις πιο συνηθισμένες εγκαταστάσεις είναι αυτή σε ένα σύστημα που περιέχει ήδη DOS (περιλαμβανομένων των Windows 3.1), Win32 (όπως Windows 95, 98, Me, NT, 2000, XP) ή OS/2, και όπου επιθυμείτε να εγκαταστήσετε το Debian στον ίδιο δίσκο χωρίς να καταστρέψετε το προηγούμενο σύστημα.Σημειώστε ότι ο εγκαταστάτης υποστηρίζει την μεταβολή του μεγέθους συστημάτων αρχείων FAT και NTFS όπως αυτά χρησιμοποιούνται από το DOS και τα Windows. Απλά ξεκινήστε τον εγκαταστάτη, και όταν φτάσετε στο βήμα της διαμέρισης επιλέξτε Χειροκίνητηδιαμέριση, επιλέξτε την κατάτμηση της οποίας το μέγεθος θέλετε να μεταβάλλετε και καθορίστε το καινούριο της μέγεθος.Έτσι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την μέθοδο που περιγράφεται αμέσως παρακάτω. Πριν προχωρήσετε θα πρέπει να αποφασίσετε για το πώς θα χωρίσετε τον δίσκο σας. Η μέθοδος που περιγράφεται στην ενότητα αυτή αφορά το χώρισμα του δίσκου σε μόνο δυο μέρη.Το ένα θα περιέχει το αρχικόλειτουργικό σύστημα ενώ το άλλο θα χρησιμοποιηθεί από το Debian. Κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης του Debian, θα έχετε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσετε το κομμάτι του δίσκου που προορίζεται για το Debian όπως πιστεύετε ότι είναι καλίτερο, δηλ. για swap ή για ένα σύστημα αρχείων. Η ιδέα είναι να μεταφέρετε όλα τα δεδομένα στην πρώτη κατάτμηση πριν αλλάξετε την πληροφορία για την διαμέριση ώστε να ,μην χάσετε τίποτα από τα δεδομένα σας. Είναι σημαντικό να αποφύγετε κάθε περιττή ενέργεια στο διάστημα ανάμεσα στην μετακίνηση των δεδομένων και την αλλαγή μεγέθους της κατάτμησης ώστε να ελαχιστοποιήσετε την πιθανότητα να γραφεί ένα αρχείο κοντά στο τέλος της κατάτμησης κάτι που μπορεί να ελαττώσει το χώρο που μπορείτε να αφαιρέσετε από την κατάτμηση αυτή. Το πρώτο πράγμα που χρειάζεστε είναι ένα αντίγραφο του fips που βρίσκεται στον κατάλογο tools/ στον κοντινότερο σας καθρέφτη του Debian. Αποσυμπιέστε τον κατάλογο και αντιγράψετε τα αρχεία RESTORRB.EXE, FIPS.EXE και ERRORS.TXT σε μια εκκινήσιμη δισκέττα.Μπορείτε να δημιουργήσετε μια τέτοια δισκέττα με την εντολή sys a: στο DOS. Το πρόγραμμα fips συνοδεύεται από πολύ καλή τεκμηρίωση που ίσως θελήσετε να διαβάσετε. Θα πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε την τεκμηρίωση αυτή αν χρησιμοποιείτε έναν οδηγό συμπίεσης δίσκου ή έναν διαχειριστή δίσκων. Δημιουργήστε τον δίσκο και διαβάστε την τεκμηρίωση πριν τον κάνετε defragment. Το επόμενο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να μεταφέρετε όλα τα δεδομένα στην αρχή της κατάτμησης. Το πρόγραμμα defrag, που έρχεται από πριν με κάθε έκδοση του DOS από την 6.0 και μεταγενέστερη, μπορεί να το κάνει αυτό εύκολα. Κοιτάξτε την τεκμηρίωση του fips για μια λίστα άλλων προγραμμάτων που μπορούν επίσης να κάνουν αυτό το τρικ. Σημειώστε ότι αν έχετε Windows 9x, θα πρέπει να τρέξετε την εντολή defrag από το λειτουργικό αυτό, μιας και το DOS δεν καταλαβαίνει το σύστημα αρχείων VFAT που χρησιμοποποιείται για την υποστήριξη ονομάτων με πολλούς χαρακτήρες όπως συμβαίνει στα Windows 95 και μεταγενέστερα. Αφού τρέξετε τον defragmenter (κάτι που μπορεί να διαρκέσει αρκετή ώρα σε ένα μεγάλο δίσκο) επανεκκινήστε με την δισκέττα fips που δημιουργήσατε.Τυπώστε απλά a:\fips και ακολουθήστε τις οδηγίες. Σημειώστε ότι υπάρχουν αρκετοί άλλοι διαθέσιμοι διαχειριστές για διαμέριση σε περίπτωση που το fips δεν κάνει τη δουλειά για σας. 3.5.1.2. Κατάτμηση για DOS Αν κάνετε μια διαμέριση για δίσκους με DOS ή αλλάζετε το μέγεθος κατατμήσεων DOS χρησιμοποιώντας εργαλεία του Linux είναι πιθανόν να αντιμετωπίσετε προβλήματα με τις κατατμήσεις FAT που προκύπτουν (όπως έχει αναφερθεί από αρκετούς χρήστες). Για παράδειγμα, κάποιοι αναφέρουν χαμηλή απόδοση, συστηματικά προβλήματα με το scandisk,και άλλα παράξενα σφάλματα στο DOS ή στα Windows. Κατά τα φαινόμενα, όποτε δημιουργείτε ή αλλάζετε το μέγεθος μιας κατάτμησης για χρήση με DOS, είναι καλή ιδέα να γεμίσετε τους πρώτους λίγους τομείς με μηδενικά. Αυτό θα πρέπει να το κάνετε πριν εκτελέσετε την εντολή του DOS format εκτελώντας την ακόλουθη εντολή μέσα από το Linux: # dd if=/dev/zero of=/dev/hdXX bs=512 count=4 3.6. Ρύθμιση του Υλικού και του Λειτουργικού συστήματος πριν την εγκατάσταση Η ενότητα αυτή θα σας καθοδηγήσει στην ρύθμιση του υλικού σας πριν την εγκατάσταση αν κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο πριν εγκαταστήσετε το Debian.Αυτό περιλάμβάνει τον έλεγχο και και πιθανά την αλλαγή κάποιων ρυθμίσεων στο firmware του συστήματός σας. Το “firmware” είναι το βασικό λογισμικό που χρησιμοποιείται από το υλικό του υπολογιστή και η πιο κρίσιμη επίκληση του είναι κατά τη διαδικασία της πρώτης εκκίνησης (bootstrap) μετά το άνοιγμα του υπολογιστή. Γνωστά προβλήματα που επηρρεάζουν την αξιοπιστία του Debian GNU/Linux στο σύστημά σας επίσης τονίζονται. 3.6.1. Κλήση του BIOS Set-Up Menu Το BIOS παρέχει τις βασικές λειτουργίες που χρειάζονται για την εκκίνηση του μηχανήματός σας ώστε με τη σειρά του να επιτρέψει στο λειτουργικό σύστημα να έχει πρόσβαση στο υλικό σας. Πιθανότατα το σύστημά σας παρέχει ένα μενού ρύθμισης του BIOS που χρησιμεύει στη διαμόρφωση του. Πριν εγκαταστήσετε το Debian θα must να βεβαιωθείτε ότι το BIOS σας έχει ρυθμιστεί σωστά. Αν δεν το κάνετε αυτό μπορεί να οδηγήσει το σύστημα σε απρόβλεπτες διακοπές ή σε μια αδυναμία εγκατάστασης του Debian. Η υπόλοιπη ενότητα έχει προέλθει από το http://www.faqs.org/faqs/ pc-hardware-faq/part1/,που απαντά στην ερώτηση “Πώς μπαίνουμε στο μενού ρύθμισης του CMOS”. Η πρόσβαση στο μενού ρύθμισης του BIOS (ή του &# x201C;CMOS”) εξαρτάται από το ποιός έγραψε το λογισμικό του BIOS: AMI BIOS Πλήκτρο Delete κατά τη διάρκεια του POST (power on self test) Award BIOS Ctrl+Alt+Esc, ή Delete στη διάρκεια του POST DTK BIOS πλήκτρο Esc στη διάρκεια του POST IBM PS/2 BIOS Ctrl+Alt+Insert after Ctrl+Alt+Delete Phoenix BIOS Ctrl+Alt+Esc ή Ctrl+Alt+S ή F1 Πληροφορίες για την επίκληση άλλων ρουτινών του BIOS μπορούν να βρεθούν στο http://www.tldp.org/HOWTO/Hard-Disk-Upgrade/install.html. Μερικά μηχανήματα AMD64 δεν έχουν ένα μενού ρύθμισης του CMOS στο BIOS. Απαιτούν ένα πρόγραμμα ρύθμισης του CMOS. Αν δεν έχετε τη δισκέττα εγκατάστασης και/ή διαγνωστικών για το μηχάνημά σας, μπορείτε να προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε ένα πρόγραμμα shareware/freeware. Προσπαθείστε να κοιτάξετε το ftp://ftp.simtel.net/pub/simtelnet/msdos/. 3.6.2. Επιλογή συσκευής εκκίνησης Πολλά μενού ρύθμισης του BIOS σας επιτρέπουν να επιλέξετε τις συσκευές που θα χρησιμοποιηθούν για την αρχική εκκίνηση του συστήματος. Θέστε σαν τέτοιο ένα εκκινήσιμο λειτουργικό σύστημα σε A: (την πρώτη συσκευή δισκέττας) και μετά προαιρετικά την πρώτη συσκευή CD-ROM (πιθανόν να εμφανίζεται σαν D: or E:) και στη συνέχεια από το C: (τον πρώτο σκληρό δίσκο). Η ρύθμιση αυτή σας επιτρέπει να εκκινήσετε είτε από μια δισκέττα είτε από ένα CD-ROM, που είναι και οι δυο πιο συνηθισμένες συσκευές εκκίνησης για την εγκατάσταση του Debian. Αν έχετε έναν πιο καινούριο ελεγκτή SCSI και μια συσκευή CD-ROM προσαρτημένη σε αυτόν θα είστε σε θέση συνήθως να εκκινήσετε από αυτήν. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ενεργοποιήσετε την εκκίνηση από CD-ROM στο SCSI-BIOS του ελεγκτή σας. Μια άλλη δημοφιλής επιλογή είναι η εκκίνηση από μια συσκευή αποθήκευσης USB (γνωστό και σαν USB stick μνήμης ή κλειδί USB). Μερικά BIOS μπορούν να εκκινήσουν μια συσκευή αποθήκευσης USB κατευθείαν ενώ κάποια άλλα όχι. Ίσως ναπρέπει να ρυθμίσετε το BIOS σας να ξεκινά από “Removable drive” ή ακόμα και από “USB-ZIP” για να πετύχετε την εκκίνηση από τη συσκευή USB. Δίνουμε μερικές λεπτομέρειες για το πώς μπορείτε να κανονίσετε την σειρά εκκίνησης. Θυμηθείτε να ξαναρυθμίσετε τη σειρά εκκίνησης μετά την εγκατάσταση του Linux ώστε η επανεκκίνηση του μηχανήματός σας να γίνει από τον σκληρό δίσκο. 3.6.2.1. Αλλαγή της σειράς εκκίνησης σε υπολογιστές με IDE 1. Καθώς ξεκινά ο υπολογιστής σας πατήστε τα πλήκτρα που χρειάζεται για να μπείτε στο πρόγραμμα ρύθμισης του BIOS. Συνήθως είναι το πλήκτρο Delete. Πάντως, συμβουλευτείτε και την τεκμηρίωση του υλικού σας για τον ακριβή συνδυασμό πλήκτρων. 2. Βρείτε την ρύθμιση της ακολουθίας εκκίνησης στο πρόγραμμα ρύθμισης του BIOS. Η θέση της εξαρτάται από το BIOS αλλά πρόκειται για ένα πεδίο που αναγράφει δίσκους. Συνηθισμένες ακολουθίες σε μηχανήματα IDE είναι οι C, A, cdrom ή A, C, cdrom. C είναι ο σκληρός δίσκος και A η συσκευή δισκέττας. 3. Αλλάξτε την ακολουθία εκκίνησης ώστε να είναι πρώτη η συσκευή του CD-ROM είτε η συσκευή της δισκέττας. Συνήθως τα πλήκτρα Page Up ή Page Down δίνουν κυκλικά τις διάφορες πιθανές επιλογές. 4. Αποθηκεύστε τις αλλαγές. Οδηγίες στην οθόνη σας λένε πώς να σώσετε τις αλλαγές στον υπολογιστή σας. 3.6.2.2. Αλλαγή σειράς εκκίνησης σε υπολογιστές με SCSI 1. Καθώς ξεκινά ο υπολογιστής σας πατήστε τα πλήκτρα για να μπείτε στο πρόγραμμα ρύθμισης του SCSI. Μπορείτε να ξεκινήσετε το πρόγραμμα ρύθμισης SCSI μετά τον έλεγχο της μνήμης και την εμφάνιση του μηνύματος σχετικά με την έναρξη του BIOS μετά την εκκίνηση του υπολογιστή σας. Ο συνδυασμός πλήκτρων που πρέπει να χρησιμοποιήσετε εξαρτάται από το πρόγραμμα. Συνήθως είναι τα Ctrl+F2. Όμως συμβουλευτείτε την τεκμηρίωση του υλικού σας για τον ακριβή συνδυασμό. 2. Βρείτε το βοήθημα για την αλλαγή της σειράς εκκίνησης. 3. Ρυθμίστε ώστε η συσκευή με το SCSI ID του CD-ROM να είναι πρώτη στη λίστα. 4. Αποθηκεύστε τις αλλαγές. Οδηγίες στην οθόνη σας λένε πώς να σώσετε τις αλλαγές στον υπολογιστή σας. Συνήθως με το πάτημα του πλήκτρου F10. 3.6.3. Διάφορες άλλες ρυθμίσεις στο BIOS 3.6.3.1. Ρυθμίσεις για το CD-ROM Μερικά συστήματα BIOS (όπως το Award BIOS) σας επιτρέπουν την αυτόματη ρύθμιση της ταχύτητας του CD. Θα πρέπει να το αποφύγετε αυτό, και αντίθετα να το ρυθμίσετε στην χαμηλότερη δυνατή τιμή. Αν παίρνετε μηνύματα λαθους όπως seek failed, ίσως αυτή να είναι η αιτία του προβλήματος. 3.6.3.2. Εκτεταμένη εναντίον Επεκταμένης Μνήμης Αν το σύστημά σας παρέχει και τις δυο επιλογές extended και expanded μνήμης, ρυθμίστε .ωστε να έχετε όσο το δυνατόν περισσότερη extended και όσο το δυνατόν λιγότερη expanded μνήμη. Το Linux απαιτεί extended μνήμη και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει expanded μνήμη. 3.6.3.3. Προστασία από Ιούς Απενεργοποιήστε οποιαδήποτε χαρακτηριστικά προειδοποίησης για ιούς παρέχει πιθανόν το BIOS σας. Αν έχετε κάποια συσκευή αντιϊκής προστασίας ή κάποιο άλλο ειδικό υλικό βεβαιωθείτε ότι είναι απενεργοποιημένο ή απομακρυσμένο φυσικά όταν τρέχετε το GNU/Linux. Τέτοιες συσκευές δεν είναι συμβατές με το GNU/Linux. Επιπλέον, λόγω των δικαιωμάτων χρήσης στα συστήματα αρχείων και στην προστασία μνήμης του πυρήνα του Linux οι ιοί στο GNU/Linux είναι κάτι σχεδόν ανήκουστο. ^ [3]. 3.6.3.4. Σκιώδης Μνήμη Η μητρική σας μπορεί να παρέχει σκιώδη RAM ή BIOS caching. ϊσως δείτε ρυθμίσεις για “Video BIOS Shadow”, “C800-CBFF Shadow” κλπ. Απενεργοποιήστε κάθε σκιώδη μνήμη RAM. Η μνήμη αυτή χρησιμοποιείται για την επιτάχυνση της πρόσβασης στις ROM της μητρικής σας καθώς και σε κάποιες από τις κάρτες ελεγκτών. Το Linux δεν χρησιμοποιεί αυτές τις ROM από τη στιγμή της εκκίνησής του γιατί παρέχει το δικό του 32-μπιτο λογισμικό αντί των 16-μπιτων προγραμμάτων των ROM. Απενεργοποίηση της σκιώδους μνήμης μπορεί να αφαιρέσει κάποια από την μνήμη αυτή που θα ήταν διαθέσιμη για χρήση σαν κανονικής μνήμης από εφαρμογές. Αφήνοντάς την ενεργοποιημένη ίσως δημιουργήσει παρεμβολές στην πρόσβαση του Linux στις συσκευές του υλικού σας. 3.6.3.5. Οπή Μνήμης Αν το BIOS προσφέρει μια επιλογή του τύπου “15-16 MB Οπή Μνήμης” καλό θα ήταν να την απενεργοποιήσετε. Το Linux περιμένει να βρει μνήμη στη θέση αυτή αν έχετε αρκετή RAM. Υπάρχει κάποια αναφορά για μια μητρική Intel Endeavor στην οποία υπάρχει μια επιλογή που ονομάζεται “LFB” ή “Linear Frame Buffer&# x201D;. Αυτή έχει δυο ρυθμίσεις. “Disabled” και “1 Megabyte”. Ρυθμίστε την στο “1 Megabyte”. Όταν ήταν απενεργοποιημένη, η δισκέττα εγκατάστασης δεν διαβαζόταν σωστά και τελικά το σύστημα κατέρρεε. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν ξέρουμε ακόμα ποιό ακριβώς είναι το πρόβλημα με την συγκεκριμένη μητρική -- Απλά δούλευε με τη ρύθμιση αυτή ενώ χωρίς αυτήν όχι. 3.6.3.6. Προχωρημένη Διαχείριση Ισχύος (APM) Αν η μητρική σας παρέχει τη δυνατότητα Προχωρημένης Διαχείρισης Ισχύος (Advanced Power Management , APM) ρυθμίστε την ώστε η διαχείριση της ισχύος να ελέγχεται από το APM. Απενεργοποιήστε τις επιλογές doze, standby, suspend, nap, και sleep καθώς και τον χρονομετρητή σβησίματος του σκληρού δίσκου.Το Linux μπορεί να αναλάβει τον έλεγχο αυτών των επιλογών κάνοντας καλλίτερη δουλειά στη διαχείριση ισχύος από το BIOS. 3.6.4. Ζητήματα που θα πρέπει να προσέξετε για το υλικό Υποστήριξη USB στο BIOS και πληκτρολόγια. Αν δεν έχετε κάποιο πληκτρολόγιο τύπου-AT αλλά μόνο ένα τύπου USB, ίσως να πρέπει να ενεργοποιήσετε την προσομοίωση legacy AT πληκτρολογίου στις ρυθμίσεις του BIOS. Κάντε κάτι τέτοιο μόνο αν το σύστημα εγκατάστασης αποτύχει να χρησιμοποιήσει το USB πληκτρολόγιο σας σε κατάσταση USB. Αντίστροφα, για κάποια συστήματα (ιδιαίτερα φορητούς υπολογιστές) ίσως πρέπει να απενεργοποιήσετε την υποστήριξη legacy USB αν το πληκτρολόγιο σας δεν αποκρίνεται. Συμβουλευτείτε το εγχειρίδιο της μητρικής σας και ψάξτε στο BIOS για τις επιλογές “Legacy keyboard emulation” ή “USB keyboard support”. ━━━━━━━━━━━━━━ ^[3] Μετά την εγκατάσταση μπορείτε να ενεργοποιήσετε αν θέλετε την προστασία του τΤομέα Εκκίνησης. Αυτό δεν προσφέρει επιπρόσθετη ασφάλεια στο Linux αλλά αν τρέχετε παράλληλα Windows μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή. Δεν υπάρχει λόγος να πειράζετε το MBR μετά την ρύθμιση του φορτωτή εκκίνησης. Κεφάλαιο 4. Αποκτώντας τα Μέσα Εγκατάστασης του Συστήματος Πίνακας Περιεχομένων 4.1. Επίσημες Συλλογές των CD-ROM του Debian GNU/Linux 4.2. Λήψη Αρχείων από τους Κατοπτριστές αρχείων του Debian 4.2.1. Πού να βρείτε Είδωλα της Εγκατάστασης 4.3. Προετοιμασία Αρχείων για Εκκίνηση από ένα USB Stick μνήμης 4.3.1. Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο εύκολος τρόπος 4.3.2. Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο ευέλικτος τρόπος 4.3.3. Εκκίνηση από το USB stick 4.4. Προετοιμασία των αρχείων για Εκκίνηση από Σκληρό Δίσκο 4.4.1. Εκκίνηση του εγκαταστάτη από το σκληρό δίσκο με χρήση LILO ή GRUB 4.5. Προετοιμασία Αρχείων για δικτυακή εκκίνηση με TFTP 4.5.1. Ρύθμιση ενός εξυπηρετητή BOOTP 4.5.2. Ρυθμίζοντας έναν εξυπηρετητή DHCP 4.5.3. Ενεργοποίηση του εξυπηρετητή TFTP 4.5.4. Μεταφορά των ειδώλων TFTP στη θέση τους 4.6. Αυτόματη Εγκατάσταση 4.6.1. Αυτόματη εγκατάσταση με χρήση του Debian Installer 4.1. Επίσημες Συλλογές των CD-ROM του Debian GNU/Linux Ο ευκολότερος με διαφορά τρόπος για να εγκαταστήσετε το Debian GNU/Linux είναι από ένα Επίσημο σετ CD-ROM του Debian. Μπορείτε να αγοράσετε ένα τέτοιο σετ από έναν προμηθευτή (δείτε τη σελίδα CD vendors page). Μπορείτε επίσης να κατεβάσετε είδωλα των CD-ROM από έναν κατοπτριστή αρχείων του Debian και να φτιάξετε έτσι το δικό σας σετ, αν έχετε μια γρήγορη δικτυακή σύνδεση και έναν εγγραφέα CD (δείτε τη σελίδα Debian CDγια λεπτομερείς οδηγίες). Αν έχετε ένα σετ Debian CD και τα CD είναι εκκινήσιμα από το μηχάνημά σας, μπορείτε να προχωρήσετε κατευθείαν στην ενότητα Κεφάλαιο 5, Εκκίνηση του Συστήματος Εγκατάστασης; έχει καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα αρχεία που οι περισσότεροι χρήστες θα χρειαστούν βρίσκονται στα CD. Αν και ένα πλήρες σύνολο των εκτελέσιμων πακέτων απαιτεί αρκετά CD, είναι απίθανο να χρειαστείτε πακέτα που να βρίσκονται από το τρίτο CD και μετά. Μπορείτε επίσης να εξετάσετε την εκδοχή της έκδοσης σε DVD, που σώζει αρκετό χώρο στο ράφι σας και σα γλιτώνει από τον μαραθώνιο της διαρκούς αλλαγής CD. Αν το μηχάνημά σας δεν υποστηρίζει εκκίνηση από CD, αλλά διαθέτετε ένα σετ CD, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια εναλλακτική στρατηγική όπως σκληρός δίσκος, usb stick, δικτυακή εκκίνηση, ή φορτώστε χειροκίνητα τον πυρήνα από το CD για να ξεκινήσετε αρχικά τον εγκαταστάτη του συστήματος. Τα αρχεία που χρειάζεστε για να ξεκινήσετε με ένα άλλο μέσο βρίσκονται επίσης στο CD; η οργάνωση της δικτυακής αρχειοθήκης του Debian και του καταλόγου στο CD είναι ταυτόσημα. Έτσι όταν στη συνέχεια δίνονται διαδρομές για αρχεία της αρχειοθήκης για συγκεκριμένα αρχεία που χρειάζεστε για την εκκίνηση, κοιτάξτε γι' αυτά τα αρχεία στους ίδιους καταλόγους και υποκαταλόγους στο CD σας. Όταν ξεκινήσει ο εγκαταστάτης, θα είστε σε θέση να αποκτήσετε όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα για τον εγκαταστάτη αρχεία από το CD. Αν δεν έχετε ένα σετ από CD, τότε θα πρέπει να κατεβάσετε τα αρχεία συστήματος του εγκαταστάτη και να τα τοποθετήσετε σε ένα σκληρό δίσκο ή ένα usb stick ή έναν συνδεδεμένο υπολογιστή ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν για την εκκίνηση του εγκαταστάτη. 4.2. Λήψη Αρχείων από τους Κατοπτριστές αρχείων του Debian Για να βρείτε τον πλησιέστερο (και άρα πιθανόν τον γρηγορότερο) κατοπτριστή αρχείων δείτε το σύνδεσμο λίστα των κατοπτριστών αρχείων του Debian. Όταν κατεβάζετε αρχεία από έναν καθρέφτη αρχείων του Debian χρησιμοποιώντας FTP, βεβαιωθείτε ότι κατεβάζετε τα αρχεία σε εκτελέσιμη (binary) κατάσταση και όχι σε αυτόματη ή κατάσταση κειμένου. 4.2.1. Πού να βρείτε Είδωλα της Εγκατάστασης Τα είδωλα της εγκατάστασης βρίσκονται για κάθε κατοπτριστή αρχείων Debian στον κατάλογο debian/dists/squeeze/main/installer-amd64/current/images/-- το αρχείο MANIFEST καταγράφει κάθε είδωλο και τον ρόλο της. 4.3. Προετοιμασία Αρχείων για Εκκίνηση από ένα USB Stick μνήμης Υπάρχουν δυο διαθέσιμες μέθοδοι εκκίνησης όταν εκκινείτε από ένα κλειδί USB. Η πρώτη είναι να κάνετε πλήρως την εγκατάσταση από το δίκτυο. Η δεύτερη είναι να αντιγράψετε επίσης την εικόνα ενός CD στο κλειδί USB και να χρησιμοποιήσετε αυτή την εικόνα σαν πηγή πακέτων, πιθανόν σε συνδυασμό με έναν καθρέφτη της αρχειοθήκης. Αυτή η δεύτερη μέθοδος είναι και η πιο συνηθισμένη. Για την πρώτη μέθοδο εγκατάστασης θα χρειαστεί να κατεβάσετε την εικόνα του εγκαταστάτη από τον κατάλογο netboot (από την τοποθεσία που αναφέρεται στην ενότητα Τμήμα 4.2.1, “Πού να βρείτε Είδωλα της Εγκατάστασης”) και να χρησιμοποιήσετε τον “ευπροσάρμοστο τρόπο” όπως εξηγείται στη συνέχεια για να αντιγράψετε τα αρχεία στο κλειδί USB. Εικόνες του εγκαταστάτη για την δεύτερη μέθοδο εγκατάστασης μπορούν να βρεθούν στον κατάλογο hd-media και είτε ο “εύκολος” είτε ο “ ευπροσάρμοστος τρόπος” μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αντιγράψετε την εικόνα στο κλειδί USB. Γι' αυτήν την μέθοδο εγκατάστασης θα χρεαστεί επίσης να κατεβάσετε μια εικόνα CD. Η εικόνα του εγκαταστάτη κι αυτή του CD θα πρέπει να βασίζονται στην ίδια έκδοση του debian-installer. Αν δεν ταιριάζουν είναι αρκετά πιθανόν να δείτε σφάλματα ^[4] στη διάρκεια της εγκατάστασης.installation. Για την προετοιμασία του USB stick θα χρειαστείτε ένα σύστημα στο οποίο τρέχει ήδη το GNU/Linux και που υποστηρίζει USB. Με τα σημερινά συστήματα GNU/Linux το κλειδί USB θα πρέπει να αναγνωριστεί αυτόματα με την σύνδεσή του. Αν όχι, θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι το άρθρωμα usb-storage του πυρήνα είναι φορτωμένο. Όταν συνδέετε το κλειδί USB θα απεικονιστεί σε μια συσκευή με όνομα /dev/sdX, όπου το “X” είναι ένα γράμμα από το a-z. Μπορείτε να δείτε τη συσκευή στην οποία έχει απεικονιστεί το κλειδί USB τρέχοντας την εντολή dmesg μετά την σύνδεσή του. Για να γράψετε στο stick, ίσως χρειαστεί να απενεργοποιήσετε την προστασία εγγραφής του. Προειδοποίηση Οι διαδικασίες που περιγράφονται στην ενότητα αυτή θα καταστρέψουν ο,τιδήποτε υπάρχει ήδη στη συσκευή. Βεβαιωθείτε απόλυτα ότι χρησιμοποιείτε το σωστό όνομα συσκευής για το κλειδί σας. Αν χρησιμοποιήσετε λάθος συσκευή το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η απώλεια κάθε πληροφορίας σε έναν σκληρό δίσκο για παράδειγμα. Σημειώστε ότι το USB stick πρέπει να έχει μέγεθος τουλάχιστον 256 MB (μικρότεροι σχηματισμοί είναι δυνατοί αν ακολουθήσετε τις οδηγίες στην ενότητα Τμήμα 4.3.2, “Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο ευέλικτος τρόπος”). 4.3.1. Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο εύκολος τρόπος Υπάρχει ένα συγκεντρωτικό αρχείο hd-media/boot.img.gz που περιέχει όλα τα αρχεία του εγκαταστάτη (μαζί με τον πυρήνα)καθώς και το syslinux και το αρχείο ρυθμίσεών του. Σημειώστε ότι αν και βολική, η μέθοδος αυτή έχει ένα σημαντικό μειονέκτημα: το λογικό μέθοδος της συσκευής θα περιοριστεί στα 256 MB ακόμα κι αν η χωρητικότητα του κλειδιού USB είναι μεγαλύτερη. Θα χρειαστεί να επαναδιαμερίσετε το κλειδί και να δημιουργήσετε καινούρια συστήματα αρχείων σ' αυτό για να επανακτήσετε την πλήρη χωρητικότητά του αν θελήσετε ποτέ να το χρησιμοποιήσετε για κάποιο άλλο σκοπό. Ένα δεύτερο μειονέκτημα είναι ότι δεν μπορείτε να αντιγράψετε μια πλήρη εικόνα CD στο κλειδί αλλά μόνο τις μικρότερες εικόνες businesscard ή netinst. Για να χρησιμοποιήσετε αυτή την εικόνα απλά εξάγετέ την απευθείας στο κλειδί USB: # zcat boot.img.gz > /dev/sdX Μετά από αυτό, προσαρτήστε το κλειδί USB (mount /dev/sdX /mnt), που τώρα θα έχειένα σύστημα αρχείων FAT και αντιγράψτε μια εικόνα ISO Debian netinst ή businesscard σ' αυτό. Αποπροσαρτήστε το κλειδί (umount /mnt) και έχετε τελειώσει. 4.3.2. Αντιγράψτε τα αρχεία -- ο ευέλικτος τρόπος Αν θέλετε μεγαλύτερη ευελιξία ή απλά θέλετε να ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε την ακόλουθη μέθοδο για την τοποθέτηση των αρχείων στο κλειδί USB. Ένα πλεονέκτημα της χρήσης αυτής της μεθόδου είναι ότι -- αν η χωρητικότητα του κλειδιού είναι αρκετά μεγάλη -- έχετε τη δυνατότητα να αντιγράψετε μια ολόκληρη εικόνα ISO CD σ' αυτό. 4.3.2.1. Διαμέριση του κλειδιού USB Θα δείξουμε πώς μπορείτε να ρυθμίσετε το stick μνήμης ώστε να χρησιμοποιήσει το πρώτο τμήμα αντί ολόκληρης της συσκευής. Σημείωση Since most USB sticks come pre-configured with a single FAT16 partition, you probably won't have to repartition or reformat the stick. If you have to do that anyway, use cfdisk or any other partitioning tool to create a FAT16 partition^[5], and then create the filesystem using: # mkdosfs /dev/sdX1 Take care that you use the correct device name for your USB stick. The mkdosfs command is contained in the dosfstools Debian package. Για να ξεκινήσουμε τον πυρήνα αμέσως μετά την εκκίνηση από το κλειδί USB, θα βάλουμε έναν φορτωτή εκκίνησης στο κλειδί. Αν και οποιοσδήποτε φορτωτής εκκίνησης (πχ. ο lilo) θα δούλευε, είναι πιο βολικό να χρησιμοποιήσουμε το syslinux, μιας και χρησιμοποιεί μια κατάτμηση FAT16 και μπορεί να επαναρυθμιστεί με την απλή διόρθωση ενός αρχείου κειμένου. Οποιοδήποτε λειτουργικό σύστημα υποστηρίζει το σύστημα αρχείων FAT μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να γίνουν αλλαγές στη ρύθμιση του φορτωτή εκκίνησης. Για να βάλετε το syslinux στην κατάτμηση με το σύστημα αρχείων FAT16 του κλειδιού σας, εγκαταστήστε τα πακέτα syslinux και mtools στο σύστημά σας και πληκτρολογήστε # syslinux /dev/sdX1 Και πάλι προσέξτε να χρησιμοποιήσετε το σωστό όνομα για τη συσκευή σας. Η κατάτμηση δεν θα πρέπει να είναι προσαρτημένη κατά την εκκίνηση του syslinux. Η διαδικασία αυτή γράφει έναν τομέα εκκίνησης στην κατάτμηση και δημιουργεί το αρχείο ldlinux.sys που περιέχει τον κώδικα του φορτωτή εκκίνησης. 4.3.2.2. Προσθήκη της εικόνας του εγκαταστάτη Mount the partition (mount /dev/sdX1 /mnt) and copy the following installer image files to the stick: ● vmlinuz or linux (kernel binary) ● initrd.gz (initial ramdisk image) You can choose between either the regular version or the graphical version of the installer. The latter can be found in the gtk subdirectory. If you want to rename the files, please note that syslinux can only process DOS (8.3) file names. Next you should create a syslinux.cfg configuration file, which at a bare minimum should contain the following two lines (change the name of the kernel binary to “linux” if you used a netboot image): default vmlinuz append initrd=initrd.gz For the graphical installer you should add video=vesa:ywrap,mtrr vga=788 to the second line. If you used an hd-media image, you should now copy a Debian ISO image^[6] onto the stick. When you are done, unmount the USB memory stick (umount /mnt). 4.3.3. Εκκίνηση από το USB stick Προειδοποίηση Αν το σύστημά σας αρνείται να εκκινήσει, τότε το stick ίσως περιέχει ένα μη έγκυρο Κύριο Αρχείο Εκκίνησης (MBR). Για να το διορθώσετε αυτό, χρησιμοποιήστε την εντολή install-mbr από το πακέτο mbr: # install-mbr /dev/sdX 4.4. Προετοιμασία των αρχείων για Εκκίνηση από Σκληρό Δίσκο O εγκαταστάτης μπορεί να ξεκινήσει χρησιμοποιώντας αρχεία εκκίνησης τοποθετημένα σε ένα υπάρχον τμήμα του σκληρού δίσκου και που ενεργοποιούνται είτε μέσα από ένα άλλο λειτουργικό σύστημα είτε καλώντας έναν φορτωτή εκκίνησης (boot loader) κατευθείαν από το BIOS. Μια πλήρης,“καθαρά δικτυακή” εγκατάσταση μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνική. Κάτι που παρακάμπτει όλες τις δυσκολίες των αφαιρέσιμων μέσων, όπως την εύρεση και εγγραφή εικόνων CD ή το παίδεμα με πολυάριθμες και αναξιόπιστες δισκέττες. Ο εγκαταστάτης δεν μπορεί να ξεκινήσει από αρχεία σε ένα NTFS σύστημα αρχείων. 4.4.1. Εκκίνηση του εγκαταστάτη από το σκληρό δίσκο με χρήση LILO ή GRUB Η ενότητα αυτή εξηγεί πώς να προσθέσετε ή ακόμα και να αντικαταστήσετε την υπάρχουσα εγκατάστασή σας του Linux χρησιμοποιώντας είτε το LILO ή το GRUB. Στη διάρκεια της εκκίνησης, και οι δύο φορτωτές εκκίνησης υποστηρίζουν το φόρτωμα στην μνήμη όχι μόνο του πυρήνα αλλά και ενός ειδώλου δίσκου (disk image). Αυτός ο δίσκος RAM μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ριζικό σύστημα αρχείων από τον πυρήνα. Αντιγράψτε τα ακόλουθα αρχεία από τις αρχειοθήκες του Debian σε μια βολική τοποθεσία στο σκληρό σας δίσκο, για παράδειγμα στο /boot/newinstall/. ● vmlinuz (αρχείο πυρήνα) ● initrd.gz (είδωλο δίσκου μνήμης) Τέλος, για να ρυθμίσετε τον φορτωτή εκκίνησης προχωρήστε στην ενότητα Τμήμα 5.1.3, “Ξεκινώντας από το Linux με LILO ή GRUB”. 4.5. Προετοιμασία Αρχείων για δικτυακή εκκίνηση με TFTP Αν το μηχάνημά σας είναι συνδεδεμένο σε ένα τοπικό δίκτυο (local area network), μπορείτε ίσως να το εκκινήσετε από ένα άλλο μηχάνημα μέσω του δικτύου αυτού χρησιμοποιώντας TFTP. Αν προτίθεστε να εκκινήσετε το σύστημα εγκατάστασης από ένα άλλο μηχάνημα, τα αρχεία εκκίνησης θα πρέπει να τοποθετηθούν σε συγκεκριμένες θέσεις στο μηχάνημα αυτό, το οποίο πρέπει επίσης να είναι ρυθμισμένο ώστε να υποστηρίζει την εκκίνηση του συγκεκριμένου μηχανήματός σας. Θα πρέπει να στήσετε έναν εξυπηρετητή TFTP, και για περισσότερα μηχανήματα έναν εξυπηρετητή DHCP , ή έναν εξυπηρετητή BOOTP. Το BOOTP είναι ένα πρωτόκολλο IP που πληροφορεί έναν υπολογιστή για το ποια είναι η διεύθυνση IP του και από πού στο δίκτυο να αποκτήσει μια εικόνα εκκίνησης. Το πρωτόκολλο DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) είναι μια πιο ευέλικτη και συμβατή προς τα πίσω επέκταση του πρωτοκόλλου BOOTP. Κάποια συστήματα μπορούν να ρυθμιστούν μόνο μέσω του πρωτοκόλλου αυτού. Το πρωτόκολλο TFTP (Trivial File Transfer Protocol) χρησιμοποιείται για το σερβίρισμα της εικόνας εκκίνησης στον "πελάτη". Θεωρητικά, οποιοσδήποτε server, σε οποιαδήποτε πλατφόρμα, που υλοποιεί αυτά τα πρωτόκολλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Στα παραδείγματα αυτής της ενότητας, θα δώσουμε εντολές για SunOS 4.x, SunOS 5.x (δηλ. το Solaris), και GNU/Linux. Σημείωση Για να χρησιμοποιήσετε την μέθοδο Pre-boot Execution Environment (PXE) για εκκίνηση με TFTP, θα χρειαστείτε έναν εξυπηρετητή TFTP με υποστήριξη tsize. Σε έναν Debian GNU/Linux server, τα πακέτα atftpd είναιtftpd-hpa κατάλληλα; συνιστούμε επίσης το πακέτο tftpd-hpa. 4.5.1. Ρύθμιση ενός εξυπηρετητή BOOTP Υπάρχουν δύο διαθέσιμοι εξυπηρετητές BOOTP για το GNU/Linux. Ο πρώος είναι ο bootpd από το CMU (Carnegie Mellon University). O άλλος είναι στην πραγματικότητα ένας εξυπηρετητής DHCP, ο dhcpd του ISC. Στο Debian GNU/Linux αυτοί περιλαμβάνονται στα πακέτα bootp και dhcp3-server αντίστοιχα. Για να χρησιμοποιήσετε τον δαίμονα bootpd του CMU, πρέπει πρώτα να αποσχολιάσετε (ή να προσθέσετε) την σχετική γραμμή στο αρχείο /etc/inetd.conf. Στο Debian GNU/Linux, μπορείτε να το κάνετε αυτό τρέχοντας την εντολή update-inetd --enable bootps, και μετά /etc/init.d/inetd reload. Στην περίπτωση που ο εξυπηρετητής σας BOOTP δεν τρέχει Debian, η σχετική γραμμή πρέπει να μοιάζει κάπως έτσι: bootps dgram udp wait root /usr/sbin/bootpd bootpd -i -t 120 Τώρα, θα πρέπει να δημιουργήσετε ένα αρχείο /etc/bootptab. Αυτό έχει το ίδιο είδος οικείας και μυστήριας μορφής των παλιών καλών αρχείων printcap, termcap, και disktab στο BSD. Δείτε τη σελίδα χρήσης του bootptab για περισσότερες πληροφορίες. Για τον δαίμονα bootpd του CMU, θα πρέπει να ξέρετε την διεύθυνση MAC του "πελάτη". Εδώ είναι ένα υπόδειγμα αρχείου /etc/bootptab: client:\ hd=/tftpboot:\ bf=tftpboot.img:\ ip=192.168.1.90:\ sm=255.255.255.0:\ sa=192.168.1.1:\ ha=0123456789AB: Θα πρέπει να αλλάξετε τουλάχιστον την επιλογή “ha”, που προσδιορίζει την διεύθυνση υλικού του πελάτη. Η επιλογή “bf” προσδιορίζει το αρχείο που θα έπρεπε ένας πελάτης να ανακτήσει μέσω TFTP. Δείτε το σύνδεσμο Τμήμα 4.5.4, “Μεταφορά των ειδώλων TFTP στη θέση τους&# x201D; για περισσότερες λεπτομέρειες. Αντίθετα, η ρύθμιση του BOOTP με τον εξυπηρετητή dhcpd του ISC είναι πραγματικά εύκολη, γιατί χειρίζεται τους πελάτες BOOTP σαν μια σχετικά ειδική περίπτωση πελατών DHCP. Μερικές αρχιτεκτονικές απαιτούν μια πολύπλοκη ρύθμιση για την εκκίνηση πελατών μέσω BOOTP. Αν η δική σας είναι μια απ' αυτές, διαβάστε την ενότητα Τμήμα 4.5.2, “Ρυθμίζοντας έναν εξυπηρετητή DHCP”. Διαφορετικά, πιθανόν να μπορέσετε να τα καταφέρετε απλά προσθέτοντας το προστακτικό allow bootp στο κομμάτι των ρυθμίσεων για το υποδίκτυο που περιέχει τον πελάτη στο αρχείο /etc/dhcp3/dhcpd.conf και επενεκκινήστε τον δαίμονα dhcpd με την εντολή /etc/init.d/dhcpd3-server restart. 4.5.2. Ρυθμίζοντας έναν εξυπηρετητή DHCP Ένας εξυπηρετητής DHCP που είναι ελεύθερο λογισμικό είναι ο dhcpd από το ISC. Για το Debian GNU/Linux συνίσταται το πακέτο dhcp3-server. Εδώ είναι ένα υπόδειγμα αρχείου ρυθμίσεων γι' αυτόν (δείτε το /etc/dhcp3/dhcpd.conf): option domain-name "example.com"; option domain-name-servers ns1.example.com; option subnet-mask 255.255.255.0; default-lease-time 600; max-lease-time 7200; server-name "servername"; subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 { range 192.168.1.200 192.168.1.253; option routers 192.168.1.1; } host clientname { filename "/tftpboot/tftpboot.img"; server-name "servername"; next-server servername; hardware ethernet 01:23:45:67:89:AB; fixed-address 192.168.1.90; } Στο παράδειγμα αυτό, υπάρχει ένας server με όνομα servername που κάνει όλη τη δουλειά ενός DHCP και TFTP server και μιας δικτυακής πύλης. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πρέπει να αλλάξετε τις επιλογές για το όνομα τομέα (domain name) καθώς και το όνομα του server και της διεύθυνσης της κάρτας δικτύου του πελάτη. Η επιλογήfilename θα πρέπει να είναι το όνομα του αρχείου που θα ανακτηθεί μέσω TFTP. Μετά την έκδοση του αρχείου ρυθμίσεων του dhcpd, επανεκκινήστε τον δαίμονα με την εντολή /etc/init.d/dhcpd3-server restart. 4.5.2.1. Ενεργοποίηση Εκκίνησης με τη μέθοδο PXE στη ρύθμιση του DHCP Εδώ έχουμε ένα άλλο παράδειγμα αρχείου ρυθμίσεων dhcp.conf που χρησιμοποιεί την μέθοδο Pre-boot Execution Environment (PXE) για το TFTP. option domain-name "example.com"; default-lease-time 600; max-lease-time 7200; allow booting; allow bootp; # Η επόμενη παράγραφος θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να ταιριάζει στην περίπτωσή σας subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 { range 192.168.1.200 192.168.1.253; option broadcast-address 192.168.1.255; # the gateway address which can be different # (access to the internet for instance) option routers 192.168.1.1; # indicate the dns you want to use option domain-name-servers 192.168.1.3; } group { next-server 192.168.1.3; host tftpclient { # tftp client hardware address hardware ethernet 00:10:DC:27:6C:15; filename "/tftpboot/pxelinux.0"; } } Σημειώστε ότι για εκκίνηση με τη μέθοδο PXE, το όνομα αρχείου του πελάτη pxelinux.0 είναι ένας φορτωτής εκκίνησης, και όχι μια εικόνα του πυρήνα (δείτε την ενότητα Τμήμα 4.5.4, “Μεταφορά των ειδώλων TFTP στη θέση τους&# x201D; στη συνέχεια). 4.5.3. Ενεργοποίηση του εξυπηρετητή TFTP Για να προετοιμάσετε τον TFTP server, θα πρέπει πρώτα να βεβαιωθείτε ότι ο δαίμονας tftpd είναι ενεργοποιημένος. Αυτή η ενεργοποίηση γίνεται συνήθως περιλαμβάνοντας μια γραμμή όπως η ακόλουθη στο αρχείο /etc/inetd.conf: tftp dgram udp wait nobody /usr/sbin/tcpd in.tftpd /tftpboot Τα πακέτα Debian θα κάνουν αυτές τις ρυθμίσεις σωστά από την πρώτη στιγμή με την εγκατάστασή τους. Σημείωση Κατά παράδοση οι εξυπηρετητές TFTP χρησιμοποιούσαν τον κατάλογο /tftpboot σαν κατάλογο από τον οποίον διαθέτουν τις εικόνες που παρέχουν. Όμως τα πακέτα του Debian GNU/Linux πιθανόν να χρησιμοποιούν άλλους καταλόγους ώστε να συμμορφώνονται με το πρότυπο Filesystem Hierarchy Standard. Για παράδειγμα, το πακέτο tftpd-hpa χρησιμοποιεί εξ ορισμού τον κατάλογο /var/lib/tftpboot. Πιθανόν να πρέπει να προσαρμόσετε τα παραδείγματα ρυθμίσεων στην παρούσα ενότητα ανάλογα. Κοιτάξτε στο αρχείο /etc/inetd.conf και θυμηθείτε τον κατάλογο που χρησιμοποιείται σαν όρισμα του in.tftpd. ^[7] θα χρειαστείτε αυτή την πληροφορία παρακάτω. Αν έπρεπε για κάποιο λόγο να αλλάξετε το αρχείο /etc/ inetd.conf, θα πρέπει να ενημερώσετε τον δαίμονα inetd για την αλλαγή αυτή. Σ' ένα μηχάνημα Debian, τρέξτε /etc/init.d/inetd reload; σε άλλα μηχανήματα, βρείτε τον αριθμό ID της διαδικασίας για τον inetd, και τρέξτε την εντολή kill -HUP inetd-pid. 4.5.4. Μεταφορά των ειδώλων TFTP στη θέση τους Στη συνέχεια, τοποθετήστε την εικόνα εκκίνησης του TFTP, όπως βρίσκεται στο Τμήμα 4.2.1, “Πού να βρείτε Είδωλα της Εγκατάστασης”, στον κατάλογο των εικόνων εκκίνησης του tftpd. Πιθανόν να πρέπει να δημιουργήσετε έναν σύνδεσμο από το αρχείο αυτό στο αρχείο που ο εξυπηρετητής tftpd θα χρησιμοποιήσει για την εκκίνηση ενός συγκεκριμένου πελάτη. Δυστυχώς, το όνομα του αρχείου καθορίζεται από τον πελάτη του TFTP, και δεν υπάρχουν γι' αυτό σταθερά πρότυπα. Για εκκίνηση με τη μέθοδο PXE, ό,τι χρειάζεστε βρίσκεται στο συμπιεσμένο αρχείο netboot/netboot.tar.gz. Απλά αποσυμπιέστε το αρχείο στον κατάλογο εικόνων εκκίνησης του tftpd. Βεβαιωθείτε ότι ο εξυπηρετητής dhcp έχει ρυθμιστεί να περνά το /pxelinux.0 στον δαίμονα tftpd σαν το όνομα του αρχείου για εκκίνηση. 4.6. Αυτόματη Εγκατάσταση Για εγκατάσταση σε πολλαπλούς υπολογιστές είναι δυνατό να πραγματοποιήσουμε πλήρως αυτοματοποιημένες εγκαταστάσεις. Πακέτα Debian που στοχεύουν σε αυτό περιλαμβάνουν: fai (που χρησιμοποιεί έναν εξυπηρετητή εγκατάστασης), replicator, systemimager, autoinstall, και τον ίδιο τον Debian Installer. 4.6.1. Αυτόματη εγκατάσταση με χρήση του Debian Installer Ο εγκαταστάτης του Debian υποστηρίζει αυτοματοποιημένες εγκαταστάσεις με τη βοήθεια αρχείων προρύθμισης. Ένα τέτοιο αρχείο μπορεί να φορτωθεί από το δίκτυο ή από αφαιρούμενα μέσα και να χρησιμοποιηθεί για την συμπλήρωση απαντήσεων σε ερωτήσεις που θα τεθούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εγκατάστασης. Πλήρης τεκμηρίωση σχετικά με τις προρυθμίσεις που συμπεριλαμβάνουν ένα πραγματικό παράδειγμα, που μπορείτε να το επεξεργαστείτε οι ίδιοι, βρίσκεται στο Παράρτημα B, Αυτοματοποίηση της εγκατάστασης με χρήση προρυθμίσεων (preseeding). ━━━━━━━━━━━━━━ ^[4] Το μήνυμα σφάλματος που είναι πιθανότερο να δείτε είναι ότι δεν μπορούν να βρεθούν αρθρώματα του πυρήνα. Αυτό σημαίνει ότι η έκδοση των πακέτων udeb για τα αρθρώματα του πυρήνα που περιλαμβάνονται στην εικόνα του CD είναι διαφορετική από την έκδοση του πυρήνα που τρέχει. ^[5] Don't forget to set the “bootable” bootable flag. ^[6] You can use either a businesscard, a netinst or a full CD image (see Τμήμα 4.1, “Επίσημες Συλλογές των CD-ROM του Debian GNU/Linux”). Be sure to select one that fits. Note that the “netboot mini.iso” image is not usable for this purpose. ^[7] Όλες οι εναλλακτικές του in.tftpd που είναι διαθέσιμες στο Debian θα πρέπει εξ ορισμού να καταγράφουν τα αιτήματα TFTP στα αρχεία καταγραφής του συστήματος.Μερικές από αυτές τις εναλλακτικές υποστηρίζουν ένα όρισμα -v που αυξάνει την λεπτομέρεια της καταγραφής. Συνίσταται να ελέγχετε αυτά τα μηνύματα καταγραφής σε περίπτωση προβλημάτων εκκίνησης καθώς αποτελούν ένα καλό σημείο αφετηρίας για τη διάγνωση της αιτίας των σφαλμάτων. Κεφάλαιο 5. Εκκίνηση του Συστήματος Εγκατάστασης Πίνακας Περιεχομένων 5.1. Ξεκινώντας τον εγκαταστάτη στην αρχιτεκτονική AMD64 5.1.1. Εκκίνηση από CD-ROM 5.1.2. Εκκίνηση από Windowse 5.1.3. Ξεκινώντας από το Linux με LILO ή GRUB 5.1.4. Εκκίνηση από USB stick μνήμης 5.1.5. Εκκίνηση μέσω TFTP 5.1.6. Η οθόνη εκκίνησης 5.2. Προσβασιμότητα 5.2.1. Οθόνες Braille USB 5.2.2. Σειριακές Οθόνες Braille 5.2.3. Σύνθεση Ομιλίας από το Hardware 5.2.4. Συσκευές Καρτών 5.2.5. Θέμα Υψηλής Αντίθεσης 5.3. Παράμετροι εκκίνησης 5.3.1. Παράμετροι του Εγκαταστάτη του Debian 5.4. Ανίχνευση λαθών της Διαδικασίας Εγκατάστασης 5.4.1. Αξιοπιστία των δίσκων CD-ROM 5.4.2. Ρύθμιση της εκκίνησης 5.4.3. Συνηθισμένα προβλήματα εγκατάστασης στην αρχιτεκτονική AMD64 5.4.4. Ερμηνεία των μηνυμάτων έναρξης πυρήνα! 5.4.5. Αναφορά Προβλημάτων της Εγκατάστασης 5.4.6. Διαδικασία υποβολής Αναφοράς Εγκατάστασης 5.1. Ξεκινώντας τον εγκαταστάτη στην αρχιτεκτονική AMD64 Προειδοποίηση Αν έχετε οποιοδήποτε άλλα λειτουργικά συστήματα στο σύστημά σας που επιθυμείτε να διατηρήσετε (διαμόρφωση διπλής εκκίνησης), θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι έχουν τερματιστεί κανονικά πριν την εκκίνηση του εγκαταστάτη. Η εγκατάσταση ενός λειτουργικού συστήματος ενώ κάποιο άλλο βρίσκεται σε κατάσταση "νάρκης" (hibernation) (είναι σε "αναστολή" (suspension) στον δίσκο) μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια ή άλλη ζημιά στην κατάσταση του συστήματος υπό αναστολή και οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα κατά την επανεκκίνησή του. Σημείωση Για πληροφορίες σχετικά με την εκκίνηση του γραφικού εγκαταστάτη δείτε το Τμήμα D.6, “Ο γραφικός εγκαταστάτης”. 5.1.1. Εκκίνηση από CD-ROM Ο ευκολότερος τρόπος για τους περισσότερους χρήστες είναι να χρησιμοποιήσουν ένα σετ με τα CD του Debian. Αν έχετε ένα τέτοιο σετ και αν το μηχάνημά σας υποστηρίζει απευθείας εκκίνηση από το CD τότε είστε εντάξει! Απλά ρυθμίστε το σύστημά σας για εκκίνηση από το CD όπως περιγράφεται στην ενότητα Τμήμα 3.6.2, “Επιλογή συσκευής εκκίνησης”, βάλτε το CD σας στη συσκευή, επανεκκινήστε και προχωρήστε στο επόμενο κεφάλαιο. Σημειώστε ότι κάποιες συσκευές CD πιθανόν να απαιτούν συγκεκριμένους οδηγούς και έτσι να μην είναι προσβάσιμες στα πρώτα στάδια της εγκατάστασης. Αν συμβεί λοιπόν ο συνηθισμένος τρόπος εκκίνησης από το CD να μην δουλέψει για το σύστημά σας,ξαναεπισκεφθείτε το κεφάλαιο αυτό και διαβάστε για πιθανούς εναλλακτικούς πυρήνες και μεθόδους εγκατάστασης που ίσως δουλέψουν στην περίπτωσή σας. Ακόμα και αν δεν μπορείτε να εκκινήσετε από το CD-ROM, έχετε τη δυνατότητα ίσως να εγκαταστήσετε μέρη του Debian συστήματος και οποιαδήποτε πακέτα θέλετε από το CD-ROM. Απλά εκκινήστε χρησιμοποιώντας ένα άλλο μέσο, όπως δισκέττες. Όταν έρθει η στιγμή για να εγκαταστήσετε το λειτουργικό σύστημα, το βασικό σύστημα και οποιαδήποτε επιπλέον πακέτα θα πρέπει να υποδείξετε στο σύστημα εγκατάστασης να χρησιμοποιήσει τον οδηγό του CD-ROM. Αν έχετε προβλήματα κατά την εκκίνηση, δείτε το Τμήμα 5.4, “Ανίχνευση λαθών της Διαδικασίας Εγκατάστασης ”. 5.1.2. Εκκίνηση από Windowse Για να ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη από τα Windows, θα πρέπει πρώτα να αποκτήσετε ένα CD-ROM/DVD-ROM ή ένα κλειδί μνήμης USB σαν μέσα εγκατάστασης, όπως περιγράφεται στα κεφάλαια Τμήμα 4.1, “Επίσημες Συλλογές των CD-ROM του Debian GNU/Linux” και Τμήμα 4.3, “Προετοιμασία Αρχείων για Εκκίνηση από ένα USB Stick μνήμης”. Αν χρησιμοποιείτε ένα CD ή DVD εγκατάστασης, θα πρέπει να ξεκινήσει αυτόματα ένα πρόγραμμα προ-εγκατάστασης καθώς εισάγετε τον δίσκο στο σύστημα. Σε περίπτωση που τα Windows δεν ξεκινούν αυτόματα τον δίσκο ή αν χρησιιμοποιείτε ένα κλειδί USB, μπορείτε να εκτελέσετε το πρόγραμμα με το χέρι, πηγαινοντας στη συσκευή και τρέχοντας την εντολή setup.exe. Μετά την εκκίνηση του προγράμματος, θα σας γίνουν μερικές προκαταρκτικές ερωτήσεις και το σύστημα θα προετοιμαστεί για την εκκίνηση του εγκαταστάτη του Debian GNU/Linux. 5.1.3. Ξεκινώντας από το Linux με LILO ή GRUB Για να ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη από τον σκληρό δίσκο θα πρέπει πρώτα να κατεβάσετε και να τοποθετήσετε τα απαραίτητα αρχεία όπως περιγράφεται στην ενότητα Τμήμα 4.4, “Προετοιμασία των αρχείων για Εκκίνηση από Σκληρό Δίσκο”. Αν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε τον σκληρό δίσκο μόνο για την εκκίνηση και στη συνέχεια να κατεβάσετε ο,τιδήποτε άλλο από το δίκτυο, θα πρέπει να κατεβάσετε το αρχείο netboot/debian-installer/amd64/initrd.gzκαι τον αντίστοιχο πυρήνα netboot/debian-installer/amd64/linux. Αυτό θα σας επιτρέψει να επαναδιαμερίσετε τον δίσκο από τον οποίο θα εκκινήσετε τον εγκαταστάτη, αν και θα πρέπει να κάνετε κάτι τέτοιο με προσοχή. Εναλλακτικά, αν σκοπεύετε να διατηρήσετε αμετάβλητη μια υπάρχουσα κατάτμηση στον σκληρό δίσκο κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης, μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο hd-media/initrd.gz και τον πυρήνα του, καθώς και να αντιγράψετε την εικόνα iso ενός CD (ή DVD) στον δίσκο (βεβαιωθείτε ότι το αρχείο έχει κατάληξη .iso). Ο εγκαταστάτης μπορεί τότε να εκκινηθεί από τον δίσκο και να κάνει την εγκατάσταση από την εικόνα του CD/DVD χωρίς την ανάγκη πρόσβασης στο δίκτυο. Για το LILO, θα πρέπει να ρυθμίσετε δυο ουσιαστικά στοιχεία στο αρχείο /etc/ lilo.conf: ● να φορτώσει τον εγκαταστάτη initrd.gz κατά τη διάρκεια της εκκίνησης. ● να κάνετε τον πυρήνα vmlinuz να χρησιμοποιήσει έναν δίσκο RAM σαν το ριζικό τμήμα του δίσκου. Εδώ είναι ένα παράδειγμα αρχείου /etc/lilo.conf: image=/boot/newinstall/vmlinuz label=newinstall initrd=/boot/newinstall/initrd.gz Για περισσότερες λεπτομέρειες, αναφερθείτε στις σελίδες χρήσης των initrd(4) και lilo.conf(5). Τρέξτε τώρα το lilo και επανεκκινήστε. Η διαδικασία για το GRUB είναι παρόμοια. Εντοπίστε το αρχείο menu.lst στον κατάλογο /boot/grub/ (μερικές φορές στον κατάλογο/boot/boot/grub/), και προσθέστε τις ακόλουθες γραμμές: title New Install kernel (hd0,0)/boot/newinstall/vmlinuz initrd (hd0,0)/boot/newinstall/initrd.gz και επανεκκινήστε. title New Install root (hd0,0) kernel /boot/newinstall/vmlinuz initrd /boot/newinstall/initrd.gz Από το σημείο αυτό και μετά δεν πρέπει να υπάρχει διαφορά ανάμεσα του GRUB και του LILO. 5.1.4. Εκκίνηση από USB stick μνήμης Ας υποθέσουμε ότι έχετε προετοιμάσει όσα υποδεικνύονται στις ενότητες Τμήμα 3.6.2, “Επιλογή συσκευής εκκίνησης” και Τμήμα 4.3, “ Προετοιμασία Αρχείων για Εκκίνηση από ένα USB Stick μνήμης”. Τώρα απλά συνδέστε το USB stick σε μια ελεύθερη θύρα σύνδεσης USB και επανεκκινήστε τον υπολογιστή. Το σύστημα θα πρέπει να ξεκινήσει, και θα εμφανιστεί μπροστά σας η προτροπή boot:. Εδώ μπορείτε να εισάγετε προαιρετικά ορίσματα για την εκκίνηση ή απλά να πατήσετε Enter. 5.1.5. Εκκίνηση μέσω TFTP H εκκίνηση από το δίκτυο προαπαιτεί ότι διαθέτετε μια δικτυακή σύνδεση και έναν δικτυακό TFTP server εκκίνησης (DHCP, RARP, ή BOOTP). Η μέθοδος εγκατάστασης με υποστήριξη δικτυακής εκκίνησης περιγράφεται στην ενότητα Τμήμα 4.5, “Προετοιμασία Αρχείων για δικτυακή εκκίνηση με TFTP&# x201D;. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να κάνετε μια εκκίνηση με TFTP στην αρχιτεκτονική i386. 5.1.5.1. Κάρτα δικτύου ή μητρική που υποστηρίζουν PXE Πιθανόν η κάρτα δικτύου σας (Network Interface Card) ή η μητρική σας να παρέχουν τη λειτουργία εκκίνησης με PXE. Αυτή είναι μια νέα υλοποίηση από την Intel (tm) της εκκίνησης με TFTP. Αν αυτό συμβαίνει, πιθανόν να μπορείτε να ρυθμίσετε το BIOS του συστήματος σας ώστε να εκκινεί από το δίκτυο. 5.1.5.2. Κάρτα δικτύου (NIC) με δικτυακή bootROM Υπάρχει περίπτωση η κάρτα δικτύου σας να παρέχει πιθανόν τη δυνατότητα εκκίνησης με TFTP. Ενημερώστε μας () για τον τρόπο που τα καταφέρατε. Παρακαλούμε αναφερθείτε στο κείμενο αυτό. 5.1.5.3. Etherboot Tο etherboot project διαθέτει δισκέττες εκκίνησης και ίσως ακόμα bootroms που να πραγματοποιούν μια εκκίνηση με TFTPboot. 5.1.6. Η οθόνη εκκίνησης Καθώς ξεκινά ο εγκαταστάτης, θα δείτε μια φιλική γραφική οθόνη με το λογότυπο του Debian και ένα μενού: Μενού εκκίνησης εγκαταστάτη Εγκατάσταση Γραφική εγκατάσταση Προχωρημένες επιλογές > Βοήθεια Πατήστε ENTER για την εκκίνηση ή TAB για να διορθώσετε κάποια από τις επιλογές του μενού Ανάλογα με την μέθοδο εγκατάστασης που χρησιμοποιείτε, η επιλογή “ Γραφική εγκατάσταση” πιθανόν να μην είναι διαθέσιμη. Για μια συνηθισμένη εγκατάσταση, επιλέξτε είτε “Εγκατάσταση” είτε “Γραφική εγκατάσταση” από το μενού -- χρησιμοποιώντας είτε τα βέλη από το πληκτρολόγιό σας είτε πληκτρολογώντας το πρώτο από τα (τονισμένα) γράμματα -- και πιέστε Enter για να ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη. Η επιλογή “Προχωρημένες επιλογές” παρέχει πρόσβαση σε ένα δεύτερο μενού επιτρέπει την εκκίνηση του εγκαταστάτη σε κατάσταση "ειδικού", σε κατάσταση "διάσωσης" και σε αυτοματοποιημένες εγκαταστάσεις. Αν επιθυμείτε ή χρειάζεστε να προσθέσετε οποιεσδήποτε παραμέτρους είτε για τον εγκαταστάτη είτε για τον πυρήνα, πατήστε το Tab. Αυτό θα εμφανίσει την προκαθορισμένη επιλογή εκκίνησης για το επιλεγμένο στοιχείο από το μενού και θα σας δώσει τη δυνατότητα για επιπρόσθετες επιλογές. Οι οθόνες βοήθειας (δείτε στη συνέχεια) παραθέτουν μερικές συνηθισμένες πιθανές επιλογές. Πατήστε το Enter για να εκκινήσετε τον εγκαταστάτη με τις δικές σας επιλογές. Πατώντας το Esc θα επιστρέψετε στο μενού εκκίνησης και θα αναιρέσετε όποιες αλλαγές έχετε κάνει. Επιλέγοντας “Βοήθεια” από το μενού θα έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση της πρώτης οθόνης βοήθειας που σας δίνει μια εποπτεία όλων των διαθέσιμων οθονών βοήθειας. Σημειώστε ότι δεν μπορείτε να επιστρέψετε στο μενού εκκίνησης μετά την εμφάνιση των οθονών βοήθειας. Παρ' όλα αυτά, οι οθόνες βοήθειας στο πλήκτα συναρτήσεων F3 και F4 παραθέτουν εντολές που είναι ισοδύναμες με τις μεθόδους εκκίνησης που παραθέτονται στο μενού. Όλες οι οθόνες βοήθειας έχουν προτρεπτικό εκκίνησης στο οποίο και μπορείτε να πληκτρολογήσετε την εντολή εκκίνησης που θέλετε: Πατήστε F1 για τον Ευρετήριο βοήθειας, ή ENTER για εκκίνηση: Σε αυτό το προτρεπτικό βοήθειας μπορείτε απλά να πατήσετε το Enter για να ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη με τις προκαθορισμένες επιλογές ή να εισάγετε μια συγκεκριμένη εντολή εκκίνησης και, προαιρετικά, παραμέτρους εκκίνησης. Ένας αριθμός τέτοιων παραμέτρων που μπορεί να σας είναι χρήσιμες μπορούν να βρεθούν στις διάφορες οθόνες βοήθειας. Αν όντως προσθέσετε οποιεσδήποτε Σημείωση Στο σημείο αυτό υποτίθεται ότι το πληκτρολόγιο έχει την προκαθορισμένη διάταξη Αμερικανικών Αγγλικών. Αυτό σημαινει ότι αν το πληκτρολόγιό σας έχει μια διαφορετική (συγκεκριμένη για την γλώσσα σας) διάταξη, οι χαρακτήρες που θα εμφανίζονται στην οθόνη σας πιθανόν να διαφέρουν από αυτό που θα περιμένατε καθώς πληκτρολογείτε κάποιες παραμέτρους. Η Wikipedia έχει ένα σχήμα της διάταξης US του πληκτρολογίου στον σύνδεσμο schema of the US keyboard layout που μπορεί να χρησιμεύσει σαν αναφορά για την εύρεση των σωστών χαρακτήρων που πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Σημείωση Αν χρησιμοποιείτε ένα σύστημα του οποίου τι BIOS έχει ρυθμιστεί ώστε να χρησιμοποιεί μια σειριακή κονσόλα, πιθανά να μην μπορείτε να δείτε την αρχική γραφική οθόνη κατά την εκκίνηση του εγκαταστάτη. Πιθανόν να μην δείτε ούτε το μενού εκκίνησης. Το ίδιο μπορεί να συμβεί αν κάνετε την εγκατάσταση του συστήματος μέσω κάποιας συσκευής απομακρυσμένης διαχείρισης που παρέχει μόνο ένα κειμενικό interface στην κονσόλα VGA. Παραδείγματα τέτοιων συσκευών περιλαμβάνουν την κονσόλα κειμένου του “integrated Lights Out” (iLO) της Compaq και το “Integrated Remote Assistant” (IRA) της HP. Για να παρακάμψετε την οθόνη εκκίνησης του γραφικού περιβάλλοντος μπορείτε είτε να πατήσετε το Esc ώστε να πάρετε ένα κειμενικό προτρεπτικό εκκίνησης ή (επίσης χωρίς να φαίνεται στην οθόνη) να πατήσετε το “H” και στη συνέχεια το Enter για να επιλέξετε την “Help” όπως περιγράφηκε προηγουμένως. Μετά από αυτό ό,τι πληκτρολογείτε θα εμφανίζεται στο προτρεπτικό. Για να αποτρέψετε την χρήση του framebuffer από τον εγκαταστάτη για το υπόλοιπο της εγκατάστασης, θα πρέπει επίσης να προσθέσετε την παράμετρο fb=false στο προτρεπτικό εκκίνησης, όπως περιγράψαμε στο κείμενο βοήθειας. 5.2. Προσβασιμότητα Μερικοί χρήστες πιθανόν να χρειάζονται ειδική υποστήριξη εξαιτίας πχ. μιας αδυναμίας στην όραση. Τερματικά braille USB ανιζνεύονται αυτόματα, αλλά οι περισσότερες άλλες δυνατότητες προσβασιμότητας θα πρέπει να ενεργοποιηθούν με το χέρι. Σε μηχανήματα που το υποστηρίζουν, το μενού εκκίνησης εκπέμπει έναν ήχο όταν είναι έτοιμος κάποιος να πληκτρολογήσει. Μερικές παράμετροι εκκίνησης μπορούν τότε να παραρτηθούν ώστε να ενεργοποιηθούν τέτοια γνωρίσματα προσβασιμότητας. Note that on most architectures the boot loader interprets your keyboard as a QWERTY keyboard. 5.2.1. Οθόνες Braille USB Οθόνες braille USB θα πρέπει να ανιχνεύονται αυτόματα. Επιλέγεται τότε αυτόματα μια έκδοση του εγκαταστάτη με κείμενο και η υποστήριξη για οθόνες braille εγκαθίσταται αυτόματα στο τελικό σύστημα. Μπορείτε λοιπόν απλά να πατήσετε το Enter στο μενού εκκίνησης. Από τη στιγμή που ξεκινήσει το τερματικό brltty μπορείτε να επιλέξετε έναν πίνακα braille μπαίνοντας στο μενού προτιμήσεων. Τεκμηρίωση σχετικά με τις αντιστοιχήσεις των πλήκτρων (key bindings) διατίθεται στον δικτυακό τόπο brltty. 5.2.2. Σειριακές Οθόνες Braille Οι σειριακές οθόνς Braille δεν μπορούν να ανιχνευθούν αυτόματα (καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να καταστρέψει μερικές από αυτές). Θα πρέπει λοιπόν να παραθέσετε την παράμετρο εκκίνησης brltty=driver,port,table για να υποδείξετε στο brltty ποιον οδηγό θα πρέπει να χρησιμοποιήσει. Η παράμετρος driver θα πρέπει να αντικατασταθεί με τον διγράμματο κωδικό του οδηγού για το τερματικό σας (δείτε τον σύνδεσμο driver code list). Η παράμετρος port θα πρέπει να αντικατασταθεί με το όνομα της σειριακής θύρας στην οποία συνδέεται η οθόνη, η προεπιλογή είναι η θύραttyS0. Η παράμετρος table είναι το όνομα του πίνακα braille που θα χρησιμοποιθεί (δείτε τη σελίδα table code list); ο προεπιλεγμένος πίνακας είναι ο Αγγλικός. Σημειώστε ότι ο πίνακας μπορεί να αλλάξει αργότερα μπαίνοντας στο μενού των προτιμήσεων. Τεκμηρίωση σχετικά με τις αντιστοιχήσεις πλήκτρων για συσκευές braille διατίθεται στον δικτυακό τόπο brltty. 5.2.3. Σύνθεση Ομιλίας από το Hardware Η υποστήριξη για συσκευές σύνθεσης ομιλίας με hardware είναι διαθέσιμη μόνο σε συνδυασμό με τον γραφικό εγκαταστάτη. Θα πρέπει λοιπόν να επιλέξετε “ Γραφική εγκατάσταση” από το μενού εκκίνησης. Συσκευές σύνθεσης ομιλίας με hardware δεν μπορούν να ανιχνευθούν αυτόματα. Θα πρέπει λοιπόν να παραθέσετε την παράμετρο εκκίνησης speakup.synth=driver για να υποδείξετε στο πρόγραμμα speakup τον οδηγό που θα πρέπει να χρησιμοποιήσει. Η παράμετρος driver θα πρέπει να αντικατασταθεί με τον κωδικό του οδηγού για τη συσκυεή σας (δείτε τη σελίδα driver code list). Θα επιλεγεί τότε αυτόματα η κειμενική έκδοση του εγκαταστάτη και θα γίνει επίσης αυτόματα η εγκατάσταση της υποστήριξης για τη σύνθεση ομιλίας στο υπό εγκατάσταση σύστημα. 5.2.4. Συσκευές Καρτών Κάποιες συσκευές για προσβασιμότητα είναι στην πραγματικότητα κάρτες που εγκαθίστανται στο μηχάνημα και διαβάζουν κείμενο απευθείας από τη μνήμη της κάρτας οθόνης. Για να δουλέψουν τέτοιες συσκευές θα πρέπει να απενεργοποιήσετε την υποστήριξη για framebuffer χρησιμοποιώντας την παράμετρο εκκίνησης fb=false . Αυτό όμως θα μειώσει τον αριθμό των διαθέσιμων γλωσσών για την εγκατάσταση. 5.2.5. Θέμα Υψηλής Αντίθεσης Για χρήστες με μειωμένη όραση, ο εγκαταστάτης μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα θέμα υψηλής αντίθεσης που τον καθιστά πιο ευανάγνωστο. Για να το ενεργοποιήσετε, προσθέστε την παράμετρο εκκίνησης theme=dark. 5.3. Παράμετροι εκκίνησης Οι παράμετροι εκκίνησης είναι παράμετροι του πυρήνα Linux που χρησιμοποιούνταιγενικά για την εξασφάλιση της ομαλής διαχείρισης των διαφόρων περιφαρειακών. Ως επί το πλείστον, ο πυρήνας μπορεί να ανιχνεύσει αυτόματα την πληροφορία σχετικά με τα περιφερειακά σας. Παρ' όλα αυτά, κάποιες φορές θα πρέπει να του δώσετε μια μικρή βοήθεια. Αν αυτή είναι η πρώτη φορά που μπαίνετε στο σύστημά σας, δοκιμάστε καταρχήν τιςπροκαθορισμένες παραμέτρους εκκίνησης (με άλλα λόγια, μην προσπαθήσετε να βάλετε κάποιες παραμέτρους) και δείτε αν αυτό δουλεύει σωστά. Πολύ πιθανόν να είναι έτσι. Αν όχι μπορείτε να επανεκκινήσετε αργότερα και να δείτε για ειδικές παραμέτρους πουμπορούν να ενημερώσουν το σύστημά σας σχετικά με το hardware σας. Πληροφορία για αρκετές παραμέτρους εκκίνησης μπορεί να βρεθούν στο Linux BootPrompt HOWTO, που περιέχει και χρήσιμες υποδείξεις για δύσκολο hardware. Η παρούσα ενότητα περιέχει μόνο ένα περίγραμμα για τις πιογνωστές (διαδεδομένες) παραμέτρους. Μερικά συνηθισμένα προβλήματα περιλαμβάνονταιπαρακάτω στο Τμήμα 5.4, “Ανίχνευση λαθών της Διαδικασίας Εγκατάστασης ”. Όταν ξεκινά ο πυρήνας , θα πρέπει να εμφανιστεί στην αρχή της διαδικασίας το μήνυμα Memory:availk/totalk available . Η τιμή total θα πρέπει να ταιριάζει στο μέγεθος τηςσυνολικής μνήμης RAM, σε kilobytes. Αν αυτό δεν ταιριάζει με το πραγματικό μέγεθοςμνήμης RAM που έχετε εγκαταστήσει, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε την παράμετρο mem=ram, όπου η τιμή ram πρέπει να τεθεί ίση με το μέγεθος της μνήμης με το επίθεμα “k&# x201D; για kilobytes, ή “m” για megabytes. Για παράδειγμα, και οι δυο τιμές mem=65536k και mem=64m εννοούν 64MB μνήμης RAM. Αν η εκκίνηση γίνεται με μια σειριακή κονσόλα, αυτή θα εντοπιστεί γενικά αυτόματα από τον πυρήνα. Αν έχετε μια κάρτα οθόνης (framebuffer) και ένα πληκτρολόγιο επίσης συνδεδεμένα με τον υπολογιστή που θέλετε να ξεκινήσετε από την σειριακή κονσόλα, πιθανόν να πρέπει να δώσετε και το όρισμα console=device στον πυρήνα, όπου device είναι η ονομασία της σειριακής συσκευής σας, συνήθως κάτι όπως ttyS0. Για να βεβαιωθείτε ότι ο τύπος του τερματικού που χρησιμοποιείται από τον εγκαταστάτη αντιστοιχεί στον προσομοιωτή του τερματικού σας, μπορείτε να προσθέσετε 5.3.1. Παράμετροι του Εγκαταστάτη του Debian Το σύστημα εγκατάστασης αναγνωρίζει μερικές επιπρόσθετες παραμέτρους εκκίνησης^ [8] που μπορεί να είναι χρήσιμες. Ένας αριθμός παραμέτρων έχει μια “σύντομη μορφή” που βοηθά στην αποφυγή των περιορισμών στις επιλογές της γραμμής εντολών για τον πυρήνα και κάνει την εισαγωγή των παραμέτρων ευκολότερη. Αν μια παράμετρος έχει μια τέτοια σύντομη μορφή, θα αναγράφεται σε αγκύλες μετά την (κανονική) πλήρη μορφή της. Παραδείγματα στο παρόν εγχειρίδιο θα χρησιμοποιούν συνήθως και την σύντομη μορφή. debconf/priority (priority) Η παραμέτρος αυτή καθορίζει την χαμηλότερη προτεραιότητα των μηνυμάτων που θα εμφανίζονται. Η προκαθορισμένη εγκατάσταση χρησιμοποιεί priority=high. Αυτό σημαίνει ότι θα εμφανίζονται μηνύματα τόσο υψηλής όσο και κρίσιμης προτεραιότητας, παραλείπονται όμως μηνύματα μέσης και χαμηλότερης προτεραιότητας. Αν εμφανιστούν προβλήματα, ο εγκαταστάτης προσαρμόζει την προτεραιότητα όπως χρειάζεται. Αν προσθέσετε την priority=medium σαν παράμετρο εκκίνησης, θα δείτε το μενού εγκατάστασης και θα αποκτήσετε μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στην εγκατάσταση. Όταν χρησιμοποιείται η priority=low εμφανίζονται όλα τα μηνύματα (αυτό είναι ισοδύναμο με την μέθοδο expert για την εγκατάσταση). Με την επιλογή priority=critical, το σύστημα εγκατάστασης θα εμφανίσει μόνο τα κρίσιμα μηνύματα και θα προσπαθήσει να κάνει το "σωστό" χωρίς μεγάλη "φασαρία". DEBIAN_FRONTEND Αυτή η παράμετρος εκκίνησης ελέγχει τον τύπο της διεπαφής χρήστη που θα χρησιμοποιηθεί από τον εγκαταστάτη. Οι πιθανές αυτή την στιγμή ρυθμίσεις της παραμέτρου είναι: ● DEBIAN_FRONTEND=noninteractive ● DEBIAN_FRONTEND=text ● DEBIAN_FRONTEND=newt ● DEBIAN_FRONTEND=gtk . H προεπιλεγμένη τιμή είναι DEBIAN_FRONTEND=newt. Η επιλογή DEBIAN_FRONTEND=text είναι ίσως προτιμότερη για εγκαταστάσεις με σειριακή κονσόλα. Γενικά μόνο η επιλογή newt είναι διαθέσιμη στα προεπιλεγμένα μέσα εγκατάστασης. Στις αρχιτεκτονικές που την υποστηρίζουν, ο γραφικός εγκαταστάτης χρησιμοποιεί την επιλογή gtk. BOOT_DEBUG Θέτοντας αυτήν την παράμετρο εκκίνησης ίση με 2 θα προκαλέσετε την λεπτομερή καταγραφή της διαδικασίας εκκίνησης του εγκαταστάτη. Δίνοντάς της την τιμή 3 θα καταστήσει διαθέσιμα κελύφη αποσφαλατωσης σε διάφορα στρατηγικά σημεία κατά την διαδικασία εγκατάστασης.(Βγείτε από τα κελύφη αυτά για να συνεχίσετε την διαδικασία εκκίνησης). BOOT_DEBUG=0 Αυτή είναι η προκαθορισμένη επιλογή. BOOT_DEBUG=1 Πιο αναλυτική από το συνηθισμένο. BOOT_DEBUG=2 Άφθονη πληροφορία αποσφαλμάτωσης. BOOT_DEBUG=3 Κελύφη εκτελούνται σε διάφορα σημεία στη διαδικασία εκκίνησης επιτρέπονταςλεπτομερειακή αποσφαλμάτωση. Βγείτε από το κέλυφος για να συνεχίσετε κανονικάτην εκκίνηση. INSTALL_MEDIA_DEV Η τιμή της παραμέτρου είναι η διαδρομή της συσκευής από την οποία φορτώνεται οεγκαταστάτης του Debian. Για παράδειγμα, INSTALL_MEDIA_DEV=/dev /floppy/0 Η δισκέττα εκκίνησης, που συνήθως ανιχνεύει όλες τις συσκευές δισκέττας για να βρει την δισκέττα με το ριζικό σύστημα αρχείων, μπορεί να υπερσκελιστεί με την παράμετρο αυτή ώστε να "κοιτάξει" μια μόνο συσκευή. lowmem Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγκαστική εκκίνηση του εγκαταστάτη σε ένα επίπεδο ελάχιστης μνήμης (lowmem) υψηλότερο από αυτό που ορίζει ο εγκαταστάτης σαν προεπιλογή με βάση την διαθέσιμη μνήμη. Πιθανές τιμές είναι οι 1 και 2. Δείτε επίσης Τμήμα 6.3.1.1, “Κατάσταση ελέγχου διαθέσιμης / περιορισμένης μνήμης”. noshell Αποτρέπει τη διάθεση από τον εγκαταστάτη διαδραστικών κελυφών στα τερματικά tty2 και tty3. Χρήσιμο στην περίπτωση εγκαταστάσεων που δεν παρακολουθούνται και όπου η φυσική ασφάλεια είναι περιορισμένη. debian-installer/framebuffer (fb) Μερικές αρχιτεκτονικές χρησιμοποιούν τον framebuffer του πυρήνα για να προσφέρουν την δυνατότητα εγκατάστασης σε διάφορες γλώσσες. Αν ο framebuffer προκαλεί πρόβλημα στο σύστημά σας μπορείτε να απενεργοποιήσετε αυτό το χαρακτηριστικό με την παράμετρο fb=false . Ενδεικτικά συμπτώματα προβλήματος είναι διάφορα μηνύματα σφάλματος σχετικά με το bterm ή το bogl, μια λευκή οθόνη, ή ένα πάγωμα της οθόνης μερικά λεπτά από το ξεκίνηματης εγκατάστασης. Tο όρισμα video=vga16:off μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την απενεργοποίηση του framebuffer στον πυρήνα. Τέτοια προβλήματα έχουν αναφερθεί σε συστήματα Dell Inspiron με κάρτα οθόνης Mobile Radeon. debian-installer/theme (θέμα) Ένα θέμα καθορίζει το πώς θα εμφανίζεται η διεπαφή χρήστη του εγκαταστάτη (χρώματα, εικονίδια κ.λπ.). Τα θέματα που είναι διαθέσιμα διαφέρουν ανάλογα με το frontend. Προς το παρόν τόσο το frontend newt όσο και το gtk έχουν ένα “σκοτεινό (dark)” θέμα που σχεδιάστηκε για χρήστες με προβλήματα όρασης. Ορίστε το θέμα εκκινώντας το σύστημα με την παράμετρο theme=dark. netcfg/disable_dhcp Εξ ορισμού, ο debian-installer ψάχνει αυτόματα για τη ρύθμιση του δικτύου μέσω DHCP. Αν τοψάξιμο αυτό είναι πετυχημένο, δεν θα έχετε την ευκαιρία να αναθεωρήσετε και νααλλάξετε τις ρυθμίσεις που έχουν προκύψει. Μπορείτε να περάσετε σε χειροκίνητηρύθμιση του δικτύου μόνο σε περίπτωση που η διερεύνηση με DHCP αποτύχει. Αν έχετε έναν DHCP εξυπηρετητή στο τοπικό σας δίκτυο αλλά θέλετε να τον αποφύγετε επειδή, πχ. δίνει λάθος απαντήσεις, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την παράμετρο netcfg/disable_dhcp=true για να αποφύγετε την ρύθμιση τουδικτύου μέσω DHCP και να εισάγετε τις πληροφορίες που θέλετε χειροκίνητα. hw-detect/start_pcmcia Θέστε την παράμετρο στο false για να αποτρέψετε την εκκίνησητων υπηρεσιών PCMCIA, αν αυτό προκαλεί προβλήματα. Μερικοί φορητοί είναι αρκετάγνωστοί για αυτή την κακή συμπεριφορά. disk-detect/dmraid/enable (dmraid) Ορίσετε την τιμή σε true για να ενεργοποιήσετε την υποστήριξη (επίσης ονομαζόμενη και ATA RAID, BIOS RAID ή ψευδο-RAID) δίσκων Serial ATA RAID στον εγκαταστάτη. Σημειώστε ότι η υποστήριξη αυτή είναι προς το παρόν πειραματική. Πρόσθετες πληροφορίες μπορούν να βρεθούν στο Debian Installer Wiki. preseed/url (url) Προσδιορίστε τον σύνδεσμο ενός αρχείου προρυθμίσεων που μπορείτε να κατεβάσετε και να χρησιμοποιήσετε για την αυτοματοποίηση της εγκατάστασης. Δείτε το Τμήμα 4.6, “Αυτόματη Εγκατάσταση”. preseed/file (file) Προσδιορίστε την διαδρομή για ένα αρχείο προρυθμίσεων που μπορείτε να φορτώσετε για την αυτοματοποίηση της εγκατάστασης. Δείτε το Τμήμα 4.6, &# x201C;Αυτόματη Εγκατάσταση”. preseed/interactive Ορίστε την τιμή σαν true για την εμφάνιση ερωτήσεων ακόμα και αν αυτές έχουν προρυθμιστεί. Μπορεί να είναι χρήσιμο για έλεγχο ή εκσφαλμάτωση ενός αρχείου προρυθμίσεων. Σημειώστε ότι αυτό δεν θα έχει επίδραση σε παραμέτρους που δίνονται σαν παράμετροι εκκίνησης, αλλά γι' αυτές μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια ειδική σύνταξη. Δείτε το Τμήμα B.5.2, “Χρήση preseeding για την αλλαγή των προκαθορισμένων τιμών” για λεπτομέρειες. αυτόματη-εγκατάσταση/ενεργοποιημένη (auto) Η αναβολή ερωτήσεων που συνήθως γίνονται πριν από την προρύθμιση (preseeding0 είναι δυνατή μέχρι την στιγμή που θα έχει γίνει η ρύθμιση του δικτύου. Δείτε την ενότητα Τμήμα B.2.3, “Αυτόματη Κατάσταση (auto)&# x201D; για λεπτομέρειες σχετικά με την χρήση αυτού του γνωρίσματος για την αυτοματοποίηση των εγκαταστάσεων. finish-install/keep-consoles Στη διάρκεια εγκαταστάσεων από σειριακή κονσόλα ή κονσόλα διαχείρισης, οι συνηθισμένες εικονικές κονσόλες (VT1 έως VT6) κανονικά απενεργοποιούνται στο αρχείο /etc/inittab. Θέστε την επιλογή true για να αποτρέψετε κάτι τέτοιο. ανίχνευση/αποβολή cdrom Από προεπιλογή, πριν την επανεκκίνηση ο debian-installer θα αποβάλλει αυτόματα το οπτικό μέσο που χρησιμοποιήθηκε κατά την εγκατάσταση. Αυτό μπορεί να μην είναι απαραίτητο αν το σύστημα δεν ξεκινά αυτόματα από το CD. Σε μερικές δε περιπτώσεις ίσως είναι και ανεπιθύμητο, για παράδειγμα αν η οπτική συσκευή δεν μπορεί να επανεισάγει αυτόματα το μέσο από μόνη της και ο χρήστης δεν είναι φυσικά παρών εκεί για να το κάνει χειροκίνητα. Αρκετές συσκευές τύπου slim-line, caddy και slot loading δεν μπορούν να ξαναφορτώσουν τα μέσα αυτόματα. Θέστε την επιλογή falseγια να απενεργοποιήσετε την αυτόματη αποβολή του CD και να ξέρετε ότι θα ίσως χρειαστεί να σιγουρευτείτε ότι το σύστημα δεν ξεκινά αυτόματα από την οπτική συσκευή μετά την αρχική εγκατάσταση. base-installer/install-recommends (recommends) When packages are installed using the package management system, it will by default also install packages that are recommended by those packages. Recommended packages are not strictly required for the core functionality of the selected software, but they do enhance that software and should, in the view of the package maintainers, normally be installed together with that software. By setting this option to false, the package management system will be configured to not automatically install such “Recommends”, both during the installation and for the installed system. Note that this option allows to have a leaner system, but can also result in features being missing that you might normally expect to be available. You may have to manually install some of the recommended packages to obtain the full functionality you want. This option should therefore only be used by very experienced users. debian-installer/allow_unauthenticated Εξ ορισμού ο εγκαταστάτης απαιτεί την αυθεντικοποίηση των αποθετηρίων με την χρήση ενός γνωστού κλειδιού gpg. Ορίστε την τιμή true για να απενεργοποιήσετε αυτή την αυθεντικοποίηση. Προειδοποίηση: δεν είναι ασφαλής, μη συνιστώμενη. mouse/protocol Για το gtk frontend (γραφικός εγκαταστάτης), οι χρήστες μπορούν να ορίσουν το πρωτόκολλο που θα χρησιμοποιηθεί από το ποντίκι ορίζοντας την αντίστοιχη παράμετρο. Τιμές που υποστηρίζονται είναι ^[9]: PS/2, IMPS/2, MS, MS3, MouseMan και MouseSystems. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το προκαθορισμένο πρωτόκολλο θα πρέπει να δουλεύει σωστά. ποντίκι/συσκευή Για το gtk frontend (γραφικός εγκαταστάτης), οι χρήστες μπορούν να ορίσουν τη συσκευή του ποντικιού ορίζοντας την αντίστοιχη παράμετρο. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο αν το ποντίκι είναι συνδεδεμένο σε μια σειριακή θύρα (σειριακό ποντίκι). Παράδειγμα:mouse/device= /dev/ttyS1. ποντίκι/αριστερά Για το frontend gtk (γραφικός εγκαταστάτης) οι χρήστες μπορούν να αλλάξουν το ποντίκι σε λειτουργία αριστερόχειρα θέτοντας αυτήν την παράμετρο στην τιμή true. directfb/hw-accel Για το frontend gtk (γραφικός εγκαταστάτης) η επιτάχυνση γραφικών (hardware acceleration) για directfb είναι εξ' ορισμού απενεργοποιημένη. Δώστε στην παράμετρο αυτή την τιμή true για να την ενεργοποιήσετε. διάσωση/ενεργοποίηση Δώστε την τιμή true για να μπείτε σε κατάσταση διάσωσης αντί της διαδικασίας της κανονικής εγκατάστασης. 5.3.1.1. Χρήση παραμέτρων εκκίνησης για την απάντηση ερωτήσεων Με μερικές εξαιρέσεις, μια τιμή μπορεί να οριστεί στο προτρεπτικό εκκίνησης για οποιαδήποτε ερώτηση που γίνεται στη διάρκεια της εγκατάστασης, αν και στην πραγματικότητα αυτό είναι χρήσιμο μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Γενικές οδηγίες για το πώς μπορεί να γίνει αυτό μπορούν να βρεθούν στην ενότητα Τμήμα B.2.2, “Χρήση παραμέτρων εκκίνησης για την προρύθμιση ερωτήσεων&# x201D;. Μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα παραθέτονται στη συνέχεια. debian-installer/language (language), debian-installer/country (country), debian-installer/locale (locale) There are two ways to specify the language, country and locale to use for the installation and the installed system. The first and easiest is to pass only the parameter locale. Language and country will then be derived from its value. You can for example use locale =de_CH to select German as language and Switzerland as country (de_CH.UTF-8 will be set as default locale for the installed system). Limitation is that not all possible combinations of language, country and locale can be achieved this way. The second, more flexible option is to specify language and country separately. In this case locale can optionally be added to specify a specific default locale for the installed system. Example: language=en country=DE locale=en_GB.UTF-8. anna/choose_modules (modules) Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το αυτόματο φόρτωμα συνιστωσών του εγκαταστάτη που δεν φορτώνονται εξ' ορισμού. Παραδείγματα προαιρετικών συνιστωσών που μπορεί να είναι χρήσιμες είναι οι openssh-client-udeb (ώστε να μπορείτε να χρησιμοποιείτε την εντολή scp κατά την εγκατάσταση) και η ppp-udeb (δείτε και το Τμήμα D.5, “Εγκαθιστώντας το Debian GNU/Linux χρησιμοποιώντας PPP over Ethernet (PPPoE)”). netcfg/disable_dhcp Ορίστε την σαν true αν θέλετε να απενεργοποιήσετε την χρήση DHCP και να χρησιμοποιήσετε υποχρεωτικά μια στατική ρύθμιση δικτύου. mirror/protocol (protocol) Εξ' ορισμού ο εγκαταστάτης θα χρησιμοποιήσει το πρωτόκολλο http για το κατέβασμα των αρχείων από τους καθρέφτες του Debian και η αλλαγή αυτής της επιλογής στο πρωτόκολλο ftp δεν είναι εφικτή στη διάρκεια εγκαταστάσεων με συνηθισμένο επίπεδο προτεραιότητας. Θέτοντας αυτήν την παράμετρο σαν ftp, μπορείτε να αναγκάσετε την χρήση του πρωτοκόλλου αυτού από τον εγκαταστάτη. Σημειώστε ότι δεν μπορείτε να διαλέξετε έναν καθρέφτη ftp από κάποια λίστα, αλλά θα πρέπει να εισάγετε το όνομά του με το χέρι. tasksel:tasksel/first (tasks) Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιλογή ομάδων πακέτων που δεν είναι διαθέσιμα από την διαδραστική λίστα, όπως η ομάδα πακέτων kde-desktop. Δείτε την ενότητα Τμήμα 6.3.5.2, “Επιλογή και εγκατάσταση Λογισμικού ” για επιπλέον πληροφορίες. 5.3.1.2. Πέρασμα παραμέτρων στα αρθρώματα του πυρήνα Αν έχετε μεταγλωττίσει οδηγούς στον ίδιον τον πυρήνα, μπορείτε να περάσετε σ' αυτά ορίσματα όπως περιγράφεται στην τεκμηρίωση του πυρήνα. Αν όμως οι οδηγοί έχουν μεταγλωττιστεί σαν αρθρώματα και επειδή τα αρθρώματα φορτώνονται λίγο διαφορετικά στην διάρκεια μιας εγκατάστασης από ότι κατά την εκκίνηση ενός ήδη εγκατεστημμένου συστήματος, δεν είναι δυνατόν να περάσετε ορίσματα στα αρθρώματα όπως θα μπορούσατε να κάνετε συνήθως. Αντίθετα θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια ειδική σύνταξη που αναγνωρίζεται από τον εγκαταστάτη η οποία διασφαλίζει ότι αυτές οι παράμετροι αποθηκεύονται στα σωστά αρχεία ρυθμίσεων και συνεπώς θα χρησιμοποιηθούν όταν πραγματικά φορτωθούν τα αρθρώματα.Οι παράμετροι επίσης θα μεταφερθούν αυτόματα στις ρυθμίσεις του εγκατεστημμένου συστήματος. Σημειώστε ότι είναι τώρα αρκετά σπάνιο το να χρειαστεί να περαστούν παράμετροι στα αρθρώματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο πυρήνας θα μπορεί να εξερευνήσει το υλικό που υπάρχει σε ένα σύστημα και να καθορίσει καλές προεπιλγμένες τιμές κατ' αυτόν τον τρόπο. Παρόλα αυτά, σε μερικές καταστάσεις μπορεί να χρειάζεται ακόμα να καθοριστούν κάποιες παράμετροι με το χέρι. Η σύνταξη που πρέπει να χρησιμοποιηθεί 3c509.xcvr=3 3c509.irq=10 5.3.1.3. Αποκλεισμός (blacklisting) αρθρωμάτων του πυρήνα Μερικές φορές ίσως να είναι αναγκαίο να αποκλείσετε κάποιο άρθρωμα του πυρήνα για να αποτρέψετε το αυτόματο φόρτωμά του από τον πυρήνα και το udev. Ένας λόγος γι' αυτό μπορεί να είναι ότι κάποιο συγκεκριμένο άρθρωμα προκαλεί προβλήματα για το υλικό του συστήματός σας. Επίσης μερικές φορές ο πυρήνας παραθέτει δυο διαφορετικούς οδηγούς για την ίδια συσκευή. Αυτό μπορεί να προκαλέσει την μη σωστή λειτουργία της συσκευής αν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ των οδηγών ή αν φορτωθεί πρώτα ο λάθος οδηγός. Μπορείτε να αποκλείσετε (blacklist) ένα άρθρωμα χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σύνταξη: module_name.blacklist=yes. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την συμπερίληψη του αρθρώματος στο αρχείο /etc/modprobe.d/blacklist.local τόσο στη διάρκεια της εγκατάστασης όσο και για το εγκατεστημένο σύστημα. Σημειώστε ότι ένα άρθρωμα μπορεί και πάλι να φορτωθεί από το ίδιο το σύστημα εγκατάστασης. Μπορείτε να το αποτρέψετε αυτό να συμβεί τρέχοντας την εγκατάσταση σε κατάσταση έμπειρου χρήστη και αποεπιλέγοντας το συγκεκριμένο άρθρωμα από τη λίστα των αρθρωμάτων που εμφανίζεται στις φάσεις ανίχνευσης του υλικού. 5.4. Ανίχνευση λαθών της Διαδικασίας Εγκατάστασης 5.4.1. Αξιοπιστία των δίσκων CD-ROM Μερικές φορές, ιδιαίτερα με παλιότερους οδηγούς CD-ROM, ο εγκαταστάτης πιθανόν να μην μπορεί να εκκινηθεί από ένα δίσκο CD-ROM. Μπορεί ακόμα ο εγκαταστάτης -- ακόμα και μετά την επιτυχημένη εκκίνηση από το CD-ROM -- να αποτύχει να αναγνωρίσει τον δίσκο CD-ROM ή να επιστρέψει σφάλματα κατά την ανάγνωσή του στη διάρκεια της εγκατάστασης. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές αιτίες γι' αυτά τα προβλήματα. Μπορούμε μόνο να παραθέσουμε εδώ μερικά συνηθισμένα ζητήματα και να δώσουμε γεινικές συστάσεις για το πώς μπορείτε να τα αντιμετωπίσετε. Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από σας. Υπάρχουν δυο πολύ απλά πράγματα που θα μπορούσατε καταρχήν να δοκιμάσετε. ● Αν το CD-ROΜ δεν εκκινεί, ελέγξτε ότι έχει μπει σωστά στη συσκευή και ότι είναι καθαρό. ● Αν ο εγκαταστάτης αποτύχει να αναγνωρίσει ένα CD-ROM, δοκιμάστε απλά να τρέξετε την επιλογή Detect and mount CD-ROM και για μια δεύτερη φορά. Μερικά προβλήματα σχετικά με DMA για παλιότερες συσκευές CD-ROM είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζονται με τον τρόπο αυτό. Αν αυτό δεν έχει αποτέλεσμα, τότε δοκιμάστε τις συστάσεις στις υποενότητες που ακολουθούν. Οι περισσότερες, αλλά όχι όλες, από τις συστάσεις αυτές που συζητούνται εκεί ισχύουν τόσο για CD-ROM όσο και για DVD, αλλά θα χρησιμοποιήσουμε τον όρο CD-ROM για απλούστευση. Αν δεν μπορείτε να πετύχετε να γίνει η εγκατάσταση από το CD-ROM, δοκιμάστε μια από τις άλλες μεθόδους εγκατάστασης που είναι διαθέσιμες. 5.4.1.1. Συνηθισμένα προβλήματα ● Μερικές παλιότερες συσκευές CD-ROM δεν υποστηρίζουν την ανάγνωση από δίσκους που γράφτηκαν σε υψηλές ταχύτητες χρησιμοποιώντας έναν από τους σύγχρονους εγγραφείς CD. ● Αν το σύστημά σας ξεκινά σωστά από το CD-ROM, αυτό δεν σημαίνει ότι το Linux υποστηρίζει αυτή τη συσκευή CD-ROM (ή, πιο σωστά, τον ελεγκτή στον οποίον είναι συνδεδεμένη η συσκευή CD-ROM σας). ● Μερικές παλιότερες συσκευές CD-ROM δεν δουλεύουν σωστά αν είναι ενεργοποιημένη η επιλογή “direct memory access” (DMA). 5.4.1.2. Πώς να διερευνήσετε και πιθανόν να επιλύσετε μερικά προβλήματα Αν το CD-ROM αποτυγχάνει να ξεκινήσει, προσπαθήστε μερικά απ' αυτά που προτείνονται παρακάτω. ● Ελέγξτε ότι το BIOS σας όντως υποστηρίζει εκκίνηση από το CD-ROM (παλιοότερα συστήματα πιθανόν να μην την υποστηρίζουν) και ότι η συσκευή σας CD-ROM υποστηρίζει τα μέσα που χρησιμοποιείτε. ● Αν έχετε κατεβάσει μια εικόνα iso, ελέγξτε ότι η υπογραφή md5sum της εικόνας αυτής ταιριάζει με αυτήν που αναγράφεται γι' αυτήν στο αρχείο MD5SUMS που θα πρέπει να υπάρχει στην ίδια θέση από την οποία έχετε κατεβάσει την εικόνα iso. $ md5sum debian-testing-i386-netinst.iso a20391b12f7ff22ef705cee4059c6b92 debian-testing-i386-netinst.iso . Στη συνέχεια, ελέγξτε ότι η υπογραφή md5sum του CD-ROM που έχετε γράψει ταιριάζει επίσης. Η ακόλουθη εντολή θα πρέπει κανονικά να δουλεύει. Χρησιμοποιεί το μέγεθος της εικόνας για να διαβάσει τον σωστό αριθμό των byte από το CD-ROM. $ dd if=/dev/cdrom | \ > head -c `stat --format=%s debian-testing-i386-netinst.iso` | \ > md5sum a20391b12f7ff22ef705cee4059c6b92 - 262668+0 records in 262668+0 records out 134486016 bytes (134 MB) copied, 97.474 seconds, 1.4 MB/s Αν μετά την επιτυχημένη εκκίνηση του εγκαταστάτη, το CD-ROM δεν ανιχνεύεται, μερικές φορές το να ξαναπροσπαθήσετε λύνει συνήθως το πρόβλημα. Αν έχετε περισσότερες από μια συσκευές CD-ROM, δοκιμάστε να βάλετε τον δίσκο CD-ROM στην άλλη συσκευή. Αν αυτό δεν πετύχει ή αν το CD-ROM αναγνωρίζεται αλλά υπάρχουν σφάλματα στην ανάγνωσή του, προσπαθήστε αυτά που προτείνονται παρακάτω. Γι' αυτό απαιτείται μια βασική γνώση του Linux. Για την εκτέλεση οποιασδήποτε από τις εντολές, θα πρέπει πρώτα να πάτε στην δεύτερη εικονική κονσόλα (VT2) και να ενεργοποιήσετε το κέλυφος σ' αυτήν. ● Πηγαίνετε στην κονσόλα VT4 ή δείτε τα περιεχόμενα του /var/log/syslog (χρησιμοποιήστε το πρόγραμμα nano σαν διορθωτή) για να ελέγξετε για οποιαδήποτε συγκεκριμένα μηνύματα σφάλματος. Στη συνέχεια, ελέγξτε επίσης την έξοδο της εντολής dmesg. ● Ελέγξτε στην έξοδο της εντολής dmesg αν αναγνωρίστηκε η συσκευή CD-ROM σας. Θα πρέπει να δείτε κάτι όπως (οι γραμμές δεν θα πρέπει απαραίτητα να είναι συνεχόμενες): Probing IDE interface ide1... hdc: TOSHIBA DVD-ROM SD-R6112, ATAPI CD/DVD-ROM drive ide1 at 0x170-0x177,0x376 on irq 15 hdc: ATAPI 24X DVD-ROM DVD-R CD-R/RW drive, 2048kB Cache, UDMA(33) Uniform CD-ROM driver Revision: 3.20 Αν δεν δείτε κάτι ανάλογο, τότε υπάρχει πιθανότητα ο ελεγκτής στον οποίον είναι συνδεδεμένη η συσκευή CD-ROM να μην αναγνωρίζεται ή να μην υποστηρίζεται καθόλου. Αν ξέρετε ποιος οδηγός απαιτείται για τον ελεγκτή αυτόν, μπορείτε να δοκιμάσετε να τον φορτώσετε με το χέρι χρησιμοποιοώντας την εντολή modprobe. ● Ελέγξτε ότι υπάρχει ένας κόμβος συσκευής για την συσκευή CD-ROM στον κατάλογο /dev/. Στο προηγούμενο παράδειγμα αυτός θα πρέπει να είναι /dev/ hdc. Θα πρέπει επίσης να υπάρχει ένας κόμβος /dev/cdrom. ● Χρησιμοποιήστε την εντολή mount για να ελέγξετε αν το CD-ROM έχει ήδη προσαρτηθεί. Αν όχι, προσπαθήστε να το προσαρτήσετε με το χέρι: $ mount /dev/hdc /cdrom . Ελέγξτε αν υπάρχουν οποιαδήποτε μηνύματα σφάλματος μετά την εκτέλεση της εντολής αυτής. ● Ελέγξτε αν η επιλογή DMA είναι ενεργοποιημένη σ' αυτή τη φάση: $ cd /proc/ide/hdc $ grep using_dma settings using_dma 1 0 1 rw Το “1” μετά στην πρώτη στήλη μετά το using_dma σημαίνει ότι είναι ενεργοποιημένη. Αν είναι, προσπαθήστε να την απενεργοποιήσετε: $ echo -n "using_dma:0" >settings . Βεβαιωθείτε ότι βρίσκεστε στον κατάλογο με το όνομα που αντιστοιχεί στη συσκευή CD-ROM σας. ● Αν υπάρχουν οποιαδήποτε προβλήματα κατά την εγκατάσταση, δοκιμάστε να ελέγξετε την ακεραιότητα του CD-ROM χρησιμοποιώντας την επιλογή προς το τέλος του κύριου μενού του εγκαταστάτη. Αυτή η επιλογή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σαν μια γενική δοκιμασία για το αν το CD-ROM μπορεί να αναγνωστεί αξιόπιστα. 5.4.2. Ρύθμιση της εκκίνησης Εάν έχετε προβλήματα και ο πυρήνας δεν αποκρίνεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκκίνησης, δεν αναγνωρίζει περιφερειακά που έχετε, ή δεν αναγνωρίζονται οδηγοί όπως πρέπει, το πρώτο πράγμα που πρέπει να ελέγξετε είναι οι παράμετροι εκκίνησης, όπως περιγράφεται στο Τμήμα 5.3, “Παράμετροι εκκίνησης”. Συμβαίνει αρκετές φορές, κάποια προβλήματα να λύνονται με την αφαίρεση πρόσθετων συσκευών υλικού και περιφερειακών και με προσπάθεια επανεκκίνησης στη συνέχεια. Ιδιαίτερα προβληματικές μπορεί να είναι συσκευές όπως εσωτερικά modem, κάρτες ήχου και συσκευές Plug-n-Play. Εάν έχετε εγκατεστημένη στον υπολογιστή σας μεγάλη ποσότητα μνήμης, πάνω από 512Μ, και ο εγκαταστάτης δεν αποκρίνεται όταν ξεκινά ο πυρήνας, μπορεί να πρέπει να συμπεριλάβετε ένα όρισμα εκκίνησης που να περιορίζει την ποσότητα της μνήμης που θα βλέπει ο πυρήνας, όπως mem=512m. 5.4.3. Συνηθισμένα προβλήματα εγκατάστασης στην αρχιτεκτονική AMD64 Υπάρχουν μερικά συνηθισμένα προβλήματα εγκατάστασης που μπορούν να αποφευχθούν περνώντας συγκεκριμένες παραμέτρους εκκίνησης στον εγκαταστάτη. Μερικά συστήματα έχουν δισκέττες με “αντεστραμμένα DCLs ”. Αν έχετε σφάλματα στην ανάγνωση της δισκέττας, ακόμα κι αν ξέρετε ότι η δισκέττα είναι καλή, δοκιμάσετε την παράμετρο floppy=thinkpad. Σε κάποια συστήματα, όπως τα IBM PS/1 ή ValuePoint (που έχουν οδηγούς δίσκου ST-506), η συσκευή IDE ίσως να μην αναγνωρίζεται κανονικά. Και πάλι, δοκιμάστε στην αρχή χωρίς τις παραμέτρους και δείτε αν η συσκευή IDE αναγνωρίζεται κανονικά. Αν όχι προσδιορίστε τη γεωμετρία του δίσκου (κύλινδροι, κεφαλές και τομείς) και χρησιμοποιήστε την παράμετροhd=cylinders,heads,sectors. Αν έχετε ένα πολύ παλιό μηχάνημα, και ο πυρήνας ''κρεμάει'' μετά το μήνυμα Checking 'hlt' instruction..., τότε θα πρέπει να δοκιμάσετε το όρισμα no-hlt στην εκκίνηση, που απενεργοποιεί αυτόν τον έλεγχο. Μερικά συστήματα (ιδιαίτερα φορητοί υπολογιστές) με εγγενή ανάλυση που δεν έχει τον λόγο 4:3 (που δεν είναι για παράδειγμα 800x600 ή 1024x768) πιθανόν να έχουν λευκή οθόνη μετά την εκκίνηση του εγκαταστάτη. Στην περίπτωση αυτή η προσθήκη της παραμέτρου εκκίνησης vga=788^[10] ίσως βοηθήσει. Αν αυτό δεν δουλέψει, προσπαθήστε προσθέτοντας την παράμετρο εκκίνησης fb=false. Αν η οθόνη σας αρχίσει να εμφανίζει κάποια περίεργη εικόνα κατά την εκκίνηση του πυρήνα, πχ. γίνεται εντελώς λευκή ή εντελώς μαύρη ή δείχνει άσχετα έγχρωμα εικονοστοιχεία, πιθανόν το σύστημά σας να έχει μια προβληματική κάρτα οθόνης που δεν περνάει σωστά στην κατάσταση framebuffer. Μπορείτε τότε να χρησιμοποιήσετε την παράμετρο εκκίνησης fb=false για να απενεργοποιήσετε την κονσόλα framebuffer. Στην περίπτωση αυτή μόνο ένας περιορισμένος αριθμός γλωσσών θα είναι διαθέσιμες κατά την εγκατάσταση, λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων της κονσόλας. Δείτε το Τμήμα 5.3, “Παράμετροι εκκίνησης&# x201D; για λεπτομέρειες. 5.4.3.1. Πάγωμα του συστήματος κατά το στάδιο ρύθμισης του PCMCIA Μερικά μοντέλα φορητών υπολογιστών που παράγονται από τη DELL είναι γνωστό ότι παγώνουν μόλις η διαδικασία ανίχνευσης της συσκευής PCMCIA προσπαθεί να προσπελάσει κάποιες διευθύνσεις υλικού. Αν αντιμετωπίσετε αυτό το πρόβλημα και δενχρειάζεστε την υποστήριξη PCMCIA κατά την εγκατάσταση, μπορείτε να απενεργοποιήσετε την PCMCIA χρησιμοποιώντας την παράμετρο εκκίνησης hw-detect/ start_pcmcia=false. Μπορείτε τότε να ρυθμίσετε την PCMCIA μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης και να αποκλείσετε την περιοχή των πόρων εκείνων που προκαλούν τα προβλήματα. Εναλλακτικά μπορείτε να εκκινήσετε τον εγκαταστάτη στην κατάσταση ''έμπειρου χρήστη''. Θα ρωτηθείτε τότε να εισάγετε τις επιλογές για την περιοχή των πόρων που χρειάζεται το υλικό σας. Για παράδειγμα, αν έχετε έναν από τους φορητούς υπόλογιστές Dell που προαναφέρθηκαν, θα πρέπει εδώ να εισάγετε την επιλογή exclude port 0x800-0x8ff. Υπάρχει ακόμα και μια λίστα μερικών κοινών επιλογών για την περιοχή των πόρων στή σελίδα System resource settings section of the PCMCIA HOWTO. Σημειώστε ότι θα πρέπει να παραλείψετε τα κόμματα, αν υπάρχουν, όταν εισάγετε αυτή την τιμή στον εγκαταστάτη. 5.4.3.2. Πάγωμα του συστήματος κατά το φόρτωμα των αρθρωμάτων USB Κανονικά ο πυρήνας προσπαθεί να εγκαταστήσει τα αρθρώματα USB και τον οδηγό του πληκτρολογίου USB ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει μερικά όχι διαδεδομένα πληκτρολόγια USB. Υπάρχουν όμως μερικά προβληματικά συστήματα USB στα οποία ο οδηγός "παγώνει" κατά τη φόρτωση. Μια πιθανή λύση στο πρόβλημα αυτό ίσως είναι η απενεργοποίηση του ελεγκτή USB στις ρυθμίσεις του BIOS της μητρικής. Μια άλλη επιλογή είναι να δώσει κανείς την παράμετρο nousb στο προτρεπτικό της εκκίνησης. 5.4.4. Ερμηνεία των μηνυμάτων έναρξης πυρήνα! Στη διάρκεια της ακολουθίας της εκκίνησης, μπορεί να δείτε πολλά μηνύματα της μορφής can't find something , ή something not present, can't initialize something , ή ακόμα και this driver release depends on something . Τα περισσότερα από αυτά τα μηνύματα είναι αβλαβή. Τα βλέπετε επειδή ο πυρήνας του συστήματος εγκατάστασης έχει δημιουργηθεί με σκοπό να τρέχει σε υπολογιστές με πολλές διαφορετικές περιφερειακές συσκευές. Προφανώς κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να έχει όλες αυτές τις περιφερειακές συσκευές, οπότε το λειτουργικό σύστημα μπορεί να παράγει κάποια "παράπονα" καθώς ψάχνει για συσκευές που δεν έχετε. Πιθανόν επίσης να δείτε το σύστημα να σταματά για λίγο. Αυτό συμβαίνει όταν το λειτουργικο συστημα περιμένει την αποκριση μιας συσκευής και η συσκευή αυτή δεν είναι παρούσα στο σύστημά σας. Εάν βρίσκετε τον χρόνο εκκίνησης του συστήματος απαράδεκτα μεγάλο, μπορείτε να δημιουργήσετε έναν προσαρμοσμένο πυρήνα αργότερα (δείτε την ενότητα Τμήμα 8.6, “Χτίσιμο ενός καινούριου πυρήνα”). 5.4.5. Αναφορά Προβλημάτων της Εγκατάστασης Εάν περνάτε με επιτυχία την αρχική φάση εκκίνησης αλλά δεν μπορείτε να ολοκληρώσετε την εγκατάσταση, η επιλογή Αποθήκευση αρχείων καταγραφής σφαλμάτων στο μενού μπορεί να είναι χρήσιμη. Σας επιτρέπει να αποθηκεύσετε αρχεία καταγραφής των σφαλμάτων του συστήματος και πληροφορίες των ρυθμίσεων του εγκαταστάτη σε μια δισκέττα, ή να τα κατεβάσετε με έναν φυλλομετρητή ιστοσελίδων. Αυτές οι πληροφορίες μπορεί να σας δώσουν ενδείξεις σχετικά με το τι πήγε λάθος και το πώς μπορεί να διορθωθεί. Αν υποβάλλετε μια αναφορά σφαλμάτων, πιθανόν να θελήσετε να επισυνάψετε αυτές τις πληροφορίες σ'αυτήν. Άλλα μηνύματα σχετικά με την εγκατάσταση μπορούν να βρεθούν στο /var/log/ στην διάρκεια της εγκατάστασης, και στο /var/log/debian-installer/ μετά την εκκίνηση και είσοδο του υπολογιστή σας στο εγκατεστημένο σύστημα. 5.4.6. Διαδικασία υποβολής Αναφοράς Εγκατάστασης Αν εξακολουθείτε να έχετε προβλήματα, παρακαλούμε να υποβάλλετε μια αναφορά εγκατάστασης. Ενθαρρύνουμε την αποστολή τέτοιων αναφορών ακόμα και στην περίπτωση που η εγκατάσταση ήταν πετυχημένη, ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για τον μεγαλύτερο αριθμό διαμορφώσεων υλικού. Σημειώστε ότι η αναφορά της εγκατάστασής σας θα δημοσιευθεί στο Σύστημα Ανίχνευσης Σφαλμάτων του Debian (Debian Bug Tracking System, BTS) και θα προωθηθεί σε μια δημόσια λίστα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε μια διεύθυνση αλληλογραφίας που δεν σας πειράζει να δημοσιοποιηθεί. Αν έχετε ένα σύστημα Debian που ήδη λειτουργεί, ο ευκολότερος τρόπος για να στείλετε μια αναφορά εγκατάστασης είναι να εγκαταστήσετε τα πακέτα nstallation-report και reportbug (με την εντολή aptitude install installation-report reportbug), να ρυθμίσετε το πακέτο reportbug όπως εξηγείται στην ενότητα Τμήμα 8.5.2, “Αποστολή αλληλογραφίας εκτός συστήματος&# x201D;, και να τρέξετε την εντολή reportbug installation-reports. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το υπόδειγμα όταν συμπληρώνετε αναφορές εγκατάστασης και αρχειοθετώντάς τις σαν αναφορές σφάλματος για το ψευδοπακέτο installation-reports, αποστέλοντάς τις στην διεύθυνση < submit@bugs.debian.org>. Package: installation-reports Boot method: Image version: Date: Machine: Processor: Memory: Partitions: Output of lspci -knn (or lspci -nn): Base System Installation Checklist: [O] = OK, [E] = Error (please elaborate below), [ ] = didn't try it Initial boot: [ ] Detect network card: [ ] Configure network: [ ] Detect CD: [ ] Load installer modules: [ ] Detect hard drives: [ ] Partition hard drives: [ ] Install base system: [ ] Clock/timezone setup: [ ] User/password setup: [ ] Install tasks: [ ] Install boot loader: [ ] Overall install: [ ] Comments/Problems: . Στην αναφορά σφάλματος περιγράψτε ποιό είναι το πρόβλημα, συμπεριλαμβάνοντας το τελευταίο μήνυμα πυρήνα που μπορέσατε να δείτε στην περίπτωση που ο πυρήνας "κρέμασε". Περιγράψτε τα βήματα που ακολουθήσατε και τα οποία έφεραν το σύστημα στην προβληματική κατάσταση. ━━━━━━━━━━━━━━ ^[8] Με πρόσφατους πυρήνες (2.6.9 και μεταγενέστερους) μπορείτε να χρησιμοποιήσετε 32 επιλογές γραμμής εντολών και 32 επιλογές περιβάλλοντος. Αν ξεπεράσετε αυτούς τους αριθμούς, ο πυρήνας θα περάσει σε κατάσταση "πανικού". ^[9] Δείτε την σελίδα εγχειριδίου (man page) directfbrc(5) για περισσότερες πληροφορίες. ^[10] Η παράμετρος vga=788 θα ενεργοποιήσει τον VESA framebuffer με μια ανάλυση 800x600. Αυτό μπορεί πιθανόν να δουλέψει αλλά να μην δίνει την καλλίτερη δυνατή ανάλυση για το σύστημά σας. Μια λίστα με τις υποστηριζόμενες αναλύσεις μπορεί να ληφθεί χρησιμοποιώντας την παράμετρο vga=ask, αλλά πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι αυτή η λίστα πιθανόν να μην είναι πλήρης. Κεφάλαιο 6. Χρησιμοποιώντας τον Εγκαταστάτη του Debian Πίνακας Περιεχομένων 6.1. Πώς λειτουργεί ο Εγκαταστάτης 6.2. Εισαγωγή στα συστατικά 6.3. Χρήση επιμέρους συστατικών 6.3.1. Έναρξη του Εγκαταστάτη του Debian και Ρύθμιση του Υλικού 6.3.2. Διαμέριση και Επιλογή Σημείων Προσάρτησης 6.3.3. Εγκατάσταση του Βασικού Συστήματος 6.3.4. Ρύθμιση των Χρηστών και των Κωδικών Πρόσβασης 6.3.5. Εγκατάσταση Επιπρόσθετου Λογισμικού 6.3.6. Καθιστώντας το Σύστημα Εκκινήσιμο 6.3.7. Τελειώνοντας την Εγκατάσταση 6.3.8. Διάφορα 6.4. Φόρτωση λογισμικού firmware που απουσιάζει 6.4.1. Προετοιμασία ενός μέσου 6.4.2. Λογισμικό firmware και το Εγκατεστημένο Σύστημα 6.1. Πώς λειτουργεί ο Εγκαταστάτης Ο Εγκαταστάτης του Debian αποτελείται από έναν αριθμό εξειδικευμένων συστατικών για κάθε εργασία της εγκατάστασης. Κάθε συστατικό εκτελεί την εργασία του, αλληλεπιδρώντας με τον χρήστη όπου είναι αυτό απαραίτητο. Για τις ίδιες τις ερωτήσεις έχουν οριστεί προτεραιότητες. Κατά την εκκίνηση του εγκαταστάτη καθορίζεται ποιες ερωτήσεις θα εμφανιστούν στο χρήστη ορίζοντας την προτεραιότητα. Σε μια τυπική εγκατάσταση, μόνο οι απαραίτητες (υψηλής προτεραιότητας) ερωτήσεις θα ερωτηθούν. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αυτοματοποίηση της διαδικασίας εγκατάστασης με μικρή συμμετοχή του χρήστη. Τα συστατικά εκτελούνται διαδοχικά και η σειρά εκτέλεσής τους καθορίζεται κυρίως από τη μέθοδο της εγκατάστασης που χρησιμοποιείτε και την αρχιτεκτονική σας. Ο εγκαταστάτης θα χρησιμοποιήσει προκαθορισμένες τιμές για ερωτήσεις που δεν εμφανίζονται. Αν υπάρχει πρόβλημα ο χρήστης θα δει μια οθόνη σφάλματος, και αμέσως μετά θα εμφανιστεί το μενού του εγκαταστάτη, ώστε να είναι δυνατή η επιλογή κάποιας εναλλακτικής εργασίας. Αν δεν υπάρξουν προβλήματα, ο χρήστης δε θα δει ποτέ το μενού του εγκαταστάτη, παρά μόνο τις ερωτήσεις κάθε συστατικού με τη σειρά. Οι ειδοποιήσεις σοβαρών σφαλμάτων ορίζονται με προτεραιότητα “κρίσιμη&# x201D; ώστε ο χρήστης θα ειδοποιείται πάντοτε. Μερικές από τις προκαθορισμένες ρυθμίσεις του εγκαταστάτη μπορούν να οριστούν εισάγοντα τις κατάλληλες παραμέτρους κατά την εκκίνηση του debian-installer Αν, για παράδειγμα, θέλετε να εξαναγκάσετε στατική ρύθμιση του δικτύου (εξ ορισμού χρησιμοποιείται DHCP), μπορείτε να προσθέσετε την παράμετρο netcfg/disable_dhcp =true. Δείτε το Τμήμα 5.3.1, “Παράμετροι του Εγκαταστάτη του Debian&# x201D; για τις διαθέσιμες επιλογές. Οι έμπειροι χρήστες πιθανόν να αισθάνονται πιο άνετα με μια διεπαφή που χρησιμοποιεί μενού, όπου κάθε βήμα ελέγχεται από το χρήστη αντί να εκτελείται από τον εγκαταστάτη αυτόματα και σειριακά. Για να χρησιμοποιήσετε τον εγκαταστάτη με έναν χειροκίνητο τρόπο και με χρήση μενού, προσθέστε την παράμετρο εκκίνησης priority=medium. Αν η το υλικό του υπολογιστή σας απαιτεί το πέρασμα επιλογών στα αρθρώματα του πυρήνα κατά την εγκατάστασή τους, θα πρέπει να ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη σε κατάσταση “expert”. Αυτό μπορεί να γίνει είτε χρησιμοποιώντας την εντολή expert για την εκκίνηση του εγκαταστάτη ή προσθέτοντας την παράμετρο εκκίνησης priority=low. Η κατάσταση expert σας δίνει πλήρη έλεγχο πάνω στον debian-installer. Για την παρούσα αρχιτεκτονική ο debian-installer υποστηρίζει δύο διαφορετικές διεπαφές χρήστη: μία διεπαφή χαρακτήρων και μία γραφική. Η βασισμένη σε χαρακτήρες διεπαφή χρησιμοποιείται εξ'ορισμού εκτός και αν έχετε επιλέξει &# x201C;Γραφική εγκατάσταση” στο αρχικό μενού εκκίνησης. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον γραφικό εγκαταστάτη, παρακαλώ συμβουλευθείτε την ενότητα Τμήμα D.6, “Ο γραφικός εγκαταστάτης”. Στο βασισμένο σε χαρακτήρες περιβάλλον δεν υποστηρίζεται η χρήση ενός ποντικιού. Εδώ είναι που μπορείτε βα χρησιμοποιήσετε τα πλήκτρα για την πλοήγηση στους διάφορους διαλόγους. Το πλήκτρα Tab ή το δεξί βέλος κινούν τον δρομέα προς τα “εμπρός”, ενώ ο συνδυασμός Shift+Tab ή το αριστερό βέλος κινούν τον δρομέα προς τα “πίσω”, μέσα από τα εμφανιζόμενα κουμπιά και επιλογές. Τα πλήκτρα πάνω και κάτω επιλέγουν διαφορετικά αντικείμενα από μία διατρέξιμη λίστα επιλογών αλλά διατρέχουν και την ίδια τη λίστα. Επιπλέον, σε μεγάλες λίστες, μπορείτε να πατήσετε το πλήκτρο κάποιου γράμματος για να μετακινηθείτε κατευθείαν στο κομμάτι της λίστας του οποίου τα αντικείμενα αρχίζουν με το συγκεκριμένο αυτό γράμμα, ενώ με τα πλήκτρα Pg-Up και Pg-Down μπορείτε να διατρέξετε τη λίστα ανά ενότητες. Το πλήκτρο space επιλέγει αντικείμενα όπως ένα κουτί ελέγχου (checkbox). Χρησιμοποιήστε το πλήκτρο Enter για να ενεργοποιήσετε τις επιλογές σας. Some dialogs may offer additional help information. If help is available this will be indicated on the bottom line of the screen by displaying that help information can be accessed by pressing the F1 key. Τα μηνύματα λάθους κατευθύνονται στην τρίτη κονσόλα. Μπορείτε να έχετε πρόσβαση σ' αυτήν την κονσόλα πατώντας Left Alt+F4 (κρατάτε πατημένο το αριστερό πλήκτρο Alt πατώντας ταυτόχρονα το πλήκτρο συνάρτησης F4 ). Eπιστρέψτε πίσω στην διαδικασία της κύριας εγκατάστασης με το συνδυασμό πλήκτρων Left Alt+F1. Αυτά τα μηνύματα μπορούν να βρεθούν επίσης στο /var/log/syslog. Μετά την εγκατάσταση, αυτό το αρχείο καταγραφής αντιγράφεται στο /var/log/installer/ syslog του νέου σας συστήματος. Στη διάρκεια της εγκατάστασης μπορούν να βρεθούν κι άλλα μηνύματα εγκατάστασης στο /var/log/ και στο /var/log/installer/ μετά την εκκίνηση του υπολογιστή σας στο εγκατεστημένο σύστημα. 6.2. Εισαγωγή στα συστατικά Ακολουθεί μία λίστα συστατικών του εγκαταστάτη με λεπτομερή περιγραφή του σκοπού του καθενός. Στο Τμήμα 6.3, “Χρήση επιμέρους συστατικών” θα βρείτε λεπτομέρειες , που πιθανόν να είναι αναγκαίο να γνωρίζετε, σχετικά με την χρήση κάποιου συγκεκριμένου συστατικού. main-menu Κατά την λειτουργία του εγκαταστάτη εμφανίζεται στο χρήστη μία λίστα συστατικών, και κάθε συστατικό τίθεται σε λειτουργία από την στιγμή που θα το επιλέξετε. Οι ερωτήσεις του Βασικού μενού τίθενται σε μεσαία προτεραιότητα, οπότε αν η δικιά σας προτεραιότητα είναι υψηλή ή κρίσιμη (η προεπιλεγμένη είναι η υψηλή), δεν θα εμφανιστεί το μενού. Από την άλλη, εάν εμφανιστεί κάποιο σφάλμα το οποίο χρειάζεται την παρέμβασή σας, η προτεραιότητα των ερωτήσεων μπορεί να χαμηλώσει προσωρινά έτσι ώστε να σας επιτραπεί να λύσετε το πρόβλημα, οπότε σ' αυτή την περίπτωση το μενού εμφανίζεται. Μπορείτε να βρεθείτε στο κυρίως μενού επιλογών πατώντας επανειλημμένα το πλήκτρο Go Back κάνοντας όλη τη διαδρομή προς τα πίσω από το συστατικό που τρέχετε εκείνη τη στιγμή. localechooser Επιτρέπει στον χρήστη να διαλέξει κάποια από τις επιλογές τοπικοποίησης της εγκατάστασης και του εγκατεστημένου συστήματος: γλώσσα, χώρα και τοπικές ρυθμίσεις (localles). Ο εγκαταστάτης θα εμφανίζει τα μηνύματα στην επιλεγμένη γλώσσα, εκτός αν η μετάφραση για εκείνη την γλώσσα δεν είναι πλήρης οπότε σ' αυτή την περίπτωση μερικά μηνύματα μπορεί να εμφανιστούν στα αγγλικά. kbd-chooser Παρουσιάζει μία λίστα πληκτρολογίων, από τον οποίο ο χρήστης επιλέγει το μοντέλο που ταιριάζει με το δικό του. hw-detect Ανιχνεύει αυτόματα το μεγαλύτερο μέρος του υλικού του συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των καρτών δικτύων, οδηγών δίσκων, και καρτών PCMCIA. cdrom-detect Ψάχνει και προσαρτά ένα CD εγκατάστασης του Debian. netcfg Διαμορφώνει τις συνδέσεις δικτύου του υπολογιστή έτσι ώστε αυτός να μπορεί να επικοινωνεί μέσω του διαδικτύου. iso-scan Αναζητά εικόνες ISO (.iso files) στους σκληρούς δίσκους. choose-mirror Παρουσιάζει μία λίστα με καθρέφτες της αρχειοθήκης του Debian. Ο χρήστης μπορεί να επιλέξει την πηγή των προς εγκατάσταση πακέτων του. cdrom-checker Ελέγχει την ακεραιότητα του CD-ROM. Μ’αυτό τον τρόπο ο χρήστης μπορεί να βεβαιωθεί ότι το CD-ROM εγκατάστασης δεν ήταν αλλοιωμένο. lowmem Το lowmem προσπαθεί να ανιχνεύσει συστήματα με χαμηλή μνήμη και έπειτα επιχειρεί με διάφορα τεχνάσματα να αφαιρέσει από την μνήμη τα περιττά μέρη του debian-installer (σε βάρος κάποιων χαρακτηριστικών του εγκαταστάτη). anna Το Anna (Anna's Not Nearly APT). Εγκαθιστά πακέτα που έχουν ανακτηθεί από τον επιλεγμένο κατάλογο των ειδώλων αρχείων ή από ένα CD. ρύθμιση-ρολογιού Ενημερώνει το ρολόι και καθορίζει αν έχει ρυθμιστεί σε ώρα UTC ή όχι. tzsetup Επιλογή της χρονικής ζώνης, με βάση την τοποθεσία που επιλέξατε νωρίτερα. προγραμμα διαμέρισης Επιτρέπει στο χρήστη να διαμερίσει τους δίσκους που είναι συνδεδεμένοι στο σύστημα, να δημιουργήσει συστήματα αρχείων σε κατατμήσεις που έχει επιλέξει, και να τα συνδέσει με τα σημεία προσάρτησης. Περιλαμβάνονται επίσης ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά όπως μια κατάσταση πλήρως αυτόματης διαμέρισης ή υποστήριξη Λογικών Τόμων (LVM). Αυτό είναι το εργαλείο διαμέρισης που προτιμάται από το Debian. πρόγραμμα διαμέρισης Επιτρέπει στο χρήστη να διαμερίσει δίσκους που είναι συνδεδεμένοι στο σύστημα. Επιλέγεται το κατάλληλο προς την αρχιτεκτονική του υπολογιστή σας πρόγραμμα δημιουργίας κατατμήσεων. partconf Παρουσιάζει μία λίστα κατατμήσεων και στις επιλεγμένες κατατμήσεις δημιουργεί συστήματα αρχείων σύμφωνα με τις οδηγίες του χρήστη. lvmcfg Βοηθά το χρήστη για τη διαμόρφωση του LVM (Logical Volume Manager - Διαχειριστή Λογικών Τόμων). mdcfg Επιτρέπει στο χρήστη την ρύθμιση RAID (Redundant Array of Inexpensive Disks) σε λογισμικό. Το RAID σε λογισμικό (Software RAID) είναι συνήθως καλύτερο από τους φτηνούς IDE ελεγκτές RAID ("ψευδο" RAID υλικού, pseudo hardware RAID) που βρίσκονται στις νεώτερες μητρικές κάρτες. base-installer Εγκαθιστά το πιό βασικό σύνολο πακέτων, γεγονός που θα επιτρέψει στον υπολογιστή να λειτουργήσει σε περιβάλλον Linux μετά από την επανεκκίνησή του. user-setup Ρύθμιση του κωδικού πρόσβασης του χρήστη root, και προσθήκη ενός μη προνομιούχου (non-root) χρήστη. apt-setup Ρύθμιση του apt, ως επί το πλείστον αυτόματη, με βάση το μέσο από το οποίο "τρέχει" ο εγκαταστάτης. pkgsel Χρήση του tasksel για την επιλογή και την εγκατάσταση επιπρόσθετου λογισμικού. os-prober Ανιχνεύει λειτουργικά συστήματα εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας την στιγμή της εγκατάστασης και περνά αυτές τις πληροφορίες στον εγκαταστάτη του φορτωτή εκκίνησης, πράγμα που σας δίνει την δυνατότητα να προσθέσετε στον κατάλογο επιλογών του φορτωτή εκκίνησης, ο οποίος εμφανίζεται κατά την έναρξη του, τα ανιχνευμένα λειτουργικά συστήματα . Μ’αυτό τον τρόπο ο χρήστης μπορεί εύκολα να επιλέξει ποιο λειτουργικό σύστημα θα ξεκινήσει την στιγμή της εκκίνησης του υπολογιστή. bootloader-installer Τα διάφορα προγράμματα φορτωτών εκκίνησης εγκαθιστούν έναν φορτωτή εκκίνησης στο σκληρό δίσκο, που είναι απαραίτητος για να ξεκινήσει ο υπολογιστής τη χρήση Linux χωρίς να χρειάζεται μια δισκέττα ή CD-ROM. Πολλοί φορτωτές εκκίνησης επιτρέπουν στο χρήστη  να επιλέξει ένα εναλλακτικό λειτουργικό σύστημα κάθε φορά που ξεκινά ο υπολογιστής. shell Επιτρέπει στο χρήστη να εκτελέσει ένα κέλυφος από τον κατάλογο επιλογών, ή να μεταβεί στη δεύτερη κονσόλα. save-logs Παρέχει στομ χρήστη έναν τρόπο καταγραφής πληροφοριών σε μια δισκέττα, μέσω δικτύου, σε έναν σκληρό δίσκο, ή σε άλλο μέσο, στην περίπτωση αντιμετώπισης κάποιων προβλημάτων, ώστε να υπάρχει αργότερα η δυνατότητα μιας ακριβούς αναφοράς των προβλημάτων του λογισμικού του εγκαταστάτη προς τους προγραμματιστές του Debian. 6.3. Χρήση επιμέρους συστατικών Σ' αυτή την ενότητα θα περιγράψουμε λεπτομερώς κάθε συστατικό του εγκαταστάτη. Τα συστατικά έχουν ομαδοποιηθεί σε στάδια που πρέπει να είναι αναγνωρίσιμα για τους χρήστες. Παρουσιάζονται με τη σειρά που εμφανίζονται στη διάρκεια της εγκατάστασης. Σημειώστε ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν σε κάθε εγκατάσταση όλα τα αρθρώματα. Το ποια αρθρώματα θα χρησιμοποιούνται εξαρτάται από τη μέθοδο εγκατάστασης που χρησιμοποιείτε και από το υλικό σας. 6.3.1. Έναρξη του Εγκαταστάτη του Debian και Ρύθμιση του Υλικού Ας υποθέσουμε ότι ο εγκαταστάτης του Debian έχει ξεκινήσει και είστε μπροστά στην πρώτη οθόνη του. Σ’αυτό το στάδιο, οι δυνατότητες του debian-installer είναι ακόμα αρκετά περιορισμένες. Δεν γνωρίζει πολλά για το υλικό του υπολογιστή σας, την γλώσσα που προτιμάτε, ούτε ακόμα και την επόμενη εργασία που πρόκειται να εκτελέσει. Μην ανησυχείτε. Επειδή ο debian-installer είναι αρκετά ευφυής, μπορεί να ανιχνεύσει αυτόματα το υλικό του υπολογιστή σας, να εντοπίσει τα υπόλοιπα συστατικά του και να αναβαθμιστεί ο ίδιος από μόνος του σ' ένα αποτελεσματικό σύστημα εγκατάστασης. Παρόλα αυτά, θα πρέπει ακόμα να βοηθήσετε κι άλλο τον debian-installer με μερικές πληροφορίες που δεν μπορεί να προσδιορίσει αυτόματα (όπως την επιλογή της γλώσσας που προτιμάτε, την διάταξη του πληκτρολογίου ή το επιθυμητό δίκτυο καθρέφτη της αρχειοθήκης). Θα παρατηρήσετε ότι ο debian-installer εκτελεί αρκετές φορές στη διάρκεια αυτού του σταδίου τον έλεγχο για υλικό. Την πρώτη φορά συγκεκριμένα στοχεύει στην ανίχνευση εκείνου του υλικού που απαιτείται για να φορτώσει τα συστατικά του (π.χ. την μονάδα CD-ROM ή την κάρτα δικτύου). Επειδή δεν είναι δυνατό να είναι διαθέσιμοι όλοι οι οδηγοί συσκευών στην διάρκεια αυτού του πρώτου τρεξίματος του εγκαταστάτη, η ανίχνευση του υλικού είναι αναγκαίο να επαναληφθεί αργότερα στη διάρκεια της εγκατάστασης. Κατά την ανίχνευση υλικού, ο debian-installer ελέγχει αν οποιοιδήποτε οδηγοί των συσκευών του συστήματος απαιτούν την φόρτωση λογισμικού firmware. Αν απαιτείται τέτοιο λογισμικό αλλά δεν είναι διαθέσιμο, θα εμφανιστεί ένα κουτί διαλόγου που επιτρέπει την φόρτωση του λογισμικού που λείπει από ένα αφαιρέσιμο μέσο. Δείτε την ενότητα Τμήμα 6.4, “Φόρτωση λογισμικού firmware που απουσιάζει” για περισσότερες λεπτομέρειες. 6.3.1.1. Κατάσταση ελέγχου διαθέσιμης / περιορισμένης μνήμης Ένα από τα πρώτα πράγματα που εκτελεί ο debian-installer είναι ο έλεγχος της διαθέσιμης μνήμης. Εάν η διαθέσιμη μνήμη είναι περιορισμένη, αυτό το συστατικό θα κάνει μερικές αλλαγές στη διαδικασία εγκατάστασης, ενέργεια η οποία ελπίζουμε ότι θα σας επιτρέψει να εγκαταστήσετε το Debian GNU/Linux στο σύστημά σας. Το πρώτο μέτρο που μπορεί να παρθεί για να μειωθεί η κατανάλωση μνήμης από τον εγκαταστάτη είναι η απενεργοποίηση των μεταφράσεων, που σημαίνει ότι η εγκατάσταση μπορεί να γίνει μόνο στα Αγγλικά. Φυσικά μπορείτε και τότε να κάνετε τις τοπικές ρυθμίσεις στο εγκατεστημένο σύστημα μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης. Αν αυτό δεν είναι αρκετό, ο εγκαταστάτης θα μειώσει περαιτέρω την κατανάλωση μνήμης φορτώνοντας εκείνες μόνο τις συνιστώσες που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση μιας βασικής εγκατάστασης. Αυτό μειώνει την λειτουργικότητα του συστήματος εγκατάστασης. Θα έχετε την ευκαιρία να εγκαταστήσετε επιπλέον συνιστώσες με το χέρι, αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε ότι κάθε συνιστώσα που επιλέγετε θα χρησιμοποιεί επιπλέον μνήμη και συνεπώς μπορεί να προκαλέσει την αποτυχία της εγκατάστασης. Αν ο εγκαταστάτης τρέχει σε κατάσταση περιορισμένης (χαμηλής) μνήμης, συνιστάται η δημιουργία μιας σχετικά μεγάλης κατάτμησης swap (64-128MB). Η κατάτμηση swap θα χρησιμοποιηθεί σαν εικονική μνήμη αυξάνοντας έτσι την μνήμη που είναι διαθέσιμη στο σύστημα. Ο εγκαταστάτης θα ενεργοποιήσει την κατάτμηση swap όσο πιο νωρίς γίνεται στην διαδικασία εγκατάστασης. Σημειώστε ότι η έντονη χρήση μνήμης swap θα ελαττώσει την απόδοση του συστήματός σας και πιθανόν να οδηγήσει σε υψηλή δραστηριότητα του δίσκου. Παρά τα μέτρα αυτά, είναι και πάλι πιθανόν το σύστημά σας να παγώνει, να προκύπτουν μη αναμενόμενα σφάλματα ή διαδικασίες να τερματίζονται από τον πυρήνα επιεδή θα εξαντλείται η μνήμη του συστήματος (κάτι που θα έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση μηνυμάτων “Out of memory” στην κονσόλα VT4 και στο αρχείο καταγραφής του συστήματος syslog). Για παράδειγμα, έχει αναφερθεί ότι η δημιουργία ενός μεγάλου συστήματος αρχείων ext3 αποτυγχάνει σε κατάσταση περιορισμένης (χαμηλής) μνήμης αν υπάρχει ανεπαρκής χώρος swap. Αν περισσότερη μνήμη swap δεν βοηθά, προσπαθήστε αντί γι' αυτό να δημιουργήσετε το σύστημα αρχείων σαν ext2 (που είναι ένα βασικό συστατικό τοθ εγκαταστάτη). Είναι δυνατόν να αλλάξετε μια κατάτμηση ext2 σε ext3 μετά την εγκατάσταση. Είναι δυνατόν να αναγκάσετε τον εγκαταστάτη να χρησιμοποιήσει ένα υψηλότερο επίπεδο lowmem από αυτό που καθορίζεται με βάση την διαθέσιμη μνήμη κάνοντας χρήση της παραμέτρου εκκίνησης “lowmem” όπως περιγράφεται στην ενότητα Τμήμα 5.3.1, “Παράμετροι του Εγκαταστάτη του Debian”. 6.3.1.2. Επιλογή Παραμέτρων Τοπικοποίησης Τις πιο πολλές φορές η πρώτη ερώτηση που θα σας γίνει αφορά την επιλογή των παραμέτρων τοπικοποίησης η οποία θα χρησιμοποιηθεί και στην διάρκεια της εγκατάστασης και στο εγκατεστημένο σύστημα. Οι παράμετροι τοπικοποίησης αποτελούνται από την γλώσσα, την χώρα και το σύνολο τοπικών ρυθμίσεων. Η γλώσσα που επιλέγετε θα χρησιμοποιηθεί για το υπόλοιπο της διαδικασίας εγκατάστασης, υπό τον όρο ότι υπάρχει διαθέσιμη μετάφραση των διαφόρων διαλόγων σ’αυτή τη γλώσσα. Εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη καμία έγκυρη μετάφραση στην γλώσσα που επιλέξατε, ο εγκαταστάτης θα χρησιμοποιήσει τα Αγγλικά, την προεπιλεγμένη γλώσσα. Η επιλογή της χώρα θα χρησιμοποιηθεί αργότερα στη διαδικασία εγκατάστασης για την επιλογή της προκαθορισμένης ζώνης ώρας και του καθρέφτη της αρχειοθήκης του Debian σύμφωνα με τη γεωγραφική σας θέση. Η γλώσσα και η χώρα επιλογής θα καθορίσουν επίσης από κοινού την προεπιλεγμένη τοπική ρύθμιση για το σύστημά σας και θα βοηθήσουν στην επιλογή του πληκτρολογίου σας Πρώτα θα σας ζητηθεί να επιλέξετε την γλώσσα που προτιμάτε. Τα ονόματα των γλωσσών παρατίθενται και στα αγγλικά (αριστερή πλευρά) και στη ίδια την γλώσσα που επιλέξατε(δεξιά πλευρά). Tα ονόματα στη δεξιά πλευρά εμφανίζονται επίσης στην αντίστοιχη γραφή για αυτή τη γλώσσα. Ο κατάλογος ταξινομείται ως προς τα αγγλικά ονόματα των γλωσσών. Στην κορυφή της λίστας υπάρχει μια πρόσθετη επιλογή η οποία σας επιτρέπει να διαλέξετε το σύνολο τοπικών ρυθμίσεων “ C” αντί μιας γλώσσας. Η επιλογή του συνόλου τοπικών ρυθμίσεων “C& #x201D; θα έχει σαν αποτέλεσμα η εγκατάσταση να γίνει στα Αγγλικά και τότε το εγκατεστημένο σύστημα δεν θα έχει καθόλου υποστήριξη τοπικοποίησης καθώς δεν θα εγκατασταθεί το πακέτο locales. Αν επιλέξατε μια γλώσσα που αναγνωρίζεται ως επίσημη γλώσσα σε περισσότερες από μια χώρες ^[11], θα σας εμφανιστεί μια λίστα μόνο αυτών των χωρών. Για να επιλέξετε μια χώρα που δεν βρίσκεται στη λίστα αυτή, επιλέξτε Άλλες (είναι η τελευταία επιλογή). θα σας παρουσιαστεί τότε μια των ηπείρων. Επιλέγοντας μια ήπειρο θα σας οδηγήσει σε μια λίστα των σχετικών χωρών γι αυτήν την ήπειρο. Αν υπάρχει μια μοναδική χώρα που συνδέεται με την γλώσσα αυτή, αυτή θα επιλεχθεί αυτόματα. Στην περίπτωση αυτή είναι δυνατόν να επιλέξετε μια διαφορετική χώρα μόνο μειώνοντας την προτεραιότητα του debconf σε μεσαία και στη συνέχεια πηγαίνοντας ξανά στην επιλογή γλώσσας στο κύριο μενού του εγκαταστάτη. A default locale will be selected based on the selected language and country. If you are installing at medium or low priority, you will have the option of selecting additional locales to be generated for the installed system; if you do, you will be asked which locale should be the default for the installed system. 6.3.1.3. Επιλογή Πληκτρολογίου Συχνά τα πληκτρολόγια προσαρμόζονται στους χαρακτήρες που χρησιμοποιούνται σε μια γλώσσα. Επιλέξτε μια διάταξη που ταιριάζει στο πληκτρολόγιο που χρησιμοποιείτε ή εάν η διάταξη πληκτρολογίου που θέλετε δεν υπάρχει σ' αυτόν τον κατάλογο, επιλέξετε μια παραπλήσια. Μόλις τελειώσει η εγκατάσταση του συστήματος , θα είστε σε θέση να επιλέξετε μια άλλη από ένα μεγαλύτερο εύρος επιλογών (μετά το τέλος της εγκατάστασης τρέξτε ως root kbd-config). Μετακινήστε το υπερφωτισμένο (highlight) προς την επιλογή πληκτρολογίου που επιθυμείτε και πιέσετε Enter. Χρησιμοποιήστε τα βέλη για να κινήσετε το υπερφωτισμένο (highlight) -- αυτά βρίσκονται στην ίδια θέση σε όλες τις διατάξεις πληκτρολογίου εθνικής γλώσσας, οπότε είναι ανεξάρτητα από τη διάταξη πληκτρολογίου. Ένα 'εκτεταμένο' πληκτρολόγιο είναι ένα με τα πλήκτρα F1 έως F10 κατά μήκος της πάνω γραμμής του πληκτρολογίου. 6.3.1.4. Αναζήτηση Εικόνων τύπου ISO του Εγκαταστάτη Debian Κατά την εγκατάσταση με την μέθοδο hd-media , θα έρθει μια στιγμή που θα πρέπει να βρείτε και να προσαρτήσετε το εικόνα τύπου iso του Εγκαταστάτη του Debian προκειμένου να ανακτηθεί το υπόλοιπο των αρχείων εγκατάστασης. Το συστατικό iso-scan κάνει ακριβώς αυτή τη δουλειά. Πρώτα, η εντολή iso-scan προσαρτά αυτόματα όλες τις συσκευές μπλοκ (π.χ. κατατμήσεις) που περιέχουν κάποιο γνωστό σύστημα αρχείων και αμέσως μετά ψάχνει για ονόματα αρχείων που τελειώνουν σε .iso ( ή για τον ίδιο λόγο για ονόματα αρχείων που τελειώνουν σε . ISO). Πρέπει να τονιστεί ότι κατά την πρώτη προσπάθεια ψάχνει για αρχεία μονό στον ριζικό (/) κατάλογο και στο πρώτο επίπεδο υποκαταλόγων( δηλ. βρίσκει στον κατάλογο /οποιοδήποτε όνομα.iso, στον κατάλογο /data/οποιδήποτε όνομα.iso, αλλά όχι και στον κατάλογο /data/tmp/ οποιδήποτε όνομα.iso). Μετά την εύρεση μιας εικόνας iso, η iso-scan ελέγχει το περιεχόμενό της για να προσδιορίσει άν είναι έγκυρη ή όχι. Στην πρώτη περίπτωση είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στην εγκατάσταση, στην δεύτερη ψάχνει για άλλη εικόνα. Σε περίπτωση που αποτύχει η προηγούμενη προσπάθεια αναζήτησης εικόνας ISO του εγκαταστάτη, η εντολή iso-scan θα σας ρωτήσει εάν επιθυμείτε να εκτελέσετε μια πιο λεπτομερή αναζήτηση. Αυτό η αναζήτηση όχι μόνο εξετάζει τους κορυφαίους καταλόγους, αλλά διατρέχει ολόκληρο το σύστημα αρχείων. Εάν η εντολή iso-scan δεν ανακαλύψει μια εικόνα iso του εγκαταστάτη σας, επανεκκινήστε το αρχικό λειτουργικό σας σύστημα και ελέγξτε αν η εικόνα έχει το σωστό όνομα (δηλ. αν τελειώνει σε .iso), αν έχει τοποθετηθεί σε σύστημα αρχείων που είναι αναγνωρίσιμο από τον debian-installer, και αν δεν είναι κατεστραμμένο (επαληθεύστε την υπογραφή του). Οι πεπειραμένοι χρήστες Unix μπορούν να κάνουν αυτούς τους ελέγχους στη δεύτερη κονσόλα χωρίς την παραπάνω επανεκκίνηση. 6.3.1.5. Διαμόρφωση του Δικτύου Καθώς περνάτε σ' αυτό το βήμα, αν το σύστημα ανιχνεύσει ότι έχετε πάνω από μια συσκευές δικτύου, θα σας ζητηθεί να διαλέξετε ποια συσκευή θα είναι η κύρια της δικτυακής σας διασύνδεσης, δηλαδή αυτή που επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε για την εγκατάσταση. Οι άλλες διασυνδέσεις δεν θα ρυθμιστούν για την ώρα. Μπορείτε να ρυθμίσετε πρόσθετες διασυνδέσεις μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης. Δείτε την σελίδα οδηγιών interfaces(5). Εξ ορισμού, ο debian-installer προσπαθεί να ρυθμίσει το δίκτυο του υπολογιστή σας αυτόματα μέσω του DHCP. Αν ο έλεγχος DHCP πετύχει, είστε εντάξει. Αν αποτύχει, αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες ξεκινώντας από αποσυνδεμένα καλώδια δικτύου, μέχρι μια λανθασμένη ρυθμισμένη του DHCP. Ή ίσως δεν έχετε κανένα διακομιστή DHCP στο τοπικό σας δίκτυο. Για περισσότερες εξηγήσεις, ελέγξτε τα μηνύματα λάθους στη τέταρτη κονσόλα. Σε κάθε περίπτωση, θα ερωτηθείτε αν θέλετε να ξαναδοκιμάσετε ή αν θέλετε να κάνετε την ρύθμιση του δικτύου με το χέρι. Οι διακομιστές DHCP είναι μερικές φορές πολύ αργοί στις αποκρίσεις τους, οπότε αν είστε βέβαιοι ότι όλα είναι εντάξει ξαναπροσπαθήστε. Στη συνέχεια η χειρωνακτική εγκατάσταση του δικτύου σας υποβάλλει διάφορες ερωτήσεις για το δίκτυό σας, ειδικότερα για την διεύθυνση IP (IP address), την Μάσκα δικτύου (Netmask), την Πύλη δικτύου (Gateway), τις Διευθύνσεις server ονοματοδοσίας (Name server addresses), και ένα Όνομα υπολογιστή (hostname). Επιπλέον, εάν έχετε μια ασύρματη διασύνδεση δικτύου, θα σας ζητηθεί το Ασύρματο ESSID και ένα κλειδί WEP. Συμπληρώστε τις απαντήσεις από το Τμήμα 3.3, “ Πληροφορίες που θα χρειαστείτε”. Σημείωση Μερικές τεχνικές λεπτομέρειες που μπορεί να φανούν ή όχι χρήσιμες: το πρόγραμμα υποθέτει ότι η διεύθυνση IP του δικτύου είναι το bitwise-AND της διεύθυνσης IP του συστήματος σας και της μάσκας του δικτύου σας. Η προκαθορισμένη διεύθυνση εκπομπής (broadcast address) είναι το bitwise OR της διεύθυνσης IP του συστήματος σας με την bitwise άρνηση της μάσκας δικτύου. Θα προσπαθήσει επίσης να μαντέψει την πύλη του δικτύου σας. Αν δεν μπορείτε να βρείτε οποιαδήποτε από αυτές τις απαντήσεις, χρησιμοποιήστε τις προκαθορισμένες που προσφέρονται -- αν είναι αναγκαίο, μπορείτε να τις αλλάξετε επεξεργαζόμενοι το αρχείο /etc/network /interfaces μετά την εγκατάσταση του σσυστήματός . 6.3.1.6. Ρύθμιση του ρολογιού Ο εγκαταστάτης θα προσπαθήσει πρώτα να συνδεθεί με ένα εξυπηρετητή χρόνου στο Διαδίκτυο (χρησιμοποιώντας το πρωτόκολλο NTP) ώστε να ρυθμίσει σωστά τον χρόνο του συστήματος. Αν αυτό δεν πετύχει, θα υποθέσει ότι ο χρόνος και η ημερομηνία που προκύπτουν από το ρολόι του συστήματος στην εκκίνηση του συστήματος εγκατάστασης είναι σωστά. Δεν είναι δυνατόν να ρυθμίσετε με το χέρι τον χρόνο του συστήματος κατά τη διαδικασία της εγκατάστασης. Ανάλογα με την τοποθεσία που έχει επιλεχθεί νωρίτερα στη διαδικασία εγκατάστασης, θα δείτε μια λίστα χρονικών ζωνών σχετικών με την τοποθεσία αυτήν. Αν η τοποθεσία σας έχει μόνο μια χρονική ζώνη, δεν θα ερωτηθείτε καθόλου και το σύστημα θα υποθέσει αυτή τη ζώνη. Αν για κάποιο λόγο θέλετε να ορίσετε μια χρονική ζώνη για το σύστημα προς εγκατάσταση που δεν ταιριάζει με την τοποθεσία που έχει επιλεχθεί υπάρχουν δύο επιλογές. 1. Η απλούστερη δυνατότητα είναι η επιλογή μιας διαφορετικής χρονικής ζώνης μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης και αφού έχετε μπει στο καινούριο σύστημα. Η εντολή για να το κάνετε αυτό είναι: # dpkg-reconfigure tzdata 2. Εναλλακτικά, η χρονική ζώνη μπορεί να καθοριστεί στην αρχή αρχή της εγκατάστασης και δίνοντας την παράμετρο time/ zone=value στην εκκίνηση του συστήματος. Η τιμή value θα πρέπει φυσικά να είναι μια έγκυρη χρονική ζώνη, για παράδειγμα Europe/London ή UTC. Για αυτοματοποιημένες εγκαταστάσεις, η χρονική ζώνη μπορεί επίσης να καθοριστεί με τη χρήση της προρύθμισης (preseeding). 6.3.2. Διαμέριση και Επιλογή Σημείων Προσάρτησης Αυτή τη στιγμή και αφού έχει γίνει η ανίχνευση υλικού για μια τελευταία φορά, o debian-installer πρέπει να είναι πανέτοιμος, προσαρμοσμένος στις ανάγκες του χρήστη και έτοιμος για πραγματική δουλειά. Όπως δείχνει και ο τίτλος αυτής της ενότητας, το κύριο καθήκον των λίγων επόμενων συστατικών είναι η διαμέριση των δίσκων, η δημιουργία συστημάτων αρχείων, η απόδοση σημείων προσάρτησης και προαιρετικά η ρύθμιση επιλογών στενά σχετιζόμενων μεταξύ τους όπως οι RAID, LVM ή κρυπτογραφημένες συσκευές. Αν νιώθετε άβολα με τη διαδικασία της διαμέρισης ή άπλα θέλετε να μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε το Παράρτημα C, Δημιουργία κατατμήσεων για το Debian. Πρώτα θα σας δοθεί η ευκαιρία να διαμερίσετε αυτόματα είτε έναν ολόκληρο δίσκο είτε ελεύθερο χώρο σ' αυτόν. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται και “ καθοδηγούμενη” διαμέριση. Εάν δεν επιθυμείτε την αυτόματη διαμέριση των δίσκων σας, κάντε την επιλογή Με το χέρι από το μενού. 6.3.2.1. Καθοδηγούμενη Διαμέριση Αν επιλέξετε καθοδηγούμενη διαμέριση, έχετε τρεις δυνατότητες: να δημιουργήσετε κατατμήσεις κατευθείαν στον σκληρό δίσκο (κλασσική μέθοδος) ή να τις δημιουργήσετε χρησιμοποιώντας την Διαχείριση Λογικών Τόμων (LVM) ή να τις δημιουργήσετε με LVM με κρυπτογράφηση.^[12]. Σημείωση Η επιλογή χρήσης (κρυπτογραφημένου) LVM πιθανόν να μην είναι διαθέσιμη σε όλες τις αρχιτεκτονικές. Όταν χρησιμοποιεί LVM ή LVM με κρυπτογράφηση, ο εγκαταστάτης θα δημιουργήσει τις περισσότερες κατατμήσεις μέσα σε μια μεγάλη κατάτμηση. Το πλεονκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι για κατατμήσεις μέσα σε μια τέτοια μεγάλη κατάτμηση μπορούν είναι σχετικά πιο εύκολο να αλλάξει το μέγεθός τους αργότερα. Στην περίπτωση LVM με κρυπτογράφηση η μεγάλη κατάτμηση δεν θα είναι αναγνώσιμη χωρίς την γνώση μιας ειδικής συνθηματικής φράσης, προσφέροντας έτσι επιπλέον ασφάλεια για τα (προσωπικά) σας δεδομένα. Όταν χρησιμοποιείτε LVM με κρυπτογράφηση, ο εγκαταστάτης θα διαγράψει επίσης αυτόματα τον δίσκο εγγράφοντας σ' αυτόν τυχαία δεδομένα. Αυτό βελτιώνει ακόμα περισσότερο την ασφάλεια (καθώς καθιστά αδύνατο το να πει κανείς ποια μέρη του δίσκου είναι σε χρήση και επίσης διασφαλίζει ότι διαγράφονται οποιαδήποτε ίχνη από προηγούμενες εγκαταστάσεις), αλλά μπορεί να είναι χρονοβόρο ανάλογα με το μέγεθος του δίσκου σας. Σημείωση Αν επιλέξετε καθοδηγούμενη διαμέριση χρησιμοποιώντας LVM ή LVM με κρυπτογράφηση, κάποιες αλλαγές στον πίνακα διαμέρισης θα πρέπει να εγγραφούν στον επιλεγμένο δίσκο κατά την διαμόρφωση των λογικών τόμων. Οι αλλαγές αυτές διαγράφουν ουσιαστικά όλα τα δεδομένα που μπορεί να υπάρχουν εκείνη τη στιγμή στον επιλεγμένο σκληρό δίσκο και δεν θα έχετε την δυνατότητα να τις αναιρέσετε αργότερα. Ο εγκαταστάτης θα σας ρωτήσει, όμως, να επιβεβαιώσετε αυτές τις αλλαγές πριν γραφτούν στον δίσκο. Αν επιλέξετε καθοδηγούμενη διαμέριση (είτε κλασσική είτε με χρήση LVM (με κρυπτογράφηση)) για έναν ολόκληρο δίσκο, θα σας ζητηθεί αρχικά να επιλέξετε τον δίσκο που θέλετε να χρησιμοποιήσετε. Ελέγξτε ότι αναγράφονται όλοι οι δίσκοι σας και, αν έχετε αρκετούς δίσκους, βεβαιωθείτε ότι επιλέγετε τον σωστό. Η σειρά με την οποία αναγράφονται μπορεί να διαφέρει από αυτήν που έχετε συνηθίσει. Το μέγεθος των δίσκων μπορεί να σας βοηθήσει να τους ταυτοποιήσετε. Οποιαδήποτε δεδομένα στον δίσκο που επιλέγετε θα χαθούν τελικά, αλλά θα σας ζητείται πάντα να επιβεβαιώσετε όποιες αλλαγές πριν αυτές εγγραφούν στον δίσκο. Αν έχετε επιλέξει την κλασσική μέθοδο διαμέρισης, θα έχετε την δυνατότητα να αναιρέσετε οποιεσδήποτε αλλαγές μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν χρησιμοποιείτε LVM (με κρυπτογράφηση) αυτό δεν είναι εφικτό. Στη συνέχεια, θα είσαστε σε θέση να επιλέξετε ανάμεσα σε σχήματα διαμέρισης τα οποία απαριθμούνται στον παρακάτω πίνακα. Όλα έχουν τα θετικά και τα αρνητικά τους, κάποια από τα οποία συζητούνται στην ενότητα  Παράρτημα C, Δημιουργία κατατμήσεων για το Debian. Εάν δεν ξέρετε ποιο να επιλέξετε, επιλέξτε το πρώτο. Λάβετε υπόψη, ότι για να δουλέψει η καθοδηγούμενη διαμέριση χρειάζεται μια ορισμένη ελάχιστη ποσότητα ελεύθερου χώρου. Εάν δεν δώσετε χώρο τουλάχιστον 1GB (εξαρτάται από το επιλεγμένο σχήμα), η διαμέριση αυτή θα αποτύχει. ┌──────────────────────────────────────┬────────────┬─────────────────────────┐ │ Σχήμα Διαμέρισης │ Ελάχιστος │Δημιουργημένα κατατμήσεις│ │ │ χώρος │ │ ├──────────────────────────────────────┼────────────┼─────────────────────────┤ │Όλα τα αρχεία σε μια κατάτμηση │600MB │/, swap │ ├──────────────────────────────────────┼────────────┼─────────────────────────┤ │Ξεχωριστή κατάτμηση /home │500MB │/, /home, swap │ ├──────────────────────────────────────┼────────────┼─────────────────────────┤ │Ξεχωριστές κατατμήσεις /home, /usr, / │1GB │/, /home, /usr, /var, / │ │var και /tmp │ │tmp, swap │ └──────────────────────────────────────┴────────────┴─────────────────────────┘ Αν επιλέξετε καθοδηγούμενη διαμέριση χρησιμοποιώντας LVM (με κρυπτογράφηση), ο εγκαταστάτης θα δημιουργήσει επίσης μια ξεχωριστή κατάτμηση /boot. Οι υπόλοιπες κατατμήσεις, συμπεριλαμβανομένης της swap, θα δημιουργηθούν μέσα στην κατάτμηση LVM. Μετά την επιλογή σχήματος, η επόμενη οθόνη θα σας δείξει το νέο πίνακα διαμέρισης, που περιέχει και πληροφορίες για το εάν και με ποιο τρόπο θα διαμορφωθούν και που θα προσαρτηθούν οι διάφορες κατατμήσεις. Η λίστα των κατατμήσεων μπορεί να μοιάζει κάπως έτσι: IDE1 master (hda) - 6.4 GB WDC AC36400L #1 primary 16.4 MB B f ext2 /boot #2 primary 551.0 MB swap swap #3 primary 5.8 GB ntfs pri/log 8.2 MB FREE SPACE IDE1 slave (hdb) - 80.0 GB ST380021A #1 primary 15.9 MB ext3 #2 primary 996.0 MB fat16 #3 primary 3.9 GB xfs /home #5 logical 6.0 GB f ext3 / #6 logical 1.0 GB f ext3 /var #7 logical 498.8 MB ext3 #8 logical 551.5 MB swap swap #9 logical 65.8 GB ext2 Αυτό το παράδειγμα δείχνει δυο σκληρούς δίσκους IDE διαμερισμένους σε αρκετές κατατμήσεις. Ο πρώτος δίσκος έχει κάποιον ελεύθερο χώρο. Κάθε γραμμή που αναφέρεται σε μια κατάτμηση περιλαμβάνει τον αριθμό της κατάτμησης, τον τύπο και το μέγεθός της, προαιρετικές επιλογές, το σύστημα αρχείων, και το σημείο προσάρτησης (εάν υπάρχει). Σημείωση: αυτή η συγκεκριμένη διαμόρφωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με καθοδηγούμενη διαμέριση αλλά δείχνει όντως την ποικιλία που μπορεί κανείς να πετύχει κάνοντας διαμέριση με το χέρι. Εδώ ολοκληρώνεται η καθοδηγούμενη διαμέριση. Εάν είστε ικανοποιημένοι με τον δημιουργημένο πίνακα διαμέρισης, μπορείτε να επιλέξετε από το μενού την επιλογή Ολοκλήρωση διαμέρισης και αποθήκευση των αλλαγών στο δίσκο ώστε να τον εφαρμόσετε (όπως περιγράφεται στο τέλος αυτής της ενότητας). Εάν δεν είστε ικανοποιημένοι, μπορείτε να επιλέξετε Ακύρωση των αλλαγών στις κατατμήσεις και να τρέξετε ξανά την καθοδηγούμενη διαμέριση ή να τροποποιήστε τις προτεινόμενες αλλαγές όπως περιγράφεται παρακάτω σχετικά με την διαμέριση με το χέρι. 6.3.2.2. Διαμέριση με το χέρι Εάν επιλέξετε χειροκίνητη διαμέριση, θα εμφανιστεί  μια παρόμοια οθόνη με την προηγούμενη, εκτός από το ότι θα εμφανιστεί ο υπάρχων πίνακας διαμέρισης χωρίς τα σημεία προσάρτησης. Το υπόλοιπο αυτής της ενότητας θα ασχοληθεί με το πώς θα δημιουργήσετε χειροκίνητα τον πίνακα διαμέρισης και τη χρήση των κατατμήσεων από το νέο σας σύστημα Debian. Εάν επιλέξετε έναν ολοκαίνουριο δίσκο που δεν έχει ούτε τμήματα ούτε ελεύθερο χώρο , θα ερωτηθείτε αν θέλετε να δημιουργήσετε έναν νέο πίνακα διαμέρισης (αυτό είναι απαραίτητο για να μπορέσετε να δημιουργήσετε καινούριες κατατμήσεις). Μετά απ’αυτό θα εμφανιστεί στον πίνακα μια νέα γραμμή με τον τίτλο “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ” κάτω από τον επιλεγμένο δίσκο. Εάν επιλέξετε κάποιο ελεύθερο χώρο, θα σας έχετε την ευκαιρία να δημιουργήσετε μια καινούρια κατάτμηση. Θα πρέπει να απαντήσετε σε μια γρήγορη σειρά ερωτήσεων σχετικά με το μέγεθος, τον τύπο (πρωτεύουσα ή λογική) και την θέση της (στην αρχή ή στο τέλος του ελεύθερου χώρου). Μετά από αυτό, θα σας παρουσιαστεί μια λεπτομερής εικόνα της καινούριας σας κατάτμησης. Η κυριότερη επιλογή είναι η Χρήση ως: , μπορείτε να επιλέξετε διαφορετικό σύστημα αρχείων γι’αυτό το τμήμα συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας να χρησιμοποιήσετε το τμήμα ως swap, ως λογισμικό RAID, LVM, ή ακόμα και να μην το χρησιμοποιήσετε καθόλου. Ένα άλλο καλό χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η δυνατότητα της αντιγραφής δεδομένων από ένα υπάρχον τμήμα σε άλλο. Όταν θα είστε ικανοποιημένοι με το νέο τμήμα σας, επιλέξτε Ολοκλήρωση της ρύθμισης του τμήματος και θα επιστρέψετε πίσω στο κυρία οθόνη του προγράμματος κατάτμησης. Εάν αποφασίσετε ότι θέλετε να αλλάξετε κάτι για την κατάτμησή σας, επιλέξτε απλά την κατάτμηση, οπότε θα βρεθείτε στο μενού ρύθμισης των κατατμήσεων. Εμφανίζεται η ίδια οθόνη μ' εκείνην στην δημιουργίας μιας καινούριας κατάτμησης, οπότε μπορείτε να αλλάξετε το ίδιες ρυθμίσεις. Ένα πράγμα που στην πρώτη ματιά ενδέχεται να μην είναι πολύ προφανές, είναι ότι μπορείτε να αλλάξετε το μέγεθος της κατάτμησης επιλέγοντας το στοιχείο που εμφανίζει το μέγεθος της. Συστήματα αρχείων για τα οποία γνωρίζουμε ότι ισχύουν τα παραπάνω είναι τουλάχιστον τα fat16, fat32, ext2, ext3 και swap. Αυτό το μενού σάς επιτρέπει επίσης να διαγράψετε μια κατάτμηση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε δημιουργήσει τουλάχιστον δυο τμήματα: ένα για το βασικό (root) σύστημα αρχείων (το οποίο πρέπει να προσαρτηθεί ως /) και ένα για το σύστημα αρχείωνswap. Εάν ξεχάσετε να προσαρτήσετε το βασικό (root) σύστημα αρχείων, το προγραμμα κατάτμησης δε θα σας αφήσει να συνεχίσετε μέχρι να το προσαρτήσετε. Οι δυνατότητες του προγραμμα κατάτμησης μπορούν να επεκταθούν με αρθρώματα του εγκαταστάτη, άλλα εξαρτώνται από την αρχιτεκτονική του συστήματός σας. Οπότε εάν δεν μπορείτε να δείτε όλες τις δυνατότητές του , ελέγξτε εάν έχετε φορτώσει όλα τα απαραίτητα αρθρώματα. ( π.χ. partman-ext3, partman-xfs, ή partman-lvm) Εάν είστε ικανοποιημένοι με την διαδικασία κατάτμησης, επιλέξτε από το μενού κατάτμησης Ολοκλήρωση κατάτμησης και αποθήκευση των αλλαγών στο δίσκο. Θα σας παρουσιαστεί μια περίληψη των αλλαγών που έχουν γίνει στους δίσκους και θα σας ζητηθεί να επιβεβαιώσετε ότι τα συστήματα αρχείων δημιουργήθηκαν όπως ακριβώς το ζητήσατε. 6.3.2.3. Ρύθμιση Συσκευών Πολλαπλών Δίσκων (RAID σε λογισμικό) Αν έχετε περισσότερους από έναν σκληρούς δίσκους^[13] στον υπολογιστή σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την εντολή mdcfg ώστε να ρυθμίσετε τις μονάδες σας για αυξημένη απόδοση ή/και για καλύτερη αξιοπιστία των δεδομένων σας. Το αποτέλεσμα ονομάζεται Μονάδα Πολλαπλών Δίσκων (ή από τη διασημότερη παραλλαγή της RAID λογισμικού (Software RAID)). Βασικά η MD είναι μια δεσμίδα τμημάτων που βρίσκονται σε διαφορετικούς δίσκους και συνδυάζονται όλα μαζί έτσι ώστε να σχηματίσουν μια λογική συσκευή. Κατόπιν αυτή η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ένα κανονικό τμήμα (π.χ. με το προγραμμα κατάτμησης μπορείτε να την διαμορφώσετε, να ορίσετε σημείο προσάρτησης κλπ.). Τα οφέλη που προκύπτουν εξαρτώνται από τον τύπο της συσκευής MD που δημιουργείτε. Προς το παρόν οι υποστηριζόμενοι τύποι είναι: RAID0 Κυρίως στοχεύει στην απόδοση. Το RAID0 διασπά τα εισερχόμενα δεδομένα σε λωρίδες και τα διανέμει εξίσου σε κάθε δίσκο της συστοιχίας. Αυτό μπορεί να αυξήσει την ταχύτητα των λειτουργιών ανάγνωσης/εγγραφής, αλλά όταν κάποιος δίσκος χαλάσει, θα χάσετε τα πάντα (μέρος της πληροφορίας βρίσκεται ακόμη στον ή στους υγιείς δίσκους, το υπόλοιπο μέρος βρισκόταν στον χαλασμένο δίσκο). ·Η τυπική χρήση του RAID0 είναι σαν κατάτμηση για επεξεργασία εικόνας. RAID1 Είναι κατάλληλη για ρυθμίσεις όπου το πιο σημαντικό είναι η αξιοπιστία. Αποτελείται από κάποια (συνήθως δύο) ίσου μεγέθους κατατμήσεις που περιέχουν η κάθε μία ακριβώς τα ίδια δεδομένα. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά τρία πράγματα. Πρώτον, εάν ένας από τους δίσκους χαλάσει, έχετε ακόμα τα δεδομένα σας ως είδωλα στους υπόλοιπους δίσκους. Δεύτερον, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μονό ένα μέρος της διαθέσιμης χωρητικότητας (πιο συγκεκριμένα, είναι το μέγεθος της μικρότερης κατάτμησης στη συστοιχία RAID). Τρίτον, η ανάγνωση των αρχείων γίνεται ισορροπημένα ανάμεσα στους δίσκους, γεγονός που μπορεί να αυξήσει την απόδοση ενός εξυπηρετητή, όπως για παράδειγμα ενός εξυπηρετητή αρχείων, ο οποίος τείνει να επιβαρύνεται περισσότερο με λειτουργίες ανάγνωσης από τους δίσκους πάρα με λειτουργίες εγγραφές. Προαιρετικά μπορείτε να έχετε έναν εφεδρικό δίσκο στη συστοιχία ο οποίος θα πάρει τη θέση του χαλασμένου δίσκου σε περίπτωση κάποιου σφάλματος. RAID5 Είναι ένας καλός συμβιβασμός μεταξύ της ταχύτητας, της αξιοπιστίας και της διαθεσιμότητας (redundancy) των δεδομένων. Το RAID5 διαχωρίζει τα εισερχόμενα δεδομένα σε λωρίδες και τα μοιράζει εξίσου σε όλους τους δίσκους έκτος από έναν (όπως στο RAID0). Αντίθετα από το RAID0, το RAID5 υπολογίζει και την πληροφορία για την ισοτιμία, η οποία εγγράφεται στον υπόλοιπο δίσκο. Ο δίσκος με την πληροφορία ισοτιμίας δεν είναι στατικός (αυτό θα ονομαζόταν RAID4), άλλα αλλάζει περιοδικά, έτσι ώστε η πληροφορία ισοτιμίας να κατανέμεται εξίσου σε όλους τους δίσκους. Όταν ένας από τους δίσκους χαλάσει, το χαμένο μέρος των πληροφοριών μπορεί να υπολογιστεί από τα υπόλοιπα δεδομένα και την ισοτιμία τους. Το RAID5 πρέπει να αποτελείται από τρεις τουλάχιστον ενεργές κατατμήσεις. Προαιρετικά μπορείτε να έχετε έναν εφεδρικό δίσκο στη συστοιχία ο οποίος θα πάρει τη θέση του χαλασμένου δίσκου σε περίπτωση κάποιου σφάλματος.   Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, το RAID5 έχει τον ίδιο βαθμό αξιοπιστίας με το RAID1 ενώ επιτυγχάνει μικρότερη διαθεσιμότητα. Από την άλλη μπορεί να είναι λίγο πιο αργό στην λειτουργιά ανάγνωσης από το RAID0 λόγω του υπολογισμού της πληροφορίας ισοτιμίας. RAID6 Είναι παρόμοιο με το RAID5 εκτός από το ότι χρησιμοποιεί δύο συσκευές αποθήκευσης ισοτιμίας αντί για μία. Μια συστοιχία RAID6 μπορεί να αντέξει την απώλειας μέχρι και δύο δίσκων. RAID10 Το RAID10 συνδυάζει το striping (όπως και το RAID0) και τον κατοπτρισμό (όπως στο RAID1). Δημιουργεί n αντίγραφα των εισερχομένων δεδομένων και τα κατανέμει στις διάφορες κατατμήσεις έτσι ώστε κανένα αντίγραφο των ίδιων δεδομένων να μην βρίσκεται στην ίδια συσκευή με κάποιο άλλο. Η προκαθορισμένη τιμή για το n είναι 2, αλλά μπορεί να οριστεί διαφορετικά για εγκατάσταση στην κατάσταση έμπειρου χρήστη. Ο αριθμός των κατατμήσεων πρέπει να είναι τουλάχιστον n. Το RAID10 έχει διαφορετικές διατάξεις για την κατανομή των αντιγράφων. Η προκαθορισμένη είναι αυτή των "κοντινών" (near) αντιγράφων. Στην διάταξη αυτή όλα τα αντίγραφα βρίσκονται περίπου στην ίδια μετατόπιση (offset) σε όλους τους δίσκους. Η διάταξη "μακρινών" (far) αντιγράφων έχει διαφορετικές μετατοπίσεις για τα αντίγραφα στους δίσκους. Στη διάταξη αντιγράφων "μετατόπισης" (offset) αντιγράφεται ολόκληρη η λωρίδα (stripe) και όχι τα ξεχωριστά αντίγραφα. Το RAID10 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη αξιοπιστίας και διαθεσιμότητας χωρίς το μειονέκτημα του υπολογισμού της ισοτιμίας. Ανακεφαλαιώνοντας: ┌──────┬─────────┬───────────┬───────────┬────────────────────────────────────┐ │ │ │ │ Επιβιώνει │ │ │Τύπος │Ελάχιστες│ Εφεδρική │ από την │ Διαθέσιμος Χώρος │ │ │Συσκευές │ Συσκευή │ αστοχία │ │ │ │ │ │ δίσκου; │ │ ├──────┼─────────┼───────────┼───────────┼────────────────────────────────────┤ │ │ │ │ │Το μέγεθος του μικρότερου τμήματος │ │RAID0 │2 │no │no │πολλαπλασιασμένου με το πλήθος των │ │ │ │ │ │συσκευών στη συστοιχία RAID │ ├──────┼─────────┼───────────┼───────────┼────────────────────────────────────┤ │RAID1 │2 │προαιρετικό│ναι │Μέγεθος του μικρότερου τμήματος στη │ │ │ │ │ │συστοιχία RAID │ ├──────┼─────────┼───────────┼───────────┼────────────────────────────────────┤ │ │ │ │ │Το μέγεθος του μικρότερου τμήματος │ │RAID5 │3 │προαιρετικό│ναι │πολλαπλασιασμένου επί (το πλήθος των│ │ │ │ │ │συσκευών στη συστοιχία RAID μείον │ │ │ │ │ │μια) │ ├──────┼─────────┼───────────┼───────────┼────────────────────────────────────┤ │ │ │ │ │Το μέγεθος της μικρότερης κατάτμησης│ │RAID6 │4 │προαιρετικό│ναι │πολλαπλασιασμένο με (τον αριθμό των │ │ │ │ │ │συσκευών στη συστοιχία RAID μείον │ │ │ │ │ │δύο) │ ├──────┼─────────┼───────────┼───────────┼────────────────────────────────────┤ │ │ │ │ │Σύνολο όλων των κατατμήσεων │ │RAID10│2 │προαιρετικό│ναι │διαιρεμένο με τον αριθμό των │ │ │ │ │ │αντιγράφων των κομματιών (chunk) │ │ │ │ │ │(εξ' ορισμού έχει την τιμή δύο) │ └──────┴─────────┴───────────┴───────────┴────────────────────────────────────┘ Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με το RAID σε λογισμικό, ρίξτε μια ματιά στην ιστοσελίδα Software RAID HOWTO. Για να δημιουργήσετε μια συσκευή MD, απαιτούνται τα τμηματα από τα οποία επιθυμείτε να αποτελείται, σημειωμένα για χρήση σε συστοιχία RAID. (Αυτό επιτυγχάνεται με το προγραμμα κατάτμησης στο μενού Ρυθμίσεις τμήματος από όπου πρέπει να επιλέξετε Χρήση ως: → φυσική μονάδα για RAID.) Σημείωση Βεβαιωθείτε ότι το σύστημα μπορεί να εκκινηθεί με το σχήμα διαμέρισης που σχεδιάζετε. Γενικά, θα είναι απαραίτητο, αν χρησιμοποιείτε RAID για το ριζικό σύστημα αρχείων (/), να δημιουργήσετε μια ξεχωριστή κατάτμηση /boot. Οι περισσότεροι φορτωτές εκκίνησης (συμπεριλαμβανομένων των lilo και grub) υποστηρίζουν κατοπτρικό (όχι striped!) RAID1, οπότε το να χρησιμοποιήσετε για παράδειγμα RAID5 για τη ριζική κατάτμηση / και RAID1 για την κατάτμηση /boot είναι μια δυνατή επιλογή. Προειδοποίηση Η υποστήριξη συσκευών MD είναι μια σχετικά καινούρια προσθήκη στον εγκαταστάτη. Πιθανόν να αντιμετωπίσετε προβλήματα για μερικά επίπεδα RAID καθώς και σε συνδυασμό με μερικούς φορτωτές εκκίνησης αν προσπαθήσετε να χρησιμοποιήστε MD ως ριζικό σύστημα αρχείων (/). Για έμπειρους χρήστες, είναι πιθανόν μερικά από αυτά τα προβλήματα να ξεπεραστούν εκτελώντας μερικά από τα βήματα ρυθμίσεων ή εγκατάστασης με το χέρι μέσα από ένα κέλυφος. Στη συνεχεία, μέσα από το κύριο μενού του partman θα πρέπει να επιλέξετε Ρύθμιση RAID σε λογισμικό. (Το μενού αυτό θα εμφανιστεί μόνο μετά την σήμανση τουλάχιστον μιας κατάτμησης για χρήση σαν φυσικού τόμου για RAID.) Στην πρώτη οθόνη της εντολής mdcfg επιλέξτε απλά Δημιουργία μονάδας MD. Θα σας παρουσιαστεί μία λίστα των υποστηριζομένων τύπων μονάδων MD, από τους οποίους πρέπει να διαλέξετε έναν (π.χ. RAID1). Ό,τι ακολουθεί εξαρτάται από τον τύπο μονάδας MD που επιλέξατε. ● Η RAID0 είναι απλή -- θα σας παρουσιαστεί μία λίστα των διαθέσιμων  RAID τμημάτων και το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να επιλέξετε τα τμήματα που θα αποτελέσουν την μονάδα MD. ● Το RAID1 είναι λίγο πιο πολύπλοκο. Πρώτα, θα σας ζητηθεί να εισάγετε το πλήθος των ενεργών και το πλήθος των εφεδρικών συσκευών που θα αποτελέσουν την πολλαπλή συσκευή MD. Στη συνέχεια, θα πρέπει να επιλέξετε από τη λίστα των διαθέσιμων κατατμήσεων RAID αυτές που θα είναι ενεργές και στη συνέχεια αυτές που θα είναι εφεδρικές. Το πλήθος των επιλεγμένων κατατμήσεων θα πρέπει να είναι το ίδιο με τον αριθμό που δόθηκε νωρίτερα. Μην ανησυχείτε. Αν κάνετε κάποιο λάθος και επιλέξετε διαφορετικό αριθμό κατατμήσεων, ο debian-installer δεν θα σας αφήσει να συνεχίσετε μέχρι να διορθώσετε το πρόβλημα. ● Η διαδικασία ρύθμισης για το RAID5 είναι ανάλογη αυτής για το RAID1 με την εξαίρεση ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τουλάχιστον τρεις ενεργές κατατμήσεις. ● Για το RAID6 υπάρχει μια διαδικασία ρύθμισης ανάλογη αυτής για το RAID1 με την εξαίρεση ότι θα απαιτούνται τουλάχιστον τέσσερις ενεργές κατατμήσεις. ● Το RAID10 έχει επίσης μια ανάλογη διαδικασία ρύθμισης με το RAID1 εκτός από την κατάσταση έμπειρου χρήστη. Στην κατάσταση αυτή, ο debian-installer θα σας ρωτήσει για τη διάταξη της συστοιχίας. Αυτή έχει δύο μέρη. Το πρώτο είναι ο τύπος της διάταξης. Είναι n (για "κοντινά" αντίγραφα), f (για "μακρινά" αντίγραφα), ή o (για αντίγραφα offset). Το δεύτερο μέρος είναι ο αριθμός των αντιγράφων που θα γίνονται για τα δεδομένα. Πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τόσες ενεργές συσκευές ώστε όλα τα αντίγραφα να κατανέμονται σε διαφορετικούς δίσκους. Είναι απόλυτα εφικτό να έχετε ταυτόχρονα διαφορετικούς τύπους συσκευών MD. Παραδείγματος χάριν αν διαθέτετε τρεις σκληρούς δίσκους 200 GΒ για δημιουργία MD, η κάθε μια δυο κατατμήσεις των 100 GB, μπορείτε να συνδυάσετε τις πρώτες κατατμήσεις και των τριών δίσκων σε ένα RAID0 (γρήγορη κατάτμηση για επεξεργασία εικόνας μεγέθους 300 GB) και να χρησιμοποιήσετε τις άλλες τρεις κατατμήσεις (2 ενεργές και μία εφεδρική) για τη δημιουργία ενός RAID1 (αρκετά αξιόπιστη κατάτμηση μεγέθους 100 GB σαν /home). Μετά την οργάνωση των μονάδων MD σύμφωνα με τις προτιμήσεις σας, μπορείτε να επιλέξετε Ολοκλήρωση της mdcfg επιστρέφοντας πίσω στο προγραμμα κατάτμησης για να δημιουργήσετε συστήματα αρχείων στις νέες σας μονάδες MD και να ορίσετε γι’αυτές τα συνήθη χαρακτηριστικά όπως τα σημεία προσάρτησης. 6.3.2.4. Ρύθμιση του Διαχειριστή Λογικών Τόμων (LVM) Εάν δουλεύετε με υπολογιστές σε επίπεδο διαχειριστή συστήματος ή “ προχωρημένου” χρήστη, έχετε αντιμετωπίσει σίγουρα την κατάσταση όπου κάποιο τμήμα δίσκων (συνήθως το σημαντικότερο) εμφανίζεται να μην έχει χώρο, ενώ κάποιο άλλο τμήμα χρησιμοποιούνταν ελάχιστα. και έπρεπε να τακτοποιήσετε αυτή την κατάσταση με την μετακίνηση διαφόρων, δημιουργία ψευδοσυνδέσμων, κλπ Για να αποφύγετε την κατάσταση που περιγράψαμε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον Διαχειριστή Λογικών Τόμων (LVM). Μιλώντας άπλα, με τον LVM μπορείτε να συνδυάσετε τις κατατμήσεις σας (φυσικοί τόμοι στη γλώσσα του LVM) για να σχηματίσετε έναν εικονικό δίσκο (τον επονομαζόμενο ομάδα τόμου), ο οποίος κατόπιν μπορεί να διαιρεθεί σε εικονικές κατατμήσεις (λογικούς τόμους). Η ουσία έγκειται στο ότι οι λογικοί τόμοι (και φυσικά και οι υποκείμενές τους ομάδες τομών) μπορούν να εκτείνονται μεταξύ αρκετών φυσικών συσκευών δίσκων. Όταν λοιπόν διαπιστώσετε ότι χρειάζεστε περισσότερο χώρο για την παλιά σας κατάτμηση /home των 160GB, μπορείτε απλώς να προσθέσετε στον υπολογιστή σας έναν νέο δίσκο 300GB, να τον συνδυάσετε με την υπάρχουσα ομάδα τόμων σας και στη συνέχεια να αλλάξετε το μέγεθος του λογικού τόμου που περιέχει το σύστημα αρχείων /home και ιδού -- οι χρήστες σας έχουν και πάλι χώρο στην ανανεωμένη κατάτμηση των 460GB. Αυτό το παράδειγμα φυσικά είναι λίγο απλοποιημένο. Εάν δεν το έχετε διαβάσει ήδη, θα πρέπει να συμβουλευτείτε το LVM HOWTO. Η ρύθμιση του LVM στον debian-installer είναι αρκετά απλή και πλήρως υποστηριζόμενη μέσα στο πρόγραμμα partman. Καταρχήν θα πρέπει να σημειώσετε τις κατατμήσεις που θα χρησιμοποιηθούν σαν φυσικοί τόμοι για LVM. Aυτό γίνεται με το μενού Ρυθμίσεις κατατμήσεων όπου και θα πρέπει να επιλέξετε Χρήση σαν: → φυσικός τόμος για LVM. Όταν επιστρέψετε στην κύρια οθόνη του partman θα δείτε μια καινούρια επιλογή Ρύθμιση του Διαχειριστή Λογικών Τόμων (LVM). Όταν την κάνετε, θα ρωτηθείτε καταρχήν να επιβεβαιώσετε τις αλλαγές που εκκρεμούν στον πίνακα διαμέρισης (αν υπάρχουν κάποιες) και στη συνέχεια θα εμφανιστεί το μενού ρύθμισης του LVM. Πάνω από το μενού εμφανίζεται μια περίληψη της ρύθμισης αυτής. Το ίδιο το μενού είναι ευαίσθητο στις επιλογές και εμφανίζει μόνο τις έγκυρες ενέργειες. Οι πιθανές ενέργειες είναι: ● Εμφάνιση λεπτομερειών ρύθμισης: εμφανίζει την δομή της συσκευής LVM, ονόματα και μεγέθη των λογικών τόμων και άλλα ● Δημιουργία ομάδας τόμων ● Δημιουργία λογικού τόμου ● Διαγραφή λογικού τόμου ● Διαγραφή λογικού τόμου ● Επέκταση λογικού τόμου ● Συρρίκνωση ομάδας τόμων ● Ολοκλήρωση: επιστροφή στην κύρια οθόνη του partman Χρησιμοποιήστε τις επιλογές σ' αυτό το μενού για να δημιουργήσετε αρχικά μια ομάδα τόμων και στην συνέχεια να δημιουργήσετε τους λογικούς σας τόμους μέσα σ' αυτήν. Μετά την επιστροφή σας στην κύρια οθόνη του partman, θα δείτε όλους του λογικούς τόμους που δημιουργήθηκαν με τον ίδιο τρόπο που βλέπετε και τις συνηθισμένες κατατμήσεις (και μπορείτε να τους διαχειριστείτε σαν τέτοιες). 6.3.2.5. Ρύθμιση Κρυπτογραφημένων Τόμων Ο debian-installer σας επιτρέπει να διαμορφώσετε κρυπτογραφημένες κατατμήσεις. Κάθε αρχείο που γράφετε σε μια τέτοια κατάτμηση σώζεται αμέσως στην συσκευή σε κρυπτογραφημένη μορφή. Η πρόσβαση στα κρυπτογραφημένα δεδομένα παρέχεται μόνο μετά την εισαγωγή της συνθηματικής φράσης που χρησιμοποιήσατε όταν δημιουργήσατε αρχικά την κρυπτογραφημένη κατάτμηση. Αυτό το γνώρισμα είναι χρήσιμο για την προστασία ευαίσθητων δεδομένων σε περίπτωση που κλαπεί ο φορητός υπολογιστής σας ή ο σκληρός σας δίσκος. Ο δράστης μπορεί να έχει φυσική πρόσβαση στον σκληρό δίσκο, αλλά μην γνωρίζοντας την σωστή συνθηματική φράση τα δεδομένα στον δίσκο θα μοιάζουν σαν τυχαίοι χαρακτήρες. Οι δυο σημαντικότερες κατατμήσεις για κρυπτογράφηση είναι: η κατάτμηση home, όπου βρίσκονται τα προσωπικά σας δεδομένα, και η κατάτμηση swap, όπου πιθανόν να αποθηκεύονται ευαίσθητα δεδομένα προσωρινά στην διάρκεια χρήσης του συστήματος. Φυσικά, τίποτα δεν σας αποτρέπει από το να κρυπτογραφήσετε όποιες άλλες κατατμήσεις μπορεί να έχουν ενδιαφέρον για σας. Για παράδειγμα, την κατάμηση /var όπου διακομιστές βάσεων δεδομένων, αλλληλογραφίας ή εκτυπώσεων αποθηκεύουν τα δεδομένα τους Σημείωση Παρακαλούμε να σημειώσετε ότι η απόδοση των κρυπτογραφημένων κατατμήσεων θα είναι μικρότερη από των μη κρυπτογραφημένων επειδή τα δεδομένα θα πρέπει να αποκρυπτογραφούνται και να κρυπτογραφούνται για κάθε εγγραφή ανάγνωση. Η επίδραση στην απόδοση εξαρτάται από την ταχύτητα του επεξεργαστή σας, τον αλγόριθμο κρυπτογράφησης και το μήκος του κλειδιού κρυπτογράφησης. Για να χρησιμοποιήσετε κρυπτογράφηση θα πρέπει πρώτα να δημιουργήσετε μια καινούρια κατάτμηση επιλέγοντας κάποιον ελεύθερο χώρο στο κυρίως μενού διαμέρισης. Μια άλλη δυνατότητα είναι να διαλέξετε μιαν υπάρχουσα κατάτμηση (πχ. μια συνηθισμένη κατάτμηση, έναν λογικό τόμο LVM ή RAID). Στο μενού Ρυθμίσεις κατατμήσεων θα πρέπει να διαλέξετε φυσικός τόμος για κρυπτογράφηση από την επιλογή Χρήση σαν:. Το μενού τότε θα αλλάξει ώστε να συμπεριλάβει διάφορες δυνατότητες κρυπτογρφησης για την κατάτμηση. Ο debian-installer υποστηρίζει αρκετές μεθόδους κρυπτογράφησης. Η προεπιλεγμένη μέθοδος είναι η dm-crypt (η οποία συμπεριλαμβάνεται σε νεώτερους πυρήνες του Linux, με την δυνατότητα υποστήριξης φυσικών τόμων LVM). Η άλλη είναι η loop-AES (που είναι παλιότερη και συντηρείται ανεξάρτητα από τον πηγαίο κώδικα του πυρήνα του Linux). Εκτός και αν έχετε σοβαρο λόγυς για να μην το κάνετε, συνιστούμε να χρησιμοποιήσετε την προεπιλεγμένη μέθοδο. Καταρχήν, ας κοιτάξουμε τις επιλογές που έχετε διαθέσιμες αν επιλέξετε την μέθοδο Device-mapper (dm-crypt) σαν μέθοδο κρυπτογράφησης. Όπως πάντα, σε περίπτωση αμφιβολίας, χρησιμοποιήστε τις προεπιλογές, επειδή έχουν επιλεγεί με προσοχή έχοντας στο μυαλό την ασφάλεια. Αλγόριθμος κρυπτογράφησης: aes Αυτή η επιλογή σας επιτρέπει να διαλέξετε τον αλγόριθμο κρυπτογράφησης ( cipher) που θα χρησιμοποιηθεί για την κρυπτογράφηση των δεδομένων στην κατάτμηση. Ο debian-installer υποστηρίζει προς το παρόν τους ακόλουθους block αλγορίθμους: aes, blowfish, serpent, και twofish. Η συζήτηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών αυτών των διαφορετικών αλγορίθμων ξεφεύγει από τους σκοπούς του παρόντος κειμένου, παρόλα αυτά ίσως βοηθήσει την απόφασή σας το να ξέρετε ότι το 2000 ο αλγόριθμος AES επιλέχθηκε από τον Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (ΑNIST) σαν ο πρότυπος αλγόριθμος κρυπτογράφησης για την προστασία ευαίσθητων πληροφοριών στον 21ο αιώνα. Μέγεθος κλειδιού: 256 Εδώ μπορείτε να προσδιορίσετε το μέγεθος του κλειδιού κρυπτογράφησης. Με ένα μεγαλύτερο κλειδί, βελτιώνεται γενικά η δύναμη της κρυπτογράφησης. Από την άλλη πλευρά, η αύξηση του μήκους του κλειδιού έχει αρνητική επίδραση στην απόδοση του συστήματος. Τα διαθέσιμα μήκη κλειδιών ποικίλουν ανάλογα με τον αλγόριθμο. Αλγόριθμος IV: cbc-essiv:sha256 O αλγόριθμος Initialization Vector ή αλγόριθμος IV χρησιμοποιείται στην κρυπτογραφία για να διασφαλιστεί ότι η εφαρμογή της ίδιας κωδικοποίησης στα ίδια δεδομένα καθαρού κειμένου με το ίδιο κλειδί παράγει πάντα ένα μοναδικό κρυπτογραφημένο κείμενο. Η ιδέα είναι να αποτρέψει τον επιτιθέμενο από το να συνάγει πληροφορία από επαναλαμβανόμενους σχηματισμούς στα κρυπτογραφημένα δεδομένα. Από τις εναλλακτικές λύσεις που παρέχονται η προεπιλεγμένη cbc-essiv:sha256 είναι αυτή τη στιγμή η λιγότερο ευάλλωτη σε γνωστές επιθέσεις. Χρησιμοποιήστε τις άλλες εναλλακτικές μόνο αν πρέπει να εξασφαλίσετε συμβατότητα με κάποιο προηγούμενα εγκατεστημένο σύστημα που δεν είναι ικανό να χρησιμοποιήσει νεώτερους αλγόριθμους. Κλειδί κρυπτογράφησης: Συνηθηματική φράση Εδώ μπορείτε να επιλέξετε τον τύπο του κλειδιού κρυπτογράφησης γι αυτήν την κατάτμηση. Συνθηματική φράση Το κλειδί κρυπτογράφησης θα υπολογιστεί ^[14] με βάση μια συνθηματική φράση που μπορείτε να εισάγετε στη συνέχεια της διαδικασίας. Τυχαίο κλειδί Ένα καινούριο κλειδί κρυπτογράφησης θα δημιουργείται από τυχαία δεδομένα κάθε φορά που θα προσπαθείτε να χρησιμοποιήσετε την κρυπτογραφημένη κατάτμηση. Με άλλα λόγια: σε κάθε κλείσιμο του υπολογιστή, το περιεχόμενο της κατάτμησης θα χάνεται καθώς το κλειδί σβήνεται από την μνήμη. (Φυσικά, θα μπορούσατε να μαντέψετε το κλειδί με μια ωμή επίθεση αλλά, αν δεν υπάρχει μια γνωστή αδυναμία στον αλγόριθμο κρυπτογράφησης, αυτό δεν είναι εφικτό στη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής). Τυχαία κλειδιά είναι χρήσιμα για κατατμήσεις swap γιατί δεν θα είσαστε υποχρεωμένοι να ασχολείστε με την απομνημόνευση της συνθηματικής φράσης ή το wiping ευαίσθητης πληροφορίας από την κατάτμηση swap πριν το κλείσιμο του υπολογιστή σας. Σημαίνει, όμως, και ότι δεν θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την λειτουργία “suspend-to-disk” που προσφέρεται από νεώτερους πυρήνες του Linux καθώς είναι αδύνατον (στην περίπτωση της επόμενης επανεκκίνησης) να ανακτήσετε τα suspended δεδομένα που έχουν εγγραφεί στην κατάτμηση swap. Διαγραφή δεδομένων: ναι Καθορίζει το αν τα περιεχόμενα αυτής της κατάτμησης θα υπερεγγράφονται με τυχαία δεδομένα πριν την ρύθμιση της για κρυπτογράφηση. Αυτό συνιστάται γιατί διαφορετικά είναι πιθανόν για έναν επιτιθέμενο να διαπιστώσει ποια μέρη της κατάτμησης είναι σε χρήση και ποια όχι. Επιπρόσθετα, αυτό θα κάνει δυσκολότερη και την επανάκτηση οποιωνδήποτε δεδομένων έχουν απομείνει από προηγούμενες εγκαταστήσεις.^[15]. Αν επιλέξετε Μέθοδος κρυπτογράφησης: → Loopback (loop-AES), το μενού θα αλλάξει παρέχοντας τις ακόλουθες επιλογές: Κρυπτογράφηση: AES256 Για την μέθοδο loop-AES, σε αντίθεση με την dm-crypt, οι επιλογές για την κρυπτογράφηση και το μέγεθος του κλειδιού συνδυάζονται, οπότε μπορείτε να τα επιλέξετε ταυτόχρονα. Παρακαλούμε δείτε τις προηγούμενες ενότητες σχετικά με τους αλγόριθμους κρυπτογράφησης και τα μεγέθη κλειδιών για περισσότερες πληροφορίες. Κλειδί κρυπτογράφησης: Keyfile (GnuPG) Εδώ μπορείτε να επιλέξετε τον τύπο του κλειδιού κρυπτογράφησης γι' αυτήν την κατάτμηση. Αρχείο κλειδιού (GnuPG) Το κλειδί κρυπτογράφησης θα δημιουργηθεί από τυχαία δεδομένα στην διάρκεια της εγκατάστασης. Επιπλέον, το κλειδί αυτό θα κρυπτογραφηθεί με το πρόγραμμα GnuPG, οπότε για να το χρησιμοποιήσετε, θα πρέπει να εισάγετε την σωστή συνθηματική φράση (θα σας ζητηθεί να δώσετε μια τέτοια αργότερα στην διάρκεια της διαδικασίας). Τυχαίο κλειδί Παρακαλώ δείτε την ενότητα για τα τυχαία κλειδιά παραπάνω. Διαγραφή δεδομένων: ναι Παρακαλώ δείτε την ενότητα για την διαγραφή των δεδομένων παραπάνω. Αφού έχετε επιλέξει τις επιθυμητές παραμέτρους για τις κρυπτογραφημένες σας κατατμήσεις, επιστρέψτε στο κύριο μενού διαμέρισης. Εκεί θα πρέπει να υπάρχει τώρα ένα καινούριο στοιχείο με το όνομα Ρύθμιση κρυπτογραφημένων τόμων. Αφού το επιλέξετε, θα σας ζητηθεί να επιβεβαιώσετε την διαγραφή των δεδομένων στις κατατμήσεις που έχουν επισημανθεί για διαγραφή και πιθανόν επιπλέον ενέργειες όπως η εγγραφή ενός καινούριου πίνακα διαμέρισης. Για μεγάλες κατατμήσεις αυτό μπορεί να διαρκέσει αρκετό χρόνο. Στη συνέχεια θα σας ζητηθεί να εισάγετε μια συνθηματική φράση για τις κατατμήσεις που έχετε ρυθμίσει να χρησιμοποιούν μια τέτοια φράση. Καλές συνθηματικές φράσεις θα πρέπει να έχουν μήκος μεγαλύτερο από 8 χαρακτήρες, να είναι ένα μείγμα γραμμάτων, αριθμ και άλλων χαρακτήρων και δεν θα πρέπει να περιέχουν συνηθισμένες λέξεις από το λεξικό ή πληροφορία που εύκολα μπορεί να συσχετιστεί με σας (όπως ημερομηνιες γέννησης, hobby, ονόματα κατοικιδίων, ονόματα μελών της οικογένειάς σας ή συγγενών, κ.λπ.). Προειδοποίηση Πριν εισάγετε οποιεσδήποτε συνθηματικές φράσεις, θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι το πληκτρολόγιό σας είναι σωστά ρυθμισμένο και παράγει τους αναμενόμενους χαρακτήρες. Αν δεν είσαστε σίγουροι, μπορείτε να αλλάξετε στην δεύτερη εικονική κονσόλα και να πληκτρολογήσετε κάποιο κείμενο στο προτρεπτικό. Αυτό εξασφαλίζει ότι δεν θα εκπλαγείτε αργότερα, πχ. προσπαθώντας να εισάγετε μια συνθηματική φράση χρησιμοποιώντας ένα πληκτρολόγιο με διάταξη qwerty ενώ χρησιμοποιήσατε διάταξη azerty κατά την εγκατάσταση. Μια τέτοια κατάσταση μπορεί να οφείλεται σε αρκετούς λόγους. Πιθανόν να αλλάξατε σε μια άλλη διάταξη πληκτρολογίου στη διάρκεια της εγκατάστασης, ή η διάταξη που επιλέξατε να μην είχε ακόμα ρυθμιστεί όταν εισάγατε την συνθηματική φράση για το ριζικό σύστημα αρχείων. Αν επιλέξατε να χρησιμοποιήσετε άλλες μεθόδους εκτός της συνθηματικής φράσης για την δημιουργία κλειδιών κρυπτογράφησης, αυτά θα δημιουργηθούν τώρα. Επειδή ο πυρήνας μπορεί να μην έχει συγκεντρώσει ακόμα ένα ικανό ποσό εντροπίας σ' αυτό το πρώιμο στάδιο της εγκατάστασης, η διαδικασία πιθανόν να διαρκέσει αρκετό χρόνο. Μπορείτε να βοηθήσετε στην επιτάχυνση της διαδικασίας παράγοντας εντροπία, πχ. πατώντας πλήκτρα στην τύχη ή περνώντας στο κέλυφος στην δεύτερη εικονική κονσόλα και παράγοντας κάποια δραστηριότητα στον δίσκο ή στο δίκτυο (κατεβάζοντας κάποια αρχεία, στέλνοντας μεγάλα αρχεία στο /dev/null κ.λπ.). Αυτό θα πρέπει να επαναληφθεί για κάθε κατάτμηση που πρόκειται να κρυπτογραφηθεί. Αφού επιστρέψετε στο κύριο μενού διαμέρισης, θα δείτε όλες τις κρυπτογραφημένες κατατμήσεις σαν επιπρόσθετες κατατμήσεις που μπορείτε να ρυθμίσετε ακριβώς όπως και τις συνηθισμένες κατατμήσεις. Το ακόλουθο παράδειγμα δείχνει δυο διαφορετικούς τόμους. Ο πρώτος είναι κρυπτογραφημένος με την μέθοδο dm-crypt, ο δεύτερος με την loop-AES. Κρυπτογραφημένος τόμος (sda2_crypt) - 115.1 GB Linux device-mapper #1 115.1 GB F ext3 Loopback (loop0) - 515.2 MB AES256 keyfile #1 515.2 MB F ext3 Τώρα είναι η στιγμή που θα πρέπει να αποδώσετε σημεία προσάρτησης στους τόμους και αν θέλετε να αλλάξετε τους τύπους των συστημάτων αρχείων αν τα προεπιλεγμένα δεν σας ταιριάζουν. Ένα πράγμα που θα πρέπει να σημειώσετε εδώ είναι τα στοιχεία ταυτοποίησης (identifiers) στις παρενθέσεις (sda2_crypt και loop0 στην προκειμένη περίπτωση) και τα σημεία προσάρτησης που αποδώσατε σε κάθε κρυπτογραφημένο τόμο. Θα χρειαστείτε αυτήν την πλησροφορία στη συνέχεια όταν εκκινήσετε το καινούριο σας σύστημα. Οι διαφορές ανάμεσα στην συνηθισμένη διαδικασία εκκίνησης και την διαδικασία εκκίνησης που εμπλέκει και κρυπτογράφηση θα καλυφθούν αργότερα στην ενότητα Τμήμα 7.2, “Προσάρτηση κρυπτογραφημένων τόμων”.σ Όταν είσαστε ικανοποιημένοι με το σχήμα διαμέρισης, συνεχίστε την εγκατάσταση. 6.3.3. Εγκατάσταση του Βασικού Συστήματος Αν κι αυτό το στάδιο είναι το λιγότερο προβληματικό, καταναλώνει έναν σημαντικό χρόνο της εγκατάστασης επειδή αφορά το κατέβασμα, την επαλήθευση και την αποσυμπίεση ολόκληρου του βασικού σύστηματος. Εάν έχετε αργό υπολογιστή ή δικτυακή σύνδεση, αυτό το στάδιο μπορεί να διαρκέσει για πολύ ώρα. Στη διάρκεια της εγκατάστασης του βασικού συστήματος, τα μηνύματα για την αποσυμπίεση και ρύθμιση των πακέτων κατευθύνονται στο τερματικό tty4. Έχετε πρόσβαση σ' αυτό πατώντας Left Alt+F4. Επιστρέφετε στο κυρίως μενού εγκατάστασης με τον συνδυασμό Left Alt+F1. Tα μηνύματα αποσυμπίεσης/ρύθμισης που δημιουργούνται σ' αυτή τη φάση επίσης σώζονται στο /var/log/syslog. Μπορείτε να τα ελέγξετε εκεί αν η εγκατάσταση γίνεται μέσω μιας σειριακής κονσόλας. Θα εγκατασταθεί ένα πυρήνας Linux, ως τμήμα της εγκατάστασης. Με την προκαθορισμένη προτεραιότητα, ο εγκαταστάτης θα διαλέξει ένα πυρήνα που ταιριάζει πιο πολύ στο υλικό σας. Στις καταστάσεις χαμηλότερης προτεραιότητας, θα είστε σε θέση να επιλέξετε από μια λίστα διαθεσίμων πυρήνων. 6.3.4. Ρύθμιση των Χρηστών και των Κωδικών Πρόσβασης Μετά την εγκατάσταση του βασικού συστήματος, ο εγκαταστάτης θα σας επιτρέψει να ορίσετε τον λογαριασμό του χρήστη “root” και/ή έναν λογαριασμό για τον πρώτο (απλό) χρήστη. Λογαριασμοί άλλων χρηστών μπορούν να δημιουργηθούν μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης. 6.3.4.1. Ορίστε τον κωδικό πρόσβασης για τον χρήστη Root O λογαριασμός του χρήστη root λέγεται συχνά και λογαριασμός root. Είναι ο λογαριασμός με την πρόσβαση που παρακάμπτει κάθε προστασία ασφάλειας στο σύστημά σας. Ο λογαριασμός αυτός πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για την εκτέλεση διαφόρων διαχειριστικών εργασιών στο σύστημα και για όσο το δυνατόν συντομότερο χρονικό διάστημα. Κάθε κωδικός πρόσβασης που δημιουργείτε πρέπει να έχει τουλάχιστον 6 χαρακτήρες, τόσο κεφαλαίους όσο και πεζούς καθώς και χαρακτήρες στίξης.Προσέξτε ιδιαίτερα όταν ρυθμίζετε τον κωδικό πρόσβασης για τον χρήστη root καθώς ο λογαριασμός του χρήστη αυτού είναι τόσο ισχυρός. Αποφύγετε την χρήση οποιωνδήποτε λέξεων από το λεξικό ή οποιαδήποτε προσωπική πληροφορία που θα μπορούσε κανείς να μαντέψει. Αν κάποιος σας πει ότι χρειάζεται τον κωδικό σας πρόσβασης σαν root να είστε εξαιρετικά επιφυλακτικοί. Δεν θα έπρεπε συνήθως να δώσετε ποτέ τον κωδικό αυτόν πρόσβασης εκτός αν διαχειρίζεστε ένα μηχάνημα με περισσότερους από έναν διαχειριστές συστήματος. 6.3.4.2. Δημιουργία ενός απλού χρήστη Στο σημείο αυτό το σύστημα θα σας ρωτήσει αν θέλετε να δημιουργήσετε έναν λογαριασμό απλού χρήστη. Αυτός ο λογαριασμός θα μπορεί να είναι ο κύριος λογαριασμός προσωπικής σας πρόσβασης στο σύστημα. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε το λογαριασμό root για την προσωπική σας είσοδο στο σύστημα. Γιατί όχι; Λοιπόν, ένας καταρχήν λόγος που πρέπει να αποφύγετε τη χρήση των προνομίων του χρήστη root είναι το ότι μπορείτε πολύ εύκολα να κάνετε ανεπανόρθωτη ζημιά στο σύστημα σαν root. Ένας άλλος λόγος είναι ότι έτσι μπορεί να παρασυρθείτε ώστε να τρέξετε ένα πρόγραμμα Δούρειο Ίππο, δηλ. ένα πρόγραμμα που εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες του λογαριασμού root σαν υπερ-χρήστη ώστε να παραβιάσει την ασφάλεια του συστήματός σας πίσω από την πλάτη σας.Οποιοδήποτε καλό βιβλίο πάνω στην διαχείριση Unix συστημάτων καλύπτει αυτό το θέμα με λεπτομέρειες. -- σκεφτείτε σοβαρά να διαβάσετε ένα από αυτά τα βιβλία αν δεν είστε εξοικειωμένοι με τα θέματα αυτά. Αρχικά θα παροτρυνθείτε για το πλήρες όνομα του χρήστη, Μετά θα σας ζητηθεί να δώσετε ένα όνομα χρήστη για τον λογαριασμό; γενικά το μικρό σας όνομα ή κάτι ανάλογο θα είναι αρκετό και πραγματικά αυτό είναι η προεπιλογή. Τέλος θα σας ζητηθεί να δώσετε ένα κωδικό πρόσβασης για τον λογαριασμό. Αν σε οποιαδήποτε άλλη φάση μετά την εγκατάσταση θελήσετε να δημιουργήσετε έναν άλλο λογαριασμό χρησιμοποιήσετε την εντολή adduser. 6.3.5. Εγκατάσταση Επιπρόσθετου Λογισμικού Στο σημείο αυτό έχετε στη διάθεσή σας ένα χρησιμοποιήσιμο αλλά περιορισμένο σύστημα. Οι περισσότεροι χρήστες θα θέλουν να εγκαταστήσουν επιπλέον λογισμικό στο σύστημά τους ώστε να το προσαρμόσουν στις ανάγκες τους, κι αυτό το επιτρέπει ο εγκαταστάτης. Αυτό το βήμα μπορεί να πάρει περισσότερο χρόνο ακόμα κι από την εγκατάσταση του βασικού συστήματος αν έχετε έναν αργό υπολογιστή ή μια αργή δικτυακή σύνδεση. 6.3.5.1. Ρύθμιση του apt Ένα από τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την εγκατάσταση πακέτων σε ένα σύστημα Debian GNU/Linux είναι ένα πρόγραμμα που ονομάζεται apt-get, από το πακέτο apt. ^[16]. Άλλα front-end για την διαχείριση των πακέτων, όπως το aptitude και το synaptic επίσης χρησιμοποιούνται. Αυτά συνίστανται για καινούριους χρήστες, καθώς ενσωματώνουν μερικά επιπλέον χαρακτηριστικά (αναζήτηση πακέτων και έλεγχος της κατάστασής τους) με μια ωραία διεπαφή για τον χρήστη. Στην πραγματικότητα το aptitude είναι τώρα το προτεινόμενο βοηθητικό πρόγραμμα για την διαχείριση των πακέτων. Το apt θα πρέπει να έχει ρυθμιστεί ώστε να γνωρίζει από πού να ανακτήσει τα πακέτα. Τα αποτελέσματα της ρύθμισης αυτής γράφονται στο αρχείο /etc/apt/ sources.list. Μπορείτε να ελέγξετε και να διορθώσετε αυτό το αρχείο όπως επιθυμείτε μετά την ολοκήρωση της εγκατάστασης. Αν η εγκατάσταση γίνεται με το προεπιλεγμένο επίπεδο προτεραιότητας, ο εγκαταστάτης θα αναλάβει σε μεγάλο βαθμό τη ρύθμιση του συστήματος αυτόματα, με βάση τη μέθοδο εγκατάστασης και πιθανόν χρησιμοποιώντας επιλογές που έχουν γίνει νωρίτερα κατά την εγκατάσταση. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο εγκαταστάτης θα προσθέσει έναν καθρέφτη του αποθετηρίου αναβαθμίσεων ασφαλείας και, αν εγκαθιστάτε την σταθερή διανομή, έναν καθρέφτη της υπηρεσίας αναβαθμίσεων “volatile” για μεταβαλλόμενα/ευέλικτα πακέτα. Αν κάνετε την εγκατάσταση σε ένα επίπεδο χαμηλοτερης προτεραιότητας (πχ. σε κατάσταση "ειδικού") θα έχετε την δυνατότητα να κάνετε περισσότερες επιλογές ο ίδιος. Μπορείτε να επιλέξετε αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ή όχι τα αποθετήρια ενημερώσεων ασφαλείας και/ή ευμετάβλητων (volatile) πακέτων και μπορείτε να επιλέξετε να προσθέσετε πακέτα από τις ενότητες “contrib” και &# x201C;non-free” της αρχειοθήκης. 6.3.5.1.1. Εγκατάσταση από περισσότερα από ένα CD ή DVD Αν κάνετε την εγκατάσταση από ένα CD ή DVD που είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σετ, ο εγκαταστάτης υα σας ρωτήσει αν θέλετε να σαρώσετε επιπλέον CD ή DVD. Αν έχετε τέτοια CD ή DVD διαθέσιμα, πιθανόν να θέλετε να κάνετε κάτι τέτοιο ώστε ο εγκαταστάτης να χρησιμοποιήσει τα πακέτα που περιέχονται σ' αυτά. Αν δεν έχετε επιπλέον CD ή DVD, αυτό δεν είναι πρόβλημα: η χρήση τους δεν είναι απαραίτητη. Αν επίσης δεν χρησιμοποιήσετε κάποιον δικτυακό καθρέφτη του αποθετηρίου (όπως περιγράφεται στην επόμενη ενότητα) αυτό μπορεί να σημαίνει ότι δεν θα εγκατασταθούν όλα τα πακέτα από τις ομάδες πακέτων που θα επιλέξετε στο επόμενο βήμα της εγκατάστασης. Σημείωση Τα πακέτα συμπεριλαμβάνονται στα CD (και DVD) ανάλογα με την δημοτικότητά τους. Αυτό σημαίνει ότι για τις περισσότερες χρήσεις μόνο τα πρώτα από τα CD ενός σετ είναι απαραίτητα και ότι μόνο πολύ λίγοι άνθρωποι χρησιμοποιούν πραγματικά κάποια από τα πακέτα στα τελευταία CD ενός σετ. Σημαίνει επίσης ότι το να αγοράσετε ή να κατεβάσετε και να γράψετε ένα πλήρες σετ από CD είναι απλά χάσιμο χρημάτων αφού δεν θα χρειαστείτε ποτέ τα περισσότερα από αυτά. Στις περισσότερες περιτπώσεις είναι καλλίτερο να αποκτήσετε τα πρώτα 3 εώς 8 CD και να εγκαταστήσετε όποια επιπλέον πακέτα πιθανόν χρειαστείτε από το Διαδίκτυο χρησιμοποιώντας έναν καθρέφτη της αρχειοθήκης. Το ίδιο ισχύει και για ένα σετ DVD: το πρώτο ή ίσως τα δύο πρώτα DVD θα καλύψουν τις περισσότερες ανάγκες. Ένας γενικός χρήσιμος κανόνας είναι ότι για μια συνηθισμένη εγκατάσταση του περιβάλλοντος γραφείου (που να χρησιμοποιεί το περιβάλλον γραφείου GNOME) μόνο τα 3 πρώτα CD είναι απαραίτητα. Για εναλλακτικά περιβάλλοντα γραφείου (KDE ή Xfce), θα χρειαστείτε επιπλέον CD. Το πρώτο DVD καλύπτει άνετα και τα τρία αυτά περιβάλλοντα γραφείου. Αν σαρώσετε περισσότερα από ένα CD ή DVD, ο εγκαταστάτης θα σας προτρέψει να τα αλλάιξετε αν χρειάζονται πακέτα από ένα διαφορετικό CD/DVD από αυτό που εκείνη τη στιγμή βρίσκεται στη συσκευή. Σημειώστε ότι μόνο CD ή DVD που ανήκουν στο ίδιο σετ θα πρέπει να σαρωθούν. Η σειρά με την οποία γίνεται η σάρωσή τους δεν έχει στην πραγματικότητα σημασία, αλλά η σάρωσή τους κατά αύξουσα σειρά θα μειώσει την πιθανότητα λαθών. 6.3.5.1.2. Χρήση ενός δικτυακού καθρέφτη Μια ερώτηση που θα σας γίνει στη διάρκεια των περισσότερων εγκαταστάσεων είναι το αν υα χρησιμοποιήσετε έναν δικτυακό καθρέφτη σαν πηγή πακέτων. Στις περισσότερες περιπτώσεις η προκαθορισμένη απάντηση είναι εντάξει, αλλά υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις. Αν η εγκατάσταση δεν γίνεται από ένα πλήρες σετ CD ή DVD, θα πρέπει πραγματικά να χρησιμοποιήσετε έναν δικτυακό καθρέφτη, διαφορετικά θα καταλήξετε με ένα πολύ περιορισμένο σύστημα. Όμως αν έχετε μια χαμηλής ταχύτητας σύνδεση στο Διαδίκτυο είναι καλλίτερο να μην επιλέξετε την ομάδα πακέτων desktop στο επόμενο βήμα της εγκατάστασης. Αν κάνετε την εγκατάσταση από ένα μοναδικό πλήρες CD ή χρησιμοποιώντας μια πλήρη εικόνα CD, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε έναν δικτυακό καθρέφτη. Παρόλα αυτά είναι κάτι που συνίσταται έντονα γιατί ένα μοναδικό CD περιέχει έναν αρκετά περιορισμένο αριθμό πακέτων. Αν έχετε μια περιορισμένη σύνδεση στο Διαδίκτυο πιθανόν να είναι και πάλι καλλίτερο να μην επιλέξετε κάποιον δικτυακό καθρέφτη στο σημείο αυτό, αλλά να τελειώσετε την εγκατάσταση χρησιμοποιώντας μόνο όσα πακέτα είναι διαθέσιμα στο CD και εγκαθιστώντας επιλεκτικά επιπλέον πακέτα μετά την εγκατάσταση (δηλ. μετά την επανεκκίνηση στο καινούριο σύστημα). Αν κάνετε την εγκατάσταση από ένα DVD ή από μια εικόνα ενός DVD, όσα πακέτα χρειάζονται για την εγκατάσταση θα πρέπει να βρίσκονται στο πρώτο DVD. Το ίδιο ισχύει αν έχετε σαρώσει πολλαπλά CD όπως εξηγήθηκε στην προηγούμενη ενότητα. Η χρήση ενός δικτυακού καθρέφτη είναι προαιρετική. Ένα πλεονέκτημα της προσθήκης ενός δικτυακού καθρέφτη είναι ότι αναβαθμίσεις των πακέτων που έχουν μεσολαβήσει από την δημιουργία του σετ των CD/DVD και οι οποίες έχουν περιληφθεί σε κάποιαν ενδιάμεση έκδοση (point release) του Debian θα είναι διαθέσιμες για εγκατάσταση, επεκτείνοντας έτσι τον χρόνο ζωής του σετ των CD/DVD χωρίς να διακινδυνεύουν την ασφάλεια ή την σταθερότητα του εγκατεστημένου συστήματος. Συνοπτικά: η επιλογή ενός δικτυακού καθρέφτ είναι γενικά καλή ιδέα εκτός και αν δεν έχετε μια καλή σύνδεση με το Διαδίκτυο. Αν η τρέχουσα έκδοση ενός πακέτου είναι διαθέσιμη από ένα CD/DVD ο εγκαταστάτης θα χρησιμοποιήσει πάντα αυτήν. Η ποσότητα των δεδομένων που θα πρέπει να κατεβάσετε αν επιλέξετε ένα δικτυακό καθρέφτη εξαρτάται συνεπώς από 1. τις ομάδες πακέτων (tasks) που θα επιλέξετε στο επόμενο βήμα της εγκατάστασης, 2. το ποια πακέτα περιλαμβάνονται στις ομάδες αυτές, 3. ποια από τα πακέτα αυτά βρίσκονται στα CD ή DVD που έχετε σαρώσει και 4. κατά πόσον είναι διαθέσιμες από κάποιον δικτυακό καθρέφτη οποιεσήποτε αναβαθμίσεις των πακέτων που περιλαμβάνονται στα CD ή DVD (είτε έναν συνηθισμένο καθρέφτη πακέτων είτε έναν καθρέφτη των αναβαθμίσεων ασφαλείας ή των ευέλικτων-volatile-πακέτων). Σημειώστε ότι αυτό το τελευταίο σημαίνει ότι ακόμα κι αν επιλέξετε να μην χρησιμοποιήσετε κάποιον δικτυακό καθρέφτη, μερικά πακέτα πιθανόν ακόμα να κατεβούν από το Διαδίκτυο αν είναι διαθέσιμες κάποια αναβάθμιση ασφαλείας ή ευελιξίας και οι αντίστοιχες υπηρεσίες έχουν ρυθμιστεί. 6.3.5.2. Επιλογή και εγκατάσταση Λογισμικού Κατά την διάρκεια της διαδικασίας εγκατάστασης, σας δίνεται η ευκαιρία να επιλέξετε για εγκατάσταση επιπρόσθετο λογισμικό. Αντί να διαλέγετε μεμονωμένα πακέτα λογισμικού από τα 22300 διαθέσιμα πακέτα, αυτό το στάδιο της διαδικασίας εγκατάστασης εστιάζει στην επιλογή και εγκατάσταση προκαθορισμένων συλλογών πακέτων ώστε να ρυθμίσετε γρήγορα τον υπολογιστή σας για την εκτέλεση διαφόρων "καθηκόντων". Έχετε, λοιπόν, την δυνατότητα να διαλέξετε πρώτα ομάδες πακέτων (tasks) και στη συνέχεια να προσθέσετε ακόμα περισσότερα μεμονωμένα πακέτα. Αυτές οι ομάδες πακέτων αντιπροσωπεύουν χονδρικά έναν αριθμό διαφορετικών εργασιών ή πραγμάτων που θέλετε να κάνετε με τον υπολογιστή σας, τέτοια όπως η χρήση ενός “ περιβάλλοντος γραφείου (Desktop environment)”, “εξυπηρετητή Ιστοσελίδων”, ή “εξυπηρετητή εκτπώσεων”^[17]. Στην ενότητα Τμήμα D.2, “Χώρος στο δίσκο που χρειάζεται για τις διάφορες Εργασίες&# x201D; μπορείτε να δείτε τις απαιτήσεις σε χώρο δίσκου για τα διάφορες ομάδες πακέτων. Μερικές ομάδες πακέτων μπορεί να έχουν προ-επιλεχθεί με βάση τα χαρακτηριστικά του υπολογιστή στον οποίον κάνετε την εγκατάσταση. Αν διαφωνείτε μ' αυτές τις επιλογές, μπορείτε να τις αναιρέσετε. Μπορείτε ακόμα να επιλέξετε να μην εγκαταστήσετε καμμία ομάδα πακέτων σ' αυτό το σημείο. Υπόδειξη Στο συνηθισμένο interface για τον χρήστη του εγκαταστάτη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το πλήκτρο space για την επιλογή/αποεπιλογή ενός "καθήκοντος". Σημείωση Εκτός και αν χρησιμοποιείτε τα ειδικά CD με το KDE ή το Xfce/LXDE, η ομάδα πακέτων “Περιβάλλον Επφάνειας εργασίας” θα εγκαταστήσει το γραφικό περιβάλλον GNOME. Δεν είναι δυνατόν να επιλέξετε διαδραστικά ένα διαφορετικό περιβάλλον γραφείου στη διάρκεια της εγκατάστασης. Παρ' όλα αυτά είναι δυνατόν να κάνετε τον debian-installer να εγκαταστήσει το περιβάλλον γραφείου KDE αντί του GNOME χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της προρύθμισης (preseeding) (δείτε την ενότητα Τμήμα B.4.12, “Επιλογή πακέτων”) ή προσθέτοντας την παράμετρο desktop=kde στο προτρεπτικό εκκίνησης όταν ξεκινάτε τον εγκαταστάτη. Εναλλακτικά, τα "ελαφρύτερα" περιβάλλοντα γραφείου Xfce και μπορεί να επιλεχθεί χρησιμοποιώντας την παράμετρο desktop=xfce. Μερικές εικόνες CD (businesscard, netinst και DVD) επιτρέπουν επίσης την επιλογή του επιθυμητού περιβάλλοντος επιφάνειας εργασίας από το γραφικό μενού εγκατάστασης. Επιλέξτε “Επιλογές για προχωρημένους” από το κυρίως μενού και κοιτάξτε τα “Εναλλακτικά περιβάλλοντα επιφάνειας εργασίας&# x201D;. Σημειώστε ότι αυτό θα δουλέψει μόνο αν τα πακέτα που χρειάζονται για το επιθυμητό περιβάλλον επιφάνειας εργασίας είναι όντως διαθέσιμα. Αν κάνετε την εγκατάσταση από μια μοναδική πλήρη εικόνα CD, τα πακέτα αυτά θα πρέπει να κατεβούν από έναν καθρέφτη καθώς τα περισσότερα από τα απαραίτητα πακέτα συμπεριλαμβάνονται μόνο σε επόμενα CD. Η εγκατάσταση του KDE, του Xfce ή του LXDE με αυτόν τον τρόπο θα δουλέψει μια χαρά αν χρησιμοποιήσετε την εικόνα ενός DVD ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδο εγκατάστασης. Οι διάφορες ομάδες πακέτων εξυπηρετητών θα εγκαταστήσουν λογισμικό περίπου ως εξής. εξυπηρετητής DNS: bind9; Εξυπηρετητής αρχείων: samba, nfs; Εξυπηρετητής αλληλογραφίας: exim4, spamassassin, uw-imap; Εξυπηρετητής εκτυπώσεων: cups; Βάση δεδομένων SQL: postgresql; Εξυπηρετητής ιστοσελίδων: apache2. Η ομάδα πακέτων “Κανονικό σύστημα” θα εγκαταστήσει οποιοδήποτε πακέτο με προτεραιότητα “κανονική”. Αυτά συμπεριλαμβάνουν αρκετά συνηθισμένα βοηθήματα που διατίθενται συνήθως με οποιδήποτε σύστημα Linux ή Unix. Θα πρέπει να διατηρήσετε αυτή την ομάδα επιλεγμένη εκτός κι αν ξέρετε τι κάνετε και θέλετε ένα πραγματικά ελάχιστο σύστημα. Αν κατά τη διάρκεια της επιλογής γλώσσας έχετε επιλέξει κάποιο σύνολο τοπικών ρυθμίσεων άλλο από το “C” το tasksel θα ελέγξει αν έχουν καθοριστεί οποιαδήποτε καθήκοντα τοπικοποίησης για αυτό και θα προσπαθήσει αυτόματα να εγκαταστήσει τα σχετικά πακέτα. Αυτό περιλαμβάνει για παράδειγμα πακέτα που περιέχουν λίστες λέξεων ή ειδικές γραμματοσειρές για τη γλώσσα σας. Αν επιλέξατε ένα γραφικό περιβάλλον εργασίας, θα εγκαταστήσει επίσης κατάλληλα πακέτα τοπικοποίησης γι' αυτό το περιβάλλον (αν υπάρχουν τέτοια διαθέσιμα). Αφού έχετε επιλέξει τις ομάδες πακέτων που θέλετε, επιλέξτε το πλήκτρο Continue. Στο σημείο αυτό το aptitude θα εγκαταστήσει τα πακέτα που περιλαμβάνονται στις επιλεγμένες ομάδες. Αν κάποιο πρόγραμμα χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες από την πλευρά του χρήστη, θα σας παρακινήσει ανάλογα στην διάρκεια της διαδικασίας. Θα πρέπει να έχετε υπόψιν σας ότι ιδιαίτερα η ομάδα πακέτων για την Επιφάνεια εργασίας είναι πολύ μεγάλη. Ειδικά όταν εγκαθιστάτε από ένα συνηθισμένο CD-ROM σε συνδυασμό με έναν καθρέφτη της αρχειοθήκης για τα πακέτα που δεν βρίσκονται στο CD-ROM, ο εγκαταστάτης πιθανόν να πρέπει να ανακτήσει αρκετά πακέτα από το δίκτυο. Αν έχετε μια σχετικά αργή σύνδεση στο Διαδίκτυο, αυτό μπορεί να πάρει πολύ χρόνο. Δεν υπάρχει επιλογή να ακυρώσετε την εγκατάσταση των πακέτων όταν αυτή ξεκινήσει. Ακόμα και αν τα πακέτα περιλαμβάνονται στο CD-ROM, ο εγκαταστάτης μπορεί και πάλι να τα ανακτήσει από τον καθρέφτη της αρχειοθήκης αν η έκδοση τους σ' αυτόν είναι πιο πρόσφατη από αυτήν που έχουν στο CD-ROM. Αν εγκαθιστάτε την σταθερή διανομή, αυτό μπορεί να συμβεί μετά από μια σημειακή έκδοση (μια αναβάθμιση της αρχικής σταθερής έκδοσης). Αν εγκαθιστάτε την δοκιμαστική διανομή, αυτό θα συμβεί αν χρησιμοποιείτε μια παλιότερη εικόνα του εγκαταστάτη. 6.3.6. Καθιστώντας το Σύστημα Εκκινήσιμο Εάν εγκαθιστάτε σ' έναν σταθμό εργασίας που δεν έχει σκληρό δίσκο, προφανώς, η εκκίνηση από τον τοπικό δίσκο είναι μια επιλογή χωρίς νόημα, όποτε αυτό το βήμα θα παραληφθεί. 6.3.6.1. Ανίχνευση άλλων λειτουργικών συστημάτων Πριν να εγκατασταθεί ένας φορτωτής εκκίνησης, ο εγκαταστάτης θα προσπαθήσει να ελέγξει εάν υπάρχουν εγκατεστημένα κι άλλα λειτουργικά συστήματα στον υπολογιστή. Εάν βρει υποστηριζόμενα λειτουργικά συστήματα, θα πληροφορηθείτε γι'αυτά στη διάρκεια του σταδίου εγκατάστασης του φορτωτή εκκίνησης, και ο υπολογιστής θα ρυθμιστεί έτσι ώστε να εκκινεί, εκτός από το Debian, και άλλα λειτουργικά συστήματα. Σημειώστε ότι η εκκίνηση πολλαπλών λειτουργικών συστημάτων από ένα μόνο υπολογιστή είναι ακόμα κάτι σαν μαύρη μαγεία Η αυτόματη υποστήριξη ανίχνευσης και ρύθμισης φορτωτών εκκίνησης οι οποίοι θα εκκινούν άλλα λειτουργικά συστήματα ποικίλει από από αρχιτεκτονική σε αρχιτεκτονική, ακόμα κι από υποαρχιτεκτονική σε υποαρχιτεκτονική. Εάν δεν λειτουργήσει σωστά αυτό το στάδιο θα πρέπει να συμβουλευτείτε τις οδηγίες χρήσης του φορτωτή σας εκκίνησης. 6.3.6.2. Εγκατάσταση στο Σκληρό Δίσκο του Φορτωτή Εκκίνησης Grub Ο κύριος φορτωτής εκκίνησης για την αρχιτεκτονική amd64 ονομάζεται “grub ”. Το grub είναι ένας ευέλικτος και ισχυρός φορτωτής εκκίνησης και μια καλή προεπιλογή τόσο για καινούριους όσο και για έμπειρους χρήστες. Ο grub, ως προεπιλογή, θα εγκατασταθεί στην Κύρια Εγγραφή Εκκίνησης (MBR), όπου και θα αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας εκκίνησης. Εάν θέλετε, μπορείτε να τον εγκαταστήσετε κάπου αλλού. Για πλήρη πληροφόρηση δείτε το βιβλίο οδηγιών του grub. Αν δεν θέλετε να εγκαταστήσετε το grub, χρησιμοποιείστε το πλήκτρο Go Back για να επιστρέψετε στο κύριο μενού, και από εκεί επιλέξτε τον φορτωτή εκκίνησης που θα θέλατε να χρησιμοποιήσετε. 6.3.6.3. Εγκατάσταση στο Σκληρό Δίσκο του Φορτωτή Εκκίνησης Lilo Ο δεύτερος amd64 φορτωτής εκκίνησης ονομάζεται “LILO”. Είναι ένα παλιό πολύπλοκο πρόγραμμα το οποίο προσφέρει καλή λειτουργικότητα, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης εκκίνησης λειτουργικώ συστημάτων DOS, Windows, και OS/2. Εάν θέλετε να μάθετε κατι συγκεκριμένο για τον LILO, παρακαλούμε να διαβάσετε προσεκτικά τις οδηγίες στον κατάλογο /usr/share/doc/ lilo/. Επίσης δείτε την LILO mini-HOWTO ιστοσελίδα. Σημείωση Προς το παρόν, η εγκατάσταση του LILO θα δημιουργήσει επιλογές μενού μόνο για άλλα λειτουργικά συστήματα που μπορούν να είναι chainloaded. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί, μετά την εγκατάσταση, να πρέπει να προσθέσετε με το χέρι κάποια επιλογή στο μενού του LILO για λειτουργικά συστήματα όπως GNU/Linux και GNU/Hurd. Ο debian-installer σας προσφέρει τρεις επιλογές για το πού μπορείτε να εγκαταστήσετε τον φορτωτή εκκίνησης LILO: Κύρια Εγγραφή Εκκίνησης (MBR) Μ' αυτόν τον τρόπο ο LILO θα πάρει τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας εκκίνησης. νέο τμήμα Debian Επιλέξτε το εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε κάποιον άλλο διαχειριστή εκκίνησης. Ο LILO θα εγκατασταθεί στην αρχή του νέου τμήματος Debian και θα χρησιμεύσει ως δευτερεύον φορτωτής εκκίνησης. Άλλη επιλογή Είναι χρήσιμο για προχωρημένους χρήστες που θέλουν να εγκαταστήσουν το LILO κάπου αλλού. Σ'αυτή την περίπτωση θα ερωτηθείτε για την επιθυμητή τοποθεσία. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε παραδοσιακά ονόματα συσκευών όπως / dev/hda ή /dev/sda. Εάν μετά απ' αυτό το βήμα δεν μπορείτε πια να εκκινήσετε τα Windows 9x (ή DOS), θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια δισκέτα εκκίνησης των Windows 9x (MS-DOS) και να χρησιμοποιήσετε την εντολή fdisk /mbr για να επανεγκαταστήσετε Κύρια Εγγραφή Εκκίνησης (MBR) του MS-DOS -- αυτό όμως σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσετε κάποιον άλλο τρόπο για να επιστρέψετε στο Debian! 6.3.6.4. Συνεχίστε Χωρίς Φορτωτή Εκκίνησης Αυτή η επιλογή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ολοκλήρωση της εγκατάστασης ακόμα κι όταν δεν πρόκειται να εγκατασταθεί κανένας φορτωτής εκκίνησης, είτε επειδή δεν προβλέπεται από την αρχιτεκτονική ή την υποαρχιτεκτονική του συστήματος, είτε επειδή δεν θέλετε κανέναν ( π.χ. πρόκειται να χρησιμοποιήσετε κάποιον φορτωτή εκκίνησης που ήδη υπάρχει). Εάν σκοπεύετε να ρυθμίστε χειροκίνητα τον φορτωτή σας εκκίνησης, πρέπει να ελέγξετε το όνομα του εγκατεστημένου πυρήνα στο κατάλογο /target/boot. Πρέπει επίσης να ελέγξετε εάν υπάρχει σε αυτόν τον κατάλογο ένα αρχείο initrd. Εάν υπάρχει, μάλλον θα πρέπει να δώσετε οδηγίες στον φορτωτή σας εκκίνησης να το χρησιμοποιήσει. Μια άλλη πληροφορία που θα χρειαστείτε είναι ο δίσκος και το τμήμα που επιλέξατε για το σύστημα αρχείων / και, εάν επιλέξετε να εγκαταστήσετε το /boot σε ξεχωριστό τμήμα, πρέπει επίσης να γνωρίζετε το σύστημα αρχείων του /boot. 6.3.7. Τελειώνοντας την Εγκατάσταση Αυτό είναι το τελευταίο βήμα στη διαδικασία εγκατάστασης του Debian στο οποίο ο εγκαταστάτης θα κάνει όποια καθήκοντα της τελευταίας στιγμής. Συνίσταται κυρίως σε ένα "σιγύρισμα" μετά τη χρήση του debian-installer. 6.3.7.1. Ρύθμιση του Ρολογιού του Συστήματος Ο εγκαταστάτης μπορεί να σας ρωτήσει αν το ρολόι είναι ρυθμισμένο σε ώρα UTC. Συνήθως η ερώτηση αυτή αν είναι δυνατόν αποφεύγεται, και ο εγκαταστάτης προσπαθεί να εξακριβώσει αν το ρολόι είναι ρυθμισμένο σε ώρα UTC με βάση στοιχεία όπως το ποια άλλα λειτουργικά συστήματα είναι εγκατεστημμένα. Στην κατάσταση έμπειρου χρήστη θα έχετε πάντα τη δυνατότητα να επιλέξετε αν το ρολόι είναι ρυθμισμένο σε ώρα UTC ή όχι. . Συστήματα που (επίσης) τρέχουν Dos ή Windows είναι συνήθως ρυθμισμένα στην τοπική ώρα. Αν θέλετε ένα σύστημα διπλής εκκίνησης επιλέξτε τοπική ώρα αντί για ώρα UTC. Στο σημείο αυτό ο debian-installer θα προσπαθήσει επίσης να αποθηκεύσει τον παρόντα χρόνο στο ρολόι υλικού του συστήματος είτε σαν χρόνο UTC είτε σαν τοπικό χρόνο, ανάλογα με την επιλογή που μόλις κάνατε. 6.3.7.2. Επανεκκίνηση του Συστήματος Θα δείτε την προτροπή να απομακρύνετε το μέσο εκκίνησης (CD, δισκέτα κ.λπ.) που χρησιμοποιήσατε για να ξεκινήσετε τον εγκαταστάτη. Μετά από αυτό το σύστημα θα επανεκκινήσει στο καινούριο σας σύστημα Debian. 6.3.8. Διάφορα Τα συστατικά που εμφανίζονται σε αυτό το τμήμα συνήθως δεν περιλαμβάνονται στη διαδικασία της εγκατάστασης, άλλα βρίσκονται σε αναμονή στο παρασκήνιο για να βοηθήσουν τον χρήστη σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά. 6.3.8.1. Αποθήκευση αρχείων ημερολογίου εγκατάστασης Εάν η εγκατάσταση είναι επιτυχής, τα αρχεία καταγραφής που δημιουργήθηκαν στην διάρκεια της εγκατάστασης θα αποθηκευτούν αυτόματα στο κατάλογο /var/log/ installer/ του καινούριου σας συστήματος Debian. Η επιλογή Αποθήκευση των αρχείων καταγραφής από το κυρίως μενού, σας επιτρέπει να αποθηκεύσετε τα αρχεία καταγραφής σε μια δισκέτα, δίκτυο, σκληρό δίσκο, ή κάποιο άλλο μέσο. Αυτό μπορεί να σας φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που αντιμετωπίσετε κάποια ανυπέρβλητα προβλήματα κατά την διάρκεια της εγκατάστασης και θέλετε να μελετήσετε τα αρχεία καταγραφής σε ένα άλλο σύστημα ή να τα επισυνάψετε σε μια αναφορά εγκατάστασης. 6.3.8.2. Χρήση του Κελύφους και Παρακολούθηση των Καταγραφών Εγκατάστασης Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να έχετε ένα τερματικό ενώ τρέχετε την εγκατάσταση. Στα περισσότερα συστήματα, και εφόσον δεν κάνετε την εγκατάσταση από μια σειριακή κονσόλα, η ευκολότερη μέθοδος είναι να αλλάξετε στην δεύτερη εικονική κονσόλα πατώντας Left Alt+F2^[18] (σε ένα πληκτρολόγια Mac, Option+F2). Χρησιμοποιήστε Left Alt+F1 για να αλλάξετε και πάλι πίσω στον ίδιο τον εγκαταστάτη. Για τον γραφικό εγκαταστάτη δείτε επίσης την ενότητα Τμήμα D.6.1, “ Χρησιμοποιώντας τον γραφικό εγκαταστάτη”. Αν δεν μπορείτε να αλλάξετε κονσόλα, υπάρχει επίσης στο κύριο μενού η επιλογή Εκτέλεση ενός κελύφους που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκκίνηση ενός κελύφους. Μπορείτε να πάτε στο κύριο μενού από τους περισσότερους διαλόγους χρησιμοποιώντας το κουμπί Go Back μία ή περισσότερες φορές. Πληκτρολογήστε exit για να κλείσετε το κέλυφος και να επιστρέψετε στον εγκαταστάτη. Στο σημείο αυτό ξεκινάτε από τον δίσκο μνήμης RAM, και έχετε στη διάθεσή σας ένα περιορισμένο σύνολο εργαλείων του Unix. Μπορείτε να δείτε ποια προγράμματα είναι διαθέσιμα με την εντολή ls /bin /sbin /usr/bin /usr/sbin και πληκτρολογώντας help. Το κέλυφος είναι ένας κλώνος του κελύφους Bourne που ονομάζεται ash με μερικά ωραία χαρακτηριστικά όπως αυτόματη συμπλήρωση και ιστορικό. Για την επεξεργασία και επισκόπηση αρχείων, χρησιμοποιήστε τον επεξεργαστή κειμένου nano. Αρχεία καταγραφής για το σύστημα εγκατάστασης μπορούν να βρεθούν στον κατάλογο /var/log. Σημείωση Αν και μπορείτε βασικά να κάνετε σε ένα κέλυφος ο,τιδήποτε σας επιτρέπουν οι διαθέσιμες εντολές να κάνετε, η επιλογή της χρήσης ενός κελύφους υπάρχει στην πραγματικότητα για την περίπτωση που κάτι πάει λάθος καθώς και για λογους εκσφαλμάτωσης (debugging). Κάνοντας τα πράγματα με το χέρι από το κέλυφος ενδέχεται να προκαλέσει παρεμβολές στην διαδικασία εγκατάστασης οδηγώντας σε λάθη ή σε μια ελλιπή εγκατάσταση. Ιδιαίτερα, θα πρέπει να χρησιμοποιείτε πάντα τον εγκαταστάτη για την ενεργοποίηση της κατάτμησης swap και να μην το κάνετε οι ίδιοι από το κέλυφος. 6.3.8.3. Εγκατάσταση μέσω δικτύου Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συστατικά είναι το network-console (κονσόλα δικτύου). Σας επιτρέπει να κάνετε μεγάλο μέρος της εγκατάστασης μέσω δικτύου με την βοήθεια του SSH. Η χρήση του δικτύου συνεπάγεται ότι θα πρέπει να πραγματοποιήσετε τα πρώτα βήματα της εγκατάστασης από την κονσόλα, τουλάχιστον μέχρι το σημείο της ρύθμισης του δικτύου (αν και μπορείτε να αυτοματοποιήσετε αυτό το κομμάτι ακολουθώντας το Τμήμα 4.6, “Αυτόματη Εγκατάσταση” ). Το συστατικό αυτό δεν φορτώνεται από μόνο του στο μενού της κύριας εγκατάστασης κι επομένως θα πρέπει το ζητήσετε εκπεφρασμένα. Αν κάνετε την εγκατάσταση από CD, πρέπει να εκκινήσετε σε κατάσταση "μεσαίας" προτεραιότητας ή διαφορετικά να καλέσετε το μενού κύριας εγκατάστασης και να επιλέξετε Φόρτωση των συστατικών του εγκαταστάτη από το CD και από την λίστα των επιπλέον συστατικών να διαλέξετε network-console: Συνεχίστε την εγκατάσταση από μακριά με χρήση του SSH. Η πετυχημένη φόρτωση του συστατικού αυτού υποδεικνύεται την εμφάνιση ενός καινούριου στοιχείου στο μενού με τίτλο Συνέχιση της εγκατάστασης από μακριά με χρήση του SSH. Μετά την επιλογή αυτού του στοιχείου, θα σας ζητηθεί να δώσετε έναν καινούριο κωδικό πρόσβασης που θα χρησιμοποιηθεί για την σύνδεσή σας στο σύστημα εγκατάστασης καθώς και η επιβεβαίωσή του. θα δείτε τώρα μια οθόνη που σας καθοδηγεί για την είσοδό σας από μακριά σαν χρήστης installer και με τον κωδικό που μόλις δώσατε. Μια άλλη σημαντική λεπτομέρεια που πρέπει να προσέξετε στην οθόνη αυτή είναι το "αποτύπωμα" (fingerprint) αυτού του συστήματος. Χρειάζεται να περάσετε με ασφαλή τρόπο αυτό το "αποτύπωμα" στο “πρόσωπο που θα συνεχίσει την εγκατάσταση από μακριά”. Σε περίπτωση που αποφασίσετε να συνεχίσετε την εγκατάσταση τοπικά, μπορείτε πάντα να πατήσετε το Enter,που θα σας επαναφέρει στο κυρίως μενού, όπου μπορείτε να διαλέξετε ένα άλλο συστατικό του εγκαταστάτη. Ας περάσουμε τώρα από την άλλη πλευρά του καλωδίου! Σαν προαπαιτούμενο, θα πρέπει να ρυθμίσετε το τερματικό σας για χρήση της κωδικοποίησης UTF-8, γιατί αυτή είναι που χρησιμοποιείται από το σύστημα εγκατάστασης. Αν δεν το κάνετε, η εγκατάσταση από μακριά είναι ακόμα εφικτή, αλλά μπορεί να αντιμεπωπίσετε διάφορα περίεργα "φαινόμενα" στην οθόνη σας όπως κατεστραμμένα πλαίσια διαλόγων ή μη αναγνώσιμους χαρακτήρες non-ascii. Η απόκτηση μιας σύνδεσης με το σύστημα εγκατάστασης είναι τόσο απλή όσο η πληκτρολόγηση των: $ ssh -l installer install_host όπου install_host είναι είτε το όνομα είτε η διεύθυνση IP του υπολογιστή στον οποίον γίνεται η εγκατάσταση. Πριν από την πραγματική είσοδο, το "αποτύπωμα" του απομακρυσμένου συστήματος ια εμφανιστεί στην οθόνη σας και θα πρέπει να επιβεβαιώσετε ότι είναι σωστό. Σημείωση Η υπηρεσία ssh στον εγκαταστάτη χρησιμοποιεί μια προκαθορισμένη διαμόρφωση που δεν στέλνει πακέτα τύπου keep-alive. Γενικά, μια σύνδεση με το σύστημα στο οποίο γίνεται η εγκατάσταση θα πρέπει να παραμένει ανοιχτή απεριόριστα. Όμως, σε κάποιες περιπτώσεις -- ανάλογα με τις ρυθμίσεις του τοπικού σας δικτύου -- η σύνδεση μπορεί να χαθεί μετά από κάποια περίοδο έλλειψης δραστηριότητας. Μια συνηθισμένη περίπτωση που μπορεί αυτό να συμβεί είναι όταν υπάρχει κάποια μορφή NAT κάπου ανάμεσα στον πελάτη και το σύστημα στο οποίο γίνεται η εγκατάσταση. Ανάλογα με το σημείο της εγκατάστασης στο οποίο χάθηκε η σύνδεση, πιθανόν να έχετε ή όχι τη δυνατότητα να συνεχίσετε την εγκατάσταση μετά την επανασύνδεση. Πιθανόν να μπορέσετε να αποφύγετε τον τερματισμό της σύνδεσης προσθέτοντας την επιλογή -o ServerAliveInterval=value όταν ξεκινάτε τη σύνδεση ssh ή προσθέτοντας αυτή την επιλογή στο αρχείο ρυθμίσεων του ssh. Σημειώστε όμως ότι σε μερικές περιπτώσεις η προσθήκη αυτής της επιλογής μπορεί επίσης να προκαλέσει τον τερματισμό μιας σύνδεσης (για παράδειγμα αν πακέτα τύπου keep-alive αποστέλλονται στη διάρκεια μιας σύντομης διακοπής του δικτύου, από την οποία η υπηρεσία ssh θα μπορούσε σε άλλη περίπτωση να επανέλθει), κατά συνέπεια θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αν είναι αναγκαία. Σημείωση Αν κάνετε διαδοχικά εγκατάσταση σε αρκετούς υπολογιστές που συμβαίνει να έχουν την ίδια διεύθυνση IP ή όνομα, το ssh θα αρνηθεί να συνδεθεί με ένα τέτοιο σύστημα. Ο λόγος είναι ότι θα έχει ένα διαφορετικό "αποτύπωμα", που συνήθως είναι ένδειξη μιας επίθεσης "παραποίησης" (spoofing). Aν είστε βέβαιοι ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να σβήσετε τη σχετική γραμμή από το αρχείο ~ /.ssh/known_hosts^[19] και να ξαναπροσπαθήσετε. Μετά την είσοδο στο απομακρυσμένο σύστημα, θα βρεθείτε μπροστά σε μια αρχική οθόνη όπου έχετε δυο δυνατότητες με το όνομα Start menu και Start shell αντίστοιχα. Η πρώτη σας φέρνει στο κυρίως μενού του εγκαταστάτη, απ' όπου μπορείτε να συνεχίσετε την εγκατάσταση ως συνήθως. Η δεύτερη ξεκινά ένα κέλυφος από το οποίο μπορείτε να εξετάσετε και πιθανόν να διορθώσετε το απομακρυσμένο σύστημα. Θα πρέπει να ξεκινήσετε μόνο μια συνεδρία SSH από το μενού εγκατάστασης, αλλά μπορείτε να ξεκινήσετε πολλαπλά κελύφη. Προειδοποίηση Αφού ξεκινήσετε την εγκατάσταση από μακριά μέσω SSH, δεν θα πρέπει να επιστρέψετε στην διαδικασία εγκατάστασης που εκτελείται στην τοπική σας κονσόλα. Αν το κάνετε, υπάρχει ο κίνδυνος να αλλοιωθεί η βάση δεδομένων που κρατά τις διάφορες ρυθμίσεις του καινούριου συστήματος. Αυτό με την σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε μια αποτυχημένη εγκατάσταση ή σε προβλήματα για το εγκατεστημένο σύστημα. 6.4. Φόρτωση λογισμικού firmware που απουσιάζει Όπως περιγράφηκε στην ενότητα Τμήμα 2.2, “Συσκευές που απαιτούν firmware ”, μερικές συσκευές απαιτούν την φόρτωση λογισμικού firmware. Στις περισσότερες περιπτώσεις η συσκευή δεν θα λειτουργεί καθόλου αν το λογισμικό αυτό δεν είναι διαθέσιμο. Μερικές φορές η βασική λειτουργικότητα της συσκευής δεν προσβάλλεται σημαντικά από μια τέτοια απουσία και το λογισμικό firmwareχρειάζεται μόνο για την ενεργοποίηση επιπρόσθετων χαρακτηριστικών. Αν ο οδηγός μιας συσκευής απαιτεί λογισμικό firmware που δεν είναι διαθέσιμο, ο debian-installer θα εμφανίσει έναν διάλογο που θα προσφέρει τη δυνατότητα φόρτωσης αυτού του λογισμικού. Αν κάνετε αυτή την επιλογή, ο debian-installer θα ανιχνεύσει τις διαθέσιμες συσκευές είτε για "χύμα" αρχεία λογισμικού firmware είτε για πακέτα που να περιέχουν τέτοιο λογισμικό. Αν βρεθεί, το firmware θα αντιγραφεί στην σωστή τοποθεσία (/lib/firmware) και το άρθρωμα του οδηγού της συσκευής θα ξαναφορτωθεί. Σημείωση Ποιες συσκευές ανιχνεύονται και ποια συστήματα αρχείων υποστηρίζονται εξαρτάται από την αρχιτεκτονική, την μέθοδο εγκατάστασης και το στάδιο της εγκατάστασης. Ειδικά κατά τα πρώτα στάδια της εγκατάστασης είναι πιο πιθανό η φόρτωση του λογισμικού firmware να πετύχει από μία δισκέττα διαμορφωμένη με FAT ή από ένα κλειδί USB.Στις αρχιτεκτονικές i386 και amd64 firmware μπορεί επίσης να φορτωθεί από μια κάρτα MMC ή SD. Σημειώστε ότι μπορείτε να παραλείψετε την φόρτωση του firmware αν γνωρίζετε ότι η συσκευή θα δουλέψει και χωρίς αυτό ή αν η συσκευή δεν είναι απαραίτητη κατά την εγκατάσταση. Προειδοποίηση Η υποστήριξη για την φόρτωση λογισμικού firmware είναι ακόμα σχετικά στοιχειώδης και το πιθανότερο θα βελτιωθεί στις προσεχείς εκδόσεις του εγκαταστάτη. Προς το παρόν ο debian-installer δεν θα εμφανίζει για παράδειγμα οποιαδήποτε προειδοποίηση αν επιλέξετε να φορτώσετε λογισμικό firmware που λείπει κι αυτό δεν βρεθεί. Παρακαλούμε αναφέρετε οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζετε συμπληρώνοντας μια αναφορά εγκατάστασης (δείτε την ενότητα Τμήμα 5.4.6, “Διαδικασία υποβολής Αναφοράς Εγκατάστασης”). 6.4.1. Προετοιμασία ενός μέσου Αν και σε μερικές περιπτώσεις το firmware μπορεί να φορτωθεί και από μια κατάτμηση ενός σκληρού δίσκου, η πιο κοινή μέθοδος φόρτωσης θα είναι από κάποιο αφαιρέσιμο μέσο όπως μια δισκέττα ή ένα κλειδί USB. Τα αρχεία του λογισμικού του firwmare ή τα σχετικά πακέτα θα πρέπει να τοποθετηθούν είτε στον ριζικό κατάλογο ή σε έναν κατάλογο με το όνομα /firmware του συστήματος αρχείων του μέσου. Το συνιστώμενο σύστημα αρχείων για χρήση είναι το FAT καθώς είναι το πιο βέβαιο να υποστηρίζεται στα αρχικά στάδια της εγκατάστασης. Συμπιεσμένα αρχεία που περιέχουν τρέχοντα πακέτα για τα πιο κοινά είδη firmware είναι διαθέσιμα στο: ● http://cdimage.debian.org/cdimage/unofficial/non-free/firmware/ . Απλά κατεβάστε τα αρχεία αυτά για την σωστή έκδοση και αποσυμπιέστε τα στο σύστημα αρχείων του μέσου. Αν το λογισμικό firmware που χρειάζεστε δεν συμπεριλαμβάνεται στο συμπιεσμένο αρχείο, μπορείτε επίσης να κατεβάσετε συγκεκριμένα πακέτα firmware από την ενότητα μη-ελεύθερου λογισμικού (non-free) της αρχειοθήκης. H ακόλουθη περίληψη θα πρέπει να αναφέρει τα περισσότερα πακέτα διαθέσιμου firmware αλλά δεν είναι εγγυημένα πλήρης και πιθανόν να περιέχει και πακέτα λογισμικού που δεν αφορούν firmware: ● http://packages.debian.org/search?keywords=firmware Είναι ακόμα δυνατόν να αντιγράψετε μεμονωμένα αρχεία firmware στο μέσο. Τέτοια "αταξινόμητα" (loose) αρχεία firmware μπορούν να ληφθούν για παράδειγμα από ένα ήδη εγκατεστημένο σύστημα ή από έναν κατασκευαστή. 6.4.2. Λογισμικό firmware και το Εγκατεστημένο Σύστημα Οποιοδήποτε λογισμικό firmware φορτώνεται κατά την εγκατάσταση θα αντιγραφεί αυτόματα στο εγκατεστημένο σύστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό εξασφαλίζει ότι η συσκευή που χρειάζεται αυτό το λογισμικό θα δουλέψει κανονικά μετά την επανεκκίνηση στο εγκατεστημένο σύστημα. Παρόλα αυτά, αν το εγκατεστημένο σύστημα χρησιμοποιεί μια έκδοση πυρήνα διαφορετική από αυτήν του εγκαταστάτη, υπάρχει μια μικρή πιθανότητα το firmware να μην μπορεί να φορτωθεί εξαιτίας της αλλαγής (skew) του πυρήνα. Αν το firmware φορτώθηκε από ένα πακέτο, ο debian-installer θα εγκαταστήσει επίσης το πακέτο αυτό για το εγκατεστημένο σύστημα και θα προσθέσει αυτόματα την ενότητα μη-ελεύθερου λογισμικού της αρχειοθήκης στο αρχείο πηγών του APT sources.list. Αυτό έχει το πλεονέκτημα ότι το λογισμικό του firmware θα ενημερωθεί αυτόματα αν γίνει διαθέσιμη μια καινούρια έκδοσή του. Αν η φόρτωση του firmware παραλείφθηκε στη διάρκεια της εγκατάστασης, η αντίστοιχη συσκευή πιθανόν να μην λειτουργήσει με το εγκατεστημένο σύστημα μέχρι το πακέτο (του λογισμικού) εγκατασταθεί με το χέρι. Σημείωση Αν το λογισμικό firmware φορτώθηκε από "αταξινόμητα" (loose) αρχεία, το firmware που αντιγράφηκε στο εγκατεστημένο σύστημα δεν θα ενημερωθεί αυτόματα αν δεν εγκατασταθεί το αντίστοιχο πακέτο λογισμικού (εφόσον είναι διαθέσιμο) μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης. ━━━━━━━━━━━━━━ ^[11] Με τεχνικούς ορούς: αν υπάρχουν πολλαπλά σύνολα τοπικών ρυθμίσεων για μια γλώσσα με διαφορετικούς κωδικούς χωρών. ^[12] Ο εγκαταστάτης θα κρυπτογραφήσει τον τόμο LVM χρησιμοποιώντας ένα κλειδί τύπου 256 bit AES και κάνοντας χρήση της υποστήριξης “dm-crypt” στον πυρήνα. ^[13] Για να είμαστε ειλικρινείς, μπορείτε να δημιουργήσετε μια συσκευή MD ακόμα κι από τμήματα που βρίσκονται σε μια μόνο φυσική μονάδα, άλλα αυτό δεν πρόκειται να φέρει κανένα χρήσιμο αποτέλεσμα. ^[14] Η χρήση μιας συνθηματικής φράσης ως κλειδιού σημαίνει αυτή τη στιγμή ότι η κατάτμηση θα ρυθμιστεί χρησιμοποιώντας το LUKS. ^[15] Θεωρείται παρόλα αυτά ότι οι τύποι από τις υπηρεσίες με τα τρία γράμματα μπορούν να αποκαταστήσουν τα δεδομένα ακόμα και μετά από αρκετές επανεγγραφές στα μαγνητοοπτικά μέσα. ^[16] Σημειώστε ότι το πρόγραμμα που στην πραγματικότητα εγκαθιστά τα πακέτα ονομάζεται dpkg. Όμως αυτό το πρόγραμμα είναι ένα εργαλείο πιο βασικού-επιπέδου (low-level). Το apt-get είναι εργαλείο υψηλότερου-επιπέδου (higher-level) που θα καλέσει το dpkg με τον κατάλληλο τρόπο. Γνωρίζει πώς να ανακτήσει πακέτα από το CD, το δίκτυό σας ή αλλού. Μπορεί επίσης να εγκαταστήσει αυτόματα άλλα πακέτα που απαιτούνται ώστε το πακέτο που θέλετε να εγκαταστήσετε να δουλεύει σωστά. ^[17] Θα πρέπει να ξέρετε ότι για την εμφάνιση της λίστας αυτής, ο εγκαταστάτης απλά καλεί το πρόγραμμα tasksel.Μπορείτε να εκτελέσετε αυτή την εντολή οποιαδήποτε στιγμή μετά την εγκατάσταση για να εγκαταστήσετε (ή να αφαιρέσετε) περισσότερα πακέτα, ή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα πιο εκλεπτυσμένο εργαλείο όπως το aptitude. Αν ψάχνετε για ένα συγκεκριμένο πακέτο, μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης, απλά εκτελέστε την εντολή aptitude install package,όπου package είναι το όνομα του πακέτου που ψάχνετε. ^[18] Με άλλα λόγια: πατήστε το πλήκτρο Alt στα αριστερά του πλήκτρου space και το πλήκτρο F2 ταυτόχρονα. ^[19] Η ακόλουθη εντολή θα σβήσει ένα υπάρχον κλειδί για κάποιο σύστημα: ssh-keygen -R . Κεφάλαιο 7. Μπαίνοντας στο καινούριο σας σύστημα Debian Πίνακας Περιεχομένων 7.1. Η στιγμή της αλήθειας 7.2. Προσάρτηση κρυπτογραφημένων τόμων 7.2.1. loop-AES 7.2.2. dm-crypt 7.2.3. Επίλυση προβλημάτων 7.3. Είσοδος στο Σύστημα 7.1. Η στιγμή της αλήθειας Η πρώτη εκκίνηση του συστήματός σας με το δικό του ρεύμα είναι αυτό που οι ηλεκτρολόγοι μηχανικοί ονομάζουν “smoke test”. Αν κάνατε μια συνηθισμένη εγκατάσταση, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να δείτε όταν εκκινήσετε το σύστημα είναι το μενού του φορτωτή εκκίνησης grub ή πιθανόν του lilo. Οι πρώτες επιλογές στο μενού θα αφορούν το καινούριο σύστημά σας Debian. Αν έχετε κάποια άλλα λειτουργικά συστήματα στον υπολογιστή σας (όπως Windows) που ανιχνεύθηκαν από το σύστημα εγκατάστασης, αυτά θα αναγράφονται στην συνέχεια του μενού. Αν το σύστημα αποτύχει να ξεκινήσει σωστά, μην πανικοβληθείτε! Αν η εγκατάσταση ήταν επιτυχής, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ότι υπάρχει μόνο ένα δευτερεύον πρόβλημα που αποτρέπει την εκκίνηση του Debian στο σύστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις τέτοια προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς να χρειαστεί να επαναλάβετε την εγκατάσταση. Μια διαθέσιμη επιλογή για να διορθώσετε προβλήματα εκκίνησης είναι να χρησιμοποιήσετε την ενσωματωμένη κατάσταση "διάσωσης" (rescue) του εγκαταστάτη (δείτε το Τμήμα 8.7, “Ανακτώντας ένα Προβληματικό σύστημα”). Αν είσαστε καινούριοι στο Debian και το Linux, πιθανόν να χρειαστείτε βοήθεια από πιο έμπειρους χρήστες. Για άμεση βοήθεια από το δίκτυο μπορείτε να δοκιμάσετε τα κανάλια IRC #debian ή #debian-boot στο δίκτυο OFTC. Εναλλακτικά μπορείτε να απευθυνθείτε στην λίστα αλληλογραφίας debian-user. . Μπορείτε επίσης να συμπληρώσετε μια αναφορά σφάλματος όπως περιγράφεται στο Τμήμα 5.4.6, “Διαδικασία υποβολής Αναφοράς Εγκατάστασης”. Παρακαλούμε να βεβαιωθείτε ότι περιγράφετε το πρόβλημά σας με σαφήνεια συμπεριλαμβάνοντας οποιαδήποτε μηνύματα εμφανίζονται και μπορούν πιθανόν να βοηθήσουν άλλους χρήστες να διαγνώσουν το πρόβλημα. Αν έχετε οποιαδήποτε άλλα λειτουργικά συστήματα στον υπολογιστή σας που δεν ανιχνεύθηκαν ή δεν ανιχνεύθηκαν σωστά, παρακαλούμε να συμπληρώσετε μια αναφορά εγκατάστασης. 7.2. Προσάρτηση κρυπτογραφημένων τόμων Αν δημιουργήσατε κρυπτογραφημένους τόμους κατά την διάρκεια της εγκατάστασης και τους αποδώσατε σημεία προσάρτησης, θα σας ζητηθεί να εισάγετε την συνθηματική φράση για κάθε έναν από τους τόμους αυτούς στην εκκίνηση. Η διαδικασία στην πράξη διαφέρει ελαφρά μεταξύ κρυπτογραφήσεων dm-crypt και loop-AES. 7.2.1. loop-AES Για κατατμήσεις κρυπτογραφημένες με χρήση dm-crypt θα δείτε το ακόλουθο προτρεπτικό στην διάρκεια της εκκίνησης: Starting early crypto disks... part_crypt(starting) Enter LUKS passphrase: . Στην πρώτη γραμμή του προτρεπτικού, part είναι ο αριθμός της σχετικής κατάτμησης, πχ. sda2 ή md0. Θα αναρωτιέστε πιθανόν τώρα για ποιον τόμο εισάγετε στην πραγματικότητα την συνθηματική φράση. Σχετίζεται με την κατάτμηση /home; Ή με την κατάτμηση /var; Φυσικά, αν έχετε μόνο έναν κρυπτογραφημένο τόμο αυτό είναι εύκολο και μπορείτε απλά να εισάγετε την συνθηματική φράση που χρησιμοποιήσατε κατά την ρύθμιση του τόμου. Αν έχετε ρυθμίσει περισσότερους από έναν κρυπτογραφημένους τόμους κατά την εγκατάσταση, οι σημειώσεις που κρατήσατε στο τελευταίο βήμα στην ενότητα Τμήμα 6.3.2.5, “Ρύθμιση Κρυπτογραφημένων Τόμων” θα φανούν χρήσιμες. Αν δεν κρατήσατε μια σημείωση για την αντιστοίχιση ανάμεσα στις κατατμήσεις part_crypt και τα σημεία προσάρτησης από πριν, μπορείτε ακόμα να την βρείτε στα αρχεία /etc/crypttab και /etc/fstab του καινούριου σας συστήματος. Το προτρεπτικό μπορεί να μοιάζει κάπως διαφορετικό αν προσαρτήσετε ένα κρυπτρογραφημένο ριζικό σύστημα αρχείων. Αυτό εξαρτάται από το ποιο πρόγραμμα δημιουργίας του συστήματος αρχείων initramfs χρησιμοποιήθηκε για την δημιουργία της initrd που χρησιμοποιείται για την εκκίνηση του συστήματος. Το παράδειγμα που ακολουθεί είναι για έναν δίσκο μνήμης initrd που δημιουργήθηκε με το πρόγραμμα initramfs-tools: Begin: Mounting root file system... ... Begin: Running /scripts/local-top ... Enter LUKS passphrase: Όταν εισάγετε τον κωδικό πρόσβασης δεν εμφανίζονται καθόλου χαρακτήρες (ούτε καν αστερίσκοι). Προσέξτε, έχετε μόνο μια προσπάθεια. Αν εισάγετε λάθος κωδικό, θα εμφανιστεί ένα μήνυμα σφάλματος και η διαδικασία εκκίνησης θα παραλείψει τον συγκεκριμένο τόμο, προχωρώντας στην προσάρτηση του επόμενου συστήματος αρχείων. Παρακαλώ δείτε την ενότητα Τμήμα 7.2.3, “Επίλυση προβλημάτων” για περισσότερες πληροφορίες. Μετά την εισαγωγή όλων των συνθηματικών φράσεων η εκκίνηση θα συνεχιστεί ως συνήθως. 7.2.2. dm-crypt TODO: να συμπληρωθεί όταν γίνει λειτουργική η μέθοδος. Έλεγχος για loop-κρυπτογραφημένα συστήματα αρχείων. Ορισμός του dev/loopX (/mountpoint) Password: Όταν εισάγετε τον κωδικό πρόσβασης δεν εμφανίζονται καθόλου χαρακτήρες (ούτε καν αστερίσκοι). Προσέξτε, έχετε μόνο μια προσπάθεια. Αν εισάγετε λάθος κωδικό, θα εμφανιστεί ένα μήνυμα σφάλματος και η διαδικασία εκκίνησης θα παραλείψει τον συγκεκριμένο τόμο, προχωρώντας στην προσάρτηση του επόμενου συστήματος αρχείων. Παρακαλώ δείτε την ενότητα Τμήμα 7.2.3, “Επίλυση προβλημάτων” για περισσότερες πληροφορίες. Μετά την εισαγωγή όλων των συνθηματικών φράσεων η εκκίνηση θα συνεχιστεί ως συνήθως. 7.2.3. Επίλυση προβλημάτων Αν κάποιοι από τους κρυπτογραφημένους τόμους δεν ήταν δυνατόν να προσαρτηθούν λόγω της εισαγωγής λάθος συνθηματικής φράσης θα πρέπει να τους προσαρτήσετε με το χέρι μετά την εκκίνηση. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις. ● Η πρώτη περίπτωση αφορά την ριζική κατάτμηση. Αν δεν προσαρτηθεί σωστά, η διαδικασία εκκίνησης θα σταματήσει και θα πρέπει να επανεκκινήσετε τον υπολογιστή και να προσπαθήσετε ξανά. ● Η απλούστερη περίπτωση αφορά τους κρυπτογραφημένους τόμους που περιέχουν δεδομένα κατατμήσεων όπως οι /home ή /srv. Μπορείτε απλά να τους προσαρτήσετε με το χέρι μετά την εκκίνηση. Για κρυπτογράφηση loop-AES αυτή είναι μια διαδικασία ενός βήματος: # mount /mount_point Password: όπου /mount_point θα πρέπει να αντικατασταθεί με τον συγκεκριμένο κατάλογο (πχ. /home). Η μόνη διαφορά από μια συνηθισμένη διαδικασία προσάρτησης είναι ότι θα σας ζητηθεί να εισάγετε την συνθηματική φράση γι' αυτόν τον τόμο. Για κρυπτογράφηση dm-crypt η κατάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη. Πρώτα θα πρέπει να καταγράψετε τους τόμους με το πρόγραμμα device mapper και εκτελώντας: # /etc/init.d/cryptdisks start . Αυτό θα "σαρώσει" όλους τους τόμους που αναφέρονται στο /etc/crypttab και θα δημιουργήσει κατάλληλες συσκευές στον κατάλογο /dev μετά την εισαγωγή των σωστών συνθηματικών φράσεων (οι τόμοι που είναι ήδη εγγεγραμμένοι θα παραλειφθούν, συνεπώς μπορείτε να επαναλάβετε αυτή την εντολή αρκετές φορές άφοβα). Μετά την πετυχημένη εγγραφή μπορείτε απλά να προσαρτήσετε τους τόμους με τον συνηθισμένο τρόπο: # mount /mount_point ● Αν οι τόμοι που δεν περιέχουν αρχεία κρίσιμα για το σύστημα δεν μπορούν να προσαρτηθούν (/usr ή /var), το σύστημα είναι ακόμα εκκινήσιμο και μπορείτε να προσαρτήσετε αυτούς τους τόμους με το χέρι όπως και στην προηγούμενη περίπτωση. Θα χρειαστεί όμως επίσης να επανεκκινήσετε και όσες υπηρεσίες τρέχουν συνήθως στο προκαθορισμένο σας runlevel γιατί είναι πολύ πιθανόν να μην έχουν ξεκινήσει. Ο ευκολότερος τρόπος να το πετύχετε αυτό είναι το να περάσετε στο πρώτο runlevel και μετά πάλι στο προκαθορισμένο πληκτρολογώντας # init 1 στο προτρεπτικό του κελύφους και στη συνέχεια Control+D όταν σας ζητηθεί ο κωδικός πρόσβασης του χρήστη root. 7.3. Είσοδος στο Σύστημα Από την στιγμή που το σύστημά σας εκκινήσει, θα βρεθείτε μπροστά στο προτρεπτικό της εισόδου στο σύστημα. Μπείτε σ' αυτό χρησιμοποιώντας το προσωπικό σας όνομα χρήστη και τον κωδικό πρόσβασης που επιλέξατε στη διάρκεια της εγκατάστασης. Το σύστημά σας είναι τώρα έτοιμο για να το χρησιμοποιήσετε. Αν είστε ένας νέος χρήστης, πιθανόν να θέλετε να εξερευνήσετε την τεκμηρίωση που είναι ήδη εγκατεστημένη στο σύστημα καθώς ξεκινάτε να το χρησιμοποιείτε. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή αρκετά συστήματα τεκμηρίωσης ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η δουλειά της ολοκλήρωσης αυτών των διαφορετικών τύπων τεκμηρίωσης. Εδώ είναι μερικά σημεία αφετηρίας. Τεκμηρίωση σχετικά με τα προγράμματα που έχετε εγκαταστήσει μπορούν να βρεθούν στον κατάλογο /usr/share/doc/, και σε έναν υποκατάλογο που έχει το όνομα του προγράμματος (ή, ακριβέστερα, του πακέτου του Debian που περιέχει το πρόγραμμα). Παρ' όλα αυτά, πιο εκτεταμένη τεκμηρίωση προσφέρεται συχνά και σε ειδικά πακέτα τεκμηρίωσης που συνήθως δεν είναι προεπιλεγμένα για εγκατάσταση. Για παράδειγμα, τεκμηρίωση σχετικά με το εργαλείο της διαχείρισης των πακέτων apt μπορεί να βρεθεί στα πακέτα apt-doc ή apt-howto. Επιπρόσθετα, υπάρχουν μερικοί ειδικοί κατάλογοι στην ιεραρχία του καταλόγου / usr/share/doc/. Οδηγοί για το Linux (Linux HOWTOs) είναι εγκατεστημένοι σε μορφή .gz (συμπιεσμένα αρχεία), στον κατάλογο /usr/share/doc/HOWTO/en-txt/. Μετά την εγκατάσταση του προγράμματος dhelp θα βρείτε έναν φυλλομετρήσιμο δείκτη της τεκμηρίωσης στο αρχείο /usr/share/doc/HTML/index.html. Ένας εύκολος τρόπος να δείτε αυτά τα κείμενα χρησιμοποιώντας έναν φυλλομετρητή κειμένου είναι δίνοντας τις ακόλουθες εντολές: $ cd /usr/share/doc/ $ w3m . . Η τελεία μετά την εντολή w3m υποδεικνύει στην εντολή αυτή να εμφανίσει τα περιεχόμενα του τρέχοντος καταλόγου. Αν έχετε εγκαταστήσει ένα γραφικό περιβάλλον επιφάνειας εργασίας, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τον φυλλομετρητή ιστοσελίδων του. Ξεκινήστε τον φυλλομετρητή από το μενού των εφαρμογών και εισάγετε /usr/share/doc/ στην μπάρα των διευθύνσεων. Μπορείτε επίσης να τυπώσετε info command ή man command για να δείτε την τεκμηρίωση σχετικά με τις περισσότερες εντολές που παρέχει η γραμμή εντολών. Πληκτρολογώντας help θα εμφανίστεί βοήθεια στις εντολές του κελύφους. Και πληκτρολογώντας μια εντολή ακολουθούμενη από --help θα εμφανίσει συνήθως μια σύντομη περίληψη της χρήσης της εντολής. Αν τα αποτελέσματα μιας εντολής συνεχίζουν μετά την κορυφή της οθόνης, πληκτρολογήστε  more μετά την εντολή για να σταματήσετε την μετακύλιση των αποτελεσμάτων μετά την κορυφή της οθόνης Για να δείτε μια λίστα με όλες τις διαθέσιμες εντολές που αρχίζουν από ένα συγκεκριμένο γράμμα. πληκτρολογήστε το γράμμα αυτό και στη συνέχεια δυο φορές το tab. Κεφάλαιο 8. Επόμενα βήματα και πού να πάτε από δω κι ύστερα Πίνακας Περιεχομένων 8.1. Κλείνοντας το σύστημά σας 8.2. Αν είσαστε καινούριος στο Unix 8.3. Προσανατολιστείτε στο Debian 8.3.1. Το σύστημα πακέτων του Debian 8.3.2. Διαχείριση των εκδόσεων των Εφαρμογών 8.3.3. Διαχείριση Περιοδικών εργασιών 8.4. Παραπέρα Διάβασμα και Πληροφορίες 8.5. Ρύθμιση του συστήματός σας για την χρήση E-Mail 8.5.1. Προκαθορισμένη διαμόρφωση E-mail 8.5.2. Αποστολή αλληλογραφίας εκτός συστήματος 8.5.3. Ρύθμιση του MTA Exim4 8.6. Χτίσιμο ενός καινούριου πυρήνα 8.6.1. Διαχείρισης της Εικόνας του Πυρήνα 8.7. Ανακτώντας ένα Προβληματικό σύστημα 8.1. Κλείνοντας το σύστημά σας Για να κλείσετε ένα σύστημα Linux σε λειτουργία, δεν θα πρέπει να επανεκκινήσετε το μηχάνημα από το κουμπί reset στο μπροστινό ή πίσω μέρος του μηχανήματος ούτε απλά να κλείσετε το μηχάνημα. Το Linux θα πρέπει να τερματιστεί με έναν ελεγχόμενο τρόπο, διαφορετικά μπορεί να χάσετε αρχεία ή/και να προκύψει ζημιά στον δίσκο σας. Αν τρέχετε ένα περιβάλλον γραφείου εργασίας, υπάρχει συνήθως διαθέσιμη η επιλογή “log out” από το μενού των εφαρμογών που σας επιτρέπει να κλείσετε (ή να επανεκκινήσετε) το σύστημα. Εναλλακτικά μπορείτε να πιέσετε τον συνδυασμό πλήκτρων Ctrl+Alt+Del . Μια τελευταία επιλογή είναι να μπείτε στο σύστημα σαν χρήστης root και να πληκτρολογήσετε μια από τις εντολές poweroff, halt ή shutdown -h now αν δεν δουλεύει κάποιος από τους συνδυασμούς πλήκτρων ή απλά προτιμάτε να γράφετε εντολές. Χρησιμοποιήστε την εντολή reboot για να επανεκκινήσετε το σύστημα. 8.2. Αν είσαστε καινούριος στο Unix Αν είσαστε καινούριος στο Unix, ίσως να θέλατε να βγείτε έξω και να αγοράσετε μερικά βιβλία! Πολλές πολύτιμες πληροφορίες μπορούν να βρεθούν επίσης στο Debian Reference. Ακόμα εδώ list of Unix FAQs περιέχονται ένας αριθμός από κείμενα στο UseNet που δίνουν μια καλή ιστορική αναφορά. To Linux είναι μια υλοποίηση του Unix. Το project Linux Documentation Project (LDP) συλλέγει έναν αριθμό από HOWTOs και δικτυκά βιβλία που σχετίζονται με το Linux. Τα περισσότερα από τα κείμενα αυτά μπορούν να εγκατασταθούν τοπικά. Απλά εγκαταστήστε το πακέτο doc-linux-html (σε μορφή HTML) ή το πακέτο doc-linux-text package (σε μορφή ASCII), και μετά κοιτάξτε στον κατάλογο /usr/ share/doc/HOWTO. Διεθνείς εκδόσεις των HOWTOs του LDP είναι επίσης διαθέσιμες σαν πακέτα του Debian. 8.3. Προσανατολιστείτε στο Debian Το Debian διαφέρει λίγο από άλλες διανομές. Ακόμα κι αν είσαστε εξοικειωμένοι με το Linux σε άλλες διανομές, υπάρχουν πράγματα που θα πρέπει να ξέρετε σχετικά με το Debian που θα σας βοηθήσουν να κρατάτε το σύστημά σας σε μια καλή, καθαρή κατάσταση. Το παρόν κεφάλαιο περιέχει υλικό που θα σας βοηθήσει να προσανατολιστείτε και δεν σκοπεύει να είναι ένα μάθημα για το πώς να χρησιμοποιείτε το Debian, αλλά απλά μια πρώτη ματιά για τους πολύ βιαστικούς. 8.3.1. Το σύστημα πακέτων του Debian Η πιο σημαντική έννοια που θα πρέπει να κατανοήσετε είναι το σύστημα πακέτων του Debian. Στην ουσία, μεγάλα μέρη του συστήματός σας θα πρέπει να θεωρηθούν ότι είναι κάτω από τον έλεγχο του συστήματος πακέτων, Αυτά περιλαμβάνουν τα: ● /usr (με την εξαίρεση του /usr/local) ● /var (μπορείτε να φτιάξετε το /var/local και να είστε ασφαλείς εκεί) ● /bin ● /sbin ● /lib . Για παράδειγμα, αν αντικαταστήσετε το /usr/bin/perl αυτό θα δουλέψει, αλλά τότε αν αναβαθμίσετε το πακέτο σας της perl, το αρχείο που βάλατε εκεί θα αντικατασταθεί. Οι πιο έμπειροι χρήστες μπορούν να παρακάμψουν κάτι τέτοιο βάζοντας πακέτα στην κατάσταση αναμονής (“hold”) στο aptitude. Μια από τις καλλίτερες μεθόδους εγκατάστασης είναι το apt. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την εκδοχή του στην γραμμή εντολών apt-get ή σε μορφή κειμένου πλήρους-οθόνης με το aptitude. Σημειώστε επιπλέον ότι το apt σας επιτρέπει να ενσωματώσετε τις αρχειοθήκες main, contrib και non-free ώστε να μπορείτε να έχετε διαθέσιμες πέρα από τις κανονικές εκδόσεις πακέτων και εκείνες που υπόκεινται σε περιορισμούς στην εξαγωγή τους σε ορισμένες χώρες. 8.3.2. Διαχείριση των εκδόσεων των Εφαρμογών Εναλλακτικές εκδόσεις των εφαρμογών διαχειρίζονται από το update-alternatives. Αν έχετε διαφορετικές εκδόσεις κάποιων εφαρμογών συμβουλευτείτε τη σελίδα χρήσης του update-alternatives. 8.3.3. Διαχείριση Περιοδικών εργασιών Οποιεσδήποτε εργασίες υπό την επίβλεψη του διαχειριστή του συστήματος θα πρέπει να βρίσκονται στον κατάλογο /etc μιας και είναι αρχεία ρυθμίσεων. Αν έχετε μια τέτοια περιοδική εργασία σαν χρήστης root για ημερήσια, εβδομαδιαία ή μηνιαία εκτέλεση τοποθετήστε τις αντίστοιχα στον κατάλογο /etc/cron {daily,weekly,monthly}. Αυτές καλούνται από το /etc/crontab και τρέχουν με αλφαβητική σειρά που έτσι τις σειριοποιεί. Από την άλλη, αν έχετε μια περιοδική εργασία που (α) χρειάζεται να τρέχει από έναν ειδικό χρήστη ή (β) χρειάζεται να τρέχει σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές ή συχνότητα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε το /etc/crontab,είτε ακόμα καλλίτερα τον κατάλογο /etc/cron.d/"ο,τιδήποτε". Τα αρχεία στον κατάλογο αυτό έχουν ένα επιπλέον πεδίο που σας επιτρέπει να ορίζετε τον χρήστη που εκτελεί αυτή την περιοδική εργασία. Σε κάθε περίπτωση, εσείς απλά εκδίδετε τα αρχεία και το cron θα τα ενημερώσει αυτόματα. Δεν υπάρχει ανάγκη να τρέξετε κάποια ειδική εντολή. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τις σελίδες χρήσης cron(8), crontab(5),και το /usr/share/doc/ cron/README.Debian. 8.4. Παραπέρα Διάβασμα και Πληροφορίες Αν χρειάζεστε πληροφορίες για ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, θα πρέπει πρώτα να δοκιμάσετε τις σελίδες χρήσης του με την εντολή manprogram,ή την εντολή info program. Υπάρχει επίσης πληθώρα τεμκηρίωσης στον κατάλογο /usr/share/doc . Ιδιαίτερα τα /usr/share/doc/HOWTO και /usr/share/doc/FAQ περιέχουν πλήθος από ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Για να υποβάλλετε αναφορές σφαλμάτων κοιτάξτε στο /usr/share/doc/ debian/bug*. Για να διαβάσετε σχετικά με πιθανά προβλήματα εφαρμογών που αφορούν ειδικά το Debian δείτε το αντίστοιχο /usr/share/doc/("όνομα πακέτου")/ README.Debian. Ο δικτυακός τόπος του Debian περιέχει εκτενή τεκμηρίωση για το Debian. Δείτε ιδιαίτερα το Debian FAQ και το Debian Reference. Ένας κατάλογος με περισσότερη ακόμα τεκμηρίωση για το Debian διατίθεται στο Debian Documentation Project. Η κοινότητα του Debian είναι αυτο-υποστηριζόμενη. Για να γραφτείτε σε μια ή περισσότερες από τις ηλεκτρονικές λίστες του Debian δείτε τη σελίδα Mail List Subscription. Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικά, το Debian Mailing List Archives περιέχει πλήθος πληροφοριών για το Debian. Μια γενική πηγή πληροφόρησης για το GNU/Linux είναι το Linux Documentation Project. Εκεί θα βρείτε τα HOWTO και δείκτες σε άλλες πολύτιμες πληροφορίες για ένα σύστημα GNU/Linux. 8.5. Ρύθμιση του συστήματός σας για την χρήση E-Mail Σήμερα, η ηλεκτρονική αλληλογραφία (email) είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής πολλών ανθρώπων. Καθώς υπάρχουν αρκτές επιλογές για το πώς μπορείτε να την ρυθμίσετε και καθώς η σωστή ρύθμισή της είναι σημαντική για κάποιες από τις βοηθητικές υπηρεσίες του Debian, θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε σ' αυτήν την ενότητα τα βασικά στοιχεία. Υπάρχουν τρεις κύριες λειτουργίες που συγκροτούν ένα σύστημα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Καταρχήν υπάρχει ένας Mail User Agent (MUA) που είναι το πρόγραμμα που στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί ένας χρήστης για να δημιουργεί και να διαβάζει μηνύματα. Στη συνέχεια υπάρχει ο Mail Transfer Agent (MTA) που φροντίζει για την μεταφορά των μηνυμάτων από τον ένα υπολογιστή στον άλλον. Και τέλος υπάρχει ο Mail Delivery Agent (MDA) που φροντίζει για την παράδοση της εισερχόμενης αληλογραφίας στον Φάκελλο εισερχομένων (inbox) του χρήστη. Αυτές οι τρεις λειτουργίες μπορούν να εκτελούνται από ξεχωριστά προγράμματα, αλλά μπορούν και να συνδυαστούν σε ένα ή δύο προγράμματα. Είναι επίσης δυνατόν ο χειρισμός αυτών των λειτουργιών να γίνεται από ξεχωριστά προγράμματα για διαφορετικούς τύπους αλληλογραφίας. Σε συστήματα Linux και Unix το πρόγραμμα mutt είναι παραδοσιακά ένας πολύ δημοφιλής MUA. Όπως τα περισσότερα παραδοσιακά προγράμματα στο Linux είναι βασισμένο σε κείμενο. Χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με τα exim ή sendmail σαν MTA και το procmail σαν MDA. Με την αυξανόμενη δημοτικότητα των γραφικών συστημάτων επιφάνειας εργασίας η χρήση γραφικών προγραμμάτων ηλεκτρονικής αλληλογραφίας όπως το evolution του GNOME, το kmail του KDE ή το thunderbird του Mozilla (που στο Debian είναι διαθέσιμο σαν icedove^[20]) γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Αυτά τα προγράμματα συνδυάζουν τη λειτουργικότητα ενός MUA, MTA και MDA, αλλά μπορούν -- και συχνά χρησιμοποιούνται -- σε συνδυασμό με τα παραδοσιακά εργαλεία του Linux. 8.5.1. Προκαθορισμένη διαμόρφωση E-mail Ακόμα κι αν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε ένα γραφικό πρόγραμμα αλληλογραφίας, είναι σημαντικό να είναι εγκατεστημμένο και σωστά ρυθμισμένο ένα παραδοσιακό πρόγραμμα MTA/MDA στο σύστημα Linux που έχετε. Ο λόγος είναι ότι διάφορα βοηθητικά προγράμματα που τρέχουν στο σύστημα ^[21] μπορεί να στέλνουν σημαντικές πληροφορίες μέσω e-mail για να ενημερώσουν τον διαχειριστή του συστήματος σχετικά με (πιθανά) προβλήματα ή αλλαγές. Για τον λόγο αυτό τα πακέτα exim4 και mutt εγκαθίστανται εξ' ορισμού (εφόσον δεν έχετε αποεπιλέξει την ομάδα πακέτων “standard” κατά την εγκατάσταση). Το exim4 είναι ένας συνδυασμός MTA/MDA σχετικά μικρό αλλά πολύ ευέλικτο. Εξ' ορισμού ρυθμίζεται να χειρίζεται μόνο τοπική αλληλογραφία για το ίδιο το σύστημα και μηνύματα που απευθύνονται στον διαχειριστή του συστήματος (λογαριασμός χρήστη root) θα παραδίδονται στον λογαριασμό του απλού χρήστη που δημιουργήθηκε κατά την εγκατάσταση^[22]. Όταν η αλληλογραφία του συστήματος παραδίδεται προστίθεται σε ένα αρχείο /var/ mail/account_name. Τα μηνύματα μπορούν να διαβαστούν χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα mutt. 8.5.2. Αποστολή αλληλογραφίας εκτός συστήματος Όπως σημειώσαμε νωρίτερα, το εγκαταστημένο σύστημα Debian είναι ρυθμισμένο για τον χειρισμό μόνο αλληλογραφίας τοπικά στο σύστημα και όχι για την αποστολή ή τη λήψη αλληλογραφίας από τρίτους. Αν θέλετε το exim4 να χειρίζεται και εξωτερική αλληλογραφία παρακαλώ δείτε την επόμενη υποενότητα για τις βασικές διαθέσιμες επιλογές. Βεβαιωθείτε ότι η αλληλογραφία μπορεί να αποσταλεί και να ληφθεί σωστά. Αν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε ένα γραφικό πρόγραμμα αλληλογραφίας και να χρησιμοποιήσετε έναν εξυπηρετητή αλληλογραφίας από τον δικό σας Παροχέα Υπηρεσίας Διαδικτύου (ISP) ή την εταιρεία σας, δεν υπάρχει ουσιαστικά καμμιά ανάγκη να ρυθμίσετε το exim4 για το χειρισμό εξωτερικής αλληλογραφίας. Απλά ρυθμίστε το γραφικό πρόγραμμα αλληλογραφίας της επιλογής σας ώστε να χρησιμοποιεί τους σωστούς εξυπηρετητές για την αποστολή και τη λήψη αλληλογραφίας (το πώς είναι έξω από τους σκοπούς του παρόντος εγχειριδίου). Μπορεί όμως στην περίπτωση αυτή να χρειαστεί να ρυθμίσετε ξεχωριστά βοηθητικά προγράμματα ώστε να αποστέλλουν σωστά τα ηλεκτρονικά μηνύματα.Ένα τέτοιο βοήθημα είναι το reportbug, ένα πρόγραμμα που διευκολύνει την υποβολή αναφορών σφαλμάτων για τα πακέτα του Debian. Εξ' ορισμού περιμένει ότι μπορεί να χρησιμοποιεί το exim4 για την υποβολή τέτοιων αναφορών. Για να ρυθμίσετε σωστά το reportbug ώστε να χρησιμοποιεί έναν εξωτερικό εξυπηρετητή αλληλογραφίας, παρακαλώ τρέξτε την εντολή reportbug --configure και απαντήστε “όχι” στην ερώτηση για το αν είναι διαθέσιμος κάποιος MTA. Θα ερωτηθείτε τότε για τον εξυπηρετητή SMTP που θα χρησιμοποιηθεί για την υποβολή αναφορών σφαλμάτων. 8.5.3. Ρύθμιση του MTA Exim4 Αν θέλετε το σύστημά σας να χειρίζεται επίσης και εξωτερική αλληλογραφία, θα χρειαστεί να επαναρυθμίσετε το πακέτο exim4^[23]: # dpkg-reconfigure exim4-config Αφού τρέξετε (σαν χρήστης root) την εντολή αυτή, θα ρωτηθείτε αν θέλετε να χωρίσετε τις ρυθμίσεις σε διάφορα μικρά αρχεία. Αν δεν είσαστε σίγουροι διαλέξτε την προκαθορισμένη επιλογή. Στη συνέχεια θα βρεθείτε μπροστά σε μερικά συνηθισμένα σενάρια για την αλληλογραφία. Επιλέξτε αυτό που πλησιάζει περισσότερο στις ανάγκες σας. Διαδικτυακός τόπος Το σύστημά σας είναι συνδεδεμένο σε ένα δίκτυο και η αλληλογραφία σας αποστέλλεται και λαμβάνεται απευθείας με χρήση του SMTP. Στις επόμενες οθόνες θα δείτε μερικές βασικές ερωτήσεις, όπως το όνομα αλληλογραφίας του μηχανήματός σας, ή μια λίστα από ονόματα τομέων για τους οποίους δέχεστε ή μεταβιβάζετε αλληλογραφία. αλληλογραφία που αποστέλλεται μέσω smarthost Στο σενάριο αυτό η εξερχόμενη αλληλογραφία σας προωθείται σε ένα άλλο μηχάνημα που λέγεται “smarthost” και στην ουσία κάνει την πραγματική δουλειά για λογαριασμό σας. Ο smarthost αποθηκεύει επίσης συνήθως την εισερχόμενη αλληλογραφία που προορίζεται για τον υπολογιστή σας, οπότε δεν είναι απαραίτητο να είσαστε μόνιμα συνδεδεμένοι στο δίκτυο. Αυτό σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να κατεβάζετε την αλληλογραφία σας από τον smarthost με προγράμματα όπως το fetchmail. Σε πολλές περιπτώσεις ο smarthost θα είναι ο εξυπηρετητής αλληλογραφίας του ISP σας, κάτι που καθιστά αυτή την επιλογή ιδιαίτερα κατάλληλη για χρήστες με σύνδεση dial-up. Μπορεί ακόμα να είναι ένας εταιρικός εξυπηρετητής αλληλογραφίας ή ακόμα και ένα άλλο σύστημα στο δικό σας δίκτυο. αλληλογραφία που αποστέλλεται από τον smarthost; όχι τοπική αλληλογραφία Αυτή η επιλογή είναι βασικά η ίδια με την προηγούμενη εκτός από το ότι το σύστημα δεν θα είναι ρυθμισμένο ώστε να χειρίζεται αλληλογραφία για έναν τοπικό τομέα αλληλογραφίας. Γίνεται όμως ακόμα χειρισμός της αλληλογραφίας στο ίδιο το σύστημα (πχ. αλληλογραφία για τον διαχειριστή του συστήματος). Μόνο τοπική παράδοση Αυτή είναι η επιλογή της προκαθορισμένης ρύθμισης του συστήματός σας. όχι ρύθμιση αυτή τη φορά Διαλέξτε αυτό αν είστε απόλυτα σίγουροι ότι ξέρετε τι κάνετε! Αυτή η επιλογή θα σας αφήσει με ένα αρρύθμιστο σύστημα αλληλογραφίας -- μέχρι να κάνετε κάποια ρύθμιση, δεν θα μπορείτε να στείλετε ή να πάρετε μηνύματα και πιθανόν να χάσετε κάποια σημαντικά μηνύματα από βοηθητικά προγράμματα του συστήματός σας. Αν κανένα από τα σενάρια αυτά δεν ταιριάζει στις ανάγκες σας ή αν χρειάζεστε μια πιο λεπτομερειακή ρύθμιση, θα πρέπει να εκδόσετε αρχεία ρυθμίσεων στον κατάλογο /etc/exim4 μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης. Περισσότερες πληροφορίες για το exim4 μπορούν να βρεθούν στον κατάλογο /usr/share/doc/exim4; το αρχείο README.Debian.gz έχει επιπρόσθετες λεπτομέρειες σχετικά με την ρύθμιση του exim4. Σημειώστε ότι η αποστολή αλληλογραφίας κατευθείαν προς το Διαδίκτυο χωρίς να διαθέτετε ένα επίσημο όνομα τομέα μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την απόρριψη της αλληλογραφίας σας εξαιτίας μέτρων αντιμετώπισης spam από τους εξυπηρετητές λήψης της αλληλογραφίας. Η χρήση του εξυπηρετητή του ISP σας είναι προτιμητέα. Αν παρ' όλα αυτά εξακολουθείτε να θέλετε την απευθείας αποστολή αλληλογραφίας, πιθανόν να επιθυμείτε την χρήση μιας διεύθυνσης αλληλογραφίας διαφορετικής από αυτήν που παράγεται αυτόματα. Αν χρησιμοποιείτε το exim4 σαν MTA, αυτό είναι εφικτό με την προσθήκη μιας γραμμής στο αρχείο /etc/email-addresses. 8.6. Χτίσιμο ενός καινούριου πυρήνα Γιατί θα ήθελε κάποιος να φτιάξει έναν καινούριο πυρήνα; Συνήθως δεν είναι απαραίτητο καθώς ο προκαθορισμένος πυρήνας που έρχεται με το Debian μπορεί να χειριστεί τις περισσότερες διαμορφώσεις συστημάτων. Επιπλέον το Debian προσφέρει έναν αριθμό εναλλακτικών πυρήνων. Ίσως να θέλετε λοιπόν να ελέγξετε πρώτα αν υπάρχει κάποιο εναλλακτικό πακέτο εικόνας ενός πυρήνα που να ταιριάζει καλλίτερα στο υλικό του συστήματός σας. Παρόλα αυτά ίως να είναι χρήσιμο να φτιάξετε έναν καινούριο πυρήνα για να: ● αντιμετωπίσετε συγκεκριμένες ανάγκες του υλικού σας ή ασυμβατότητες του υλικού με τους προσφερόμενους πυρήνες ● χρησιμοποιήσεε επιλογές του πυρήνα που δεν υποστηρίζονται από τους έτοιμους προσφερόμενους πυρήνες (όπως η υποστήριξη μεγάλης μνήμης) ● βελτιστοποιήσετε τον πυρήνα με την αφαίρεση αχρείαστων οδηγών ώστε να επιταχύνετε και τον χρόνο εκκίνησης ● δημιουργήστε έναν μονολιθικό αντί για έναν modular πυρήνα ● τρέξετε μια νεώτερη ή μια πειραματική έκδοση του πυρήνα ● μάθετε περισσότερα για τους πυρήνες του Linux 8.6.1. Διαχείρισης της Εικόνας του Πυρήνα Μην φοβηθείτε να προσπαθήσετε να χτίσετε τον πυρήνα. Είναι διασκεδαστικό και προσοδοφόρο! Για να παράγετε έναν πυρήνα σύμφωνα με τον τρόπο του Debian, χρειάζεστε μερικά πακέτα: fakeroot, kernel-package, linux-source-2.6 και μερικά άλλα που πιθανόν είναι ήδη εγκατεστημένα (δείτε το /usr/share/doc/kernel-package/README.gz για μια πλήρη λίστα). Αυτή η μέθοδος θα φτιάξει ένα αρχείο .deb από τον κώδικα του πυρήνα και , αν έχετε μη-συνηθισμένα modules, θα φτιάξει ένα συγχρονισμένο .deb αρχείο και γι΄αυτά. Είναι ένας καλλίτερος τρόπος για να διαχειρίζεστε εικόνες του πυρήνα. Στον κατάλογο /boot θα τοποθετηθούν ο πυρήνας. το αρχείο System.map και ένα αρχείο καταγραφής του αρχείου config της δημιουργίας τους. Σημειώστε ότι δεν είσαστε υποχρεωμένοι να παράγετε τον πυρήνα σας σύμφωνα με την “μέθοδο του Debian”, αλλά πιστεύουμε ότι η χρήση του συστήματος πακέτων για τη διαχείριση του πυρήνα σας είναι στην ουσία ασφαλέστερη και ευκολότερη. Στην πραγματικότητα μπορείτε να πάρετε τον κώδικα του πυρήνα από τον ίδιο τον Linus και όχι από το πακέτο linux-source-2.6 και παρ' όλα αυτά να χρησιμοποιήσετε και πάλι την μέθοδο παραγωγής του πυρήνα με το πακέτο kernel-package. Σημειώστε ότι θα βρείτε πλήρη τεκμηρίωση για την χρήση του kernel-package στον κατάλογο /usr/share/doc/kernel-package. Αυτή η ενότητα είναι απλά μια σύντομη παρουσίαση. Στο εξής θεωρούμε ότι έχετε ελεύθερη πρόσβαση και έλεγχο στο μηχάνημά σας και θα αποσυμπιέσετε τον κώδικα του πυρήνα κάπου στον προσωπικό σας κατάλογο^[24]. Υποθέτουμε ακόμα ότι η έκδοση του πυρήνα σας είναι 2.6.29. Βεβαιωθείτε ότι είσαστε στον κατάλογο όπου θέλετε να αποσυμπιέσετε τον κώδικα του πυρήνα, και κάντε το με την εντολή tar xjf /usr/src/linux-source-2.6.29.tar.bz2 και πηγαίνετε στον κατάλογο linux-source-2.6.29 που θα έχει δημιουργηθεί. Τώρα μπορείτε να διαμορφώσετε τον πυρήνα σας. Εκτελέστε την εντολή make xconfig αν έχετε ήδη εγκαταστήσει, ρυθμίσει και τρέξει το περιβάλλον Χ11 ή διαφορετικά την make menuconfig (θα πρέπει να έχετε εγκαταστήσει το πακέτο libncurses5-dev). Αφιερώστε χρόνο στο να διαβάσετε την επιτόπου βοήθεια και διαλέξτε με προσοχή. Αν έχετε αμφιβολίες είναι συνήθως καλλίτερο να περιλαμβάνετε τους οδηγούς των συσκευών για τους οποίους (το λογισμικό που χειρίζεται τις περιφερειακές συσκευές όπως κάρτες Ethernet, ελεγκτές SCSI κτλ). για τους οποίους δεν είστε βέβαιοι. Προσέξτε: άλλες επιλογές που δεν σχετίζονται με ένα συγκεκριμένο υλικό θα πρέπει να αφήνονται στις προεπιλεγμένες τιμές τους αν δεν τις καταλαβαίνετε επαρκώς. Μην ξεχάσετε να επιλέξετε “Kernel module loader” στο “Loadable module support” (δεν είναι προεπιλεγμένο). Αν δεν το κάνετε η εγκατάσταση του Debian θα αντιμετωπίσει προβλήματα. Καθαρίστε το δέντρο με τον πηγαίο κώδικα και επανρυθμίστε τις παραμέτρους του kernel-package. Για να το κάνετε αυτό εκτελέστε make-kpkg clean. Τώρα χτίστε τον πυρήνα: fakeroot make-kpkg --initrd --revision=custom.1.0 kernel_image. Ο αριθμός έκδοσης “1.0”μπορεί να αλλάξει κατά τη βούλησή σας. Είναι απλά ένας αριθμός έκδοσης που μπορείτε να χρησιμοποιείτε για να καταγράφετε τους πυρήνες που φτιάχνετε. Αντίστοιχα, μπορείτε να βάλετε οποιαδήποτε λέξη στη θέση του “custom” (πχ. το όνομα του μηχανήματός σας). Η μεταγλώττιση του πυρήνα μπορεί να διαρκέσει αρκετή ώρα, ανάλογα με την ισχύ του μηχανήματός σας. Όταν η μεταγλώττιση έχει ολοκληρωθεί, μπορείτε να εγκαταστήσετε τον προσαρμοσμένο από σας πυρήνα όπως ένα οποιοδήποτε πακέτο.Σαν χρήστης root τρέξτε dpkg -i ../linux-image-2.6.29-subarchitecture_custom.1.0_amd64.deb. Το κομμάτι subarchitecture είναι μια προαιρετική υπο-αρχιτεκτονική που εξαρτάται από τις επιλογές που έχετε κάνει για τον πυρήνα. Η εντολή dpkg -i θα εγκαταστήσει τον πυρήνα μαζί με κάποια άλλα χρήσιμα αρχεία. Για παράδειγμα, εγκαθίσταται κανονικά το αρχείο System.map (χρήσιμο για την αποσφαλμάτωση προβλημάτων του πυρήνα) όπως και το /boot/config-2.6.29 που περιέχει το σύνολο των ρυθμίσεών σας. Το καινούριο πακέτο σας του πυρήνα σας είναι επίσης αρκετά έξυπνο ώστε να ενημερώσει αυτόματα τον φορτωτή εκκίνησής σας να χρησιμοποιήσει τον καινούριο πυρήνα. Αν έχετε δημιουργήσει ένα πακέτο για τα αρθρώματα θα πρέπει επίσης να εγκαταστήσετε κι αυτό το πακέτο. Είναι στιγμή να επανεκκινήσετε το σύστημα: διαβάστε προσεκτικά οποιοδήποτε προειδοποιητικό μήνυμα πιθανόν παρουσιάστηκε στο προηγούμενο βήμα και μετά εκτελέστε shutdown -r now. Για περισσότερες πληροφορίες για τους πυρήνες του Debian και το χτίσιμό τους, δείτε το Debian Linux Kernel Handbook. Για περισσότερες πληροφορίες για το πακέτο kernel-package,διαβάστε την εξαιρετική τεκμηρίωση στο /usr/share/doc/ kernel-package. 8.7. Ανακτώντας ένα Προβληματικό σύστημα Μερικές φορές τα πράγματα μπορεί να πάνε στραβά και το σύστημα που με τόση προσοχή εγκαταστήσατε δεν είναι πια εκκινήσιμο. Πιθανόν να καταστράφηκε η ρύθμιση του φορτωτή εκκίνησης ενώ δοκιμάζατε κάποια αλλαγή ή ένας καινούριος πυρήνας που εγκαταστήσατε δεν εκκινεί ή ίσως κοσμικές ακτίνες χτύπησαν τον δίσκο σας και άλλαξαν ένα μπιτ στο /sbin/init. Ανεξάρτητα από την αιτία, θα πρέπει να έχετε κάποιο σύστημα από το οποίο να μπορείτε να δουλέψετε μέχρι να διορθώσετε το σύστημά σας και η κατάσταση "διάσωσης" μπορεί να φανεί χρήσιμη σε αυτό. Για να μπείτε στην κατάσταση "διάσωσης" πληκτρολογήστε rescue στο προτρεπτικό boot: ή εκκινήστε με την παράμετρο εκκίνησης rescue/enable=true. Θα δείτε τις λίγες πρώτες οθόνες του εγκαταστάτη με μια σημείωση στην άκρη της οθόνης που υποδεικνύει ότι βρίσκεστε σε κατάσταση "διάσωσης" και όχι πλήρους εγκατάστασης. Μην ανησυχείτε, το σύστημά σας δεν πρόκειται να γραφεί από πάνω! Η κατάσταση διάσωσης εκμεταλλεύεται απλά τις δυνατότητες ανίχνευσης υλικού που διαθέτει ο εγκαταστάτης για να βεβαιώσει ότι οι δίσκοι, οι συσκευές δικτύου κ.λπ. είναι διαθέσιμα σε σας κατά την επιδιόρθωση του συστήματος. Αντί για το εργαλείο διαμέρισης, θα δείτε τώρα μια λίστα με τις κατατμήσεις στο σύστημά σας και θα σας ζητηθεί να διαλέξετε μια από αυτές. Συνήθως θα πρέπει να διαλέξετε την κατάτμηση που περιέχει το ριζικό σύστημα αρχείων που θέλετε να επιδιορθώσετε. Μπορείτε να επιλέξετε κατατμήσεις σε συσκευές RAID και LVM καθώς κι αυτές που έχουν δημιουργηθεί κατευθείαν στους δίσκους. Αν είναι εφικτό, ο εγκαταστάτης θα σας παρουσιάσει τώρα το προτρεπτικό ενός κελύφους στο σύστημα αρχείων που επιλέξατε, το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να πραγματοποιήσετε όποιεσδήποτε απαραίτητες επισκευές. Αν ο εγκαταστάτης δεν μπορεί να τρέξει ένα χρηστικό κέλυφος στο ριζικό σύστημα αρχείων που διαλέξατε, πιθανόν επειδή αυτό είναι σοβαρά αλλοιωμένο, τότε θα εμφανίσει μια προειδοποίηση και θα σας προσφέρει ένα κέλυφος στο στο περιβάλλον του εγκαταστάτη. Ίσως να μην έχετε εξίσου αρκετά εργαλεία διαθέσιμα στο περιβάλλον αυτό, αλλά συχνά θα είναι αρκετά για να επιδιορθώσετε το σύστημά σας με κάποιο τρόπο. Το σύστημα αρχείων που επιλέξατε θα προσαρτηθεί στον κατάλογο /target. Σε κάθε περίπτωση, αφού εγκαταλείψετε το κέλυφος, το σύστημα θα επανεκκινήσει. Τέλος. σημειώστε ότι η επιδιόρθωση "σπασμένων" συστημάτων μπορεί να είναι δύσκολη και αυτό το εγχειρίδιο δεν προσπαθεί να μπει σε όλες τις λεπτομέρειες που μπορεί να έχουν πάει λάθος ή στο πώς να τις διορθώσετε. Αν έχετε προβλήματα, συμβουλευτείτε έναν ειδικό. ━━━━━━━━━━━━━━ ^[20] Ο λόγος που ο thunderbird έχει μετονομαστεί σε icedove στο Debian έχει να κάνει με ζητήματα αδειοδότησης. Οι λεπτομέρειες είναι έξω από τις επιδιώξεις αυτού του εγχειριδίου. ^[21] Παραδείγματα είναι τα: cron, quota, logcheck, aide, ... ^[22] Η προώθηση της αλληλογραφίας του χρήστη root στον λογαριασμό του απλού χρήστη ρυθμίζεται στο αρχείο /etc/aliases. Αν δεν έχει δημιουργηθεί ένας λογαριασμός απλού χρήστη, η αλληλογραφία θα παραδοθεί φυσικά στον λογαριασμό του ίδιου του χρήστη root. ^[23] Φυσικά μπορείτε επίσης να αφαιρέσετε το exim4 και να το αντικαταστήσετε με ένα άλλο ΜΤΑ/MDA. ^[24] Υπάρχουν και άλλες τοποθεσίες όπου μπορείτε να αποσυμπιέσετε τον κώδικα του πυρήνα και να παράγετε τον δικό σας πυρήνα, αλλά αυτή είναι η ευκολότερη καθώς δεν απαιτεί οποιαδήποτε ειδική άδεια πρόσβασης. Παράρτημα A. Οδηγός εγκατάστασης Πίνακας Περιεχομένων A.1. Προκαταρκτικά A.2. Ξεκινώντας τον Εγκαταστάτη A.2.1. CDROM A.2.2. USB memory stick A.2.3. Εκκίνηση από δίκτυο A.2.4. Εκκίνηση από σκληρό δίσκο A.3. Εγκατάσταση A.4. Στείλτε μας μια αναφορά εγκατάστασης A.5. Και τέλος... Το έγγραφο αυτό περιγράφει πώς να εγκαταστήσετε το Debian GNU/Linux squeeze για την αρχιτεκτονική AMD64 (“amd64”) με τον καινούριο debian-installer. Είναι μια γρήγορη περιδιάβαση στη διαδικασία εγκατάστασης και περιέχει όλες τις πληροφορίες που θα χρειαστείτε για την πλειοψηφία των εγκαταστάσεων. Όταν περισσότερες πληροφορίες μπορούν να σας φανούν χρήσιμες, θα γίνεται παραπομπή σε λεπτομερέστερες εξηγήσεις σε άλλα μέρη του παρόντος κειμένου. A.1. Προκαταρκτικά Ο Εγκαταστάτης είναι ακόμα σε κατάσταση bet